-KİTAP HASSAS MİDESİ OLAN OKUYUCULAR İÇİN UYGUN DEĞİLDİR. DETAYLI OTOPSİ ANLATIMI MEVCUTTUR!- "Ölüm sonrası yanığı değil bu. Diri diri yanmış." dedi Yankı, yardımcılarına ithafen. Fakat beklemediği bir ses cevap verdi ona. "Nasıl bu kadar eminsiniz?" Yankı arkasını döndüğünde şeridin içine girmiş jandarma formalı, iri yarı adamla burun buruna geldi. "Buraya giremezsiniz beyefendi. Lütfen şeridin diğer tarafında bekler misiniz?" dedi bıkkınlıkla. Fakat adam şeridin diğer tarafına geçmek yerine Yankı`nın yanından geçip cesedin başında durdu. "Soruma cevap vermediniz?" Adamın kendisini görmezden gelip tek bir noktaya odaklanması Yankı`nın sinirini bozmuştu. Aynı sakinlikle adama cevap verdi; "Kim olduğunuzu söylemediniz?" sesi daha çok soru sorar gibiydi. Adam bakışlarını cesetten çekip Yankı`ya çevirdi. "Jandarma yüzbaşı Turan Alp Kara." dedi Yankı`nın gözlerinin içine bakarken. Yankı, Turan`ın yanına gelip cesedin yanına doğru çömeldi. "Öldükten sonra yansaydı duruşu bu şekilde değil, boksör duruşu şeklinde olurdu. Ölü bedende Kaslar kullanım dışı olduğu için ısıyla birlikte büzüşür. Ama gördüğünüz gibi burada maktül yüz üstü ve kolları açık şekilde. Ağzının açıklığını görebiliyor musunuz? Acı çekmiş." Turan başını sallarken bir kaç adım geri çekildi. "Ama yine de net cevabı otopsiden sonra verebilirim." Turan ellerini kemerinin üstüne koyup ağırlığını tek bacağının üstüne verdi. "Anladım. Siz daha iyi bilirsiniz tabii. Kolay gelsin o zaman size..." Turan`ın merakla bakan gözleri karşısında Yankı ismini söylemediğini hatırladı. "Yankı Sırdaş." dedi sadece. Turan az önceki cümlesini tamamladı; "Kolay gelsin size Yankı Hanım." Turan ikinci kez Yankı`nın yanından geçerken Yankı, Kübra`ya sesleni. "Kübra! Yüzbaşının ayak izi örneğini de alalım!" Turan anlamazca Yankı`ya bakarken Yankı sadece omzunu silkti. "Şeridi geçmemeniz geretiğini söylemiştim. Ayak izleriniz diğer ayak izlerine karıştı. İşimizi zorlaştırıyorsunuz. Sizin yüzünüzden fazladan ayak izi inceleyeceğiz." Yankı, yüzbaşının cevap vermesini beklemeden arkasını döndü ve cesetle ilgilenmeye devam etti.

Bir otopsi uzmanı olan Balım bir kaç haftadır işine o kadar adapte olmuştur ki kendini unutmuştur, bir gece işten dönerken telefonunu açar ve bildirim görür hayatı o anda değişir bu onu için yeni bir başlangıçtır.

11-E sınıfı için her şey, WhatsApp grubuna düşen tek bir mesajla başladı: “Yarın sınav var. Herkes saatinde okulda olsun.” Ama o sabah, kimse bunun bir sınav olmadığını bilmiyordu. Sirenler sustuğunda kapılar kilitlendi. Bir patlama… ve dış dünya onlardan koptu. Ne polis ne de asker içeri girebildi. Artık o katta yalnızca onlar vardı. 11-E sınıfı, bir öğretmen… ve saklanan bir oda. Zaman ilerledikçe öğrenciler birer birer kayboldu. Tahtada ise tek bir soru vardı: “Melis Göktürk’ün katili kim?” Ama onlar bir şeyi biliyordu. Katil aralarında değildi. Yine de korku büyüyordu. Çünkü gerçek, duvarların ötesinden onları izliyordu. Ve Vera Özsor… Sevgi görmeden büyümüş, eksik bırakılmış bir hayatın içinde sıkışmış bir kız. Kendine bile ait hissetmeyen biri. Ama bilmediği bir şey vardı. Onu dışarıda bekleyen bir gerçek… Bir ikiz. Beş abi. Ve hiç tanımadığı küçük bir kardeş. Geçmişi sandığından daha kalabalık, gerçekler sandığından daha yakındı. Ve içeride… Birisi her şeyi biliyordu. En başından beri. Ama susuyordu. Bu bir sınav değildi. Bu, gerçeğin ortaya çıkmak için zaman beklediği bir oyundu.

Parla… Yetimhanede büyüyen, geçmişine dair hiçbir şey hatırlamayan bir kız. Ama o hiçbir zaman gerçekten yalnız değildi. Üç arkadaşıyla birlikte sıradan bir hayat sürerken, karşılarına çıkan gizemli bir kız her şeyi değiştirir. Farklı bir okuldan gelen bu kız, sanki hepsini çok önceden tanıyormuş gibidir. Kısa sürede beş kişilik bir gruba dönüşürler. Ta ki o gün gelene kadar… O kız, bir sabah okulunda ölü bulunur. Polis bunun bir kaza olduğunu söyler. Ama Parla ve arkadaşları gerçeğin bundan çok daha karanlık olduğunu hisseder. Çok geçmeden telefonlarına bilinmeyen numaralardan mesajlar gelmeye başlar: “Gerçeği öğrenmek istiyorsanız, kurallara uyun.” Yetimhanede bırakılan kağıtlar, onları terk edilmiş yerlere sürükleyen görevler ve her adımda ortaya çıkan korkunç sırlar… Bu oyun sadece bir intikam planı değildir. Bu, geçmişin hesaplaşmasıdır. Ve Parla’nın geçmişi… sandığından çok daha karmaşıktır. Çünkü onu arayan bir ailesi vardır. Bir ikizi… Beş abisi… Ve hiç tanımadığı bir kardeşi… Ama en büyük soru şudur: Gerçekten ona ulaşmak isteyenler ailesi mi… Yoksa onu bu oyunun içine çeken kişi mi? Zaman daralıyor. Mesajlar daha tehlikeli hale geliyor. Ve geri sayım başladı. Bu oyunun sonunda ya gerçeği bulacaklar… Ya da birbirlerini kaybedecekler.