Karanlık bir ruh hâliyle gidilen bir şehir… Orada başlayan bir aşk, iki kalbin değil; iki dünyanın savaşıydı. Sevgi vardı. Sadakat vardı. Ama kader yoktu. Bu roman, annesinin gölgesinde kalan bir adamla, vazgeçmek zorunda kalan bir kadının hikâyesi. Çünkü bazen aşk bitmez… sadece imkânsız olur.

“​"Bazı vedalar söylenmez, bazı aşklar ise asla ölmez; sadece doğru zamanı bekler." ​İzel, çocukluğunun en masum hatırasını bir sanayi dükkanında, sarı bir gülün yaprakları arasında bırakmıştı. Atlas... Mavi gözlerinde fırtınalar saklayan o yetim çocuk, bir gün ardında tek bir kelime bile bırakmadan yok oldu. Yıllar sonra İzel, hayallerinin peşinden Berlin’e gittiğinde, geçmişin sadece bir anı olmadığını, aksine her köşede onu bekleyen bir gölge olduğunu fark eder. ​Ancak karşılaştığı kişi artık o sessiz çocuk değildir. O artık Atlas Soykan’dır; Almanya’nın karanlık sokaklarına hükmeden, gücüyle korku salan ama kalbindeki sızıyı dindiremeyen o adam...

Her sevda doğru sanılır. Bazıları sadece ders olur.