Karanlıkta büyüyen iki yüz... Bir prenses, bir cellat. Gündüzleri taçlı bir gülüş, geceleri kanlı bir hesaplaşma. Valaris, herkesin hayranlıkla izlediği o narin prenses değil. O, karanlıkta çığlıkları bastıran bir adaletin sureti. Yüzüne taktığı maske zarif; ama elleri sessiz çığlıklarla kirli. Onun gerçek adı Nehir. Kardeşi Miraç`la birlikte kanunların dokunamadığı yerlerde hüküm veriyorlar. Yakıyorlar. Yok ediyorlar. Adaletin elbiseye değil, kana bulanmış kararlara ihtiyaç duyduğu bir dünyada yaşıyorlar. Ve bir gece... HER ŞEY değişiyor. Yaptıkları bütün kirli işlerin fotoğrafları gizemli biri tarafından önlerine konuyor. Tehdit mi? Hayır... Teklif. Yiğit Vural. Soğuk bakışlı, geçmişi yangınla örülü bir adam. Elinde tüm sırların anahtarıyla Valaris`in karşısına çıkıyor ve sadece tek cümle kuruyor: "Seninle çalışmak istiyorum. Ülkeyi iç savaşla yok etmek isteyen hainleri birlikte ortadan kaldıralım." O günden sonra bu bir oyun değil. Bu bir savaş. Ve bu savaşta kazananlar da en az kaybedenler kadar kirli. Kanla yıkanacak bir ihanetin içinde... Küllerinden doğacak bir direniş başlıyor. "Beni masum sananlar, ellerimdeki kanı hiç görmediler." - Nehir / Valaris Çünkü herkes, yarattığı kefenin mahkûmudur.

Efsun adaleti yalnız ve kanla sağlıyordu. Adalet kelimesini unutan herkese, onu kanla hatırlatırdı. Her harfini, tek tek kanla ezberletirdi. Bugüne kadar 27 can aldı. Her biri Efsun`un adaletinden geçti. Ama bir gün, bir teklif aldı. Ve sadece iki seçeneği vardı: Ya bu yolu sonuna kadar tek başına yürüyecekti... ya da Yekpare`ye katılıp kendi gücüne güç katacaktı."

Dört ülke, beş yasadışı iş ve bir kadın. Gerçek bir hayat hikayesi. Kendi hikayemi yazıyorum. Hiçbir şey abartı veya kurgu değil.

Beren adındaki bir genç kız bir gece yarısı alt kattan gelen bir tıkırtı sesi ile aşağıya iner ve hikaye burada başlar

Ben 19 yaşında üniversite okuyorum Kendimi bu eziyetten kurtarmak için okuyordum ama olmadı...

Altın Şafak: Vezir 1. Kitap – Mafyatik Distopya Serisi > “Hiçbir şey değişmedi sanıyorsunuz… Ama siz sadece görebildiklerinizi yaşıyorsunuz. Bizse göremediklerinizi yönetiyoruz.” 2025. Dünya hâlâ dönüyor. Sokaklar kalabalık, ekranlar parlak. Ama karanlıkta hareket edenlerin adları bilinmiyor. Türkiye’nin gölgesinde saklanan, devletin dahi haritalarında yer almayan bir yapı: Yuva/Kule. Yapay bir adada kurulu, yeraltı dünyasının fısıltısıyla anılan bir başka merkez: Altın Şafak. Ve hepsinin üstünde, adı sadece bazı dosyalarda geçen bir oluşum: M6-İstikrar Paktı (M6-SP). Resmî olarak yoklar. Ama dünya onların çizdiği sınırlarla şekilleniyor. Dört kadın. Dört zihin. Dört farklı yara. Vezir, Melodi, Döngü ve Yansıma. Onlar sessizliğin içindeki en yüksek sestir. Ve biri var ki: Kıraç Arslan Karahan. Hem av, hem avcı. Bu sadece bir başlangıç. Hamle sırası Vezir’de.

"aşk değildi bu. Kaçışı olmayan bir oyundu."

Gizemli cinayet

İnsanlar neden gözlerinin önündekini göremezler? Çünkü onu başka biryerde ararlar ve işlerini daha da zorlaştırırlar. Bu kitapta da olacak olan tamda bu...

Kızımız yıllar sonra ailesini bulur

Kan, adaletin dili olduğunda, her hüküm bir celladın gölgesinde yazılır. Bu kitap vicdanın sustuğu, kanunların kurşunla işlendiği bir dünyanın kapısını aralıyor. (Kapak tasarımı yapay zekayı yönlendirmem ile tamamen bana aittir)

Arkadaş isteyenler gelsin artık ne diyim

kanlı ay lağneti gardiyanı “eun” Azkarth üyesi. Fakat hiç işlemediği bi suçtan dolayı sürgün edildi.fakat diyer bir kaç üyede onunla beraber sürgün edildi. Eun’un şu anki tek amacı Azkarth birliğine geri dönmek. Fakat bu macerasında katile adlı rüya meleği ile tanışır. Demoka adlı ilahi güce sahip olan üstün kişiler den biri. İkisi birlik olur ve bu kutsal kanlı yolculuğa koyulurlar ve…………….Eun diyer demokalarlada karşılaşır…..

Arkadaşlar geçen yazdığım kitap çok az okunduğu için bölüm atma hevesim kaçtı Siz karekterleri kendi kafanıza göre hayal edebilirsin ben bazı kitaptaki karakterlere ısınamıyorum o yüzden sizin hayal gücünüz daha önemli

Ben Anna Salvotere Bilinmeyen bir insandan gelen mesaj Yalancılığımı ortaya çıkartan bir an Ve ben Aleyna Alkan Gerçek ben Anna Vlaskinov

Kitabın kapağı bana ait değildir! Burada hiç bir şeyi kötülemek amaçlı yapmadım. Anonim: Her şeyi biliyorum. Anonim: Hem de bilinmeyen bütün her şeyi. Anonim: Bu elimde bir sürü kanıt var biliyor musun? Anonim: Cinayet işlediğinizi, çaldığınızı vs her şeyi biliyorum:) *Bu kişiyi engellediniz.*

Kaptan siromizun kaybetiği kılıç mührü

Bloom, sıradan sandığı hayatının altüst olmasıyla kendini Alfea adlı gizemli bir okulda bulur. Burası perilerin güçlerini kontrol etmeyi öğrendiği, karanlık sırlarla çevrili bir yerdir. Ancak Bloom`un içinde taşıdığı güç, sadece bir peri yeteneği değil... Efsanelerde geçen bir varlığın, Ejderha Ateşi`nin ta kendisidir. Yeni arkadaşlarıyla birlikte sihrin tehlikeli doğasını keşfederken, okulun duvarları ardında uyanan karanlık tehditle yüzleşmek zorunda kalırlar. Her adımda geçmişin sırları gün yüzüne çıkarken, Bloom kendi kimliğini sorgulamaya başlar.

Bir ateş yakılmıştı ve ben bu ateş çemberi içinde kaderimi bekliyordum . Sevdiğim adam beni bu kör ateşin içine sürüklemişti. Kendimi öylesine yanlız ve kimsesiz hissediyordum ki , büyüyen ateş adeta etrafta çember oluşturuyordu ,evet ben görevimi yaptım ama yaptığım bu görevde ajanlık yaptığım adama aşık olmuştum...

Black. Green. Red. Bir zamanlar üç ayrı karargâhtı. Şimdi ise ihanetin, aşkın ve ölümün sınırlarını çizen silik hatlar oldular...

Bu hikaye Eren Yeager tarafından yapılan Rumbling`den yaklaşık 100 yıl sonra geçiyor. Bu hikayedeki başkahramanımız olan 15 yaşındaki Pride Ringer bir eldialıdır. Yıkımdan sorumlu olan Paradise adasında yaşamaktadır. Yıkımdan sonra Paradise adası değişmiş ve gelişmiştir. Eren Yeager dünyanın çoğunluğunu yok ettiği için Paradise adası bu 100 yılda rahat bir yaşam sürmüştür ama düşmanlar intikam için yoldadır...

Bir gün babası ve annesi gözleri önünde öldürülür ve kardeşi gözleri önünde öldürülür. O gün hayatı tepetaklak olan ceren karar verir.Avukat olur . Avukat olduktan 3 yıl sonra aileainin katilini bulur. Ve intam vakti gelmiştir. Ama olacaklardan habersizdir.

4 kişidir eve gider ama bu ev normal mi?

Ben hiç ağlamam , Acı çekmem .Soğukla sıcağı hiç hissetmedim. Ben İrem Aksoy siz bana ne derseniz deyin hepsini duymuşumdur.

Sıradan bir günümün, son huzurlu nefes aldığım saatler olduğunu bilmiyordum. Gözlerimi açtığımda, bir psikopat tarafından esir alındığımı ögrendim... Benimle beraber 50 kişi buraya öldürülmek için kaçırılmıştık. Hepimizin mavi gözlere sahip olması, olayları daha karışık hale getiriyordu. Artık eski günlerdeki gibi mutlu olamayacaktık. Eskisi gibi gülemeyecektik... Gülsek bile gülümsememiz bir yalandan ibaret olacaktı. Burada yaşadıklarımız hepimize çok ağır gelmeye başlamıştı. Çektiğimiz zulümlere karşı gelerek, kaçmak bize mantıklı gelse de... Başımıza daha büyük belaların geleceğini düşünmemiştik. Ölmeden buradan çıkabilecek miydik? Kalan sayılı günlerimizde acı çekmeden evimize dönebilecek miydik?