Melisin beklemediği anda bir guruba alınması

Kim Taehung un başı onu sürekli dm üzerinden rahatsız eden sevimli öğrencisi jeon jungkook ile dertdeydi

Binbaşı Ufuk Karan YILDIRIM`dan, Mardinin en büyük aşiretinin küçük ağası Ufuk Karan ARNAS`a

Trafik kazası yüzünden hafızasını kaybeden kız ve onun hafızasını geri getirmek için çabalayan çocukluk aşkı Gözümü açtığımda her şey bulanık görüyordu zar zor “nerdeyim ben “ diyebildim. elimin üzerindeki ağırlığa baktım biri elimi tutup kafasını yatağa koymuş uyuyordu. Bu kimdi? ben neden burdaydım? hareketlenmemle başucumdaki adam sanki kabustan uyanmış gibi hızla uyandı nefes nefeseydi beni görünce rahatlamış gibi nefes verdi “şükür iyisin “ nerden tanıyordu beni bu adam sorulara gözlerle ona baktım “siz kimsiniz” o an adamın gözündeki hayal kırıklığı benim bile kalbimi kırdı. bir süre yüzüme baktı “beni hatırlamıyor musun” diyebildi

Sinem bir gün okula gider babası onu almaya gelir ve hastaneye geldiklerinde karıştırıldığını öğrenir devamı kitapta

Seni seviyorum arda" " sen sadece küçük bir kızsın ve benim kardeşimsin derin" Seni seviyorum Derin" " sen benim abimsin Arda"

"Bazen unutmamak, hatırlamaktan daha çok can acıtır.” “Bazen birini tanımak, kendini unutmakla başlar...” Eflin, hayatının en karanlık döneminden geçerken tanımadığı bir evde, tanımadığı bir adamın gözlerinde bulur kendini. Hafızasını kaybetmemiştir… ama hatırlamak istemediği ne çok şey vardır. Kuzey, geçmişi sessizce taşıyan, konuşmadan bile çok şey anlatan biridir. Onunla kurduğu bağ, Eflin’i hem iyileştirir hem de boğar. Çünkü bu bağda bir düğüm vardır: geçmiş. Kim kime yardım ediyor gerçekten? Kimin sırrı daha derin? Eflin unutmaya çalıştıkça, Kuzey’in sakladıkları ortaya çıkmaya başlar. Ve geçmiş, hiç beklemedikleri bir anda kapıyı çalar… Bir yabancının yanında kendine bu kadar yakın hissetmek mümkün mü? “Bu hikâye bir kaybedişin, bir buluşun ve en çok da kendine dönmenin hikayesi."

Bir hobi meselesi

ᴀɪʟᴇꜱɪɴᴅᴇɴ ʜᴇʀᴋᴇꜱɪ ᴋᴀʏʙᴇᴅᴇɴ ᴍᴀᴠɪ, ᴋᴀᴅıɴ ᴋᴀᴛɪʟʟᴇʀɪɴɪɴ ᴀꜱʟᴀ ᴀꜰꜰᴇᴅɪʟᴍᴇᴅɪğɪ ᴠᴇ ᴋɪᴍꜱᴇꜱɪᴢ çᴏᴄᴜᴋʟᴀʀᴅᴀɴ ᴏʟᴜşᴀɴ ʙɪʀ öʀɢüᴛᴇ ᴋᴀʙᴜʟ ᴇᴅɪʟɪʀ. ᴅᴇᴠᴀᴍı ꜱüʀᴘʀɪᴢᴢ ʜᴇʜᴇ🧔‍♀️🙏🏾.

Okuduğum kitaplardan alıntılar

Tanınan Doktor defne deniz (karacalı)peki gerçek hikayesi neydi ,gerçeklerden habersiz, Mardin’in en köklü karacalı ailesini ne bekliyordu çalınma ,kopyalanma gibi durumlarda dava açılacaktır

Şeytanın vücut bulmuş hali bir adam ve kırıklarla dolu bir kadın kim kimi yakardı? Ya da beraber mi yanarlardı?

Futbol takımındaki arkadaşının abisi eray şans eseri anonim olarak eray ile konuşan eda...

Işıl, Eda, İrem, Bilge, Kuzey, Yiğit, Batıcan ve Güney ; onlar 8 arkadaştı. Okulun ilk günü şerefine parti vermişlerdi.Ama aslında hayatlarının en kötü hatasını yapmışlardı.Aralarından biri seri katildi ve bunu o gün öğrenmişlerdi.Katilin izindeye hoşgeldiniz…

Gece Gece eva adım bu Babam ben 15 yaşındayken şehit düştü Anne... Anne mardindeydi tek bunu biliyorum, umrumda da değil zaten İtalyadan aldığım telefonla hemen mardine gitmeye başladım Ve orada öğrendiğim şey hayatımın şokuydu ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆ Selamm bu benim yeni kurgum, ilk kitabım aslında daha önce 1 tane yazmıştım ama sildim.gerçek ailem kurgusudur iyi okumalar😊

Bir sabah bir çığlıkla uyanırsan, o ses bazen dışarıdan değil, içinden gelir. Mavi Acar on dokuz yaşında. Asker bir anneyle babanın, hayatta kalmayı erken öğrenmiş en büyük çocuğu. Bir gecede ailesinden koparılıyor, bir sabah kendini kimliğini silmeye çalışan insanların elinde buluyor. Takvimler ilerliyor ama zaman onun için duruyor. Aylar geçiyor, acı şekil değiştiriyor, umut ise en tehlikeli hâline bürünüyor. Mavi Yaşam, bir esaret hikâyesi değil sadece. Bu, hayatta kalmanın bedelini, çocukken büyümek zorunda kalmanın ne demek olduğunu ve kurtulmanın her zaman iyileşmek anlamına gelmediğini anlatan bir roman. Mavi anlatıyor. Saklamadan. Kahramanlaşmadan. Bazen susarak. Kardeşlik, aile, kayıp, dayanma gücü ve insanın en karanlık yerde bile tutunduğu tek şey… Bu roman, yüksek sesle bağırmıyor. Ama okurun içine yerleşip uzun süre çıkmıyor. Bazı insanlar kurtarılır. Bazıları ise hayatta kalır. Aradaki fark, bu kitapta. Mavi Yaşam, acının estetize edilmediği, ama inkâr da edilmediği bir hikâye. Okurken değil, bitirdikten sonra etkisi başlayan türden. Ve belki de en çok şunu sorduruyor: Bir insan, her şey elinden alındığında kim olarak kalır?

Gayet güzel bol kahkahaların olduğu, eğlencenin olduğu bir Anadolu lisesi ama her öğrenci eve gidince n kahkahaları duyulur nede eğlenceli kişilikleri görünür.

Kendi ayakları üzerinde durmaya alışmış bir kadın, bir kız çocuğu. Yıllar sonra üvey olduğunu öğrenip gerçek ailesiyle tanışacak olmak onda ne etki yaratacaktı?

Serpil başrol = Alya Asya başrol ikiz=arya Ayşe başrol ark=aslı Beyza başrol ark=beyza *DÜŞMANLAR* Sara=ahmetle sew Türkan Elif=beratla sew Zeynep *ERKEKLER* Ahmet=sarayla sew(beratla ikiz) Berat=elifle sew(ahmetle ikiz) Cihan=başrol ikiz ark Evren=baş rol ark

~Bir Kraliçe ve bir Kralın karşılaşması Ay`ın ve Güneş`in birbirine sevdası ~ Ay ışığının Kraliçesi ~ 🌛 ~ Güneş ışığının Kralı

Bu borç balının hayatına sebep oldu Hep beraber balının hayatını okuyalım

Çok istedim geçmişimi unutmayı ama onu unutmayı hiç istemedim Hep bu yüzden GEÇMİŞİMİN İZLERİ bende kaldı

Gerçek ailem kurgusudur 16 yıl boyunca mutlu olamayan kızımız bundan sonra mutlu olabilecekmidir

Küçüklükten beri bilgisayarlara ilgi duyan Sena babasına okulda öğrendiği hacker kelimesinin anlamını sorar ve o günden sonra hayatı değişir

Bu, sadece bir aşk hikâyesi değil. Bu, susturulmuş bir neslin sesi. Sistemin gölgelerinde büyüyen, adaletin terazisine başkaldıran iki yüreğin savaşı. Yangın. Adını taşır gibi yaşar. Kuralların değil, kalbin sesini dinler. Dünya yanarken, onu seyretmektense ateşe benzin döker. Sarp. Buz gibi görünen, ama içinde dev dalgalar taşıyan bir hukukçu. Yasaların efendisiyken, duygularının kölesi olmaya direniyor. O, düzeni savunur. Ama o düzenin kimleri ezdiğini unutmaya çalışır. Bir mahkeme salonunda çarpışan iki kader… Birbirinden nefret etmek için her sebebe sahip iki insan, Ama aynı ateşin içinde kavrulduklarını fark ettiklerinde, Artık sadece adalet değil, Kalpleri de hüküm giyecek. “Ateş Kimi Yakar?” Aşkın mı? Adaletin mi? Yoksa her ikisinin de kaldıramayacağı kadar gerçek olan o tek cümle mi: Bazı savaşlar kazanmaya değil, yanmaya değer. Sınırlar çizildi. İki taraf hazır. Ve ateş çoktan yakıldı. Sen hâlâ izlemekle yetinecek misin, yoksa kendi yangınına adım atacak kadar cesur musun?