Asker ~ Öğretmen Öğrencisinin velisine yazdığını düşünen Aydeniz Asena, aslında yanlış bir numaraya yazmıştır. Devamını da kitapta okuyalım bence, dimi?

Lise son sınıf öğrencileri olan; Emre, Tufan ve Buğra çocukluklarından beri en yakın arkadaştırlar. Fakat canları sıkıldığı zaman başlarına iş almayı da severler. Şimdi onları okumaya hazır mısınız?? Emre`nin "Sıkıldım." Demesi üzerine Buğra bir fikir ortaya atar. "Numara salla." Bu fikir Emre`nin aklına yatar. Genelde fikir babası Buğra`dır ama onun fikirlerinin fitilini ateşleyen Emre. Tufan mı? O genelde anlık plana sadık kalmayı tercih eder. Çünkü, olumsuz olaylar hep onun başına gelir. Kısaca naneyi Emre ve Buğra yer, kabak Tufan`ın başına patlar.

Sadece arkadaşım ile bir numara sallayıp eğlenecektik ama konunun buralara kadar geleceğini tahmin etmemiştik... ~☆~

Kampüste birbirine yabancı, aynı çatının altında ise birbirine mecbur... Gaye, Talha`nın sadece ona özel o alaycı gülümsemesiyle başa çıkabilecek mi? "Bazı dersler sınıflarda verilmez, bazı soruların cevabı ise hiçbir notta yazmaz."

Siz: Uyumak gibi basit bir eylemi, insani bir ihtiyacı yerine getirmek bu kadar zor olmamalıydı. Siz: Şimdi sen yatağında mışıl mışıl uyuyorsundur tabi sana hava hoş. Siz: Bense salondaki saatin kaç saniyede bir ses çıkardığını sayıyorum. Siz: Böyle de sana uyumak kadar normal bir ihtiyacını karşıladığın için sitem eder gibi oldum. Siz: Yanlış anlama, öyle bir niyetim yok. Seni uyuduğun için suçlu hissettirmeye çalışmam tam bir aptallık olurdu. Siz: Bencil bir insan değilim ben. Siz: Tamam belki ucundan, birazcık bencil olabilirim ama kesinlikle kötü bir niyetim yok. Siz: Bu iyi niyetli bencil insanın sana küçük bir sorusu var. Siz: Bazı geceler, bak her gece demiyorum. Bazı geceler... uyumadan önce kafamı dağıtmama yardımcı olur musun? Benimle sohbet eder misin?

Yumruklarıyla mı serilmek istersin yere? Yoksa silahımın tiz sesiyle mi? Düzene bağlı bir kız, Düzensizliğin içinde yok olmuş bir oğlan, Bir numara ile başlayan, bir dosya ile biten hikaye. Belki tozlu raflar arasındadır bu dosyanın yeri, Belki de kor ateşin külleri arasında...

"Leyla." "Efendim?" Çenesini alnına sürttüğünde kadının gözleri kendiliğinden kapandı. "Yüreğim yanıyor Leyla. Yok mu bunun bir çaresi?" Kafasını kaldırıp yüzbaşıya baktığında onu ilk defa bu kadar çaresiz ve aciz görüyordu. "Çay demleyim mi? Sen seversin." "Artık çay içmek istemiyorum."  Leyla ağlayacak gibi oldu. Ne yaparsa o hüzünlü gözler ışıl ışıl parıldardı? "Gel buraya." dedi en sonunda. Boş bakışlar üzerine çevrildiğinde derin bir nefes alarak dizini pat patladı ve uzanması için komutana yer açtı. "Hadi." İkiletmeden genç kadının dileğini yerine getirerek başını dizine yasladı. "Leyla." dedi tekrardan. "Ölüyorum." "Biliyorum." dedi kadın. "Bende yandım." Dikkat! Bu kitap tamamen eğlencesine kaleme alınmış bir kurgudur. Dolayısıyla kitapta geçen olay, kişi, zaman, mekan gibi unsurların gerçek hayatla hiçbir ilgisi yoktur. Wattpad platformunda yazılmış, daha sonra Kitapped`e taşınmıştır.

Gece yalnızca karanlığı değil, istekleri de getirir. Bir anonim mesajla başlayan oyun, zamanla onu dönüştürdü: İtaatkâr bir sevgiliye, bağımlı bir kadına... Kimliği bilinmeyen bir adamla girilen erotik metinleşmeler, Duru`nun hayatını altüst ediyor. Ruhunu teslim ettiği bu adamın yüzünü hiç görmedi ama bedenine her gece sahip oluyor. Ve artık bu karanlık bağımlılıktan geri dönüş yok. Gece: Diz çöktüm... Ellerim dizlerimde, gözlerim ekranında... Senin için hazırım. Ekrandaki mesajı yazdıktan sonra bir süre bekledi. Kalbi hızla atıyor, ekrandaki üç nokta belirip kayboldukça nefesi sıklaşıyordu. Anonim: Aferin küçük oyuncağım. İtaat etmek sana yakışıyor. Şimdi... parmaklarınla en çok nerene dokunmak istiyorsun?

Yaren, Komutan Akın`ı mesleği yüzünden bırakır. Yaren bu duruma daha sonradan pişman olsa da geri dönmek ister. Ve Akın` a mesaj atar. Devamını hadi gelin birlikte okuyalım. Siz: Ayrılsak ölürüz biz. Siz: Bir bedende bütünüz biz. Siz: Ellerde ölürüz biz. Siz: Yok dokunduğun her yerim acıyor şimdi. Siz: Gidemezsin ki, gidemezsin ki. Siz: Biliyorum deli gibi sevdin. Siz: Ayrılalım artık diyemezsin ki, diyemezsin ki. 053**: Sen kendin gitmeyi tercih ettin. 053**: Ben her şeye rağmen sana kal dedim. Siz: Hatırlar mısın? Siz: Bu şarkı bizim şarkımızdı. Siz: Senden sonra bir daha bu şarkıyı dinleyemedim. Siz: Dinlemeyi geç. Siz: Şarkıyı duyduğumda seni hatırlamamak için kuytu köşe bir yere geçip ağlıyordum. 053**: Sahi, söylesene. 053**: Ağlamak unutmak için çözüm niteliğinde mi? 053**: Eğer öyleyse gittiğinde benim senin için döktüğüm gözyaşları neydi?

Hayat, arkadaşı Gizemin abisine aşık olmuştur ama hislerinin farkında değildir. Onlara yaptığı ziyaretlerde fotoğraflarda gördüğü adama aşık olmuştur. Bir gün ansızın Gizemin telefonunu karıştırarak abisinin numarasını alır ve olaylar başlar. Hayat: Fotoğraflardan daha yakışıklı bir beymişsiniz. Fotoğraflar aldatıcı derlerdi de inanmazdım. Polat Alemdarım: Telefonumda kayıtlı değilsin. Kimsin ve beni nereden tanıyorsun? Ayrıca benim fotoğraflarım bir yabancıyı alakadar edemez o kadar. Şimdi kimliğini açık etmek ister misin yoksa ben mesleki yöntemlerimi kullanarak seni bulayım mı? Hayat: Kimliğimi açıklamak zorunda mıyım? Sana zararı olamayacak masum biriyim sadece. Etrafında bile dolanamıyorum. Bırak da birazcık olsun senle konuşayım. Hevesimi alayım. Polat Alemdarım: Kızım beni dellendirme. Sabah sabah başıma nerden çıktın ya?

Evlilikten haz etmeyen Asel Köksan annesinin zorlamalarıyla verdiği numaraya mesaj atar. Polis olarak bildiği numara aslında bir askere aittir. Asel Köksan Bulut Yamanı evlilikten vazgeçirmek ister. Görücü usulü başlayan bu süreç bakalım nasıl ilerleyecek?

Bilinmeyen numara: Günüm gün olmaz seni görmeden Bilinmeyen numara: Gözlerim ayrılmaz penceremden Bilinmeyen numara: Gözlerimin karasına Bilinmeyen numara: Bak kalbimin yarasına Bilinmeyen numara: Dertlerimin arasına Bilinmeyen numara: Karıştın sen komşu kızı Siz: Sarhoş musun? Bilinmeyen numara: Ah senin sesini duyunca sarhoş olmamak ne mümkün… Bilinmeyen numara: Vicdansızsın komşu kızı. Bilinmeyen numara: O kafanı kitaplarından kaldırmıyorsun ki…

055********: Bir gün beraber rap dinleyeceğiz. 055********: Aklıma seni getiren cümleleri bu sefer sen yanımdayken dinleyeceğim. 055********: Ve sana bakacağım o cümlelerde. 055********: Gülümseyerek... Alkım: Güzel hayal. Alkım: Gerçekleşeceğinden nasıl bu kadar eminsin? 055********: Umudumu yitirmiyorum sadece. 055********: Umudumun kırıldığı zamanlar oluyor elbette ama, 055********: Kırıldığı yerden toplamaya çalışıyorum.

Dertlerini anlatacak kimsesi olmayan Hayâl, bir gece rastgele bir numaraya para karşılığında dertlerini anlatmak için yazar. Kuzey`in hayâli...

Egecik: Kim bunlar Egecik: Ve nerdesin Siz: Ege abi nerede gibi gözüküyorum? Siz: Dışarıdayım Siz: Arkadaşlarım Egecik: Abin biliyor mu bu arkadaşlarını Siz: Seni ilgilendirmiyor ege abi Siz: Abim biliyor zaten Egecik: Ben niye bilmiyorum Egecik: Bende abinim ••• 𝑨𝒃𝒊𝒎𝒊𝒏 𝒂𝒓𝒌𝒂𝒅𝒂𝒔𝒊 𝒌𝒖𝒓𝒈𝒖𝒔𝒖𝒅𝒖𝒓.

Levent: Aklıma eskiden lisede yaptığımız mallıklar geldi. Duygulandım. Erdem:  Mallıkların demek istedin herhalde. Levent: Knk beni seviyor musun, nefret mi ediyorsun ben anlamadım? Erdem: Sen karar ver. Alya: Sen, böyle kırıcı olmak zorunda mısın? Erdem: Sen, böyle olmak zorunda mısın peki? Alya: Kimse sen olmak istemez. Levent: Ver o mübarek elini öpeyim. Alya: İstemez kalsın. Levent: Öpmeyecektim zaten!

Veronica`nın babası Marc Moure, dünyaca ünlü bir suç yazarıydı. Son kitabında ele aldığı insan psikolojisi öylesine sarsıcı, öylesine dahiceydi ki... eser, yayımlandıktan kısa süre sonra yasaklandı. Marc ise tıpkı kitabındaki bir sahnede betimlendiği gibi ölü bulundu. Yıllar geçti. Kitabın yarattığı gölgede biri büyüdü. Marc`ın eserini adeta ilahi bir metin gibi gören bu kişi, onun yarım kalan mirasını tamamlamayı takıntı haline getirmişti. Ama kendi tutkusuyla değil... Bu görev, yazarın geride bıraktığı tek kişiye, Veronica`ya ait olmalıydı. Ne pahasına olursa olsun...

📖 GİRİŞ Bazı duygular vardır… Söylemeye cesaret edemediğin sürece büyür, büyüdükçe de içini yakar. Lina, hep sustu. Gözlerinin içine baktığında bile “merhaba” diyemediği o adama, yıllarca içinde biriken kelimeleri sadece geceleri, telefon ekranında fısıldadı. O, abisinin en yakın arkadaşıydı. Asla sınırı geçmemesi gereken biriydi. Ama kalp, emir dinlemiyordu. Bir gün, Alparslan’ın tayininin Diyarbakır’a çıktığını duyduğunda, Lina’nın içinde bir şey kırıldı. Uzaklaşmadan önce sadece bir cümle kurmak istedi: “Yolun açık olsun.” Fakat o mesaj, bir başlangıca dönüştü. Bir gizli numaradan gelen, soğuk bir “Kimsiniz?”le başlayan… Ve zamanla, iki sessiz kalbin arasında köprü kuran bir hikâyeye. Artık her gece ekranın üstünde aynı kelime beliriyordu: “Yazıyor…”

Anlaşılamayanlar Kulübü 05*** tarafından gruba eklendiniz. 05*** Nihoşummm kişisini gruba ekledi. 05***: Aramıza hoş geldin Nihannn. Aramıza hoş geldin Balkınnn. Siz: Kimsiniz? Nihoşum: Balkın?

Oy verin lütfen!

Bu bir peri masalı. Kitabı tersten okumalı.

Hayatın da yaşadıklarından yorulmuş en sonunda da hayata karşı yenilmiş, intihar etmeden önce de sevdiği çocuğa yazan kız. Bu zamana kadar her zaman hayata iyi tarafından bakmış, asla isyan etmemiş bi gence bir gece yarısı bilmediği bir kızdan hem aşk hem de intihar mesajları alırsa ne olur? Tekrardan yaşamak için çabalayan bir kız mı olur yoksa korkarak bir köşeye çekilip direkt ölmek için çalışmalara mı başlar? Bunu hikayenin sonuna kadar bilemeyiz. Gelin beraber bakalım.

mercan, ünlü şarkıcı feda`nın sohbet kutusunu günlüğü yerine kullanırken yazdıklarını feda`nın göreceğini, en önemlisi de kendisine aşık olacağını bilmiyordu. texting|düz yazı

Herkese sevdiği çocukla yan yana durmak nasip olmaz. Bazıları da uzaktan seyreder. 05.12.24 10.05.25

Sevgili rolü konulu bir kitaptır. Siz: Egoya bak be Siz: Egolu herif Arda Özdemir: Ne zırvalıyor bu yine? -gönderilmedi Arda Özdemir: Emin olmadan konuşma bence ;) 14.12.24 21.03.25