Tılas uyandığında kendini hiç tanımadığı insanların arasında bulur. Etrafındakiler hemen hemen onun yaşındadır ve hepsi farklı ırktandır. Peki kimdi bunlar? Dünya büyük bir felakete uğramış, şehirler darmadağın olmuştu. Bir virüs insanlığın sonunu getiriyordu. Peki Tılas ve diyerlerine neden bir şey olmamıştı? Neydi bu virüs? Nefes kesen hayatta kalma hikayesini kaçırmayın!

Şehbal`in geçmişte yaşadığı zorlukların ona unnutturamadığı tek bir şey vardı: Bir çift çikolata kahve göz...

Bazı hikâyeler başlarken ses çıkarmaz; fark edilmez, alkış almaz, hatta bazen yaşandığı bile anlaşılmaz. Sadece iki insanın aynı anda susmasıyla başlar. Yan yana ama eksik, tamamlanmamış bir melodi gibi… O sessizlik bir veda değildi; sadece doğru zamanda söylenmeyen bir cümlenin yükünü taşıyordu. Çünkü bazı şarkılar bitmez; yarım kalır. Ve insan, en çok da yarım kalan şeylerin yankısını zaman geçtikten sonra duyar...

Bazen Savaş Cephede Değil Kalbinin En Derinliklerinde Verilirmiş...