İki ailenin geçmişten gelen hesapları, iki gencin hayatını hiç sormadan birbirine bağlar. Kimsenin seçme şansı yoktur; verilen sözler, edilen yeminler ve yıllardır süren gerginlik artık bir kader gibi üzerlerine çöker. Aynaz ve Birkan, aynı dünyanın içinde büyümüş olsalar da birbirlerine tamamen yabancıdır. Birinin sessizliği diğerinin öfkesine karışırken, ailelerinin karanlık mirası ikisini de aynı yola sürükler. Zorunluluk ile özgürlük arasında sıkışan bu yolculukta, her biri hem kendi gerçeğiyle hem de diğerinin taşıdığı yaralarla yüzleşmek zorunda kalır. Bu hikaye; mecburiyetin, aile baskısının, gençliğin içten içe büyüyen haykırışlarının ve iki insanın hiç beklemedikleri bir anda değişen kaderlerinin hikayesidir. Kimse geçmişini seçemez ama herkes kendi yolunu bulmak için bir gün yüzünü gerçeğe döner.

"Bu deniz hep böyle hırçın mıdır?" diye sordum yavaş bir sesle, merakıma yenik düşerek. "Öyledir." dedi Polat. "Karadeniz`in aşkı da kendi gibi hırçın olur." Kirpiklerimi usulca kaldırarak ona baktım, onun da bana baktığını bilmeden. Bakışlarımız denk düştü. Bir anlık sessizlikte Karadeniz`in uğultusu aramıza doldu. Gözlerimi kaçırmam gerektiğini biliyordum ama yapamadım. Polat da kaçırmıyordu. "Peki sence?" diye sordu, sesi her zamankinden daha yumuşaktı. Kaşlarımı hafifçe çatarak başımı yana eğdim. "Ne, bence?" "Karadeniz`in aşkı... ya da aşkın kendisi. Hırçın mı sence?" dedi. Yüz ifadesinde cevabımdan fazlasını arar gibi bir şey vardı. "Bilmiyorum," dedim hafif bir sesle. "Belki aşk, kiminle yaşadığına bağlıdır. Herkesin fırtınası kendine, değil mi?" Dudakları muzipçe kıvrıldı fakat gözleri hala son derece ciddiydi. "Seninkisi nasıl peki?" diye sordu gerçekten merak ediyormuşçasına. Yutkundum. "Benimki... sakin. En azından şimdilik." Utandım gözlerimin içine anlamlı bir şekilde bakmasından. Tekrar denize bakmak istedim fakat Polat çenemden nazikçe kavrayarak kafamı çevirmemi engelledi. Yüzünü yüzüme biraz daha yaklaştırdığında kalbim sertçe göğüs kafesime vurdu. "Sakindir... " dedi baskın bir tınıda. "ama hep öyle kalmaz. Bir gün o dalga kıyıya vurur." Oysa ki en çok korktuğum şeylerden biri buydu. Dalganın kıyıya vuracak olması...Gözlerimi ondan kaçırarak göğsüne çevirdim. Göğsüyle bakışırken, "Ya kıyı hazır değilse?" diye mırıldandım istemsizce. Polat`ın sesi sanki beni rahatlatmak ister gibi daha alçak ve samimi bir tona büründü. "Bazen kıyıyı hazırlamak da dalganın işi olur." . . . . . Polat & Esin.

Mafya kurgusu... Siz: İyi akşamlar Hüseyin abi, yan binadan aldım numaranı ibanı yollarsan eğer benim borcu ödeyeyim. 53*: Sen kimsin? Siz: Abi unuttun mu? Borcum vardı sana, Ezgi ben. 53*: Yanlış numara bir daha yazma ve engelle! Siz: Ya abi he he tamam anladım da ben borçlu kalmayı sevmem. 53*: Ben Hüseyin DEĞİLİM! Siz: Abi uzatma yolla ibanı. 53*** bir fotoğraf yolladı... 53*: Tanışalım mı? Ben ünlü lider mafya Karan Alparslan., 53** engellendi...

Berdelden doğan bir aşk hikayesi

Kübra Evlenmeyen istemeyen genç başarılı bir pastacıdır. Ani bir kararla polat evlenme kararı çıkar bu kararın sebebi ne peki ?

Bu kitap`da olumsuz öğeler vardır. Rahatsız ve homofobik olanlar okumasın!!! Kimsesiz olan pusat... Kimse olan Polat... Kendini korumak için, babasını öldüren pusat Çakır. Gerçekleri söylemiş ve olacaklara sessiz kalmıştı. Ona göre haksızdı kimseyi öldürmeye hakkı yoktu. Ama ölmek istemiyorsa, öldürmek zorundaydı. En ağır cezayı girdiği cezaevinde alacağından habersizdir. yok olmayı dileyecek, doğmamak isteyecekti. Aynı yaradan kanayan Polat GökAydın, Annesini öldürmeye çalışan babasını kasten yaralama suçundan cezaevine gönderildi. Siniri onu diri tutacak kadar fazlaydı.