Selamlar🫶🏻 Biliyorsunuz kitappad’te kitaplar kolay tutmuyor. Unutuluyor ve ya görünmüyor. Bende burada kitaplarınızı tanıtıp paylaşacağım, eleştireceğim ki tutabilsin. Tek şartı hesabımı takip etmek ve yazdığım “Kanat ve Kılıç” isimli kitabıma oy vermek🌷 (Şimdiden teşekkür ederim dostlarr >3)

Öğretmen öğrenci kurgusudur

Mücadele ederek aşkını yaşatan Ahu ve Ziya`nin hikayesi... !!!! `*` ile belirtilen bölümler içermektedir bölüm icerisindede gerekli uyarılar yapılacaktır dikkatinize!!!!Sıklıkla olmayacaktır detay fazla verilmeyecek!!.

"Her şey sadece rüya." Diye fısıldadı yine o ses. Laçin o sesle doğmuştu, o sesle ölecekti. Her yerdeydi bu ses; duvarlarda, gökyüzünde, arkasında, içinde. Onun sesinden kurtulamıyordu. Cehennem azabı çektiriyordu sesiyle. Kendini cehennemde şeytanla konuşur gibi hissediyordu hep. O cehennemdi, o şeytandı. Hayır, o normal biri değildi. Nefret ediyordu, hem sesinden hem de kendisinden. "Bir kere sarılalım mı?" İnanamaz gözlerle bakıyordu bu sözlere. Annesini, babasını öldürdükten sonra hala sarılmak mı istiyordu? Göz yaşlarını sildi. "Hayır, istemiyorum." Sesi güçsüz ve kırık çıkıyordu. Saatlerce ağlamış, bağırmış, sesini duyurmaya çalışmıştı. Ama yine duyan yoktu, hep tekti o. "Bir kez bile mi?" Neredeyse gülecekti bu sözlere, sevdiği herkesi almıştı ondan. Hala neyin derdindeydi o? "Biliyor musun, ölsen gram üzülmem." Sanki bir şeyler patladı, o an Arsen için çok şey oldu. Öldü, ama yaşadı. Ağladı, ama kimse görmedi. "Cenazene bile gelmem, ağlamam, oturur oynarım. Sende sevdiklerimi öldürüp öyle yaptın değil mi? Aynısını sana yaparım. Artık sevme beni. Gerçi seviyor muydun ki? Sevmiyordun, neden? İnsan sevdiğinin sevdiklerine dokunmaz çünkü. Sen benim sevdiklerimi elimden aldın ve sevdiğini kaybettin!" Annesinin kalbindeki bıçağa uzanıp çekti. Arsen artık yalnızdı, Laçin gibi. Laçin ne yaşadıysa bin katını yaşatacak, aldığı nefesi haram edecek gibi baktı ona. Bıçağı tam kalbine bastırdığında biri güldü, diğeri gözlerini yumdu. "Bu bıçağı zamanı gelince tam kalbine saplayacağım, hiçbir şey içimde ukde kalmayacak..." Ve o gün her şeyin bittiğini sandılar, oysa yeni başlıyordu hayat. Acı kaderlerinde yazılıydı, ölüm onların cehennemiydi. Kurbanın kanını taşıyan herkes birer birer cehennem ateşinde yanacaktı.

Benim adım Güneş.Bana geleceğin Güneşi derler.Ama ben geleceğin güneşi olmayacağım geleceğin kıyameti olacağım...

Doltor ve mafya aşkı anlatılıyor kadın silahlardan ve mafyalardan korkmasına rağmen aşık olduğuda bir Mafya

Bu kitap insanlar tarafından önerilen ya da kendi beğendiğim kurguları size tavsiye etmek istediğim için oluşturduğum bir kitaptır.

Adalet her zaman göründüğü gibi değildir. Bazen gerçekler, en derin gölgelerin ardında saklanır. Savcı Derin Karaca, mesleğinde kusursuz, hayatında ise parçalanmış bir kadındır. Geçmişin izleri silinmemiş, sadece daha derine gömülmüştür. Yeni atandığı şehirde karşısına çıkan bir dava, onu sadece suçlularla değil, kendi geçmişiyle de yüzleşmeye zorlar. Her ipucu yeni bir sır, Her sır yeni bir yalan doğurur. Güvenilecek kimse yoktur. En yakınındakiler bile birer yabancıya dönüşebilir. Bir yanda adalet, Bir yanda kalp… Ve ikisinin arasında sıkışıp kalan bir kadın. Gerçek ortaya çıktığında hiç kimse eskisi gibi olmayacak. Çünkü bazı hikâyelerde suçlu, en başından beri sandığın kişi değildir. Liberte.

"En güzel lotus çiçeği, en derin ve en koyu çamurda açar."

“Bazı hikâyeler sessiz başlar… ama yankısı bir ömür sürer.” Savatra her gün okuldan sonra baleye giderdi. Sahne, onun için yalnızlıktan kaçış, annesinin yokluğunu unuttuğu tek yerdi. O gün, annesi çantasına yanlış ayakkabıyı koydu. Küçük bir hata, sanki görünmeyen bir elin kader defterine düşürdüğü bir çizikti. Birkaç kelime söylendi, bir telefon kapandı… Ve o andan sonra dünya karardı. Işıklar yandığında Savatra sahnedeydi — ama kalbi artık başka bir yerde, karanlığın içinde yankılanıyordu. Bir kızın kaderle dansı, sessiz bir pişmanlığın yankısı ve hiç bitmeyen bir “keşke”nin hikâyesi... “Savatra” – Bazen en derin sessizlik, en ağır çığlıktır. Alıntı: “Annemi o gece kaybetmedim… Onu, sesimi duymadığı her gün biraz daha kaybettim.”

Ne istersem onu yazıyorum

“Bir kraliyetin yıkılması mı daha zordu, yoksa bir prensin aile onurunu kırması mı?” Deniz için bu soru artık bir ihtimal değil, kaçınılmaz bir gerçektir. Yönelimi yüzünden hedef hâline gelen bir prens olarak, hem krallığını hem de adını kaybetmenin eşiğindedir. Sosyal medyada başlayan bir linç, saray duvarlarının ardına kadar uzanır ve sonunda bir krallığın temellerini sarsar. Yeni bir ülkede, yeni bir okulda, geçmişini geride bırakmaya çalışırken karşısına çıkan Tolga ise hâlâ ayakta duran bir tahtın prenstir. Görevleriyle duyguları arasında sıkışmış, hissetmemesi gereken şeyleri hissettiğini fark ettiğinde, kendi krallığının da sandığı kadar sağlam olmadığını anlar. Royal Hearts, yıkılan bir krallıkla susmak zorunda bırakılan bir kimliğin; ayakta kalmak uğruna inkâr edilen duygularla gerçek aşk arasında kalan iki gencin hikâyesini anlatır. Bu hikâyede bazıları tahtını kaybeder, bazıları kalbini… Bazılarıysa ikisini birden.

"Ve o gün, ailemin attığı ateşten, tanımadığım bir adam kurtarmıştı beni.."

Klasik mafya kurgularindan saçma bulaniniz olabilir tabi ki.buarda ben bunu 5.sinifta yazdığım için cringe oldu biraz yani bana oyle geldi ama yinede yazıyım dedim

Hem zorla evleniyordum hemde bu gerçek ailem tarafından değil ailem sandığım üvey ailem yaptı ama iyi ki evlendirmişler

8 Kişilik bir gruptuk 6 yaşından beri aile gibiydik taki aramızdan 1 kişi eksilene kadar ikizim Ege… düşmanlar tarafından kaçırılmış ve beyni yıkanmıştı ikizim beni unutmuştu. bir gün bir karşılaşma yaşandı sordum Egeye Unuttun Mu Beni?…

KİTAP TANITIYORUM ARKADAŞLAR Kitabının fazla bilinmediğini düşünen ve daha fazla bilinmesini isteyen kişiler yazabilir. Şartlar sadece diğer kitabımı oylamanız ve takibe almanız okumanıza gerek bile yok. ADI: Onu Sevmekten Korkmak Dm`den bana ulaşırsanız mutlu olurum çünkü yorumları fazla okumuyorum. Yani göremeyebilirim. Ve kötü eleştiri yapmıyorum zaten bölümlere bakarsanız görebilirsiniz. Ne kadar bölüm olursa olsun yazın asla çekinmeyin :)

çok insan gördüm, çok insanla konuştum. hiçbiri aynada gördüğüm insan kadar zarar vermedi bana. hiçbiri zihnim gibi beni delirtecek kadar konuşmadı. benim savaşım hep kendimleydi. ben, beni yitirmeden, kendimi yeneceğim.

Yalnıslıkla mafyaya bulaşmak mı?

Öylesine yazıyorum okuyunnn ve oy verinnn

Kendini kötü hissettiğinde . Erkekler tarafından ezildiğinde . Aşkta yanıldığında . Hayatta kaybettiğinde .

Günlerden pazartesi Olabilecekler listesi...

İki aile… Bir köy… Yıllar süren düşmanlık… 🩸 Eski hesaplar, gizli sırlar ve yasak aşk… Her adımda gerilim artıyor, her yemin bir bedel ödetiyor. 💥 İlk bölümde, geçmişin gölgesinde başlayan hesaplaşma… Siz hazır mısınız? #KanVeYemin #Dizi #Gerilim #AileSırları

İlk kitabım desteklerinizi bekliyorum

𝙱𝚎𝚢𝚊𝚣 𝚕𝚎𝚘𝚙𝚊𝚛 𝚑𝚊𝚔𝚔𝚒𝚗𝚍𝚊 𝚋𝚒𝚕𝚖𝚎𝚗𝚒𝚣 𝚐𝚎𝚛𝚎𝚔𝚎𝚗 𝚘𝚗𝚎𝚖𝚕𝚒 𝚍𝚎𝚝𝚊𝚢𝚕𝚊𝚛