--- Lira Moon, hayatın ona verdiği acılarla sınanmış bir kız. Kaybettikleri, yaşadığı ihanler ve yalnızlık, onu kırmış ama aynı zamanda güçlendirmiştir. Her acının ardından küllerin içinden yeniden doğan Lira, artık Küller Kraliçesi olarak anılmaktadır. Kael Erydron, ateş prensi ve imparatorluğun tehlikeli düşmanı, kaderin oyunu sonucu onun yoluna çıkar. Düşmanlıkla başlayan karşılaşmaları, yavaş yavaş ateş ve küllerin sınırında bir bağa dönüşür.

yıl 2168 3. Dünya savaşından sonra insanlar sessizleşti biri hariç nocthra syles nocthra bir gün bir akademiye kaçırılır ve hayatı değişir "Sistem sesi yankılandı bir seçim yap çünkü hiç bir seçilmemekten güvenli değildi"

Kızın önceki hayatında yaşadıkları yüzünden derin bir çöküş yaşar , sonunda dayanamaz ve intihar eder . Bunun sonucunda hiç var olmadığı bir dünyada yeniden doğar ve bu dünyada kötülükler kızın yine peşini bırakmaz

GECENİN ÖTESİ karanlığın ve sessizliğin hüküm sürdüğü bu dünyada, umut beklenmedik anda doğar. Genç bir kadının geçmişinin gölgeleriyle yüzleşirken, keşfettiği sırlar ve derin duygular onu bilinmez bir yolculuğa sürükler. Aşkın, kayıpların ve cesaretin iç içe geçtiği bu hikaye, okuyucusunu gecenin ötesine, kalbinin en gizli köşelerine götürüyor. Karanlık ne kadar derin olursa olsun, her gecenin sonunda bir sabah vardır...

Fantastik bir dünya + romantizm+ güçlü varisler+ varislerin savaşı+düşmandan aşka+krallık

Yasaklı Ormanın Sırrı

Sıradan bi hayatı olan bi kadının nasıl olurda bi gecede tüm hayatı koca bir kaosun içine sürüklenir

Küçükken okuduğumuz masallar gibiydi benim hayatım ta ki onlar gelip benim ateşimi bir külden farksız sayana kadar...O an anlamamıştım saf temiz oluşum belki ilk defa o zaman bir ceza gibi gelmişti...tüm bunlar arasında gelen beklenmedik aşk ben de dahil herşeyi yok etmeye yetmişti...

Reneta Antonius eski okulundan atılınca ailesi tarafından ormanın derinliklerinde bulunan ve sadece eski bir peri masalı olduğuna inanılan Maledictus Akademisine gönderildi, ama bu akedemi bir peri masalından çok canice efsanelere benziyordu, Reneta ise varliğıyla istemedende olsa okulun kaderini değiştiren bir şey yaptı, bir iblisi uyandırdı

Sıkıldığım için yapıyorum

Rynne, suyla garip bir bağa sahip olduğunu fark ettiğinde hayatı altüst olur. Arkadaşlarıyla birlikte, gizli güçlerin ve unutulmuş bir dünyanın ortasında kalır. Geçmişin sırları açığa çıktıkça, kalbiyle kaderi arasında bir seçim yapmak zorundadır.

savaşlar sadece sondur yada sonun başlangıcıdır, ama bazı savaşlar gönülleri birbirne bağlayıp savaşı bitirebilir belkide savaşı dahada hareretlendirir Aurora bu savaşı hararetlendirecekmi yoksa bitirecek mi bunu birlikte görelim

Grey soyu, ucubeler diye anılan elementel ejderhalar... Ya genç bir grey ve Harry Potter`ın yolları kesişse? DİKKAT: Drarry, Wolfstar ve Theoville içerir sevmiyorsan kapı orda👉🏻🚪

Doğu Karadenizden Amerikaya taşınan bir Ailenin yaşadıkları olaylar

Lüman Cennetin en güzel bahçelerinden birinde var olan, cennetin en nadide parçası. Tanrı’nın en gözde meleği. Ya da geçmişte öyleydi. Tanrı’nın gözünden düşmesi zor olmamıştı. Yok olmayı göze alacak kadar sevmesi yeterdi. Lüman sevmişti, çok sevmişti. Yok oluşu göze alacak kadar çok sevmişti. Verilecek tüm cezalara razıydı. Umbra’sı, biricik sevdiği için bunları tabii ki göze alırdı. Umbra onun atmayan kalbi, var olmayan ruhuydu. Cennette seven çoktu, âşık olan çoktu. Ama sadece Lüman’ın aşkı pis gelmişti Tanrı’ya. Nurdandı Lüman; nasıl olur da ateşi severdi, melekti Lüman; nasıl olur da bir iblisi biriciği seçerdi? Umbra... Onda ise durumlar çok daha farklıydı. Tanrı sevmezdi iblisleri, sanki meleklerini yüceltmek için yaratmıştı onları. Ama kabul ediyordu Umbra; Lüman ondan yüceydi. Lüman, kelimelere sığmaz, insanların “duygu” dediği şeyi aşar geçerdi. Nasıl olur da sevmezdi Lüman’ı? Nasıl onsuz var olabilirdi ki? Bu yüzdendi Tanrı’ya yalvarışları: “Yapma, onu benden ayırma. Beni yok et ama beni onsuz bırakma!” Tanrı dinlemedi onu, aksine sinirlendi. Sevmemeliydi bir meleği; meleğin nurunu kirletirdi. Tanrı, ilk cezasına bu anda karar verdi. Umbra’nın cezası Lüman’daydı. İlk defa acımadı Tanrı meleğine. İnsan, meleği kanatlarından bilirdi. Peki, kanatsız bir melek yine de melek olur muydu? Bunu düşünme fırsatı bile tanımadı Lüman’a; onu acılar içinde bırakarak söküp aldı nurdan, aydınlık olan kanatlarını. İki acı feryat koptu o anda. Biri Lüman’dan geldi. Acı içinde bağırdı, kanatları varmışçasına dokunmaya çalıştı. Tanrı neden acı veriyordu ona, neden almıştı ondan en güzel parçasını? İkinci feryat Umbra’dan geldi. Lüman’dan daha çok yanmıştı onun canı. Bağırdı, Tanrı’ya yalvardı. Yine duyulmadı. Oysa tüm cehennem ona itaat ederdi; ne derse olurdu. Şimdi neden olmuyordu? Neden Tanrı onu umursamıyordu? Biriciği çok severdi kanatlarını, her yan yana geldiklerinde önce kanatlarını gösterirdi. Şimdi Tanrı neden en başta o güzel kanatları almıştı?

"Bazı sırlar, gölgelerin bile taşıyamayacağı kadar ağırdır..." Mia... Yak, kalsın Kimsesiz, geçmişi karanlıkla mühürlenmiş bir kız. Üç yaşında ailesi tarafından büyüyle öldürülmeye çalıştı, yetimhanede yıllarca acı çekti, sevdiklerini gözlerinin önünde kaybetti... Şimdi, hayatta kalmanın tek nedeni var: İntikam. Tabi bunu diğer kişiliği Mira ile yapacaktır... Yak, kalsın. İki ruh, tek beden KEVM Akademisi, dışarıdan bakıldığında sadece doğaüstü soyların eğitim aldığı prestijli bir okul. Ama duvarlarının ardında, tarihten bile eski sırlar gizli. Ve Mia ile Mira bu sırların tam ortasında, onu ya kurtaracak ya da tamamen yok edecek bir yolculuğa sürükleniyor. Mia; Kuzey, Laura, Marcus, Adam, Ella ve Xia ile tanıştığında ilk kez bir "aile" duygusunu tadıyor. Ancak onların da kendi sırları var ve Mia`nın karanlık geçmişi herkesi tehlikeye sürüklüyor. Karanlıktakiler soyundan gelen Mia ve Mira, kimliğini saklayarak "benliğini" kaybetme riski taşıyor. Peki Mia ile Mira kimsesiz, intikam uğruna her şeyi göze alabilecek mi? Yoksa sevgi ve umut, karanlığa boyun eğmesini engelleyebilecek mi? KEVM Akademisi`ne hoş geldiniz... Burada herkes bir sır saklıyor. Ve kimse masum değil.

Yeni başladım ilginizi çekecek

Medusanin ölü kumları kitabıyla tıpatıp aynısıdır okumak isteyenler için yaptım. Bu kitaba bayılırım birde yazarken hevesine bakmak istedim hiçbir değişiklik yoktur kitapta

Babasının emri üzerine tahta geçmesi gereken Cora yıllardır saklı sırları öğrenince kaçmaya karar verir fakat kraliyetin büyük değer taşıyan ve yıllardır hazine olarak korunan kılıcını da yanında götürünce tüm saray peşine düşer. Yapması gerken önemli bir seçim vardır ya teslim olacak ve babası tarafından yargılanacaktır ya da yaptığı hatadan pişman olmadan sırların peşine düşecektir.

Yıkılan bir krallığın ruhunu soluyorum. Bu çok acı... Göz yaşı kokuyordu. İçimden bir ses bana bu durumu düzeltmem gerektiğini fısıldadı.

Karanlık bir krallığa ajan olarak giden Alin, ailesini kaybettikten sonra geriye kalan tek bağını,kız kardeşini kurtarmak için tehlikeli bir göreve atılır, bu yol onu hem güçlendir- ecek hemde sınayacak.

《-Çocukluğundan beri beraber olan iki arkadaşın bir kaza sonucu en sevdikleri fantastik romanın içinde hayatta kalma mücadeleleri...》 Wattpad’den devam etmekte, giremeyenler için buradan da yayınlıyorum. Tamamen bana ait bir kurgudur. Çalınması ya da taklit edilmesi duyumunda adli işlem başlatılacaktır.

Dört krallık… Vampirler, cadılar, element koruyucuları ve periler. Yüzyıllardır süren kırılgan barış, en küçük bir kıvılcımla bozulmaya hazır. Vampirler ve element koruyucuları arasında kanla yazılmış bir düşmanlık var. Onların tek bildiği şey nefret… ta ki kader onları karşı karşıya getirene kadar. O, gecenin karanlığında yetişmiş bir vampir prensesi. Zincirlerinden kurtulmak, kendi yolunu çizmek isteyen cesur bir kız. O, ateşin öfkesini damarlarında taşıyan, kimseye boyun eğmeyen asi bir savaşçı. İlk karşılaşmaları bir savaşla başlar… Ama zamanla nefret yerini yasak bir yakınlığa bırakır. Kendi halklarından gizlemek zorunda oldukları bu bağ, aynı zamanda dört krallığın kaderini belirleyecektir. Çünkü kehanet fısıldar: “Ateşin öfkesiyle Gecenin karanlığı birleştiğinde, ya kurtuluş doğacak… ya da sonsuz yok oluş.” Onlar aşkı seçerse krallıklar yanacak. Onlar birbirinden vazgeçerse kendi kalpleri. Bu kitaptaki her şey yazarın hayal ürünüdür. Gerçeklikle kıyaslama yapmayınız. Örneğin vampirler onun hayal gücündeki vampirler, cadılar onun hayalindeki cadılardır.

Tek bir soydan gelen iki hırslı insan... Bir ülkenin içinde süren iç savaş. Kazananı belirlemek için iki düşman lise arasında yapılan türlü müsabakalar. Kimisi hızlı bir çita, kimisi ise avına sessizce yaklaşan asi bir panter... Son zamanlarda kendini duygusal bir boşlukta hisseden Noya, ailesinin ondan sakladığı sırrın ne olduğunu öğrenmek için yoğun bir uğraş göstermektedir. Bundan iki ay önce babasının kanser hastası olduğunu öğrenen Noya, babasının kanser olmasıyla beraber gizli bir şeyler sakladığının farkına varır. Babası ve annesi ondan bir şey saklıyordur. Doktorlar babasından bir ümit olmadığını söylediğinde ise, babası ve annesi hepten değişir. Sırdan bir liseli olan Noya, ailesinin sakladığı sırla beraber kendini büyü ve entrika dolu bir evrende bulur. Ailesinin sakladığı sır, onu daha önceden varlığına bile inanmadığı büyülü bir evrene getirir. Bu evrende ise karşılaştığı tek şey iki lise arasında, hatta bir ülkenin içerisinde kıyasıya süren mücadeledir. Sizleri nefes kesici, fantastik bir evrene davet ediyorum. Ama sıkı giyinin çünkü poyraz burada çok sert esiyor.

Ruhlar ölür mü? GİRİŞ Kalan son yedi ejderha ve ruh eşi olan insanlar, türlerinin son örneğiydi. Ejderhalar, tarihin çok öncelerine dayanıyordu. İnsanlara yardımcı olmuş, görevlerini yerine getirmişlerdi. Ta ki denge bozulana kadar... Her ejderhanın bir insan ruh eşi olurdu. Ejderhalar ve ruh eşleri olan insanlar, eşsiz bir şekilde kalpten birbirlerine bağlanırlardı. Ancak her insan, bir ejderha sahibi olma şerefine ulaşamazdı. Ejderhalar, ateş, buz, toprak, su, gölge, ışık ve hava olarak yedi türe ayrılmaktaydılar. Her türün gücü farklıydı, ancak hiçbir zaman hangi türün daha güçlü olduğuna karar verilememişti. Bir noktaya kadar her şey normaldi; ancak sonra doğal denge bozulmaya başladı. Ejderhalar, gördükleri köle muamelesine dayanamayarak isyan ettiler ve insanlara zarar verdiler. İnsanlar, bu olaylar karşısında yapabilecekleri en iyi şeyin ejderhaları öldürmek olduğuna karar verdiler. Ancak büyük bir sorun vardı: Ejderhalarla beraber ruh eşleri olan insanlar da ölüyordu. Ama bu, kimsenin umurunda değildi. Canları o kadar değerliydi ki, diğer insanların ölümüne göz yumdular. Ölenler arasında küçük çocuklar, ölmek için doğmuş bebekler, henüz hayatlarının baharındaki gençler ve daha fazlası vardı. Acısız bir şekilde katledildiler. Halbuki kimse, sorumlu olmadığı bir canlı yüzünden böyle bir ölümü hak etmezdi. Öyle değil mi? Ejderhaların birçoğu ve doğal olarak ruh eşleri zalimce öldürüldükten sonra geriye büyük bir boşluk kaldı. İnsanlar unutkan canlılardı, vicdansızlardı. Unuturlardı. Hepsini: anılarını, güzel günlerini, gördükleri o cesetleri ve haykırışları... Hepsini unuturlardı. Ejderhalar o kadar çoktu ki, yok edilmeleri seneler aldı. İnsanlar önce ejderhaları öldürüyorlardı. Bunun üzerine, onlara kalpten bağlı olan ruh eşleri de acısız bir şekilde kendiliğinden ölüyordu. Günlerce, haftalarca, aylarca ve yıllarca bu devam etti. Bir gün, eski bir akademi tüm ejderha türlerinin her birinden bir ejderha ve ruh eşini alıp akademiye getirerek bir amaç uğruna öğrenci yapıp eğitmeyi amaçladı. Ancak hiçbir öğrenci bu amacı bilemeyecekti. Korkunç senaryo gerçekleşmeye başladığında çok geçti, çünkü herkes bu fikri kabul etmişti. Akademi eski olduğu için güçlendirildi ve sonrasında tek tek yedi ruh eşi olan insana davetiyeler dağıtıldı. Katliam başlayacaktı... ama henüz değil. Ejderhalar tarihi yeni başlıyordu.