Ailesi tarafından terk edilen 4 kız çocuğu… Bir gün büyüyüp yurttan kovulsalar, en fazla ne olur? Karşılarına kimler çıkar? Sokakta gördükleri normal insanlar mı? Hayır. Peki, normal sandıkları insanlar mı? Kesinlikle… Kim bunlar öyleyse? Sadist düşünceli zorbalar? Mafyalar? Yoksa kişilik bozukluğu olan seri katiller mi? Ama bir dakika, seri katiller insan öldürmez mi? Peki bu 4 kız çocuğu, kendi ayaklarıyla ölüme gidecekler midir sizce? Belki de sandığınız gibi bu kızlar o kadar da güçsüz değillerdir… Belki de kızlar, öldürmeye eğilimli kızlardır… Peki kimi öldürmeye? Kimleri öldürmeye? Peki siz, bu 4 kızın ağzından bu hikayeyi okumak ister misiniz?

Bir yerde okumuştum. "Dayanılmaz olan insanlar değilmiş, insanlarmış." Demiş Franz Kafka. Sahiden gerçekten de öyle miydi? Dayanılmaz olan insanlar mıydı? Yoksa yaşamda buna dahil miydi? Ölüm ve yaşam arsında ki o ince çizgide her gün gidip geliyorduk. Ama kimse bunun farkında bile değildi. Sahi neden farkında değildik ki biz? Bizi durduran şey neydi? Daha doğrusu biz neden kendimizi engelliyorduk gerçekleri fark etmek için? Gerçeklerin can yakıcı bir tarafı olduğu için miydi?

Mina babasının öldürülmesiyle kendini gerçeklerin tam merkezinde bulur. Babasının katilini ve kasaba da öldürülen diğer insanların katilini bulmaya çalışacaktır fakat öğrendiği gerçeklerle yüzleşebilecek midir?

Umarım beğenirsiniz, açıklamaya ne yazmam gerektiğini bilemedim...

Anneannesini görmek için gittiği şehirde üsteğmen Göktürk ile karşılaşan Efsun hiç beklemediği gerçeklerle de karşılaşır ___ " sen benim hayatımda hangi sıfatla yer alıyorsun , ben hangi sıfatla senin hayatında yer alıyorum?!" Dedim anlamayarak gözlerime tutunurken gözleri dudaklarımla gözlerim arasında mekik dokudu. " hangi ara hayatıma bu kadar girdin inan bilmiyorum sarışın ama hayatımda ilk defa bir şeye iyiki dediğimi biliyorum. " dedi gözlerime bakarken sözleri beni bozguna uğratırken kalbim hızlandı. " ve ilk defa bir sarışının saçlarını gönlüme bağladığımı hissediyorum." Dedi fısıltıyla . "Benim aklımda fikrim de vatanımken gözüm kendi ailemi bile görmezken hangi ara gelip kalbime yerleştin sen kadın?" Dedi bunu daha çok sitem eder gibi söylemişti sözleri birer birer kalbime darbe indirirken Kirpiklerimin bile titrediğini hissetim. Ben çoktan bir askere kalbimi vermiştim bundan benim bile haberim yoktu...

Bir genç kızın kendisini korumak için bir sürü yalan söylemesi ve onların bir gün ortaya çıkması

Benim ismim üzerine olucak

Bir kızın kuzeni sayesinde mahalleden biriyle sevgili olur aynı zamanda kuzenide onun arkadaşıyla sevgili olur aralarında olaylar olur fakat sonunda kızla oğlan barisirlar

Kitabın başlarda birşeyler yok fakat ortalara geldiğimiz zaman baya kanlı vahşet şeyler yaşanacağı için ona göre okuyunuz.

bxb kurgusudur Mert yapmayacağından niye emin olayım ki kardeş diyerek sarıldığım kişi eve gidip beni düşünüyorsa

Siz: Sen kimsin? Carpemortem: Belki ilerde öğrenirsin ama sadece şunu bilmeni istiyorum Carpemortem: Saçlarının kokusunu özledim, Ay Carpemortem: Keşke böyle olmasaydı.

"Sadako`nun yaşamak için tek umudu kağıttan bin Turna kuşu yapmaktı. Benim ise tek dileğim bana bakarken gözlerinin içinin güldüğünü görmekti."

Bazı Gerçekler

**uyarı bu güzel sanatlarda yaşanan bir olay örgüsüdür** Wattpad hikayelerindeki gibi korkunç bir Lise dönemim oldu. Bunları yazıya dökmek mantıklı geldi,animasyonu da yapıyorum ama o çok zor biter diye şuan kolaya kaçtım. Ey yüce lahmacunlarım bunu normal bir olay örgüsü sanıyorsanız çok yanılıyorsunuz,tüm olay örgüsü ve karakterler gerçektir sadece isimler değiştirilmiştir.

Sessiz durmak en yüksek çığlıktır ama bunun için insanların kulaklarını açması lazım. küçük yaştan beridir ailesi tarafından erkek çocuğu olduğu için şiddet görerek yaşama tutunan bir çocuk.

Yan yana olan aşk hikayesi Deniz yeni taşındığı evinde Süpriz bı misafirle tanışır misafir haytına yenilikler katar bu misafir denizi. Dengelirle oynar ve herşey çırından çıkar Deniz ve Arasın hikayesi

Türkiye`nin yetiştirdiği ajanlardan biri olan Nisa, vahşete son verip savaşı durdurmaya yardım etmek için beşinci ajan olarak Rusya`ya gönderilir. Fakat Rusya`ya gittiğinde hiç beklemediği sürprizlerle karşılaşır.

Eğlencesine yazdığım bir kitaptır İyi okumalar

Okulun zorbasından çektikleri yüzünden asosyalleşen kız artık arkadaş edinmek ister ve numara sallayıp arkadaş edinmeye çalışır. Fakat salladığı numara kim?

Şehirde büyük bir sevinç tufanı vardı. Şehrinin en zenginlerinden olan SAVAŞ ARSLAN artık bir baba olacaktı. Herkesin etrafında toplandığı köşk büyük güvenlik önlemleri ile korumaya alınmıştı. Herkes Savaş`ın elindeki pembe örtüye sarılı bebeği ile kapıdan girdiğini gördüğünde sevinç çığlıkları atmaya başlamıştı. Savaş elindeki kız çocuğuna gurur ile bakarken yüksek bir ses ile "Hoş geldin, Alev Arslan" dediğinde adını öğrenen ahali daha çok coşmuştu. Bebeğin doğumu üzerine bir parti verme kararı alan Savaş akşam köşkünde olacak partiyi duyurduktan sonra hızlı geçen zaman sonrasında akşam olmuştu bile. Büyük bir coşku içeren halk köşkte dağıtılan yemekler ile beraber bol kafein ve alkol içeren içecekleri yudumlarken mutluluklarının tek bir sebebi olduğunu biliyordu Savaş. Halk dünyaya gelen bu kızın ülke ekonomisine büyük miktarda destekte bulunan ve babasının yolunda ilerlediğini ancak bir o kadar da egoist ve bencil biri olacağını düşünüyorlardı. Alevde çocuk iken böyle bir düşünüyordu fakat kendisi sabit bir hayat akışı seçmişti. Halktan uzaklaşan ve artık Ahalinin unuttuğu zengin soyadı ARSLAN artık siliniyordu. Normal bir hayat isteyen Alev lisede tanışacağı arkadaşlarının hayatını mahvedeceğini bilmiyordu bu zavallı güzel. Yoksa sadece üzerine oynanan bir oyundu bu ya da bir şizofren peki uzun bir uykudaki bir uyuyan güzel olabilir miydi? Sahi Alev Arslan anlatsana hikâyeni; Ben Alev Arslan...

"Cebimdeki son yemek paramı da almayın bari Çiğdem abla..." Çiğdem onun çaresizliğini, kimsesizliğini kullanmıştı hep. Çiğdem Dicle`den de Laçin`den de nefret ediyordu. "Niye,Dicle ablacığın harçlığını mı kesti?" İçerik Uyarısı; Şiddet, Cinsellik ve Madde Kullanımı. İçerikten rahatsız olacaksan okuma.

K-pop grubunun idol üyesi minho sahne adıyla lee know ve onun mükemmel makyaj tasarımcısı han jisung.

Yeni bir hayata başlamak isteyen kız bebekken ayrıldığı ikiziyle karşılaşırlarsa geçen yıllara rağmen birbirlerine tutunanilirler mi?

Aşk infaz edilmeyi mi beklerdi? Yoksa etmeyi mi? Bir insanın kaderinde olmasaydı yinede yaşamına mutluluk koyabilir miydi?.. Aslıydı adı. Asıl adı farklıydı. Aslı olduğunu sanıyordu. En nefret ettiği kelime `melek` ti. Sevgiden kaçardı. Sevmekten tiksinirdi. Elinin tutulmasını istemezdi. Kendi kalkmak isterdi düştüğünde. Başarıcam derdi hep. Başarıncada durmak yok... Abisinin ve babasının mesleğine vurgundu. Arkadaşları ona Efes desede asıl ismi yiğit efeydi. Maviş gözleri vardı. Ailesindede vardı ya mavilik ondan. Talimlere bayılırdı. Çocukluk arkadaşı sefa ve yeni arkadaşlarıyla hep giderdi talime. Hadi onunda hayatına inelim. Aşık olmazdı. Sevdalanırdı. Tercihi buydu... Aslı hem yurt arkadaşı olan hem de en iyi arkadaşı olan sinemin , Efenin abisi adille tanışmasıyla başlar hayatındaki gerçekleri öğrenmeye. Geçmişine gömdüklerinin peşinden bile gitmek istemiyordur. Ama geçmişi için görevlendirilmiş efe sayesinde istemeye istemeye her şeyin farkına varır. İlk baştada sevginin.... Peki bu sevgi ona ne katacak ve ondan ne alacak? "Gıcıklık" demişti bana Ben ona ufaklık derken. Hoştu bu . Hem tuhaftı da...içimde bişeyler kıpırdanmıştı. Babam ve annemin yaşadığı aşkın bir benzerini bulamazdım . Zira her aşk farklıydı. Ama onu sevebilirdim. Ama ona sevdalanabilirdim!..

Zümral Alabey,hayatında hiç aşık olmadan bu yasına gelmis bir kadın... Ta ki o gün o nişanda çocukluk arkadasını görene dek... O günden sonra Zümral için hiçbirşey eskisi gibi olmamıstır... Zümral,Efe`ye o güne kadar hep arkadası olarak yaklamıstır,fakat hayat bu ya bu gerçeğe sadece Zümral inanıyordur. Aslında Efe`ye karsı çocuklugundan gelen bi hayranlıgı bi aşkı vardır... Efe artık Zümral için bi arkadaştan çok daha fazlasıdır... " kendimi askın içine bile isteye ben atmıstım,öyleyse hakkıyla askımla yanmayı da savasmayı da bilecektim,bilmeliydim... "