Bazı şeyler olur… açıklayamazsın. Zamanlaması fazla denk gelir, hisleri fazla tanıdık gelir, insan fazla düşünür. Sonra “bu kadar tesadüf de olmaz” dersin. Ama olur. Hem de arka arkaya. Ve bazen, o tesadüflerin tam ortasında bulursun kendini. Bir şehir. Biraz gürültü, biraz sessizlik. Yeni tanışmalar, yarım kalmış cümleler, akılda kalan bakışlar. Hepsi, sanki birinin planıymış gibi. Kimi bunu kader sanır, kimi rastlantı der geçer. Ama bazı hikâyeler… biraz fazla tesadüf taşır içinde. "Belkide yanlış zamanda doğru kişiydik" "Hiç birşey tesadüf kadar ğüçlü değildir"

içerebilir mavi adinda ki bir kızın abisinin arkadaşına yavas yavas biseyler hissetmesiyle başlayan tatlı samimi tutkulu bir ask hikayesi

abi kardeş kurgusudur

İlkbaharın narin elleriyle açan açelya, Alinin gerçek aşkının, en büyük tutkusunun, yoğun sevgisinin temsiliydi. O geceden sonra âşık olduğu adamın imkânsızlığı olmuştu. Açelya Sezen Arslankara, Ali Aslankara`nın babası Bahtiyar Aslankara`nın katiliydi. Derinlere saklanan sırlar, eski bir sandığın içinde kilitlenmişti ve o kilit, Nazan Semizin gelişiyle yavaşça dönmeye başladı. Ali Arslankara, babasının cesedine kavuşamadan akıl hastanesine kapatıldığında kendine bir söz verdi: İlkbahar çiçeklerinden nefret edecekti lakin Eftal, ilkbahar çiçeği tabirini sevmezdi çünkü Açelya onun gözünde bir bahar çiçeği değil, karanlığın güzelliğiydi. İlk gün dedikleri gibi, "Anca beraber, kanca beraberdi." Açelya`nın suçunu itiraf etmesine izin vermeyen birileri, Bahtiyar Arslankara`nın ise büyük bir derdi vardı. Geride kalanlar, Ali`nin bir nebze daha zarar görmesine katlanamazdı. Dört yıl evvel olanlar, bugünü yaşatıyor, bugün geleceği öldürüyordu. Kimlerin ölü gelecekten sağ çıkacağı meçhuldü. Tek bilinen, Açelya`nın günahsızlar ordusunun emekli albayı olduğuydu. Bu ordunun herkesi yıkacağı, yakacağı, yok edeceği oldukça açıktı.

Bir kurulun zararlı maddeler hakkında kurduğu ekip bir okulda göreve başlarlar.Okulda ise ekiplerine yeni gelecek olan bir kişi daha öğrencidir. Bu okulda ne işler geçtiğini bulmak onların sorumluluğunda ve bulmaları gerek. Elvin Mira Yıldız önce ekibiyle okulun içine sızmalı ve okulun içindeki gizli işleri bulması gerekiyor. 💠💠💠 "Mavilerin bizim olduğunu unutma."

Düşüncelerde kaybolmak o düşüncelerde kendini bulmaktır belkide

Yeniden doğan asya bebek

“𝐁𝐞𝐧 𝐨𝐧𝐮𝐧 𝐞ş𝐢 𝐝𝐞ğ𝐢𝐥𝐢𝐦 𝐛𝐞𝐧 𝐨𝐧𝐮𝐧 𝐦𝐚𝐡𝐤û𝐦𝐮𝐲𝐮𝐦.”

Bu sayfalarda anlatılanlar, sadece bir kızın hikâyesi değil; susanların, gözyaşını içine akıtanların, gülümserken kırılanların sesi. "Bir Kızın Günlüğü", kimi zaman bir gecenin sessizliğinde yazıldı, kimi zaman kalabalıkların içinde yalnız kalındığında. İçinde geçen her cümle, gerçek bir duygunun yansıması. Aşk, kırgınlık, umut, hayal kırıklığı… Hepsi bir arada, hepsi içten. Bu bir kahramanlık öyküsü değil. Bu; büyümeye, kendini tanımaya, hayatın bazen ne kadar acımasız ama aynı zamanda ne kadar güzel olduğunu fark etmeye dair yazılmış bir günlük. Ve belki de seninle çok ortak noktası olan birinin iç sesi. Okurken kendinden bir parça bulursan, bil ki yalnız değilsin. — *B.ADA*

17 yıl sonra marinde ayak basan Asel`e 4 abi 1 ikiz ve 1 erkek şoku

Mehir ve Bora… İkisi de farklı dünyalardan gelmiş, karakterleriyle birbirlerine zıt ama bir şekilde birbirlerini tamamlayan iki genç. Mehir, insanları anlamayı seven, sıcakkanlı ve neşeli bir psikolog adayı. Bora ise hafız olmuş, disiplinli, soğukkanlı ve inatçı bir genç. Saat iki civarında, annelerinin ısrarıyla küçük bir kafede karşılaştıklarında, hiç beklemedikleri bir yolculuk başlar. Sessizlikler, küçük gülümsemeler ve tatlı tartışmalar arasında, Mehir ve Bora birbirlerinin dünyasına adım atarken, aşk, sabır ve anlayışın ne demek olduğunu keşfederler. “Soğuk Bakış, Sıcak Kalp”, gençlik, dostluk ve ilk aşkın masum büyüsünü, sıcak ve romantik bir dille anlatıyor.

Farkındamısınız her zaman gerçek ailem kitaplarında mağdur kızın ağzından okuyoruz ama bu sefer ön yargıya neden olan kızın ağzından okuyacaksınız kemerlerinizi takın ve hazır olun yolculuk başlıyor UYARIII❗️❗️❗️❗️=bu kitapta cinsellik yoktur ama argo kelimeler vardır ❗️❗️❗️Fikir bana aitdir kopyalanması yasaktır

✴𝓜𝓪𝓯𝔂𝓪 𝓴𝓾𝓻𝓰𝓾𝓼𝓾

Aşk, dram içeren bir hikaye

Ülkenin kötü şöhretli kalpsiz bir mafyası ile dilsiz bir kız görücü usülü evlenirse ne mi olur?

Elay küçüklükten beri babasından şiddet vb. görüyodur.Ama birgün aslında babasının babası olmadığını öğrenir.

Aile herşeymi? Bir insan dünyaya geldiğinde ilk olduğu ortam aile evidir. Orda görür, gördüklerini yapar ve ilk orda öğrenir. Aile, çocuğun aynasıdır. Çocuk doğruyu ve yanlışı ilk ailede öğrenir. Kötü bir aile ortamında çocuk, ya doğruyu yanlış olarak algılar yada yanlışı doğru olarak algılar. Bir aile çocuğunu ne kadar olgun yetiştirirse, çocuk o kadar çabuk gelişir. Bu hikayede kötü bir aile ortamının Ayla`ya nasıl bir etki yarattığını öğreneceğiz...

“OĞLAN BİZİM! KIZ BİZİM! OĞLAN BİZİM! KIZ BİZİM!” “Sema teyze tanıyordur. Kız tarafıyız dediler içeri girerken.” “Lan sorun o değil! Düğün de alkol yok. İkisi de sarhoş!” “Büyük ihtimalle Asya’nın arkadaşları başka bir yerde içtiler ve geld-“ Piraye bunları duyuyor lakin tepki veremiyordu. Çünkü ne kız ne de erkek tarafıydılar; aynı apartmanda oturdukları Vahide teyzeye gelen davetiyeyle içeri girmişlerdi. Onun yeğenleri olduklarını söylemişlerdi. Gece arkadaşıyla eğlenmeye çıkmışlardı, sarhoş oldukları zaman yanlış verilen bir kar- Piraye düşüncelerine ona bakan yeşil gözleri yakaladığı zaman ara vermişti. Bir zarf karıştırılması sonucunda hayatlarının belirli dönemlerinde birbirlerine maruz kalacaklarını kim bilebilirdi? Asker & Muhabir Atlas Alsancak & Piraye Şafak

Seven elbet sevilir...

10 Yıl önce geçirdiği bir trafik kazası sonrası hafızasını kaybeden İlke aynı zamende en yakın arkadaşı ve ailesini o kazada kaybeder. Ailesinin yokluğunda devlet koruması altına alınır. Artık hatırlamadığı birçok anısıyla Eskişehir Orhan Gazi Ünivestesi Hemşirelik bölümü 3.sınıf öğrencisidir. Hayatı öyle ya da böyle geçer. Fakat bir gün fakültenin önünde gördüğü gözler yüzünden bayılır. Bu bayılma öylesine bir bayılma değildir. Nedeni unuttuğu hayatından bir şeyler hatırlamasıdır. İlke`nin hatırladığı şey cesedi kazada bulunmamış arkadaşıdır.

Kötü bir kaza sonucu küçücük yaşta gözlerini kaybeden çaresiz bir kız. O günden sonra hayatı artık kapkaranlık bir dünyadan ibaretti. Peki ya içindeki karanlık? O günkü kazada hayat sadece ondan gözlerini almamıştı. Çocukluğunun, gençliğinin verdiği enerjiyi, mutluluğu, sevinci beraberinde götürmüştü. Hayatın gercekleri bu kadar acı olmamalıydı. Hayat bu kadar karanlıkken bir aşk tüm acılara rağmen aydınlığa çevirebilir mi sizce? Yoksa daha da kötüsünü mü yapar? Ben Leman. O küçük gözlerini kaybeden kız benim. Şuan yirmi dokuz yaşındayım ve bu günlere gelmek benim için hiç kolay olmadı. Kör bir kızın hikayesini dinlemeye hazır mısınız?

☆*~Herkesin hayatı toz pembe değildi. Herkes pembe rüyalar görmezdi.~☆* "Kardeşimin borcunu ben ödeyeceğim." dedim yüreğim ağzımda atarken. Yine ben yapacağım. Onlar bana kıyarken ben onlara kıyamıyordum. Kollarını sıyırdığında baltayı kütüğe sapladı. " Volkan, ne borcu bu? " diyerek sandalyesine oturmuştu. Yüzündeki yara nasıl olmuştu hiç bir fikrim yoktu ama onu fazlasıyla korkunç gösteriyordu. Gözlerini benden ayırmadan arkamda duran adamını eliyle yanına çağırmıştı. " Abi, Seraphi`lerin borcu." demişti Volkan dediği, kumral adam konuşmuştu. " Benim kim olduğumu biliyor musun küçük hanım? " dedi. Başımı hayır diyerek iki yana salladığımda dudakları alayla kıvrıldı. " Asaf Han Karan." Volkan onun yerine konuşmuştu. " Kardeşinin borcu 4 milyon. Ben yanlış yapanı yaşatır mıyım sence? "dediğinde yutkunmuştum. Allah`ım yardım et. Bu kadar parayı nasıl ödeyeceksin Gül? ~ Asaf Han Karan~ ~ Gül Seraphi~ - Yeni kurgumdur~✒ Çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır. Keyifli okumalar civcivlerim.

"Her insan sevilmek ister" "Sen sevilecek biri değilsin"

"Berdel Kızınıza karşı kızım oğlunuza karşı oğlum "dediğini duyduğum an dünya başıma yıkıldı.

Bir şehir, iki yabancı ve kaderi değiştiren bir kelebek etkisi. Alp Taner, altı aydır kendini mahkûm ettiği o dairede, duygularını zihninin ardına kilitlemiş bir hayaletti. Geçmişte yaptığı tek bir tercih yüzünden, ailesinden ve kardeşlerinden kopmuş, yalnızlığı kendine bir kalkan yapmıştı. Onun için bu şehirde kimse yoktu. Ta ki, karşı komşunun kapısından gelen beklenmedik o kayıp ilanı, Alp`in o kilitli kapısını zorlayana dek. Asu Berrak Akay ise beş yıl önceki bir kazanın gölgesinde, kayıp bir kahkahanın peşinden giden bir genç kadındı. Onun hayatı, bir abinin anısı ve asla bitmeyecekmiş gibi görünen bir suçluluk duygusunun etrafında dönüyordu. Şimdi, kader onları tam da en savunmasız oldukları anda, karşı karşıya getiriyordu. Alp`in zoraki yalnızlığı, Asu`nun gönüllü acısıyla çarpışmak üzereydi. Alp`in zihninde kurduğu duvarlar, Asu`nun kalbindeki o sessiz yeminle yıkılacak mıydı? İki yara, iki umut. Karşı komşudan başlayan bu beklenmedik yakınlaşma, ikisine de yıllardır kurmaya cesaret edemedikleri yeni bir yuva vaat edebilir mi? Gözlerimin içine baktı, "Düşünmezsen hissedemezsin Asu." Sesi sanki odanın duvarlarına çarpmış ve bana doğru geri gelmişti. "Ben böyle yaparak hayatıma devam ediyordum. Ta ki sen karşıma çıkana kadar..." her bir kelimesi kalbimin kanatlanmasına neden oluyordu. "Sen benim bu hayata karşı ördüğüm bütün duvarlarımı yaktın, yıktın. Sen benim tekrar hissetmemi sağladın... Sen beni tekrar hayata döndürdün..." Ben mi yapmıştım bütün bunları? Onda bu kadar etki bırakabilmiş miydim gerçekten? "Sen beni beklemediğim anda beklemediğim yerden vurdun Asu. Tam kalbimden..."