İzmir’in ılık rüzgarlarından, hayatının en büyük enkazıyla kopup gelen Derin Umay Sancaktar, ailesini kaybettiği o korkunç kazanın ardından çocukluğunun geçtiği ama artık ona yabancı gelen Rize’ye sığınır. Kalbindeki sızıyla baş başa kalacağını sanırken, Karadeniz’in hırçın yollarında çarptığı bir duvar vardır: Kuzey Asaf Karahanlı. ​Kuzey Asaf, o toprakların sertliğiyle yoğrulmuş, bakışları buz, sözleri fırtına bir adamdır. Derin`i bir "yabancı" olarak görür ve bu dik yamaçlarda tutunamayacağını düşünür. Ancak Derin, sadece bir hemşire değil, bir savaşçıdır. İki inatçı ruhun çatışması, aile geçmişlerindeki sırlar ve Karadeniz’in puslu yaylaları arasında; nefretle başlayan bu hikaye, her iki tarafın da kalbindeki "ince sızıyı" iyileştirecek ya da her şeyi yerle bir edecektir.

İki farklı dağ, iki ayrı aşiret... Birinde yatağa mahkum bir adam: Mirza Altunhan. Diğerinde narin ama dimdik duran bir kadın: Gül Karahanlı. Aşiret töresinin gölgesinde, geçmişin kanlı hesaplarıyla şekillenen bir evlilik... Gül, abisinin işlediği bir günahın bedelini bedenini vererek öder. Mirza ise yıllar önce geçirdiği bir kazanın ardından yatağa mahkûm, sesi susmuş, yürüyemez bir adamdır artık. Ama gözleri konuşur. Gözleri, Gül`e dokunur. İntikamla başlayıp, şefkatle büyüyen bir beraberlik. Suskun bir aşkın gözlerle yazılan hikâyesi. Gül başta yalnızca merhametle yaklaşır Mirza`ya. Fakat zamanla kalbi, onun bakışlarındaki kırılmışlığı, içindeki çığlığı ve unutturulmaya çalışılan umudu duyar. Şefkatiyle kanatlanan bu aşk, yalnızca iki yüreği değil, iki aşireti de yeniden şekillendirecek. Ama Altunhan konağında fırtınalar eksik olmaz: Hırs dolu bir üvey anne... Karanlık emelleri olan bir üvey kardeş... Ve her şeyin üstünü örten töre duvarları... "Bir insan ne zaman gerçekten sağ kalır? Bedeni iyileştiğinde mi, yoksa kalbi dokunulduğunda mı?" "Altunhan ile Karahanlı`nın kalemle değil, kalple yazılmış hikâyesi..." Aşkın susarak bile haykırdığı bu roman, yüreğin en derin yerine dokunacak. ---

Rizede yaşayan Mahperi, normal bir hayat sürmektedir. Ailesi ile güzel bir hayat sürerken, olay dedesinin mardinli arkadaşının ziyarete gelmesi ile başlar. Mardinli ağanın torunu Demir Karahanlı, Mahperi`ye verdiği sözü tutmaya, onu almaya gelmiştir. ARAF YARASI; KARAHANLI