Garip bir şekilde tanışan sıradan bir hayatı olan doktor Ve aksiyon dolu hayatı ile ünlü çapkınlığı ile bilinen bir mafya adamının imkânsızlığı öte yandan da bir doktor ve bir polisin imkânı Peki ya sen hangi taraftasın?

Yıllar sonra öldü sandığım eşimin karşıma çıkması bana da sürpriz olmuştu... kitap yıllar sonra iki eşin yüzyüze gelmesiyle olan değişik gelişmeleri anlatmaktadır. Hüzün, aşk, ve daha bir çok duyguyu barındırır.

6 arkadaş, 6 manyak, 6 motorcu, 6 deli, 6 can ve asfalt yoldaşı... Bu 6`lının motorla olan yaldaşlıklarını anlatan bir kitap...🏍⚡️

İstanbul’un gri sabahlarında bile karanlıkta yaşayan adamın adı Ateş’ti. Otuz yaşındaydı, gözleri çelik gibi soğuk, kalbi ise hâlâ on altı yaşında bir çocuğun intikam ateşiyle yanıyordu. On dört yıl önce, “Kanlı Çöküş Gecesi”nde bütün hayatı bir anda küle dönmüştü. intikam için yaşıyordu… Ta ki kafa dağıtmak için bir kahve dükkânında, dünyanın en ağır başlı cilvesine sahip bir kız görene kadar. Kızımız Asya bildiği herşey bi çırpıda yalan olduğunu boğazına kadar batmasını sebep olanlara göstereceği cezanın el ele vereceğini tahmin edemezdi

Beğendiğim ve beğendiğiniz kitap alıntıları olucak ayrıca kitap felan da yorumlarız

Selis`in gittiği iş görüşmesindeki patronu kibirli biri çıkınca işler kızışır: "Merhaba?" "Tecrübe sahibi değilsin, bence beni daha fazla sinirlendirmeden çık odadan ve sınavına çalışmaya bak!" ... "Diyorum ki biraz daha kibar olsan?" "Diyorum ki biraz daha az patavatsız olsan?" ... Karşımda patronumu görmeyi beklemiyordum, yakınlaşıp fısıltıyla sordum. "Ne işin var senin burada Pis Sarı?" Daha çok yakınlaşıp aramızda sadece bir nefes mesafesi bıraktı. "Seni öpmemi istemiyorsan uzak dur." ... "Bir konuda haklı, insanları mest ediyorsun ama o zambak ve vanilyayla değil." Biri ilk kez o güzel diye dillerinden düşürümedikleri kokuma iltifat etmemeyi seçmişti. "Peki neyle?" Cidden neyle..? "Mutluluktan titreşen gözlerinle, saflığınla, inadınla, masumluğunun vurduğu yüzünle, sahtelikten yoksun gülüşünle kısacası her şeyinle insanları mest ediyorsun Vanilya." Galiba kalbim durdu çünkü sesini duyamıyordum ya da çok hızlı attığı için kulaklarım iflas etmişti.

Bazı hikâyeler anlatılmaz.Içerde tutulur, saklanır, bastırılır.Çünkü kelimeler acıya değince yanar.Ve bazı kadınlar da anlatılmaz.Sadece yaşanarak öğrenilir.Bu kitap, anlatılmamış bir kadının çığlığıdır.Sesi kısıldığında eline bir defter almış,Defteri kapandığında bir çift kahve gözün içine bakmıştır.Bu, bir kadının kaybolarak hayatta kalma çabasıdır.Bir adamın, kendine bile itiraf edemediği karanlığıbir başkasının sessizliğinde tanımasıdır.“Kurtarılma”hikâyesi değil.Kendini yok saymaya razı birinin,“yaşamaya değecek ne var?” sorusuna,gözüyle değil, ruhuyla cevap bulan bir adamla karşılaşmasıdır.Her satırda biraz kan, biraz gözyaşı, biraz da umut var.Ve her karakter, kendi karanlığıyla yüzleşmeye mahkûm.Bazı kitaplar okunmaz, yaşanır.Bazı cümleler sizi izler, geçip gidemezsiniz.Bu da onlardan biri.O yüzden dikkatli ol.Bazı odalar, seni geri vermeyebilir.

Dermanımı sevmemin sebeplerinini yazıyorum.

▶︎ •၊၊||၊|။||||။‌‌‌‌‌၊|• 0:07 Kitap tanıtıyorum iştee

Gecenin karanlığı ve kötülüklerinden sıyrılarak gündüzün aydınlığına ulaşmak ne kadar zor olabilirdi?

Demir Asaf 13 yaşındayken ablasının okul arkadaşı Ceyda ya aşık olur, ama aralarında yaş farkı vardır Demir Asafın ailesi bir gün Almanya`ya taşınmaya karar verir demir Asaf bu duruma ne kadar itiraz etsede ailesi kararını vermişti Almanya`ya taşındıktan sonra aradan yılar geçmişti Demir Asaf avukat olup ülkesine döner ve çocukluk aşkı Ceyda yi aramaya başlar Ceyda da başarılı bir avukatır ve onunla aynı hukuk şirketinde işe başlar

Bazı sokaklar, üzerinden kaç mevsim geçerse geçsin bıraktığınız gibi kalır. Ama bazı insanlar, o sokaklara geri döndüğünde artık bıraktığınız o "çocuk" değildir. Ahu Ela Demir, yıllar sonra mahallenin o tanıdık tozlu yollarına adım attığında, sadece bir bavul değil; yarım kalmış anılar ve o bal köpüğü saçlarına sinmiş yabancı şehirlerin kokusunu da getirmişti. Yeşil gözlerinde hem bir pişmanlık hem de "ben geldim" diyen o inatçı parıltı vardı. Ve mahallenin her sokağında gölgesi olan, her kapı eşiğinde sözü geçen adam: Ömer Asaf Aybarslan. O, bu mahallenin sadece abisi değil; her dükkanın, her yetimin, her sokağın koruyucu kalesiydi. Siyah saçlarının arasına gizlediği otoritesi ve keskin mavi gözleriyle, mahalleye giren her yabancıyı tartardı. Ama Ahu... Ahu yabancı değildi. O, Ömer’in kalbinde yıllar önce mühürlediği, korumaya yemin ettiği ama gidişiyle en çok kendini yaralayan o eski yaraydı. Şimdi Ahu Ela, o Yaseminli Eşik`ten içeri tekrar girerken; Ömer Asaf için sadece mahalleyi değil, kendi kurallarını da koruma vakti gelmişti. Çünkü aşk, en çok da "abi" dediğin adamın korumacı duvarlarına çarptığında can yakardı. Bu hikaye; sadece bir aşkın değil, bir aidiyetin, saklanan bakışların ve o aşılması en zor olan "eşiklerin" hikayesi. Yaseminlerin kokusu burnunuza geldiğinde, Ahu ve Ömer’in dünyasına ilk adımınızı atmış olacaksınız. Gönlünüzdeki eşikleri aşmanız dileğiyle... Gizemliyazar1

Kitap isminden emin olamadım ama liselim yaptım

NOT:Sadece aile bağları yok. Bununla birlikte töre-berdel kurgusu da hikayede olacak. Yıllar sonra bir kaza sonucu gerçek kimlikler ortaya çıkmıştı. Açelya, yıllardır yaşadığı ailenin aslında öz ailesi olmadığını öğrenmişti. Aynı şekilde Deren de yaşadığı ailenin öz ailesi olmadığını öğrenmişti. Hikaye, aile bağları, kimlik ve pişmanlık üzerine dramatik bir yolculuğu anlatır.

Bu kurgu, güç, mülkiyet ve kimlik kaybı temaları üzerine kurulu, karanlık bir psikolojik gerilim hikayesidir; merkezinde ise karakterin geçmişteki özgür ve neşeli hali ile şimdiki tutsaklığı arasındaki yıkıcı tezat yer alır. Altın varaklı çerçeve içindeki o mutlu "yansıma", Ela’nın artık fersah fersah uzak kaldığı masumiyetini simgelerken; karşısındaki otoriter figür bu tabloyu bir hatıradan ziyade, ele geçirdiği bir ruhun fetih belgesi gibi kullanmaktadır. Adamın manipülatif tavrı, Ela`yı sadece fiziksel olarak değil, zihinsel olarak da köşeye sıkıştırarak onu kendi "gerçeğine" yani mutlak itaatine mahkum etmeyi amaçlar. Mekanın loş atmosferi ve sigara dumanıyla ağırlaşan hava, bu sessiz ama derin çatışmayı güçlendirerek okuyucuya bir kadının kendi geçmişine bakarken hissettiği o çaresiz ürpertiyi iliklerine kadar hissettirir.

Bir insanın hayatını ve hedeflerini 13 yaşındayken televizyonda gördüğü bir haber değiştirebilir mi? Bir travmayı tetikleyebilirmi? Veya bir insanı masum bir seri katile dönüştürebilir mi? Hikaye tamda 13 Mayıs ta haberlere çıkan o görüntüler ve sözlerle başlıyor 10 yaşındaki bir kız çocuğu okul dönüşü eve giderken t@cize uğrayıp öldürülüyor yanında bulunan tek şeyse onun kanı ile boyanmış küçük bir gül...

Güneşli bir gün ne kadar hızlı kararır? Ya da... Herkese görünen güneş biri için ay olabilir mi? Gökyüzüne baktığında güneşi gördü ama içi ayı yaşadı. Onun için günler hep karanlık, güneş hep aydı. Bu bir masalın savaşın aslında, varlık içinde yokluk çeken bir masal. Bir varmış bir yokmuş ... Bu sözlerdeki gibi biri varmış ama yokmuş. Çokça okunan bu masalın ardında saklanmış ruhlar varmış.

Neva Karel, 23 yaşında kendi yazılım şirketini kurmuş, zeki ve meydan okuyan bir genç CEO. Arven Laren, 26 yaşında, köklü ve güçlü bir şirketin sahibi, karizmatik ve kontrolcü bir lider. Bir rastlantı, bir bakış… Şehir kalabalığında yolları kesiştiğinde, sözler değil gözler konuştu. İkisi de geri adım atmıyor, ikisi de kazanmak istiyor. Bu, sadece bir iş dünyası savaşı değil. Bu, zekânın, cesaretin ve çekimin çarpışması. Rakipler mi? Yoksa kaderin birbirine çektiği iki zeki ruh mu? Hayatta kalmak ve kazanmak isteyenler için, gözler her zaman gerçeği söyler. Ve bazen, bir bakış tüm kuralları değiştirebilir.

Hayatın zıtlıklarını simgeleyen, umut ve hüznün iç içe geçtiği bir dram. Hayallerine ulaşmaya çalışan bir gencin karşılaştığı zorluklar ve kurduğu dostluklar

Mafya ve doktor mu?

Yıllardır süre gelen bir kan davası ve taş sokaklarda başlayan bir kader. Güzelliğiyle Mardin’in dilinde olan akıllı zekasıyla herkesi kendine hayran bırakan Havin Baran,gaddarlığıyla ve merhametsizliğiyle Mardin’e nam salmış bir çift yeşil göze tutulan Karaca aşiretinin ağası Azat Karaca

Ben kitap yazma işine çok meraklıyım imarim kitaplarımı seversiniz

Ben bizim ekibi tekrar bir araya getireceğim, Siz bu yolda benimle misiniz?

Batu Erdem, hayatını planlar üzerine kurmuş bir mimardır. Onun dünyasında her şey ölçülü, sağlam ve kalıcıdır. Ta ki kalbini emanet ettiği kadın, Aymira Soylu, bir gün sessizce hayatından çıkana kadar… Bir ayrılık bazen sadece iki insanı ayırmaz; bir insanın içindeki bütün düzeni yıkar. Aymira’nın gidişiyle Batu’nun kurduğu tüm hayaller birer birer çöker. Bir mimar olarak şehirleri yeniden inşa etmeyi bilen Batu, kendi kalbinin enkazı karşısında ilk kez çaresiz kalır.Geceleri bitmeyen düşünceler, cevapsız kalan sorular ve içini kemiren tek bir cümle vardır: “Sevmek mi daha zor, yoksa sevilmeden kalmak mı?” En yakın arkadaşı Caner, onu hayata döndürmeye çalışırken Batu, tesadüflerin içinden çıkan yeni insanlarla tanışır. Bir kafede karşılaştığı Selin, ona hayatın hâlâ küçük umutlar barındırdığını hatırlatır. Yılların bilgeliğini taşıyan Ahmet Karaca ise Batu’ya şu gerçeği gösterir:“Bazı kalpler yıkılmadan yeniden kurulamaz.” Ama geçmiş, insanın peşini kolay bırakmaz.Aymira’nın kararlarının ardındaki gerçekler, dostlukların sınandığı anlar ve kalbin en karanlık yerlerinde saklanan duygular ortaya çıktıkça Batu bir seçim yapmak zorunda kalır: Ya geçmişin enkazında yaşamaya devam edecek… ya da o yıkıntıların içinden bambaşka bir insan olarak doğacaktır. Çünkü bazen bir insanın gerçek hikâyesi aşkı bulduğunda değil, onu kaybettiğinde başlar. Ve Batu Erdem için hayatın en büyük sorusu artık şudur: “Senden sonra ben kimim?”

Kumar masasında herşeyini kaybetmiş olan Batın Aydemir, çok sevdiği kızını ortaya koymak zorunda kalır. Kenan Yıldırım ise oğlundan kurtulmak için herşeyini verebilecek durumda olduğundan dolayı bu teklifi kabul eder. Zorunlu evleneceğini öğrenen İnci Lâl Aydemir, babasına karşı nefret beslemeye başlar. Babasının düşmanının oğlu yani evleneceği adam Altay Yıldırım da ondan çok farklı değildir. İkiside birbirinden nefret ederler, fakat unuttukları birşey vardır: `Zaman her daim ilerler.`