Hayatın ödülleri gibi cezalarıda vardır aynı zamanda cezaları gibi ödülleri de vardır 🎀Ekle javascript:void(0); Motorcu ve doktor kız

Yolum seninle son bulsun istiyorum…

Yıllar sonra üniversite için İstanbul’a gelen Sena, yeni bir hayata başlamayı planlarken kampüsün ilk gününde Doğukan’la beklenmedik bir şekilde karşılaşır. Aynı arkadaş grubuna dahil olmalarıyla birlikte, geçmişin gölgesi fark edilmeden yeniden aralarına sızmaya başlar. Biri için bu karşılaşma sıradan bir tesadüfken, diğeri için yarım kalmış bir hikâyenin yeniden başlamasıdır.

İki yakın arkadaş olan kardeşleri sayesinde tanıştıklarını sanan Eflin ve Çağın, aslında liseden beri birbirlerini tanırlar ancak ilk başta fark etmezler. Ta ki geçmiş bir şeyleri açığa çıkarana kadar.

Bu kasabadik herkes ölecek Bunu gibi bir kitabım daha var ama bunuda yazacam

Umursamaz bir ailede büyümüş olan Ebrar aniden ortaya çıkan karışıklık ile kendini bambaşka bir ailede bulur. Abileri ona önyargılı olsada işleri asıl zorlaştıran babasının ona karşı olan tutumudur. Abileri gibi babasının ona yaklaşımı da yargılarla kaplıdır.

Babasının ölmüyle İstanbul’a gelen Ece hiç beklemediği şeylerle karşılaşıcak İlk kitabım kusurum oldursa görmezden gelin ve destek olursanız çok sevinirim

0544***; Araştırma yaparken ilginç bir şey gördüm. 0544***; Bir inanışa göre doğu yönünden esen rüzgar, kişinin tüm dileklerini gerçekleştirir ve mutluluk getirirmiş. 0544***; Bir gün dışarı çıkıp esen rüzgarı tenimizde hissedelim mi Alena?

Siz; kim olduğumu merak edersen hiç çekinme ara beni Kimliksiz; psikopat herif ararım merak etme Kimliksiz; bulursam ne yapacağıma inanmazsın... Siz; ben seni muhatap almıyorum. Yürü anca gidersin... Kimliksiz; kim olduğunu öğrendiğim zaman kaçacak delik arayacaksın; benden söylemesi...

ʙᴀᴢıʟᴀʀı ʙɪʀʙɪʀʟᴇʀɪɴᴇ ᴀɪᴛᴛɪʀ, ʜɪᴄ̧ ᴋᴀᴠᴜꜱ̧ᴀᴍᴀꜱᴀʟᴀʀ ʙɪʟᴇ Kapak tasarımı: vic___ (💖)

O gece bir söz verdim. Ve ben, nâm-ı diğer Yılanın Yavrusu, yıllar önce söndürdüğünüz o ateşi tekrar yakmaya geldim... •Kitap tamamen şahsıma aittir ve tüm hakları saklıdır.

Eski sevgili olan Zey ve Mert’in hikayesi...

☀️☀️☀️ Bir okul… Bir görev… Ve sıradan görünen iki genç. 🦁🦁🦁

Yeni okulumda ilk teneffüste sessizce kitap okuyordum ki masama inen bir yumrukla havaya sıçradım. Sinirle masama vuran kişinin ela gözlerine baktım. Kızın platin sarısı çakma saçlarından ,derste bana dik dik bakmasından sıkıntılı bir tip olduğunu anlamıştım. “Kalk şu sıradan burası benim yerim.”dedi sarı kafa . Sabah saatleri olduğu için ne dediğini düşünmeden hızlı bir cevap verdim. “Sana noluyor be sarı kafa KALKMIYORUM” dedim. Ne dediğim kafama yeni dank etti. İlk teneffüsümde ne kadar da mükemmel bir başlangıç yapmıştım. Kız sinirden kıpkırmızı olmuştu. “Sen benim kim olduğumu biliyor musun ?”dedi. Bu kız kimdi ve kendini ne sanıyordu ,haraç keser gibi sıraya vurmalar, bağırıp çağırmalar. Burnu havada olduğu ve daha önce kimse tarafından terbiye verilmediği belliydi. İyi bari bir iyilik yapıp bu kıza dersini vermek benim için zevk olacaktı. “Bilmiyorum ve açıkcası pekte umrumda değil.”dedim. “Sana kimse terbiye vermemiş senden üst düzey insanlarla nasıl konuşman gerektiğini ben mi öğreteceğim anlaşılan”dedi. Beynime kan sıçradı kızı saçlarından tutup yerde sürüklememek için kendimi çok zor tutuyordum. “Benden üst düzey olduğunu nerden çıkardın?”dedim. “Gerçekten aynı seviyede olduğumuzu mu düşünüyorsun sana bunu düşündüren ne bilmiyorum ama madem öyle bir iddiaya girelim.”dedi Normal şartlarda böyle saçma şeylere kulak asmazdım ama şuan beynim resmen beni yarı yolda bırakıp çalışmayı reddediyordu. “Ne iddiası olduğunu bilmiyorum ama senin kaybettiğini görmek bana zevk vericek”dedim.

Amerika`ya bebek bakıcılığı yapmaya giden Efsa, bebeklerin abisinden birinin dikkatini çeker.

Bir günlük ömrü olur derlerdi kelebek için belki kelebeğin ömrü bu sefer daha uzundur kim bilir ?

kalp hastası olan bir kızın hayata yeniden başlamak için verdiği cabanın yanına ailesin öz olmadığın öğrenip yeni hayatına alışmaya calışması....üstüne okulunda öz kardeşleri tarafından aşağılanıp hor görülmesi oysa bilmedikleri şey denizin gerçek kimliğidir..

Ben... karanlıkta sıkışmış kalmış aciz bir bedendim. Ben Vira. Aydınlığın ne olduğunu hayatının bir döneminden sonra unutan Vira. Görmeyi sevdiği adam yüzünden kaybeden Vira. Aşkın bu kadar yanıltıcı olduğunu bilmiyordum ancak öğrenmiştim. Görmeyi kaybetmeme sebep olan sevdiğim bir özür dahi dilese affederdim. Buna bile layık görülmemiştim belki de.

Elif hayatını gayet sesiz sakin sürdürüyordu taki karşısına gerçek ailesi çıkana kadar Rizenin ünlü sosyete ailesi olan kızıl alesini en küçüğü olan tek kızydı 17 yıl sonra bulduğu ailesi ve ikizini hatırlayabilcekmi yoksa geçimişinin gizliliğinde gömülecekmi

GÖLGEDE KALAN BİR GERÇEK AİLE KİTABIDIR!! ⛓️ Lâl yıllarca ailesinden ayrı kalmış ve yıllarca yüzünü dahi görmediği bir adama itaat etmek zorunda kalmıştır. Yakasına yapışmış hastalığı ise herşeyi daha da zorluyordu. 15 yaşındaki Lâl, hayatın acımasız gerçekleri ile çok erken tanışmak zorunda kalmıştır. Ailesi onu bulduğunda ise hastanede ölüm ile yaşam arasındaki ince çizgidedir... 🕯️ "Abi! Abi o daha çok küçük abi! Ben kardeşimi tekrar kaybedemem abi.."

[Şiddet,kendine zarar verme gibi ögeler içermektedir!] Çocuktum ve yaşadığımız şeylerin kaderimiz olduğunu düşündüm. Büyüdüm ve anladım,bizim kader dediğimiz başkalarının tercihlerinin sonucuydu. İlahi adaleti bekledim. Sandım ki zamanla herkes yaptığının bedelini ödeyecek. Olmadı! Şans kötülükten taraf oldu! Bir tarafta sevdiğim adam ve geleceğim. Diğer tarafta geçmişim ve annem. Aşk durdurmaya yetmedi beni. Geçmişin beni yönetmesine izin verdim. Geçmişin kuklası olmayı kabul ettim. Herşeyi kaybetmeyi göze alarak. Belki de en çok kendimi yok ederek.

Birbirlerini aslında uzun zamandır seven ama bunu söyleyemeyen bir çiftin, bir akşam aynı yerde bulunmaları ve o akşam yaşanan bazı şeylerden sonra sevgili sanılmalarını ve bununla nasıl baş ettiklerini anlatan tatlı bir lise kurgusu.

"Emredersiniz komutanım," dedik bir anda hep bir ağızdan. Biz çoktan sırt sırta omuz omuza çarpışacak o birlik olmuştuk. Sayımız azdı belki ama gün gün çoğalacaktık. Birimiz giderse de, yerine başkası gelecekti. "Böyle işte!" dedi Binbaşı Dağdeviren yüksek sesle, "Biz dağların aslanı, Anadolu`nun Kurt`u, buz gibi Asyalıyız. Ne Amerika`ya, ne Çin`e, ne Avrupalısına boyun eğmeyiz. Biz, Pers kralını kana doyurma sözü veren Tomris hatunun, Anadolu topraklarına ilk adımı atmış Alparslan`ın, dünyanın dizlerini titretmiş Timur Han`ın, Cengiz Han`ın, aşılmaz denilen surları aşmış Fatih`in, dünyaya hükmetmiş Kanuni`nin torunlarıyız." İçimde coşkuyla çağlayan bir nehir vardı, dolup taşıyordu. Bir yanımda bayrak dalganıyordu, diğer yanımda istiklal marşı okunuyordu. Bir yanımda dağların sisleri vardı, öbür yanımda dalgalarını kıyıya vuran deniz. Bir yanım kara kış yaşıyordu, bir yanım kızgın kumlara basıyordu. Bir yanımda Ötüken vardı, bir yanımda Anadolu. Bir yanım Her Türk diyordu, diğer yanım Asker doğar diyordu. "Bize bir ülke bıraktı, bayrak bıraktı, marş bıraktı, özgürlük bıraktı, Cumhuriyet bıraktı. Bizim o mavi gözlüye sözümüz var. Bir daha Atatürk gelmeyecek bu ülkeye ama biz onun verdiği topraklarda doğup büyümüş evlatlar olarak hepimiz onun sarı saçından bir tel olacağız. Onun saçının teli bile olamayacağız belki ama uğraşacağız. Allah bu ülkeye bir daha İstiklal Marşı yazdırmayacak!" Sandalyelerimizi sertçe geriye atıp hepimiz selam verdik. "Emredersiniz komutanım!" 🇹🇷🐺🇹🇷

İstenmeyen, Azrail`in bile unuttuğu bir kadın. Bu kadına aşık bir adam. "Oyun oynuyoruz Lefu. Sen oyun oynamayı çok seversin."

​"Hastanede 5 kilo doğup doktorları şaşırtan, daha bebekken `nazar değmesin` diye saklanan o meraklı kızın hikayesine hoş geldiniz! ​Köyün tozlu yollarından, eski hastane koridorlarına; aynı gün doğduğum o gizemli erkek çocuğunun izinden, mis gibi et kokan komşu sofralarına kadar... Benim dünyam biraz neşeli, biraz meraklı ama çokça bizden. Hemşire hanımın dediği gibi babamın başını yaktım mı bilinmez ama, bu hikaye sizin kalbinizi yakacak. Hadi, kundağımıza nazar boncuğumuzu takalım ve başlayalım!"