Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece`nin hikâyesi... ✔️ Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır. Gerçek ailem kurgularından farklılıklar vardır

"Nasılmış aslancığın kuzusu? Artık iyiymiş kuzucuk" Üç kurşun üç kardeş. Uluhan Kardeşleri zor bir yol bekliyordur,bu yol uğruna nelerden vazgeçeceklerdir yada ne kadar ileri gidebileceklerdir?Geçmiş ve şimdi bu üç kardeşi kapana kıstırmışken geleceklerini kurtarmaya çalışacaklardır... Şehitlerimiz,gazilerimiz ve ailelerine ithaf edilmiştir.

Biri, yer altının acımasız ringlerinde yumruklarıyla adalet dağıtan, ruhu nasır tutmuş bir boksör. Diğeri, hayatın en ağır darbelerini henüz çocuk yaşta almış, sığınacak tek bir limanı kalmamış, korku dolu bir ruh. Kendi karanlığında boğulan bir dev ile dünyadan kaçan küçük bir kızın yolları, fırtınalı bir gecede, kan ve çamur içinde kesişiyor. Atlas Ali, yıkmak için eğittiği elleriyle bu kez bir enkazı ayağa kaldırabilecek mi? Yoksa peşlerindeki canavarlar, ikisini de o karanlığa mı gömecek? Bazı yaralar, iyileşmek için değil, insanı yeniden inşa etmek için açılır. Dünya, üzerine çöken gökyüzünü omuzlarında taşıyanların değil, o gökyüzü altında diz çökmeyi reddedenlerin cehennemidir. Bir aslanın pençesi masumiyetle tanıştığında, ya parçalar ya da saklar; çünkü karanlığın kalbinde büyüyenler için korumak, yok etmekten çok daha zordur. Kurtuluşun, celladın ellerindeki sıcaklıkta gizli olduğu bir hikâye bu. Kendi fırtınasında boğulan bir ruhun, başka bir enkazda nefes bulması ne kadar mümkündür? Şefkat, bazen en keskin bıçaktan daha can yakıcıdır ve güven, bir uçurumun kenarında gözlerini kapatabilmektir. "Benim dünyamda güneş doğmaz; ama istersen, karanlığımı seninle paylaşabilirim." Zemin kayıyor, sınırlar siliniyor. Pençelerin arasındaki o narin sızı, ya bir sonun başlangıcı ya da bir başlangıcın en kanlı sonu olacak. Çünkü bazen en güvenli sığınak, dünyadan kaçanların saklandığı o en karanlık gölgedir.

Bir mutfakta başlar her şey… Kahvaltı krizlerinin, kayıp tabakların ve bitmek bilmeyen çocuk isteklerinin arasında genç bir şef, geçmişiyle yavaş yavaş yüzleşmeye başlar. İngiltere’nin sakin bir banliyösünde, iki çocuklu bir adamın evinde sadece yemek yaparken bulur kendini sanır. Ama duvarların hafızası vardır. Fısıldayan sesler, yarım kalmış anılar ve bir gün yanlışlıkla duyduğu bir konuşma, hayatını geri dönülmez bir yola sürükler. Patronu dediği adamla ilgili öğrendiği gerçek, ne sofraları ne de duyguları eskisi gibi bırakır. Artık pişen her yemekte biraz hüzün, biraz umut, biraz da geçmiş vardır. Kalbe dokunan, tebessüm ettiren ve yavaş yavaş iç ısıtan bir hikâye… Aile sandığınızdan daha yakında olabilir. Kimi zaman gözyaşlarıyla, kimi zaman kahkahalarla yoğrulmuş bu hikaye, hem kalbinize dokunacak hem de içinizi ısıtacak.

Yalanlar hep en masumları yakardı. Sonradan öğrenilen gerçekler ise hep en masumları küle çevirirdi. Bu kitabın en masumu Katherina olacaktı... Ya da olmayacaktı?

Yapılan hata ve mahvolan tek bir hayat. Diğer herkes mutluyken mutsuz olan tek bir kişi. Hilal`in hayatı mahvolmuştu. Kime soracaktı hesap onu bırakıp giden anne baba bildiği kişilere mi yoksa öz anne babasına mı? Ya da hesap sormaktan vaz mı geçecekti.

17 yıl sonra hastanede karıştığını öğrenen İnci`nin hikayesi. peki tüm yaşadıkları düzelicek miydi, ya da geçmişinden kaçabilecek miydi? iyi okumalar dilerim...

17 yıllık hayatının yalan olduğunu öğrenen Aden`in hikayesi.

Güzel gerçek ailem kurgusu bulmakta zorlanıyor musunuz? Bu kitapta güzel bulduğum kurguları önereceğim. Sizde güzel bulduğunuz kitapları önerebilirsiniz. Yorumlarda konuşalım. Ama LÜTFEN KENDİ KİTABINIZIN REKLAMINI YAPMAYIN.

Sevilmeyen kız kurgulu kitap gerçek hayattan esinlenmiştir ve en sevdiğim abim tarafından sevilme duygusu yaşam KÜÇÜK BİR NOT BEN BU KİTABI VAVEYLADAN DA YAZIYORDUM AMA BU ARALAR YAZAMIYORUM YANİ UYGULAMAYI YÜKLEYİP OKUDUĞUNUZ ZAMAN BENİ ŞİKAYET ETMEYİN SEVGİLER VE SAYGILAR 🎩

Ailesinin izinden gidip asker olan kız. Önder edindiği adam gibi asker olan adam. Onların hayatı... Kitaba, hem buradan, hem wattpad üzerinden ulaşabilirsiniz. WhatsApp kanalıma ve instagram hesabıma bekliyorum. Hesap isimleri; andromedayolu

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe Instagram adresi: toprak_cicege_durdugunda •Mümkün olduğunca gerçeğe uygun yazılmaya çalışılmıştır. •En azından ilk birkaç bölümden sonra kesin bir yargıya varmanız önerilir.

Aileniz için ne kadar büyük fedakarlıklar yaptınız? Ben evlendim. Hemde hiç tanımadığım bir adamla. Şimdi ise önümde iki seçenek var. Ya çok mutlu olacağım ya da bu dünyaya geldiğime lanet edeceğim. Ben Ala Defne Demir. Bu benim hikayem.

Aile kurgusu Yaren Turan`ın yeni ailesiyle tutunma çabası

Terk edilen bir kız. Takıntılı bir adam. Ve geçmişten kaçamayan bir Ay Perisi. Bu hikâyede kim kurtaracak, kim yakacak?

Ortak ve bir o kadar uzak bir geçmiş... İki ayrı dünyanın aynı evrende birleştiği hayatta, zoraki bir birlikteliğin eşiğindeki iki genç, geçmişin izlerini yavaşça ortaya sererken kendileri de pek kolay olmayan bir imtihanın başlangıcındalardır. 054***: Kimsin Siz: Asıl sen kimsin? Klavyede gezinen parmakları oldukça temkinliydi. Siz: Mesaj atan sizsiniz farkındaysanız 054***: Rehberimde kayıtlısın Siz: Neden? 054***: Kim olduğunu söylersen bilebilirim belki Siz: Tanımadığım bir numaraya ne diye bilgilerimi paylaşayım? *Engellediniz* Yayın başlangıç tarihi: 23.11.2025 Kitabın tüm hakları bana aittir© Hiçbir şekilde kopyalanmasına müsaadem yoktur. Çalınması durumunda gerekli işlemler ivedilikle yapılacaktır.

Sokaklar... Yaşadığım zamanın özeti sokaklar. Ama ya bir gün aile olursa. Ben Arda. Bir telefon hayatımı baştan yazdı. Şimdi neler olucak. Küfür var

Yıllar önce evlat edinilen,aralarında kan bağı olmasada birbirlerine kalplerinden bağlı üç kardeşin hikayesi

Zehra Demir kendi yaşındaki çoğu kızdan çok daha fazlasını yaşamış 14 yaşında bir çocuktur. Annesi bir uyuşturucu bağımlısı, üvey babası ise aşırı derecede istismarcıdır. Onun için dünyalara bedel olan ve onu korumak için her şeyi yapabileceği dört yaşında Sude adında bir kız kardeşi vardır. Çok sıkı çalışır ve 11 dili akıcı bir şekilde konuşur. Umudu bu yeteneğinin yeterince büyüdüğünde Sude`ye daha iyi bir hayat vermesine yardımcı olmasıdır. Annesi ve üvey babası öldüğünde onları yanına alacak olan beş ağabeyi olduğunu öğrenir. Zehra kendisini korumaları ve Sude`ye bakmaları konusunda ağabeylerine güvenebilecek mi?

Daha önce hiç bir erkek karakterin azından gerçek ailem kurgusu okumuşmudunuz. Cevabınız hayır sa sizi kurguma beklerim. Kalp cerrahı olan Emir bir anda gerçekleri öğrenir... Eğlencesine yazılmıştır gerçek ailem kurgusudur♡

Bazı acılar yarım kalırdı Peki zaman gerçektende bazı acıları unuttutabilir miydi?

O da bizim gibi kimsesiz, bizden.

Kızımız Helin`in doktorluk hayatına başlamasıyla bazı gerçekleri öğrenir. Ailesinin yıllardır zengin ve varlıklı olmasının tek nedeninin holding ve şirketleri olmadığını öğrenir. Babasından annesinin ölümüne neden olmasından dolayı nefret dolu olsada kız kardeşi Ecem için yanında olmak zorunda kalır. Ama öğrendiği gerçekle beraber hayatı tamamen değişir. Babası ve abisinin mafya olduğu gerçeğiyle yüzleştikten sonra ise babasının yerini abisi değil onun alması gerektiğini öğrenip doktorluk kariyerinin yanı sıra Türkiye`nin en büyük Mafya masasına geçmesi gerekmektedir. Nedenini öğrendiğinde ise aslında onu daha büyük bir sürpriz ve yeni bir hayat bekler. Abisinin yakın arkadaşı ve masanin başı olan Kara ise onun en büyük sürprizlerinden biridir... Arkadaşlar Gökçen ve Sokak Nöbertçileri okurlarına minik sürprizler içerebilir. İyi okumalar dilerim. Destek olan herkese şimdiden teşekkür ederim.

"Hayatımı çaldın, şimdi her şeyimi geri almaya geliyorum." Biz aynı yüzle doğduk ama farklı hayatlara mahkûm edildik. Yedi yaşındayken Asya bir yalan söyledi ve benim olan hayatı giyip gitti. Ben yetimhanenin karanlığında çürürken, o benim yerime saraylarda büyüdü. Yıllar sonra karşılaştık. Onun hayatı dışarıdan mükemmeldi: Zenginlik, saygınlık ve deli gibi aşık olduğu kocası Tuğrul... Ama içeriden her şey çürümüştü. Asya kocasının aşkı için yalvarırken, Tuğrul ona nefretle bakıyordu. Sonra o kaza oldu. Kanlar içinde yatan kardeşimin yüzüne baktım ve o an anladım: Bu Asya için son olsa da, benim başlangıcımdı. Şimdi yedi yaşımda benden çalınan hayatı geri alma vakti. O benim hayatımı çalmıştı ben ise şimdi onun adını çalıyorum. Artık benim adım Asya... Ve onun lüks evinde ben oturuyorum. Onun kredi kartlarını ben harcıyorum. Ve ona asla bakmayan o adamın, Tuğrul’un karısı artık benim. Bir başkasının hayatını yaşamak, kendi cehenneminden kaçmak kadar kolay mıydı? Kız kardeşimin yarım kalan aşkı, peşimdeki karanlık adamlar ve bana bakan o nefret dolu gözler... Ben Alya. Çalınan hayatımı geri aldım. Şimdi sıra, bu hayatın bedelini ödetmeye geldi.

"Bir kalbe iki aşk da sığıyormuş sevgilim; bir vatan bir sen..." Küçüklüğümden beri bir kalbe iki sevginin sığacağına hiç inanmazdım. Bir sevgi varsa bununla yetinmeliydik. Biri varsa diğeri eksik olmalıydı. Annem varsa babam,babam varsa annem olmayacaktı. Böyle de oldu. Hayatımın hiç küçümsenemeyecek kadar büyük bir bölümünü buna inanarak geçirdim. İki sevgiyi asla aynı anda hissetmedim. Bir kalbe iki sevgi sığmıyordu buna emin olmuştum. Sonra gerçek ailem geldi. Bana bir kalbe iki sevginin sığacağına inandıran annem ve babam vardı. Abilerim,hatta kardeşim bile vardı. Çok sevdiler, çok istediler. Anne,baba ve çocuktan oluşan o ailenin içine düşmek beni hiç olmadığı kadar afallattı. Ne yapacağımı asla bilemedim. Ailem vardı bu çok güzel bir şeydi. Abilerim benden nefret ediyordu bu çok kötü bir şeydi. İçine düştüğüm bu ehvenişer yani kötünün iyisi hâli kendi içimde çok uzun sürdü. Ne onlara kendimi açabildim ne de aramızdaki duvarları indirebildim. Beceriksizce kendi çapımda sevdim onları yalnızca. İçimde kimseye hissettirmediğimi sandığım savaşım hiç bitmedi ama ben hepsini çok sevdim. Zaman gerçekten her şeyin ilacıydı. Birdenbire kaldıramadığım o duvarlar kendiliğinden yıkılmaya başlayınca daha iyi anladım bunu. Bir şey istediğimiz anda olmuyorsa zorlamamak gerekiyordu. Daha güzel daha doğru bir anda bizi öyle veya böyle buluyordu. Ve bunlar olurken tüm savaşlarımın, gözyaşlarımın ve acılarımın şahidi ve mükâfatı olan adamlar benimleydi. Şahit abim, mükâfat sevgilim. Abimle kurduğumuz küçük dünyamıza inat,bizden bağımsız kurulan büyük dünyayı ben çok sevdim. 21/09/2021 💫 Kapak: @okyanus_grisi Bu bir KURGU`dur. Gerçek meslek, kişi ve kuruluşlarla alakası yoktur. Aile+aşk kurgusudur💙