Kitabın ismini ve kapağını değiştirdim Haberiniz olsun Hacker bir kadın ve asker olan bir adamın nasıl bir hikayesi olacağını merak ediyorsanız buyrun sizi bu kitaba davet ediyorum Unutma! Konusu sadece bunlardan ibaret değil.

​O an döndü, sanki göz göze gelmiştik; kendimi hemen pencereden çekip yere çömeldim. Kalbim ağzımda atıyordu. "Beni gördü mü?" Kurumuş dudaklarımı dilimle ıslatıp, boğazıma kadar kuruyan ağzımda dilimi hapsederek yutkundum. "Hadi bir cesaret!" deyip usulca kalktım ve arkamda kalan pencereye döndüm. Buraya bakıyordu; peki ama beni görüyor muydu?

Kalbim kalbine dokunsa elim eline değmeyecek. Kalbim kaderime ahraz kalacak. Sen sevdama düşsen bile ömrüm ömrüne sığmayacak.

Güneş parlar mıydı bir gün bizim gibiler için? Ben kirliydim. Ben kötüydüm. Ben en kötüsüydüm. Hangi abla kıyardı kardeşine? Yanlışlıkla hangisi öldürürdü? Hangisi kanı daha 7 yaşında bulaştırırdı ellerine? Bu benim hikayem. Bu hayata tutunmak zorunda bırakılanların, kül oluncaya kadar intikam ateşiyle yananların hikayesi. Bu hikaye herkesin kendinden bir parça bulabileceği bir hikaye. Bu hikayede mutlu son yoktu, bu hikayenin kötü karakteri bendim.

İzmir ilinde bir lisedeki öğrenciler, o gün olacaklardan habersiz bir şekilde okula gelir. Fakat onları bekleyen büyük felaketten ve kayıplardan haberleri yoktu.....

Gerçek sandığı ailesi ile mutlu olamamışken Yeni öğrendiği ailesi ile mutlu olabilecekmi aden....

Emniyet müdürlüğüne bağlı 4`er kişilik istihbarat takımlarından birinde yeni göreve başlamış olan Arya Çevik`in sıradaki görevi şimdiye kadar aldığı en zor görev olan Akın Bolat ve Mafya Örgütü`dür. Arya, Vera olarak Akın`ı tuzağına düşürmeye çalışır ancak tuzağa düşen kendisi olur.

Işığını arayan adam Gölge’de yuva bulmak isteyen kadın. Enkaz altında kalan İki beden… Bir çığlık… Bir sessizlik. Bir sır… Bir ölüm. Bir mesaj; “Film başladı Hazel Özilhan” Bir kaza… Bir uyanış. Bir kadın…ışığın kendisi. Bir adam…karanlığın içinden gelen. İki ruh. İki yara. Bir kader. Doğan bir aşk… Kanlı bir oyun. İki piyon… aynı tahtada. Sırlar. Gerçekler. Acılar. Ölümler. Ve sonunda yalnızca biri… Aydınlığa çıkacak. Işığın Gölgesi, karanlıkta yankılanan bir hikaye.🕯️

"Aşk bir zincirse, bazıları anahtarı içeride unutur..." Isadora Cruz, yanlış bir imzayla hayatını çepeçevre saran meksikanın kadın erkek karışık, karanlık bir hapisane`sinin içine düşer. Toro Negro ise bu karanlığın içinde doğmuş bir efsanedir. İki farklı dünya, aynı hücrenin soğuk duvarlarında çarpışırken; sırlar, ihanetler ve imkânsız bir tutku gölgelerde filizlenir. Aşkın Zincirleri, acının, suçun ve aşkın sınırlarında yürüyen iki ruhun hikâyesi.

17 yıl önce karıştırılmış 2 kız bakalım yeni ailesine alınabilecek mi veya yeni ailesi kıza alışabilecek mi?

Çocukluklarında ağır acılar olan iki ayrı çocuk büyür ve aşık olurlar ancak aralarında ikisinide sonsuza tek susturabilecek bir engel vardır.

Tıp okuyan Ezgi, bir gün babası tarafından bir ajan örgütüne satılır ve zorla ajan olur.O günden sonra Ezgi artık Ezgi değil Sezar`dır.Onu özgürlüğe ulaştıracak son görevinin ise yıllar önce bir anda ortadan kaybolmuş olan sevgilisi olduğundan ise bihaberdir.

Okulun voleybol kızlar takımı kaptanı Eflin ile voleybol erkekler takımı kaptanı Aral`ın arasındaki nefret nereye kadar sürecektir? "bence sen Aral`dan nefret etmiyorsun Efi tıpkı onun da senden etmediği gibi ama bu aşılmaz duvarlarınız birbirinize kalbinizi vermenizi tehdit olarak algıladığı için düşman gibisiniz.Eğer akışına bırakırsanız birbirinize aşık olacağınızı biliyorsunuz"dedi Işık arkadaşına,kardeşine. Eflin reddetse bile hissetmiş,aklına düşmüştü bir kere. Acaba Aral`a aşık olma ihtimali mi vardı?

Doğduğu gün kaçırılarak ailesinden koparılıp bir evin kapısına bırakılan, kaderi ailesinin düşmanı tarafından baştan yazılan bir kız. Yıllarca kızlarını arayan düşmanın bir nefes uzaklarında olduğundan habersiz, çabalayan bir aile. Doğru yönü bulmak neden bu kadar zor, pusulanın ibaresi neden durmak bilmeden dönüyor, yoksa onu biri mi şaşırtıyor?

15 yaşında annesi şehit olan Gülce İnan,babasının da bu durumu atlatamaması ile iyice yalnızlaşır.20 yaşında olan Gülce üniversitede hukuk okumaktadır. Uraz Ege Özdemir daha 10 yaşındayken anne-babası boşanmış,baba sevgisinden uzak büyümüştür. Uraz Ege 24 yaşında ve dedesinin şirketinde çalışmaktadır. Gülce bir gün telefon numarasını değiştiren arkadaşı Serra’nın Yeni numarasını yanlış kaydeder.Arkadaşına mesaj attığını zanneder.Fakat mesaj attığı kişinin yıllar önce parkta ağlarken teselli ettiği Uraz Ege olduğundan habersizdir. 🦋

Bu bir gerçek aile kugusu kitabıdır maya 17 yıl acıyıları boşuna mı? Çekmişti.

Sevdiği öldürür insanı bazen...

" Doğru sen herkesi gördün, kalbinde herkese yer vardı da bi bana yoktu , söylesene cemre hiç mi sevemezsin beni " Kitabımın her hakkı saklıdır, konunun kapağın ve ismin uygulamada olmadığı bir kitap, Herhangi bir çalıntı da gerekli olan herşey yapılacak. ... "Sarı saçlarına deli gönlümü bağlamışım çözülmüyor " İki gencinden sesi bu ana kadar çıkmıyordu fakat adam türkünün bu sözlerini genç kıza bakarak devam ettirmişti, görsün istiyordu içindeki sevgiyi, "E-emir ab-"genç kız şuan ki bulundukları durumdan fazlası ile rahatsızdı, korktuğu şeyin başına gelmesini istemiyordu. "Görmüyorsun değil mi, Şu kalbimin senin için nasıl attığını görmüyorsun! "Genç kız duydukları ile korktuğu şeyin başına geldiğini anlamıştı, abisi olarak gördüğü hatta mecbur kalmadığı sürece bir araya gelmedikleri adamın onu sevmesinden korkuyordu. " Doğru sen herkesi gördün, kalbinde herkese yer vardı da bi bana yoktu , söylesene cemre hiç mi sevemezsin beni "genç kız düşündü sevebilir miydi ki? Hiç bir zaman böyle bir soruyu kendine sormamıştı , şimdide sormak istemiyordu... Evet burası Gülce mahallesi;bir mahalle düşünün eskiden olduğu gibi sıcacık bir mahalle. Oğluna kız arayan, dedikoducu teyzelerin, delikanlı erkeklerin olduğu, mahallenin genç ve güzel kızları, küçük çocukları ve herkoşulda iyi günde kötü günde birbirinin yanında duran bir mahalle burası GÜLCE MAHALLESİ iyi yönlerinin olduğu gibi çoğu aşkların yarım kaldığı bir mahalle..

bir bankanın sıradan bir çalışanı Leyla, bir gün değişik zarflarda onun "iyiliğini düşünen" notlar almaya başlar ve hayatı değişir. Bu işin sonu nereye varacaktır?

"Ben kim miyim? Sadece mizahı yerlerde sürünen bir lise öğrencisi... Ciddi bir kişiliğim yok; biriyle kavga etsem bile asla agresifleşmem. Hayatta bir amacım var elbet ama dürüst olmam gerekirse, ben buraya sadece taşak geçmek için geldim. Ben `Arka Sıradakiler`im. Dünyama hoş geldiniz! Burada hem asosyal hem sosyal kelebek, hem utanmaz hem de utangaç bir kızı okuyacaksınız. Evet, ortası yok; ya fazla ya az, tam arafta gibi... Ne dersiniz? Hikayem sizi bekliyor."

Devrim, Defne ve Derin... Bu üç kız kardeş ailelerinden uzakta, sevgi görmeden, her türlü kötülüğün ortasında büyümüş iken aileleri ortaya çıkarsa ne olur? Biri her yükü üstlenmiş ve kirlenmişken Biri yürüyemiyorken Biri sevgi görmek için her şeyi yapmış iken geç kalmamış mıydılar?

Lise yıllarında başlayan o aşk kusursuzdu ta ki Aras’ın yaptığı ihanetle son bulana kadar aradan yıllar geçti.Aras okul yıllarında olduğu gibi yıldız bir futbolcu oldu Eylül ise duygularını duvarların arkasına saklayan bir menajer fakat kader onları yine bir araya getirdi herkesin aklında aynı soru var “ Aşk tekrar yazılabilir mi? ”

"Gözlerine tuttuğun hançeri kaldır ki, sana kaldırılan hançerleri görebilesin." Bir hastanede danışman olarak çalışan Duru`nun evine gelen mektuplar hayatını değiştirir ve bazı sırları ortaya çıkarır. Bu sırlar; kendi hayatını başkasının gerçekleri ile öğrenmekle beraber, yeni düşmanlar da edinmesine zemin hazırlar. Zaman; savaş zamanıdır ve sırtını sadece ‘Hislilere’ dayayabilir. Bir savaş alanının içine düşmemiş, terk edilmiş o savaş alanını tekrardan kullanılır hale getirmişlerdi. Artık yaşamak bile zaferdi.

Lise kurgusudur.

"Bir daha yüksek sesle konuşma yok tamam mı?" Sesinde yumuşak bir tını vardı. Normalde ona göre olmayan bir sesti. Yutkunmamak için zor tutum kendimi. "Niye ki?" Demeden edemedim. Merak ediyordum benim ondaki yerim neresiydi? "Sesinin kısılmasını istemiyorum Akça." Şuan başka bir durumda olsak anında `yaa` diye demeden edemezdim ama şuan gülümsemedim. Kızgındım ya ben ona. "Niye?" Dedim tekrardan. Sinirlenmesini bekledim ama sakince soruma cevap verdi. "Senin sesini duymam gerekiyor." "Niye?" Sabır diler gibi başını iki yana salladı. Yüzünü yüzüme yaklaştırıp gamzelerini göstererek gülümsedi. "Sesin bana huzur veriyor."