Sizin ölüm melekleri hakkında çok hikâye okuduğunuzu biliyorum. Ancak bu, farklı bir atmosferde, farklı bir hikâye. Burası kan kokusuyla boğuşan, ölümün sessiz nefesiyle ızdırap çekenlerin diyarı: Alantarya. Ve bir ölüm meleği... Sessizliğiyle fırtınalar koparan, kılıcının her darbesiyle gölgeleri parçalayan Vex. Alantarya`nın en karanlık köşelerinden gelen bir savaşçı. Onun adı, sadece düşmanları değil, dostlarını bile korkutacak kadar güçlü bir yankıya sahip. Ama bu, yalnızca bir savaşın değil, ihanete, acıya ve kanla yazılmış bir kaderin hikâyesi. Nocteland’ın kara büyü tılsımlarıyla kuşatılmış karanlığında, Vex ve yoldaşları kendi sınırlarını, sadakatlerini ve insanlıklarını sorgulamak zorunda kalacaklar. Kanla yazılmış bir kehanet, yitip giden dostluklar ve her adımda ağırlaşan ölümün gölgesi. Alantarya’da hiçbir şey göründüğü gibi değil. Çünkü burada sadece hayatta kalmak yetmez; kim olduğunu unutmadan, ruhunu koruyarak yaşamak gerekir. Ve Vex... Bir ölüm meleği olarak bilinse de, aslında kim olduğunu sadece kendisi biliyor. Ya da bildiğini sanıyor. Bu diyarı keşfetmeye cesaretiniz var mı? Alantarya sizi bekliyor. Ama unutmayın, buradan sağ çıkmak yalnızca bir başlangıç.

Laura ruhu alınmadan önce bir sonraki imparatoriçe`nin duygusuz olmasını, saf ruhunda kötülüklerinde yer almasını, İmparatorluğu`nu herşeyden önce tutması için lanet etti. İmparatoriçe Laura`nın ölümünden sonra kader tekrar yazıldı. Luke Andrew`in doğumu gerçekleşmedi, 7 krallık umudu unuttu, sadece hırs, kin ve öfkeyle ayakta kaldı. İmparatoriçe kılıcıyla imparatoru korudu. İmparator hançeriyle imparatoriçeyi katletti. Kılıç sevgiydi, hançer ise terk edişti. Ve herkesin aklında tek bir şey kaldı; sevgi bir zayıflıktı.

"Doğuran bizleriz; onlar tanrı, yanan biziz; arınan onlar."

Giriş Zaman, sadece ileriye doğru akan bir nehir değilmiş. Bazen kendi içine çöküyor, bazen de geçmişin aynasında geleceği gösteriyormuş. Ben bunu ancak kaybolduktan sonra anladım. Adım Sahay Linor. Bir zamanlar bilim uğruna her şeyini vermiş biriydim. Artık bilim, benden her şeyimi aldı. Makine çalıştığında Cat’le birlikte sadece 10 yıl ileri gitmeyi planlamıştık. 2030 yılı — yeni teknolojilerin, dünya barışına dair umutların konuşulduğu bir zaman. Ama biz oraya hiç varamadık. Gözlerimi açtığımda gökyüzünün rengi artık mavi değildi mordu Hava, oksijen kokmuyordu bu zamanda hava bu zamanda demir kokuyordu. Ve sokaklar, hiç olmadığı kadar sessizdi. İnsanlar vardı,ama … Yıl: 2059. Dünya: suskun. Zaman: kırık. Robotlar, gökyüzünde dolanıyor; yeraltında saklanan uzaylılara karşı sonsuz bir savaş veriyordu. İnsanlık, bir taraf seçmek zorundaydı. Ama asıl düşman dışarıda değil, içimizdeydi. Ben babamın adını taşıyan bilim şirketinin neye dönüştüğünü gördüm. Bir zamanlar insanlığı kurtarmaya çalışan o şirket, şimdi onu diz çöktüren en büyük silaha dönüşmüştü. Ve sonra... Harvey ile karşılaştım. Gözleri, geçmişimi hatırlatıyordu ama sesi... geleceği fısıldıyordu. O gün ilk kez anladım: Zamanı kıran biz değildik. Zamanı kıran, sevgiydi Ve her ihanet bir sevgiyle başlardı … Ve şimdi... Bu kırık zamanın içinde, bu suskun dünyanın tam ortasında... Doğruyla yanlış, dostla düşman, aşk ile ihanet birbirine karışmış durumda.

Çok sevdiğim ama okuyamadığım kitap

"Duygularımın olduğunu mu zannediyorsun? Çok yazık, çünkü az önce saraydaki herkesi kendi ellerimle öldürdüm. Ve eğer istersen, sıradaki sen olabilirsin Tiova Kralı. Büyük bir zevkle kelleni alır ve bundan gurur duyarım."

İki kız kardeş... İki varis... Farklı hayatlar... Farklı deneyimler... Peki hangisi bu oyunda kazanacak ve tahta geçecek?

Yüz yıllardır terk edilmiş olan Aetherum Manastırı’nın duvarlarında yankılanan bir fısıltı vardı. Gölgeler hareket etmiyor, nefes alıyordu. O gece ay yoktu. Sessizlik… ve sonra… Carmilla geldi.

Ben, prenses Ayızıt… Annem, bana bu ismi büyük bir anlam yükleyerek verdi. Ben, kan ve duman kokan bir savaş gününde dünyaya geldim. Orduların çarpıştığı, kalelerin sarsıldığı bir vakitte, annem benden habersiz, zorlu doğumdan sonra beni kucağına alıp sarayın yüksek balkonuna çıkarmış. O anda ufuk kıpkırmızıymış; toprak, kanla boyanmış, gökyüzü bile acıdan kararırken, ben annemin kollarında dünyaya meydan okurcasına gülmüşüm. Annem, gözlerinde hem korku hem umutla bana bakmış. Bu gülüş, bu direniş işareti ona eski efsaneleri hatırlatmış. Ve o anda, bana "Ayızıt" adını vermiş. Ayızıt; hem güzelliğiyle hem kudretiyle anılan, savaşın içinden doğmuş, yıldızların kaderine dokunan kadınların adıdır. Yıllar geçti, güzelliğim dillere destan oldu. Sarayda, şehirlerde ve uzak diyarlarda adım bir efsane gibi fısıldandı. Ama sadece güzelliğimle değil, aynı zamanda asil duruşum, özgürlüğüme olan tutkum ve kaderimi kendim seçme irademle tanındım. Kimse bana boyun eğdiremedi. Ne altın taçlar, ne ipek sözler… Sonra bir prens çıktı karşıma. Krallıklar barış yapsın diye, onu öldürmem için gönderildim sanki. Kılıcım hazırdı; kalbim tereddütsüzdü. Ancak sarayın karanlık salonlarında, göz göze geldiğimizde, kader oyununu değiştirdi. Öldürmek istediğim adamla evlenmem istendi. Bir müttefiklik adına, bir siyasi oyun uğruna... Ama ben prenses Ayızıt’ım. Ne canımı, ne kalbimi satmam. Zincirlerle örülü bir tahtı asla kabul etmem. Bu yüzden KAÇTIM! Gece yıldızlarının altında, rüzgarı peşime takarak, özgürlüğe doğru sürdüm atımı. Kendi kaderimi, kendi efsanemi yazmak için...

Tarihin tozlu sayfalarında sıkışıp kalmış dört ejderha vardı. Onlar; suyun şifasının, toprağın köklerinin, havanın ezgisinin ve ateşin kudretinin kadim ruhlarıydı. Bu dört ejderha; sadece dört elementin değil, evrendeki yaşamın her zerresinin yansımasıydı. Kendini bildiğinden beri gerçekleri arayan Siria, ne olduğunu bile farkına varamadan kendini bir maceranın içinde bulmuştu. Kim bilir, belki de bu yolculuk peşinde bazı yoldaşlar getirir?

"Bazen aynı bedende iki ruh yaşar. Bazen biri yanarken diğeri çiçek açar." Liva iki evrende birden var. Birinde acılarla büyüyen, terk edilen, unutan bir kız. Diğerinde mutlu, huzurlu, sevilmiş bir "versiyonu". Ve aralarındaki sınır, artık çatırdıyor. Bir eşik var. Geçtiğinde... kim kalacak? Hiç Olmadığım Yerde Her satırıyla seni yerinden edecek. ( Her cumartesi yeni bölüm yayındaa)

Yaru, gizemli bir şekilde kendini tanımadığı, yabancı bir dünyada uyanır. Hatıraları sisler ardında kaybolmuş, yolunu bulmak için çaresizdir. Yanına beklenmedik bir şekilde çıkan Yalaz ise, ona sadece yardım etmekle kalmaz; zamanla Yaru’nun en büyük dayanağı, aşkı ve kendini keşfetme yolculuğundaki rehberi olur. Ateşin sıcaklığı ve sisin belirsizliği arasında, bu iki ruh birbirine tutunurken, kader onları çok daha büyük bir sırra sürükler.

Gecenin 4 suları hayatını belirleyen o karar çoktan verilmişti. Fransa`ya ilk adım.

Her akşam terasa yıldızlara bakmak için çıkan kızın yakın arkadaşı😩🫶🏽🫵🏽🤍

"Bir Öpücüğün Bedeli" Özet: Kore’de yalnızlığı tattı, dışlandı, sustu... Ta ki bir lanet onu kalbiyle sınayana dek. On günü var… Gerçek bir aşk öpücüğü ya ruhunu kurtaracak ya da onu sonsuza dek hapsedecek. Peki, gerçek aşkın izleri nerede saklı?

Mira, sıradan sandığı sabahların arasında, kendi gerçeğine uyanmaya hazırlanıyordu. Telifi bana aittir . Kopyalanması halinde yasal işlem başlatılacaktır. 29.07.2025

Asena kralın kızı ve aynı zamanda babasının bir silahı olarak Düşman saraya hizmetçiyi olarak gönderilir.İste Asena ve Arman`ın aşkı o zaman başlar.

Stella Verse serisi nin ilk kitabı başlangıcıdır. Astrum Şehri, neon ışıkların altında kadim karanlık sırları gizler. Barista Samy ve gizemli antikacı Luis, kara kitapların getirdiği tehlikeyle yüzleşirken, geçmişle gelecek arasındaki dengeyi korumak için kendi yollarını seçmek zorunda kalır.

“Bir sembol, kaderini mühürledi… Şimdi geçmişin karanlığı ve geleceğin yükü omuzlarında.” Lara, ailesinin ölümüne tanık olmuş, kardeşleri tarafından dışlanmış ve güçleri yüzünden sürgün edilmiş bir kız. Ancak o, dört elementin koruyucusu—evrenin dengesini sağlayabilecek tek kişi. Karanlıkla aydınlığın arasında sıkışmış bir ruh, ihanete uğramış bir kalp ve içinde taşıdığı sonsuz güç… Konsey ondan korkuyor. Düşmanları onu susturmak istiyor. Ama Lara, artık kaçmıyor. Bu, hem kendi kaderini hem de evrenin yazgısını değiştirmeye ant içmiş bir savaşçının hikayesi.

Bu benim ilk kitabım umarım beğenirsiniz

Aşk nerde karsımaza çıkar bilemeyiz bazen bir kafede bazen bir metroda bazende hiç umadıgın biryerde ogün çok mutlu çıkmıştı evde ahu belki hayat ona bugün hayatı askını bulacagını işaret ediyordur mutlu mutlu kuran dersine gidiyordu ve onu yani kaanı görmüştü ve hikaye başlasın...

"Bir tanrıçanın kalbinde gizlenen geçmiş, geleceği şekillendirebilir mi?" Morana, ölümün tanrıçası. Aşık olduğu tanrıyı elleriyle öldürdü, ama bu onun suçu değildi. Kandırıldı, kayıplarla sınandı. Ve şimdi... yeniden başlamak zorunda. Evrenin düzeni bozuldu. Tanrılar sessizliğe gömüldü. İnsanlık, yokoluşun eşiğinde. Ve eski dostluklar artık düşmanlıkla sınanıyor. Morana, yalnız değil. Yanında duyguların tanrıçası His ve... Işıktan doğan, kaderi tamamen değiştirecek biri var: Yeniden doğan o. Fedakarlık, ihanet, aşk ve savaş... Tanrıların bile kaçamadığı bir kader yazılıyor.

Bu şeytanla meleğin savaşı değildi.

-Aynı bedende iki dünya kaderin terazisini kırar- Normal bir hayat yaşadığınızı sanarken ailenizin kendi aileniz olmadığını bu dünyaya ait olmadığınızı hatta tam olarak insan olmadığınızı öğrenseniz ne yapardınız vera normal bi güne uyanırken o gün başka bir evrenden gelen muhafızlar tarafından kaçırılıp idam ettirilecegini bilmiyordu...

Düğüm düğüm olmuştum. Yine onu gördüm ama bu sefer bakmaktan korkmamıştım.Sadece yüzünü ezberlemek istemiştim.Göz göze geliriz sandım ama o yeniden bakmaya tenezzül etmemişti. Biliyordum,bu çok bencilceydi. Ama onu seviyordum bunu kimse değiştiremez. Bu bir lise aşkı kitabıdır. Ve benim ilk kitabım yardımcı olmanızı destek vermenizi çok isterim şimdiden teşekkürler.💖