Yaren, Komutan Akın`ı mesleği yüzünden bırakır. Yaren bu duruma daha sonradan pişman olsa da geri dönmek ister. Ve Akın` a mesaj atar. Devamını hadi gelin birlikte okuyalım. Siz: Ayrılsak ölürüz biz. Siz: Bir bedende bütünüz biz. Siz: Ellerde ölürüz biz. Siz: Yok dokunduğun her yerim acıyor şimdi. Siz: Gidemezsin ki, gidemezsin ki. Siz: Biliyorum deli gibi sevdin. Siz: Ayrılalım artık diyemezsin ki, diyemezsin ki. 053**: Sen kendin gitmeyi tercih ettin. 053**: Ben her şeye rağmen sana kal dedim. Siz: Hatırlar mısın? Siz: Bu şarkı bizim şarkımızdı. Siz: Senden sonra bir daha bu şarkıyı dinleyemedim. Siz: Dinlemeyi geç. Siz: Şarkıyı duyduğumda seni hatırlamamak için kuytu köşe bir yere geçip ağlıyordum. 053**: Sahi, söylesene. 053**: Ağlamak unutmak için çözüm niteliğinde mi? 053**: Eğer öyleyse gittiğinde benim senin için döktüğüm gözyaşları neydi?

Asel yeni okuluna başlar, ama orada bir zorbasının olacağını bilmiyordur. Zorbanın bilmediği şey ise, Asel`in abisinin mafya olduğu ve kötü bir geçmişi olduğudur.

O an yalnızca kaçmak istedim. Sanki kaçsam her şey düzelecekte çocukluğumu geri alabilecektim. Artık bu olanlara dayanamıyordum; acıya dayanamıyordum... Önümdeki upuzun yolda koşmaya devam ettim. Terden sırılsıklam olmuş saçlarım enseme kök salmıştı neredeyse. Nefes nefese kalırken artık durmam gerektiğini anlamıştım ya da derhal saklanmam gerekiyordu. Bunun için hiç düşünmeden önümdeki açık duran ilk kapıyla göz göze gelince arkama dahi bakmadan içeri girdim. Bu yer, bu insanlar bana acı veriyordu yalnızca. Bu ev ise bana bir hayat ışığı sunmuştu yeniden ama nereden bilebilirdim ki bu ışığında sönüp yeniden yalnız kalmamı sağlayacağını. Yeniden yalnızlığa mahkum olacağımı.. ☆☆☆ Hikayeme Hoşgeldiniz. Sabırla okumanızı tavsiye ederim. İlk birkaç bölümden sonra bırakamayacağınıza garanti verebilirim. Tüm hakları bana aittir. İzinsiz alınıp paylaşılamaz. Paylaşılması halinde hukuki işlem başlatılacaktır.

A şk S algın T ahliye R isk A zim

Elay, yetimhanede büyüyen genç bir kızdır. Yıllar sonra gerçek ailesini bulur; ancak ailesinde onu gerçekten kabul eden tek kişi ablası Lina’dır. Üçüzleri ve dört abisi Elay’a mesafeli ve soğuktur. Elay bu evde kalabilmek değil, kendine ait bir yer bulmayı öğrenmek zorundadır.

Bir düşmanlık ve kin yüzünden hayatı mahvolan onca insan bu insanlardan en çok zararı gören ise nisan bakalım kitap nasıl ilerleyecek !!!!Kitaba başlamadan önce mutlaka ilk panomu okuyun!!!!

Deneme amaçlı yazıyorum ilk. E muhtelemen yarım yamalak devam edıcek

Her şey, 11. sınıfın o ilk zilinin çalmasıyla başladı... ​Yağmur ve Dilara için bu yıl sadece kalın test kitapları, bitmek bilmeyen zorlu yazılı sınavlar ve gelecek kaygısı demek değildi. Onlar, hayatın fırtınalarına karşı birbirlerine tutunarak yürümeye kararlı iki dosttu. Yağmur’un sakin ve sessiz dünyası, Dilara’nın ele avuca sığmaz enerjisiyle birleştiğinde; sıradan bir lise yılı, sınırları zorlayan unutulmaz bir maceraya dönüşmek üzereydi. ​Ancak okulun ilk gününden itibaren hiçbir şey planladıkları gibi gitmeyecekti. O ilk zil, sadece derslerin değil; hayatlarını kökten değiştirecek olaylarında habercisiydi. Her şey bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı. ​Gerçek bir hayat hikâyesinden uyarlanmıştır.

Zorla evlilik kız ailesi tarafından zorla evlendiriliyor ve abisi yüzünden evlendirilmek zorunda kalıyor neyseki evleneceği adam ona aşık oluyor ve çok iyi davranıyor kız yavaş yavaş adama ısınıyor sonunda ne olucak acaba?? İlerleyen bölümlerde sırla dolu gerçekler geceyi dumura uğratıyor bu sıra gece ve emir yıpranıyor ama savaşıp güçlü kalıyorlar. “Gelmedim size… ama hiç gidemedim.” “Sus” “Bana benziyorsun aslında gözlerin…” “Gözlerimmi sana benziyor” dedim ve bağlı olduğum sandalyede iyice yüzüne eğildim. “Şimdi daha net bak!” Dedim. Adam alaydan uzak gülmeye başladı. “İşte şimdi bana daha çok benzedin gece…”

0554:Bakın Zekerya bey 1 aydır sizi uyarıyorum, kapınıza gelmekten bıktım. ŞU SESİ KIS ULAN Siz:? 0554:O soru işaretini münasıp bir yerine sokarım. Müziğin sesini kıs

Kalbimin Mahremi, kimseye açılmayan yaraların, söylenemeyen cümlelerin ve kalpte saklanan sırların hikâyesi. Bazı duygular vardır; adını koyamazsın, inkâr edemezsin ama taşımaktan da vazgeçemezsin. Bu hikâye, kalbini korumaya yemin etmiş birinin, en savunmasız yerinden sevilme ihtimaliyle yüzleşmesini anlatıyor. Çünkü herkesin kalbinde, sadece bir kişiye ait olan bir mahrem vardır.

Yaşadığı büyük depremden sonra ailesini kaybetmiş genç bir kız ve hiç kızları olmayan Karalar. Kader mi onları bana getirmişti yoksa her şey planlımıydı? Karalar büyük bir gizemdi, çözülmesi imkansız derece de zor olan problemdiler ama ben çözecektim. Başka şansım yoktu.

Beni kırmana değdi mi nisa

Dolunay’dı o dolunaylı bir gecede doğmuş gecenin lanetine hep inanmıştı ta ki onunla tanıșana dek… Gece’yle Dolunay normal bir hayatı olan biriydi. Her sakinlik ve huzur son bulduğu gibi onun da hayatı 4 harfle son bulmuştu. Daha doğrusu yaşadıklarını tek bir kelimeye sığdırmıştı. O kelime “gece”di. Dolunay’ın hayata tutunması için bir dalı vardı ve o dalda Gece’di.

Tür: Lise kurgusu / gençlik – duygusal drama Konu: Hikâye, aile içinde yaşadığı kırılmalar ve güven kaybı nedeniyle içine kapanmış olan Lina’nın yeni okulunda yeniden hayata tutunma sürecini anlatır. Annesiyle uzaktan ama güçlü bir bağ kurarken, aylar sonra yeniden ortaya çıkan babasının gölgesi Lina’nın iç dünyasını sarsar. Lise ortamında geçen hikâyede dostluk, güven, görülme ihtiyacı ve yavaş gelişen duygular ön plandadır. Elisa’nın enerjik ve koruyucu arkadaşlığı, Giray’ın dengeli yaklaşım ve Aras’la kurulan sessiz ama derin bağ, Lina’nın değişim yolculuğunu şekillendirir. Küçük anlar, günlük sahneler ve iç monologlarla ilerleyen hikâye; gençlik, aidiyet ve kalpten kurulan bağlar üzerine kuruludur. Lina, Almanya’dan Türkiye’ye gönderildiğinde bavuluna yalnızca eşyalarını değil, söylenmemiş cümlelerini, yarım kalan duygularını ve ait olamadığı bir hayatıda koydu. Yeni bir okul, yabancı bakışlar ve sessizliğiyle tanınan bir çocuk. Kitabım Wattpaddede yayınlanmaktadır!!

"Unutma beni . Ama biliyorum bazı günahlar unutulmalı, O günahlardan biri de benim . Üzgünüm sevgilim , Hemde her şey için . Affet beni ..." *** "Ellerim soğuk benim , hep soğuk. Yeni değil bu . Doğduğumdan beri böyle." Ardından ellerini birbirine sürttü. Genelde buna cevap vermeliydim fakat onun güzel yüzüne bakarken ne diyeceğimi bilemedim. Tanrım... O gerçekten çok güzeldi . Mavi gözleri , koyu kahverengi-siyah saçları , beyaz teni,  küçücük burnu,  dolgun dudakları ... gerçekten bazılarımız özene bezene yaratılmıştı . Bunun en güzel örneklerinden biri Simay`dı. "Pekii , sen bu konu hakkında ne düşünüyorsun Huysuz Çocuk?" Aniden gelen sorusuyla ne diyeceğimi bilemedim. Bu kız benim bütün algı yeteneğimi kaybetmeme sebep oluyordu. Boğazımı temizleyip konuşmaya başladım, "Bir şey düşünmüyorum İnatçı Kız." "Emin misin ? Sonuçta konu `o` ve okuldaki herkes onu sana olan düşkünlüğü ile bilir." "Fakat beni de hep ondan uzak kalmayı tercih etmelerimden tanırlar.  Bunun farkındasın değil mi?" "Yinede . Tamam Dicle`den hoşlanmıyorsun ama kızın  yaşadığı durumda asla normale indirgenecek bir şey değil.  Onu ziyaret etmelisin." " `Hayır` dedim Simay." "Bende `Evet` dedim Devrim." "Yine inatçılık yapıyorsun." "Sende yine mızıkçılığa ve huysuzluğa başladın." Yüzümü ellerimin arasına aldım ve derin bir nefes verdim . "Yine başa dönüyoruz Simay." "Döndüren sensin Devrim." "Off . İşleri çok zorlaştırıyorsun Simay." "Devrim , senden tek istediğim gidip Dicle`yi görmen. Daha ötesinde bir şey istemedim. Bir kızı ziyarete gitmek bu kadar zor olmamalı." Seni, sana takıntılı olan kişinin yanına zorla gönderen eğer platonik olduğun kız ise zor. "Eğer gitmezsen bir daha seninle asla konuşmam,  projeni de tek yetiştirirsin artık." "Heey, bu adil değil ama." "Bence yeterince adil . Ya sen gidersin ya ben." Bıkkınlıkla onun suratına baktım. "Tamam Simay , gideceğim . Oldu mu ?" Gülümsedi "Aferin Huysuzuma." Huysuzum Benim Huysuzum Bu cümleden sonra nefesim kesildi.  Ayağa kalkıp sirkelendi. Ardından konuşmaya başladı . Sesini duymamla hayal alemimden çıktım. "Geliyor musun Huysuz?" "Evet İnatçı,  hemen arkandayım." Gülümsedi ve yürümeye başladı. Bir kaç saniye sonra güzel sesi bütün sokakta yankılandı. "Gölgen gibi adım adım Her solukta benim adım Ben nasıl ki unutmadım Sende unutma beni Unutama Beni "

Bir İstanbul vardı. Aşıkları kavuşturdu. Bir Mardin vardı. Aşıkların dönüm noktası oldu. İlk görüşte birbirlerine aşık olan Bala ve Miran Mardin de hayatlarının sınavını vereceklerdi. Birlikte kül oldular. Lavinia ölüm çiçeği demekti ama lavinialar yanınca küllerinden yeniden doğabilecekler miydi? Siz de Mardin yolculuğunu okumak isterseniz bu kitabıma beklerim✨ Miran: Senden gelen her şey başım gözüm üstüne. Bala: Teşekkür ederim. Miran: Etme. Edilecek bir şey yapmadım. Bala: Beni mutlu ettin. Bu bir şey değil mi? Miran: Bu benim için her şey. Miran: Sen kollarımda huzur bulurdun. Bala: Şimdi o kolların nefes aldırmıyor Miran. Ben artık lavinia kokuyorum. Ölüm kokuyorum.

Rüya, gazetecilik stajının son işi için kapatılması istenen bir dosyanın peşine düşer. Ulaştığı adres, kimsenin konuşmadığı bir yer; karşılaştığı adam ise adını bile saklayan biridir. Bir haber olarak başlayan şey, Rüya için geri dönüşü olmayan bir karşılaşmaya dönüşür. Çünkü bazı gerçekler yazılmak istemez… bulunmak ister. “Kamelya.” “Bana kamelya demeyi kes. Benim adım Rüya.” “Adını değiştirirsen sorun kalmaz.” “Adımı hiçbir şey için değiştirmem.” “Benim için de mi?” “Hayır.” “O zaman sana kamelya demeye devam edeceğim.” “Neden bu kadar ısrar ediyorsun?” “Hâlâ anlamadın mı?” “Neyi?” “Kaderimi ellerinde tuttuğunu.”

Hiç tanımadığınız bir insanla fake hesaptan konuşursanız en fazla ne olabilir ki?

Ben kimseyi öldürmedim. Ama beni yaktıkları yerden küllerimle çıktım. Lavin Asel Varyan, işlemediği bir suçun bedelini yedi yıl boyunca demir parmaklıklar ardında ödedi. Sevdiği adamın ailesinin ölümüyle suçlandı, ailesi tarafından reddedildi ve geride yalnızca sessizlik bırakıldı. Cezaevinden çıktığında onu bekleyen bir ev yoktu. Bir açıklama yoktu. Sadece eline tutuşturulan, sahibini bilmediği bir telefon ve geçmişten kaçamayacağını fısıldayan bir mesaj vardı. İhanetin kimden geldiğini bilmeden, intikamın ateşiyle yürümeye başlayan Lavin; adaletin işlemediği yerde kendi adaletini yazmaya karar verir. Küllerinden doğan her Anka, önce enkaz olur

İki aile arasında sıkışıp kalan bir kızın hikayesi. EJDERSOYLAR VE HANZADELER 5 yaşında gerçek ailesinden kaçırılan bir kız çocuğu ve kaçırıldığı aile tarafından el bebek gül bebek yetiştirildiği bir hayat. Onu büyüten aileye çok bağlıydı lavin. Abilerine ve babasına olan sevgisi sonsuzdu. Ama lavin yaşadığı hayatın bir yalan üzerine kurulu olduğunu ve onu büyüten ailesinin gerçek ailesi olmadığını aslında kaçırıldığını öğrenirse ne olur? Gerçek ailem kurgusudur.

"En kanlı savaşlar cephede değil, zihinde verilir. Ve bir imparatorluk, tek bir kurşun bile sıkılmadan; sadece bir bakışla devrilir." Adı, yaşamak için muhtaç olunan o "Nefes" olsa da; Ruhu, insanı içten içe çürüten o tatlı zehir: "Nefs". Öyle bir illüzyon ki; Yeteneği kartları saklamak değil, günahları arzularla maskelemek. Gözlerinin içine baktığınızda size cenneti vaat eden, ama ruhunuzu çaldıktan sonra sizi cehennemin en şık locasına oturtan bir yansıma. Herkesin kendi karanlığını gördüğü, herkesin sahip çıkmaya çalıştığı ama kimsenin tutamadığı bir duman. İradeleri kıran, kralları soytarıya çeviren o yasak elma. Ancak her illüzyonun, hileyi gören bir seyircisi vardır. Herkesin o büyüleyici günaha tapıp diz çöktüğü masada; Şeytanla pazarlık yapmayan, o pazarlığı satın alan bir Güç. Biri ateşi harlayan, diğeri o ateşin ortasında yanmadan yürüyen iki tehlikeli ruh. Onlar birbirinin düşmanı değil. Onlar birbirinin sığınağı hiç değil. Bu hikâye, iradesine yenilenlerin değil; Kendi kıyametinin karşısına geçip sigarasını yakanların hikâyesi. Oyun başladı. Ve masada tek bir kural var: Kendi "Nefs"ine yenilen, ruhundan eksilir. 🎲 KUMAR | İLLÜZYON | SESSİZ LÜKS | DARK ROMANCE

İki, düşman aile düşmanlıklarını bitirmek için çocuklarını evlendirmeye karar verir. Ama işler her iki aile içinde planladıkları gibi olmaz. Birbiriyle evlenen bu iki inatçı çift. Birbirlerine asla boyun eğmezler. Birbirlerine olan nefretleri ne kadar güçlüyse, gün gelip kapısını aralayacakları duygular da bir o kadar güçlü olacaktı." Üçüncü kitabımla karşınızdayım sevgili okuyucuların ❤

Geçmişi travmatik olan bir kız ve hayatı karanlık olan bir adam kızı ve kendisini bu karanlıktan çıkarmak için elinden gelen herşeyi yapar ancak karşılarına bazı engeller çıkar acaba başarabilecekler mi

Asya, küçük yaşta annesini kaybettikten sonra teyzesi ve eniştesi tarafından Azerbaycan’a götürülür. Yıllar boyunca orada büyüyen Asya, bazı sebeplerden dolayı yeniden Türkiye’ye döner. Ancak eski dostunun izini sürerken, kendini bambaşka ellerde, bambaşka bir hikâyenin içinde bulur... Aşkın, nefretin ve keskin duyguların iç içe geçtiği dördüncü kitabımla karşınızdayım, sevgili okurlar... 💫