Gerçek ailem, askeriye ve aşk hikayesidir.

İnsanlar en mutlu günlerinde beyaz giydiklerini söylerler Ben de beyazlar içindeydim Ama içimde mutluluğa dair hiçbirşey yoktu

​"Bu ev bir kışla değil Yüzbaşı! Ve o elindeki oyuncak namluyu pembe peluş pijamama doğrultmayı hemen bırakmazsan, sabaha o çok sevdiğin tüfeğini mutfak robotuyla takas ederim, tamam mı?!" ​Otuz yaşındaki Mert Yüzbaşı için hayat, emir komuta zincirinden ve dağlardaki amansız operasyonlardan ibaretti. Ancak sivil hayatı tamamen unuttuğunu düşünen komutanı tarafından zorunlu "kafa iznine" gönderildiğinde, hayatının en zorlu görevine adım attığından habersizdi. Üstelik bu sefer düşman hattında teröristler değil; uyanık bir emlakçı tarafından dolandırıldığını öğrendiği sakin bir şehirdeki kiralık ev vardı. Mert, taktiksel geri çekilmeyi gururuna yediremeyip evi askeri üs ilan ettiğinde, karşısında hayatında gördüğü en dişli "tehdit unsuru" duruyordu. ​Yirmi iki yaşındaki Ezgi, üniversiteyi yeni bitirmiş, ailesinin baskılarından kaçıp kendi ayakları üzerinde durmak için tüm birikimini bu eve yatırmıştı. Acayip baskın, lafını esirgemeyen ve haksızlığa asla boyun eğmeyen yapısıyla, evini korumak için koskoca bir komandoya meydan okumaya hazırdı. Ne memlekete geri dönecek parası vardı ne de bu "dağ ayısına" boyun eğmeye niyeti! ​Aynı kontrata sahip iki inatçı karakter, ev arkadaşlığı hukukunu başlatıp salonun ortasına renkli bir elektrik bandıyla sınır çizgisi çektiğinde sivil hayatın en absürt savaşı resmen başladı. ​Bir tarafta her sabah 05:00`te uyanıp botlarıyla ve kucağında tüfekle koltukta nöbet tutan kuralcı bir Yüzbaşı... Diğer tarafta o sınır çizgisinin üzerinden adama bakıp elindeki elmayı kıtır kıtır yiyerek onun askeri ciddiyetiyle dalga geçen fırlama bir kız. ​Silahların patlamadığı, mafyanın olmadığı ama her gün yeni bir sabotajın, kelepçe krizlerinin ve bitmek bilmeyen diyalog savaşlarının yaşandığı bu evde tek bir soru vardı: İlk kim pes edip bayrağı çekecekti? ​Sivil hayatın kuralları, askeri disipline karşı! Bakalım bu evde son emri kim verecek?

Ölmekten korkma asker, bu bizim kaderimiz çünkü!

Her görevin bir hikâyesi vardır. Her kahramanın ise bilinmeyen bir geçmişi... Kartal Timi, cesaretleri ve fedakârlıklarıyla zorlu görevlerin üstesinden gelen seçkin bir ekiptir. Ancak onları güçlü yapan yalnızca aldıkları eğitim değil, yaşadıkları zorluklar ve birbirlerine duydukları güvendir. Peki bu ekibin arkasındaki insanlar kim?

Jeolog Feyza, Hakkâri`nin sarp dağlarında nadir bulunan zeolit taşlarını araştırırken, bir mağaranın içinde hiç ummadığı bir gerçekle karşılaşır: yıllar önce bir gece vakti aniden hayatından çıkan çocukluk arkadaşı Murat, şimdi karşısındadır. Ama artık sadece Murat değildir; o artık bir asker, bir tim lideridir. Kod adı Alaca olan bu adam, şimdi Feyza`nın hayatını kurtarmakla görevlidir — hem düşmandan, hem de geçmişten. Zamanında ona verdiği yeşil, mavi ve kahverengi dünyayı simgeleyen makrome bileklik, Feyza için geçmişin sessiz bir hatırasıdır. Şimdi o hatıra, patlayan çatışmaların, kanın ve suskun bakışların ortasında yeniden canlanır. Peki ya yıllar sonra karşılaştığın tek kişi, seni ölümden kurtaran asker olsaydı? Peki ya çocukluk aşkının gözlerinde tanıdığın renkler artık bambaşka bir karanlığı yansıtıyorsa? Ve geçmişle hesaplaşman, silah seslerinin içinde, mağara karanlığında başlıyorsa? Dağdaki Alaca, görevle vicdan arasında sıkışan yüreklerin, suskun dağlarda yankılanan geçmişin ve bir bilekliğe sığan sevdanın romanı. Her kararda ölüm, her adımda geçmiş ve her bakışta hesaplaşma var. Çünkü bazen bir taşın peşinden gidersin… ama bulduğun, çok daha derindir. “Her dağın bir sırrı, her askerin bir yemini, her bilekliğin bir hikâyesi vardır.”

GEÇMİŞİN ENKAZI: ANKA 1999 Gölcük Depremi`nde ailesini kaybeden bir bebek... Bugün ise kod adıyla anılan bir tim lideri: Yüzbaşı Ayda “Anka” Ertürk. Asker bir babanın emaneti, bir albayın öz kızı gibi büyüttüğü, disiplinli, soğukkanlı ve kararlı bir kadın. Gizli bir geçmişin, yasak bir aşkın ve sarsıcı kayıpların gölgesinde büyüdü. Şimdi, en tehlikeli görevleri üstlenen Ayyıldız Timi`nin başında. “Anka” yeniden doğdu. Bu sefer küllerinden değil, geçmişin enkazından...

Siyah Kod adlı tehlikeli bir örgüt ülkeyi tehdit ederken, Pars ve Kuzgun timleri aynı görev için bir araya getirilir. Pars Timi’nin yüzbaşısı Kutay, tek başına hareket etmeyi seven, kibri ve disipliniyle tanınan bir komutandır. Kuzgun Timi’nin yüzbaşısı Umay Alptekin ise onun tam tersi; sorgulayan, cesur ve inatçı bir liderdir. İkisi de birbirinden hoşlanmaz, hatta açıkça çatışırlar. Ama görev onları aynı cepheye zorlar. Başta nefretle başlayan bu ortaklık, zamanla hem büyük bir operasyona hem de karakter savaşına dönüşür.

İlk askeri kurgum beğenmiyorsanız okumaya devam etmeyi bana kötü yorumlar yazmayın rica ediyorum Kitaba gelicek olursak romantizm ama pak de değil gibide yazmada daha romantizm kısmına gelmediğim için ilerki bölümlerde beraber görücez

Yade`nin babası şehit düşürülür ve Yade 6 ay boyunca karagaha gelmez ama bir sabah Albay Selçuk Ertem arar Yade Karagaha gider ve yeni timiyle tanışır PENÇE TİMİ ve Komutanı Yüzbaşı Yamaç Yılmaz arasında bir çekim başlar

Kitap önceden yayınlanmıştı ancak bazı sorunlardan dolayı diğer hesabımı silmek zorunda kalmıştım daha doğrusu katılmıştı ama şimdi geri açılmış ve ben o kitaplarımı buradan devam ettirmek istiyorum. Çalmak gibi bir durum ortada yok lütfen bu şekilde herhangi bir yorum atmayın.kitap tammamen bana aittir.

Umay Gazioğlu, kendisine saldıran kişiyi öldürdükten sonra hapse girmemek için MİT tarafından yapılan teklifi kabul eder. Görevi, Hakkâri Üniversitesi`nde sıradan bir akademisyen kimliğine bürünmüş, KOR Örgütü`nün zihni sayılan Korhan Vural`ın en yakınına sızmaktır. Sahte kimliğini desteklemek için çalıştığı kitapçıda tanıştığı Talan, bir keskin nişancıdır. Aralarındaki çekim her geçen gün artarken ikisinin de bilmediği bir gerçek vardır: Talan, Umay`ı yıllar önce terk eden ve ona ölüm emrini veren babasının, Albay Kanat Gazioğlu`nun yetiştirdiği en yetenekli askerdir. Hayatını korumak için yalan söyleyen bir kız. Gerçeğin peşindeki bir asker. Ve birbirine dokununca patlayan bir fırtına... "Kalbin içine gir, özü yak." ... "Gitmek mi istiyorsun?" diye sordu üzüntüyle, "Seni geri götürmemi mi istiyorsun?" Başımı iki yana salladım. Gitmek istemiyordum. Burada, soğuğun içinde dururken bunu gayet iyi anlamıştım. Talan`dan kaçmak istemiyordum. Kar taneleri ikimizin de saçlarına düşüyordu. Belki de hayatımda ilk kez soğuktan tir tir titriyordum. "Beni geri götürmek mi istiyorsun?" diye sordum ve burnumu çektim. Çakmağını çıkarıp çaktı. Sürekli çakmak çakmasına rağmen onu hiç sigara içerken görmemiştim. "İstemiyorum. Ama sen istiyorsan götürürüm. Benim götürmemi istemiyorsan Baran`ı ararım. Sena`yla gelip seni alırlar." "Gitmek istediğimi sanmıyorum." diye itiraf ettim. "Kalmak ve sana güvenmek istiyorum." Bütün vücudum titredi ama bunun sebebinin sadece soğuk olduğunu sanmıyordum. Talan üşüdüğümü görünce derin bir iç çekti. "Gel buraya," dedi. Ona doğru bir adım attım. Ellerimi tuttu. Ellerim buz kesmişti, neredeyse hissetmiyordum. Kendi avuçlarının içine aldı. Sonra hiç beklemediğim bir şey yaptı. Elimi bırakmadan, kendi eliyle birlikte ceketinin cebine soktu.

Aynı köyde doğup büyüyen iki farklı beden; biri asker, biri öğretmen... Biri çocukluktan bu yana sevmekte güzel kızını ama haberi olmadan. Kesişti yolları seneler sonra bir bakkalda, sonra evde. Güzel kızı da onu sevmeye başladı ama güzel kızı sevdiğinin ondan sakladığı bir sır vardı. Saklanan bu sır; vatan için, vatanın her bir toprağında gözlerini bile kırpmadan şehit olanlar için... Gerçekleri duyduğunda affedebilecek mi güzel kızım diye sevdiği dağ keçisini? - Turan, hiç gitme. - Gitmem. - Söz mü? -Söz.

Üsteğmen Umay Çukurca yıllar önce aynı mahallede yaşadığı birlikte oynağı zayıf çocuk şimdi Pilot Yüzbaşı Batuhan Yıldırım olmuştur. İlk tanışmaları eskiye dayanan bu ikili birbirlerini hatırlamıyordur. Ama Batuhanın kaçırılmasıyla işler değişir. Ve birbirlerine zamanla aşık olurlar.

yüzbaşı ve üsteğmen ilişkisi mi?

Yüzbaşı Barış Bozkurt (Kurt) ile Kdm. Üsteğmen Umay Karaca` nın (Şafak) o imkansız sanılan aşkı...

"Bir söylentisi vardı bu dağların. Derler ki ; yıllar evvel genç bir kız bu dağları mesken tutmuş kendine. Kim ne zaman bir yardıma ihtiyaç duysa anında belirirmiş. Ne ismi bilinirmiş ne de cismi. Bir tek zümrüt yeşili hareleri akılda kalırmış. Daha sonrasında gecenin karanlığına katılır ortadan kaybolurmuş. Kimisine göre bu bir peri masalıydı. Kimisine göre de efsane hayal veya uydurmacaydı. Peki ya gerçekse ? O peri kızı gerçektende efsaneden ibaret değilse..."

Artık aşka ve yeni bir hayata atılan Kaan ve Nehir`in yollarındaki pürüzler gitmemiştir. Hayatın zorlukları onların peşini bırakmaz ama onlar birlikte bu zorlukları aşmayı başarırlar.

Kusursuz bir plan, sahte kimlikler ve Alex Malvado’nun ininde dönen karanlık bir oyun. Kıdemli Üsteğmen Asya Bozkurt için Vanessa olmak sadece bir görevdi; ta ki o enselerinde hissettikleri yakıcı sızıya kadar. ​Işıltılı salonlardan rutubetli bir depoya düşen iki asker... Şimdi hayatta kalmak için tek bir şansları var: Asla açık vermemek. ​"Depoya götürün bunu... Yanındaki diğerini de hemen paketleyin!"

Karıştırılma hikayesi ve askeri kurgu bir arada🍂 Kitaptaki olayların gerçek hayatla bağlantısı bulunmamaktadır. Birgün baban seni arayıp gerçek ailesi olmadığını söylerse ne hissedersin? Kime sığınırsın? Neşe Doğan; on yedi yaşında geçmişinde hep acı çekmiş bir kız ve devamlı gülüp olayları dalgaya vuran... Peki bu kız nereye ait? Doğan`lar tarafından büyütüldü, Ulu`lara ait olduğunu öğrendi. Ve geçmişle geleceğin ortasında bir masa kuruldu. Bir ucunda Doğan`lar Diğer ucunda Ulu`lar Ve tam ortada Neşe. Bir yanı geçmişe diğer yanı geleceğe sıkışmış. Herkesin bir sırrı, herkesin bir acısı var. Gün yüzüne çıkmayı bekleyen gerçekler ve geçmişte kaybolmuş insanlar... Geçmiş mi? Gelecek mi? Sırlar mı? Kaybolanlar mı? Neşe Doğan sizce hangisini seçecek? "Camdan mıydı ki kalbim, herkes kırıyordu? Yoksa cellat mıydı hayat katilim olmak istiyordu? Kimse çektiğim acıyı görmüyor muydu? Yabani ot gibi beni ezip geçiyordu." İlk bölümler biraz acemice yazılmış olabilir, yazım ve noktalama yanlışlarına dikkat etmeye çalışıyorum 🥰 KİTAP TOPLAM 30 EN FAZLA 35 BÖLÜM OLACAKTIR. SERİNİN İKİ KİTABI DA BURADA YAYINLANACAKTIR.

Yıllardır abisi ile küs olan Asena Kılıç doktorluk yapmak için bir askeriyeye gelir ve orda beklemediği kişiler bile karşılaşır...

ben senin gözlerine aşık oldum

Kötü ve güçlü kadın karakter . Oy verip takip etmeyi unutmayın . Çok emek verdim lütfen bi okumayı deneyin. Olay dısardan iki iş insanı gibi görünen ama aslında yeraltında büyük rol oynayan YARAR ailesinden bahsediyor ters köşe var . Yorumlarınızı bekliyorum.

​⚡ GÖLGE TİMİ: ​"Görünmez olanlar, arkalarında sadece adaletlerini bırakırlar." ​Mardin’in dondurucu ayazında, gecenin zifiri karanlığıyla bütünleşmiş beş adam... Onlar ne bir iz bırakır ne de bir ses. Düşmanın ruhu bile duymadan çöken, vatanın sınır hattındaki görünmez çelikten kalkan: Gölge Timi. ​Timin başında ise geçmişi karanlık, kalbi buz tutmuş, kelimeleri kerpetenle seçen bir lider var: Yüzbaşı Ayaz Karahanlı. Timinin arkasından fısır fısır fısıldadığı gizli lakabıyla; Nemrut. Kimsesiz büyümesi onu hayata karşı hissizleştirmiş olsa da, emri altındaki o dört deli fişek asker onun bu dünyadaki tek ailesi, can bağıdır. ​Ağzı dualı ama operasyonda tam bir ölüm makinesi olan kıdemli başçavuş Hafız, ​Öfkesi dağları yıkan, düşmana dünyayı dar eden Osmanlı tokadı bağımlısı Barut, ​Hedefleri de kalpleri de tam on ikiden vuran çapkın keskin nişancı Zıpkın, ​Ve hayattaki tek varlığı kız kardeşi olan, kablolarla ölümcül bir sanat icra eden saf bomba imhacı Çaylak... ​Dağda hain avladıkları sıradan bir gecede, telsizden yükselen o acil kodlu anonsla her şey değişir. Sınır hattında pusuya düşürülen gizemli bir sivil araç, bu beş adamı sadece askeri bir çatışmanın değil; dengeleri altüst edecek, sırlar ve tehlikelerle dolu yepyeni bir savaşın tam ortasına fırlatacaktır. ​Nemrut’un gazabı dağları titretirken, Gölge Timi için artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. ​"Biz gölgeyiz. Karanlıkta kaybolur, vatan için can oluruz." ​Tür: Askeri Kurgu / Aksiyon / Gizem / Dram Yazar: Gezginruh

"Ya korkarsan yüzünden ya gitmek istersen? " Nefes dahi almadan cevap verdim sorusuna. "Korkmam, gitmem. " "Nasıl eminsin bu kadar Çilen? " Aramızdaki mesafeyi sıfıra indirdim ellerimi boyum yettiğince boynuna dolamaya çalışmıştım ama yapamadım Ateş çabamı anlayıp tek eliyle belimden tutup havaya kaldırdı böylece ellerimi boynuna daha rahat yerleştirdim.Mavi gözleri beklentiyle yeşil gözlerimden bir an dahi olsun ayrılmadı. "Eminim çünkü ben seni gözümle sevmedim Ateş, yüreğimle sevdim.Yüzünü,sesini,kkokunu bilmeden,ölümden kaçarken yüreğim bağlandı sana ben seni bilmeden sevdim.Şimdi yüzünü görmem hiçbir şeyi değiştirmeyecek sen yine benim sevdiğim adam olarak kalacaksın.Ama izin ver artık bize aramızdaki bu engeli kaldıralım.Kafandaki düşünceleri, içindeki endişeleri bir kenara bırak ve güven bana." Gözlerim mavi gözlerinde oyalandı.Oradaki güveni,izni görmek istiyordum. "İzin ver bana Ateş. " Gözlerindeki güveni ve izni gördüm hatta daha fazlasını da gördüm.Korkusunu,sevgisini, endişelerini, güvenini...İçimdeki heyecana engel olamıyordum evet yüzünü görmek ona karşı hissettiğim hiçbir şeyi değiştirmeyecekti ama merak ediyordum işte sevdiğim adamın yüzünü.Aramızda tek engel olan maskeyi yavaşça yüzünden çıkardım ve gördüğüm yüzle şok oldum