Dünyanın dengesi bir kişinin ellerinde. Aden, istemeden kazandığı güçle hem kendi içindeki öfkeyle hem de yıkılmış bir dünyayla yüzleşmek zorunda. İnsanlar artık büyücüleri avlamayı bırakmak zorunda... ama bu düzenin bedeli ağır. Dört elementin gücüne sahip genç bir büyücü, geçmişin sırları ve kehanetlerin gölgesinde ayakta kalabilecek mi? Bu, güç ve bedelin hikâyesi. Kurgu bana aittir.

Bir krallık, düşmanını küçümsediği gün yenilgisini imzalar. Aureth Krallığı da bunu çok geç anladı. Kral Alther`in varisi Valerion, çocuk yaşta eline kılıç verilerek büyütüldü. Kan, onun için bir kaderdi. Düşman ise bir isimden fazlasıydı: Vaeskar. Timsah armalı, sessiz, sabırlı ve intikamla beslenen bir krallık. Geçmişte yapılan zulümler, kör edilen bir çocuk ve kanla yazılmış bir tarih... Yirmi yıl sonra, iki varis yeniden karşı karşıya gelmek üzere. Bu hikâye kahramanların değil, canavarların nasıl yaratıldığını anlatıyor. Ve bazen en korkunç düşman, aynada gördüğündür.

Bir grup maceracı hem hayatta kalmaya hem de kendi içlerindeki eksikliklerle yüzleşmeye çalışıyor. Her biri farklı geçmişlerden gelen bu karakterler; kutsal inançlar, büyü gücü ve kişisel kırılganlıklar arasında sıkışmış.

"Sakin ol." Dudaklarını kulağıma yaslayarak kurduğu cümle daha fazla çırpınmamdan başka bir şeye yaramadı. Etkisinden kurtulmak için varlığından uzaklaşmam şarttı. Uzaklaşmalıydım. Dudaklarıma bastırdığı eline doğru bağırdım fakat bağırtım boğuk bir iniltiden öteye gitmemişti. "Seni bırakmam için önce sakin olman gerekiyor güzel eva." Şiir gibi sesi dudaklarından tenime rüzgar misali esip geçti. Açıkta kalan tenime temas eden elini yavaşca hareket ettirmeye başladı. Eline doğru içli içli nefesler verdim. Göbeğimin çevresinde dolaşan sıcak parmak uçları her bir hücremi titretti. Yavaş ve tahrik edici dokunuşları tenimi yakıp kavurdu. Yapmamalıydı bunu. Ona olan öfkem kendini bitirecek kadar fazlayken böyle yapmamalıydı. Kokusunu soluduğumda ne ara sakinleşmeye başlamıştım? Tenime dokunmamalıydı mesela, dokunuşları ne ara beni mahvedecek kadar etkiliyordu. Sıcak dokunuşları göbek deliğimin çevresinde devam etti, sırtımı göğsüne daha da bastırdı. Bayılmama çok az kalmıştı. Son bir irade kırıntısıyla ağzımı kapattığı elini ısırdım benden uzaklaşması için. Kıpırdamadı bile. Hatta lanet olasıca adam acıya dair tepki bile vermedi. Onun yerine sırtımı göğsüne daha sert yasladı, başını boynuma iyice yerleştirip burnunu tam şah damarımın üzerine bastırdı. Yine içine derin bir nefes çekti. Neden inatla kokumu içine işlemesini istercesine soluyordu. "Böyle yaparak senden uzak kalmış tenimin daha da alevlenmesini sağlıyorsun lâl gülü. Rahat dur" Boynuma doğru gelen karanlık fısıltısı kanımı fokurdattı. Pislik adam resmen onu ısırmamdan tahrik olduğunu ima ediyordu! 🌹🌹 Seçim kimisi için ödül, kimisi için ceza ama seçimi yapan kişi için ölümdür. IŞIK YILI...

Alp güçlerini kaybeder ve geri kazanmaya çalışır fakat tüm evreni yok etmek için gelen yeni bir mor kullanıcısı vardır

Işığın sadakatle hüküm sürdüğü bir dünyada, gece kanla ayakta kalır. Ve bazı kalpler, bu iki düzen arasında atmaya cesaret eder. Peri Elyra için ışık bir görevdir. Vampir Lorin için gece bir lanet. Birbirlerine dokunmamaları gereken iki dünyanın çocukları, yasak bir yakınlığın içinde bulur kendini. Ama aşk bu evrende masum değildir. Her öpücük bir yemin, her seçim bir ihanettir. Vampir Konseyi ve Peri Meclisi yaklaşırken, gölge varlık Veyl’in fısıldadığı kehanet tek bir gerçeği hatırlatır: Bir kalp, iki dünyaya sadık olamaz. Kan ve Işık, aşkın taraf tutmak zorunda kaldığı, ışıkla karanlığın bedel ödettiği unutulmaz bir peri ve vampir hikâyesi.

(Texting sayılır )Bir kızın yani arya nın annesi ile birlikte annesinin yeni sevgilisinin evine taşınmasıyla ve üvey erkek kardeşiyle yakınlaşmasıyla olayler gelişiyor…

17 yaşındaki Defne, sıradan bir hayat yaşadığını sanarken, bir gün kaza geçiren bir çocuğa dokunduğunda zamanı birkaç saniyeliğine durdurduğunu fark eder. Bu olaydan sonra çevresinde başka gençlerin de özel güçlere sahip olduğunu öğrenir. Ancak bu güçler, bir lanetin parçasıdır ve onları gölgeyle beslenen eski bir varlığa bağlamaktadır. Defne ve diğerleri hem güçlerini anlamaya çalışırken hem de bu lanetin kökenini çözmek zorundadır.

Pekala... Sanırım bu şehrin gerçek bir kahramana ihtiyacı var.

Mutlak kötüler, şeytanlar yoktu. Ama ya varsa?

“Melina, hayatının en karanlık anında, kendini tamamen yabancı bir dünyada, mitolojik tanrıların ve efsanelerin temsilcileri arasında bulur. Kaderin acımasız oyunları ve büyülü sırlarla örülü bu paralel evrende, aşkın ve gücün sınırlarını keşfedecektir. Hayatın bittiği yerde, gerçek başlangıçlar gizlidir.”

Ay ışığıyla örülü Lunareth’te, aşkın ve büyünün bedeli ağırdır. Elira’yı korumak isteyen Kael, onu bilmeden en büyük fedakârlığa sürükler. Masalsı bir dünyanın karanlık gölgesinde, bağlar kırılır, sırlar açığa çıkar ve kalpler geri dönülmez şekilde değişir. Bir aşk… hem umut dolu hem de kırılgan.

Bir kız atalarını öğrenip onların yolundan giderse ne olur? Ve bu yolculukta bir İNSAN ona eşlik ederse... Vampirler ve cadılar 5 asırdır dostlardı. Ve bir vampir ve bir cadı evlendi. Çocukları olmuştu: Aurelia. Ancak Aurelia 5 yaşındayken bir cadının ihaneti yüzünden 5 asırdır süren dostluk bir anda düşmanlığa döndü. Ancak Aurelia`nın anne ve babası çok aşıktı bırakamazlardı. O yüzden apar topar toplanıp kaçmaya karar verdiler. Ancak yoldayken baş vampirin soyundan gelen Alaric onları öldürdü. Ve halka bu olay trafik kazası olarak gösterildi. Anne ve baba ölmüştü ancak Aurelia yaşıyordu. Alaric bunun bir umut olduğunu düşündü . Aurelia, Alaric ile Vampir Tapınağına gitti. Bir vampir gibi eğitildi,büyüdü, Cadılara kin güttü. Ancak bir gün bir zarf geldi. Ve bütün döngüler değişti....

Arka Kapak yazısı/ Watty kitap açıklama kısmı Küçük tatlı kuklalar şeytanın oyunundalar. Acı dolu haykırışlar, prangalar zaaflar. Kader ipleri örer, şeytan kahkaha atar. Yasaklar, günahlar insan en büyük günahkar. Ben canavarlar yaratmıştım. Tatlı masallara kan akıtmıştım. Bu benim avımdı, bu benim oyunumdu. Sen benim kuklamdın. Ta ki şeytan gülümseyene kadar. Şeytana güvenme. Şeytana güvenme. Şeytana güvenme. Kim kukla kim kuklacı Bunun cevabı içimizdeki canavarlara kalmıştı. "Şeytan kulağıma fısıldadı: sen benim kuklamsın, iplerin benim elimde. Bende şeytanın kulağına fısıldadım: İplerimi boğazına sardım, hançerim kalbinin üzerinde"

Evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir varmış bir yokmuş... Çok eski zamanlarda Yunan tanrılarının arasında çok fazla tartışma yaşanırmış. Öyle bir kavgaymış ki bu kavga tüm insanlara, evrendeki tüm varlıklara yansırmış. Bu huzursuzluktan rahatsız olan varlıkar yüzyıllarca taptığı tanrılardan soğumaya başlamış. Artık onlara olan inanç azalmış ve bunun sonucunda tanrılar güçsüzleşmeye başlamış. Bir gün tüm tanrı ve tanrıçalar toplanmış ve bu sorunun nasıl çözebileceklerine dahil konuşmaya karar vermişlermiş. Kehanet tanrısı Apollon bir kehanet görmüş.Bir tanrıça . Tüm tanrı ve tanrıçaların gücünden bir parça alınarak yaratılmış bir tanrıça. Bunun mümkün olmayacağını düşünmüş ve bunu kimseye söylememiş. Bir sonuca varamayan tanrılar bir süreliğine ara vermiş bir hafta sonra tekrar bir araya gelecekleri üzerine anlaşmışlar. Bu bir hafta boyunca tanrılar Apollon`un kehanetini rüyasında görmüş ama onlarda mümkün olamayacağını düşünmüşler. Aynı rüyayı kader tanrıçaları Moiralar da görmüş. Bir hafta sonra toplandıklarında Moiralar bu fikri öne sürmüş. " Hepimizin gücünden bir parçayla oluşan biri sadece bu dengeyi sağlayabilir . Biz bunu, kaderimizi görebiliyoruz." demiş Moiralar. Kader tanrıçalarının sözlerine güvenen tanrılar ne kadar istemesede bunu kabul etmiş. Sıra bu tanrıçayı rahminde taşıyacak kişiye gelmiş. Sıradan bir insanın taşıyamayacağı bir güçte olduğu için onu bir tanrıçanın rahmine yerleştirmeyi düşünmüşler. Hiç bir tanrıça bunu kabul etmek istememiş. Sadece bir tanrıça kabul etmiş. İlk varlıklardan biri olan Zeus, Poseidon ve Hades`ten bile güçlü olan tanrıça NYX GECENİN TANRIÇASI. Zamanı geldiğinde her bir tanrı gücünden bir parça vermiş ve bunu bir rahime yerleştirip büyütmek gerekmiş. Çok uzun süreli bir gebelik olacakmış ve hepsi bunun farkındaymış.Nyx bilerek bunu kabul etmiş ve o, Nyx`in rahmine yerleştirilmiş. Uzun süreli gebeliğin ardından Astrid Beatrice ismi konulmuş bu tanrıçaya. Anlamı ise ilahe güzellik ve bütün kadınların en kutsalı, en lekesizi, en cesuru, en güzeli ve en iyisi imiş. Bu minik tanrıçamız doğmuş ve ruhundaki her gücün işleyişini öğrenmeye kendini adamıştır. Her gücü kontrol etmeye başladığında yıllar süren eğitimi bitmiştir. Astrid Beatrice kendine her ırktan bir beden yaratmış ve onların arasına karışmıştır. Tanrılar onun gücünden korktuğundan , kendilerini korumak için onu her ırktan biri ile ruh eşi yapmıştır. Ruh eşleri onu ne kadar kuvvetlendirsede onun zayıf noktasıymış. Onların çektiği acıyı çeker, canı onlardan çok acırmış. Neredeyse tüm ruh eşlerinin doğumunu görmüştür. Ruh eşlerinin yanı sıra birde ruh hayvanları varmış .Onların gücü ona güç kazandırır, yoklukları acı çektirirmiş. Astrid Beatrice `in işi oldukça zormuş. Hem tanrılarla, hem eşleriyle,hem hayvan bağlarıyla,hemde ırklar ile ilgililenmek onu çok yorarmış. Ruh eşleri doğduğunda onlarla ilgilenmiş, onlarla vakit geçirirmiş. Şuan cadı ırkından bir kara büyücü ile ruh eşiymiş.Irklar aralarında bir sorunu çözmek için ırklarının her türünden öğrenciler seçip onlara bir okul yaptırmış. Astrid Beatrice bir tanrıça olmasına rağmen bu okula eşi için öğrenci olarak girmiştir. Onun bir tanrıça olduğunu sadece Tanrı ve Tanrıçalar bilirmiş. Bu öğrenciler geldiğinde diğer ırklardan olan ruh eşlerini de görmüştür. Onlarla uğraşmak onun için en zoruydu. Her ırk kendi içinde hanedanlara ayrılırmış.

Kasaba sessizdi. Çok sessiz… Ama Lara, sessizlikte fısıldayan sesleri duyabiliyordu. Normal bir hayat sürerken, bazı şeyler ona diğer insanların göremediği şekilde görünmeye başladı. Küçük detaylar, sıradan olaylar… hepsi gizemli bir dünya hakkında ipuçları taşıyordu. Lara, hayatın sadece gördüğümüz şeylerden ibaret olmadığını fark ettiğinde, küçük kasabası ona fısıldayan sırlarını göstermeye başlayacaktı. Bir fısıltı duydunuz mu hiç? Bazen sessizlik, en büyük sırları saklar…

İnsanlar düzeni bozdu ve tüm büyüyü kendilerine istediler,büyüyü aldılar ama zamanı kaybettiler.Kaybolan zaman ise huzuru bozdu ve topraklar üç adaya ayrıldı.Alderomin,Algedi ve Alkurah.Ve her şeyin sonunda adaların en güçsüzü Alkurah adasından bir kız,tıpkı onun gibi bu düzene karşı bir korsanla zamanı bulmak için yola çıktı.

Kurtlar ve vampirlerin rekabeti...

"Her şeyin son bulduğu yerde, gökyüzü neden bu kadar canlı?" Evren bir kez daha sıfırlandı. Kurallar değişti, renkler başkalaştı. Tepede asılı duran yeşil yıldız Esit`in ve uçsuz bucaksız turkuaz bir gökyüzünün altında, insanlık hayatta kalmaya çalışıyor. Ama orman hatırlıyor. Nehirler unutmuyor. Gri tenli genç bir marangoz çırağı olan Secryn, ailesini yutan karanlık ormanın kıyısında, ahşaba şekil vererek huzur bulduğunu sanıyor. Ancak sağ kolunda taşıdığı, ağaç köklerini andıran o derin yara izi, sadece geçmişin bir hatırası değil; evrenin ona fısıldadığı bir sırrın anahtarı. Nehrin ötesinde para geçmez, sadece kader geçer. Ve kader, uzak diyarlardan gelen bir çağrıyla Secryn`in kapısına dayandı. Kadim varlıkların "Gerçek İsimleri"ni bilmek, yaratılışı yeniden yontmak demektir. Secryn, elindeki keskiyle sadece tahtayı mı yontacak, yoksa bu döngüsel evrenin kaderini mi? Hakan Violet’in kaleminden; sessizliğin gürültülü, renklerin ise aldatıcı olduğu bir dünyada geçen, unutuş ve hatırlayış üzerine kurulu bir destan.

Bir kasaba,sırlar,kan ve bunların içinde intikamını almak isteyen Alexsa. Alexsa daha bebekken ailesi bir suçlu tarafından öldürüldü ve Alexsa`nın intikamını almak ve karanlık sırları öğrenebilmek için Dreadmoor akademisine gider ama bu akademide Alexsa`yı beklenmeyen olaylara karşılaşır

BİR GÜN BİR KASABADA ROMANOF ADINDA BİR KIZ DOĞAR.ADALETİN OLMADIĞI BİR YERDİR.ASLA BİTMEYEN İDAM VE HAPİS CEZALARI.ROMANOF BÜYÜR TANIŞTIĞI BİR GRUP ARKADAŞLA ADALETİN PEŞİNE DÜŞERLER...TÜRLÜ ZORLUKLARLA KARŞILAŞIRLAR...

Karanlık bir çağın, soğuk köşelerinde büyümüş çocuklarının, değer verdiklerini koruma çabaları oldukça zordur. Çocuklar güçsüzdür ancak umutsuz değildir. Onlar en kötüsüne doğmuş bir nesil olarak, açlık ızdırap değil sadece sıradan bir gündür. Bu çocuklardan biri, Givon; çukurlardaki hayatı kendisine ve sevdiklerine değer görmeyen tek kişi olarak bazı şeyleri değiştirmeye karar verir.

Eryndor Krallığı’nda her ay ejderha dövüşleri düzenlenir; halk kan ve şiddetle eğlenir. Ama prenses Astrid, bu acımasız geleneğe sessiz kalamaz. Gecenin karanlığında, kimsenin bilmediği bir cesur adım atarak zincirlenmiş bir ejderhayı gizlice kurtarır. Yanında sadık şövalyesi Driven, onları güvenli bir vadinin yoluna çıkarır. Ancak yolculuk burada bitmez: Kaybolmuş ejderhaların sürüsünü bulmak için elfler, cüceler ve yasak vadilerle dolu tehlikelerle yüzleşeceklerdir. Cesaret ve dostluk, krallığın kaderini değiştirecek bu epik maceranın merkezindedir.

Elorion kralığı yıkılışın eşiğindeyken kral willyam içkiye sığınmıştır. Oğulu lucas ve kızı hera kralık için zorlu bir mücadeleye adım atarken annelerinin ölümü ile sarsılmışlardır . İhanetler,sırlar ve fantastik bir dünyaya geçiş.

Enna. Kim olduğundan habersiz, hayatının amacını kaybetmiş, acıların yüküyle yaşayan genç bir kız. Calton. "HAYIR" diye bağırıp hırladı. Acıyla kıvranıp dizlerinin üzerine çöktü. Üzerindeki gözleri biliyordu. Kral olmak için her türlü hileye,acımasızlığa ve ahlaksızlığa baş vuracak olan kardeşi Winton. Bir dakika önce Kader eşi, ruh eşi Olivia. Tanrıça Selene sıkıntı ile sert soluk aldı. `Selene` Selene naif ve hoş sesle ismini söyleyenin kim olduğunu biliyordu. Onu görmek veya sesini işitmek nadirdi. Daha önce bir kere duymuştu. Ayağa kalktı ve arkasını döndü. Rüzgâr yine sesini getirdi. "İkinci şans Selene. Enna" dedi. Selene gülümseyerek başını salladı. Doğa çağrısını yapmıştı. Bir elini kaldırdı bir bağ çekti. Diğer elini acıyla inleyen Calton`un göğsünden çekti. Ve iki bağı bir hamlede bağladı. Şimdi oturup tüm sabırla kaderi beklemek vardı.