sütsüz yasayamayan rüveydanın hayatı der gecerim

⚡️O kanı savunuyordu ben kanunu ⚡️

Arzhel, eski eşyalara meraklı, içine kapanık ama meraklı bir gençtir. Bir gün bodrumunda bulduğu eski bir telsizi tamir eder ve sinyaller almaya başlar. Telsiz aracılığıyla karşısına çıkan kişi ise yeni taşındığı evde aynı telsizi bulan Eimi’dir. Başta sadece merak ve oyun gibi başlayan iletişim, zamanla ikisi arasında güçlü bir bağ ve gizemli bir dostluğa dönüşür. Telsiz sayesinde birbirlerinin hayatlarını anlamaya çalışırken, küçük sırlar ve gizemler ortaya çıkar. Her konuşma hem heyecanlı hem tehlikelidir; çünkü bu telsiz, sadece geçmişin değil, geleceğin de kapılarını aralamaktadır.

Çıldıracağınız hikayeler burda değerli okuyucular!!!! Yazar erkektir. Kitap bölümleri yerine göre kendi anılarımdan yerine göre kurgu alıntılardan oluşacaktır. Bölüm başlıklarından takip edebilirsiniz bu durumu. Lütfen yorum ve beğenilerinizi esirgemeyin. Benim için çok değerli. Önerileriniz için mesaj atabilirsiniz…

Bu benim ilk ficim o yüzden hatalar olabilir şimdiden kusura bakmayın

Ceylan’ın hayatı tek gecede değişti. Önce okulda işlediği vukuat, sonrada üvey abisine yaptığı şey, Ceylan hayatı uğruna kendini riske atmış, daha 16 yaşında iki vukuat işleyerek kaçmıştı. Onu yanına alanlar ise Duman kardeşler olmuştu.

Bu kitap Minsung ile alakalı bir kitaptır tam sizin istediğiniz ve fikir alarakta yazılabilir keyifli okulamalar

Derin Kara… Ailesinin göz bebeği, abilerinin en zayıf noktasıydı. Ta ki bir gecede ihanetiyle suçlanana kadar. Sızdırılan bir sır. Değiştirilen rotalar. Ve tüm kanıtlar Derin’i gösteriyordu. Baran Karalar için bu bir ihanet değildi sadece. Bu bir onur meselesiydi. Kardeşine inanmak istedi. Ama kanıtlar, sevgilisi Arya’nın fısıldadığı şüpheler ve yaklaşan savaş… Onu Derin’i aileden uzaklaştırmaya itti. Derin sustu. Çünkü konuşursa daha büyük bir yıkım olacaktı. Tam her şeyini kaybettiğini düşündüğü anda karşısına çıktı: Karan Demiray. Düşman ailenin veliahtı. Soğuk, hesapçı ve tehlikeli. Ama tek bir cümlesi her şeyi değiştirdi: “Derin artık benim korumam altında.” Bu bir aşk hikâyesi değildi. Bu bir savaş hamlesiydi. İki düşman aile. Bir zorunlu evlilik. Ve ihanetin gölgesinde büyüyen, inkâr edilemeyen bir bağ… Bazı evlilikler sevgiyle başlar. Bazıları ise savaşla. Ve bazı savaşlar… kalpte kazanılır.

Sevgilisi tarafından ihanete uğrayan efsanın uyandığında başka bir evrende suikastçı olması ve evrenin başkanı miranın dikkatini çekmesi

"Hoş geldin Vadronia varisi" "Hoş buldum Elsher varisi" Ünlü bir ailenin ortanca varisi Kyra Vadronia ve Mücevherci bir ailenin en büyük varisi Victor Elsher. İki düşman aile, iki düşman varis. Kaderleri aşka mı çıkacak? Yoksa sonsuz bir bilinmezliğe mi?

Bakışlarımı bu sefer de yanımda duran ve birden fazlasıyla yabancı hissettiğim yeşil gözlü adama çevirdim. Gözleri, gözlerime tutunduğunda yeşil harelerinde tanımadığım bir ifadeyi yakalamıştım. "Bu gece benimle tanışacaksın."  O gece, hiçbir zaman onunla gerçek anlamda tanışamayacağımı bilmiyordum.

Her kırılan kalpler içindir...

Ortaokuldan beri beni zorbalayan kişinin babamın arkadaşının oğlu olduğunu ve iş yüzünden evlenmemiz isteniyordu Benim hayatımı mahveden biriyle asla ama asla evlenmezdim Ta ki o güne kadar…

Gecenin karanlığı ve kötülüklerinden sıyrılarak gündüzün aydınlığına ulaşmak ne kadar zor olabilirdi?

"Her şey sadece rüya." Diye fısıldadı yine o ses. Laçin o sesle doğmuştu, o sesle ölecekti. Her yerdeydi bu ses; duvarlarda, gökyüzünde, arkasında, içinde. Onun sesinden kurtulamıyordu. Cehennem azabı çektiriyordu sesiyle. Kendini cehennemde şeytanla konuşur gibi hissediyordu hep. O cehennemdi, o şeytandı. Hayır, o normal biri değildi. Nefret ediyordu, hem sesinden hem de kendisinden. "Bir kere sarılalım mı?" İnanamaz gözlerle bakıyordu bu sözlere. Annesini, babasını öldürdükten sonra hala sarılmak mı istiyordu? Göz yaşlarını sildi. "Hayır, istemiyorum." Sesi güçsüz ve kırık çıkıyordu. Saatlerce ağlamış, bağırmış, sesini duyurmaya çalışmıştı. Ama yine duyan yoktu, hep tekti o. "Bir kez bile mi?" Neredeyse gülecekti bu sözlere, sevdiği herkesi almıştı ondan. Hala neyin derdindeydi o? "Biliyor musun, ölsen gram üzülmem." Sanki bir şeyler patladı, o an Arsen için çok şey oldu. Öldü, ama yaşadı. Ağladı, ama kimse görmedi. "Cenazene bile gelmem, ağlamam, oturur oynarım. Sende sevdiklerimi öldürüp öyle yaptın değil mi? Aynısını sana yaparım. Artık sevme beni. Gerçi seviyor muydun ki? Sevmiyordun, neden? İnsan sevdiğinin sevdiklerine dokunmaz çünkü. Sen benim sevdiklerimi elimden aldın ve sevdiğini kaybettin!" Annesinin kalbindeki bıçağa uzanıp çekti. Arsen artık yalnızdı, Laçin gibi. Laçin ne yaşadıysa bin katını yaşatacak, aldığı nefesi haram edecek gibi baktı ona. Bıçağı tam kalbine bastırdığında biri güldü, diğeri gözlerini yumdu. "Bu bıçağı zamanı gelince tam kalbine saplayacağım, hiçbir şey içimde ukde kalmayacak..." Ve o gün her şeyin bittiğini sandılar, oysa yeni başlıyordu hayat. Acı kaderlerinde yazılıydı, ölüm onların cehennemiydi. Kurbanın kanını taşıyan herkes birer birer cehennem ateşinde yanacaktı.

Karanlıktaki her sır aydınlığı görmeli midir ? Her sır bir gün açığa çıkar mı ? Peki her kadeh kaldırış bir zafer mi yoksa mağlubiyetin tadını çıkarmak mıdır ? Kadehler , Asla yalan söylemezler. Her kadeh zaferle kalkarken bazen o kadehler kırıldığında geriye sadece cam parçaları kalır. Cam parçaları bir eli kanatacak kadar keskin bir yara izi olacakmış gibi de derindir. Kadehler bir çok günahı taşır , o günahları kamçılayan ise zincirlerdir. Her kılıç kaldırışta darbe alırken her darbede güçlenir insan. Gücünü toplamak her ne kadar ağır ve uzun sürse de sonunda aradığı gücü toplar. Unutulmaz bir gerçek var ki Her kadeh zafer`i,her kılıç bir darbeyi ve her zincir bir günahı taşır.

Zeki oğlan ve onun aksine dersler ile arası sıfır olan kız aşkı. Belki birbirlerinin tam anlamı ile ters iki insanlardı ama zıt kutuplar birbirini çekerdi

053*******: Tek bir şey sormak istiyorum 053*******: kimse odama dahi girmeye cesaret edemezken 053*******: sen odama girip benim defterime numaranı yazarken ne düşünüyordun

Atmakta olan kalbin verdiği acıyı anlayan bir hikaye...

S. Ç. S. A. B. S.

Sadece biz vardık ikimiz. Nefesi nefesimdeyken birkaç kelime söyledi "senin yokluğun beni de öldürüyor gitme"...

Aynı ailenin üç çocuğu kaçırılmıştı. Peki bu kadar korunaklı bir yerden nasıl bu kadar kolay çocuk kaçırıyorlardı?.. Bl değil!!

Ben bu kitabı coook saçma buldum ama birşey olmaz yazıyım dedim bazı yerleri coook sacmaa

Bir avukatun yeraltı dünyasına sızması

Bu kitapta; kitaplardan alıntılar, ünlü kişilerin söylediği sözler, ve kendi kafamdan uydurduğum bazı sözler var. Eğer sizin de aklınızda bazı sözler varsa; bana Dm`den yazın, bu kitapta sizin de sözlerinize yer vereyim. Kendini motive etmek istiyorsanız bakabilirsiniz. İyi okumalar dilerim...