Işığın Yankısından: Kusursuz Mesafe ​"Onun dünyası stadyum dolusu çığlıklardan, benimki ise odamdaki sağır edici sessizlikten ibaretti. O binlerce ışığın odağındaki ulaşılamaz bir yıldızdı; bense o ışığın çarptığı, fark edilmeyen bir yankı... ​O gece, sırılsıklam olmuş sweatshirt`ümün içine sakladığım titreyen kalbimle en öndeydim. Herkes adını haykırırken, ben sadece dudaklarımı oynatabildim. Göz göze geldiğimizi sandığım o saniyede, aslında sadece devasa bir kalabalığa baktığını biliyordum. O, milyonların sevgilisi Axel`di; ben ise sadece o milyonlardan biri. ​Telefonun ekranındaki o bildirim her şeyi değiştirene kadar, ben sadece yörüngesini kaybetmiş bir hayaldim. Ama şimdi sesim her yerde yankılanıyordu. Herkes `Hira Yamaç` ismini konuşurken, benim aklımda tek bir soru vardı: ​Mesafe, kavuşmak için miydi yoksa sadece kusursuz bir hayal olarak kalmak için mi? ​Ben senin sadece hayranın değilim Axel; ben senin hiç duymadığın, ama senin ruhuna en benzeyen şarkınım."

Evinin altındaki dükkanın sahibine aşık olan Hira`yı anlatır. Hira olacaklardan habersiz bu aşkın içine düşer.

Hayat dolambaçlı yollardan ibarettir. Bu yollardaki kesişim noktalarını ise seçimlerimiz belirler. Peki her kesişim bize mutluluğu getirir mi? . . . Orhun zihnindeki karmaşayla boğuşmaya devam ederken bir kadına çarptığını fark etmişti ama dönüp bakma gereği duymadı. Kaybedecek bir dakikası bile yoktu. Ki onun en değer verdiği şeylerdendi zaman. Peki çarptığı kadının Hira olduğunu bilseydi yine de dönüp gidebilir miydi? Uçağa vardığı vakit beklemeden bindi. Her şey hazır olduktan sonra yarım saat içinde hareket ettiler. Gözleri uçağın penceresinden sonsuz gökyüzünü izlerken içinden annesine bir şey olmaması için dua ediyordu. Orhun` un havaalanına ulaştığı vakitte Hira da oradaydı. Sıla ile beraber Türkiye`ye dönecekti. Uçağın kalkmasına on dakika kaldığı anons edilince geç kalmamak için aceleyle ilerlemeye başladılar. Bu sırada kolunda hissettiği ani bir savrulma sebebiyle sağ tarafına baktı. Ona çarpıp giden kişinin umursadan ilerlemeye devam ettiğini görünce daha da sinirlendi. Arkasından seslense de genç adam onu duymadı. Boş verdi ve koşa koşa onu çağıran Sıla`nın yanına gidip uçağa bindi. Ona çarpan kişinin gizemli yabancı olduğunu bilseydi bu kadar kolay boş verebilir miydi? İkisi de birbirlerinden habersiz tekrar karşılaşmışlardı. İkisi de belki ileride bu anı hatırlayacaktı birbirlerini bilmeden. İkisi de bir daha yüzyüze gelmeyeceklerini düşünerek o uçağa binmişti. Fakat unuttukları bir şey vardı. Bu , kaderin onları ilk kez karşılaştırması değildi ve son olmayacaktı.