Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece`nin hikâyesi... ✔️ Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır. Gerçek ailem kurgularından farklılıklar vardır

Katıldığı gizli görevlerden dolayı Yüzbaşı olan Çeliğin 2 yıl sonra görevden dönünce 24 yıl sonra doğduğu hastanede karıştığını öğrendikten sonra yaşanacak olaylar. Hayali bir kurgu gerçek değildir.

Bir insanı annesi bile sevmez miydi? Annesi bile mi elinden tutmazdı? Evet annesi bile sevmez, annesini bile elini tutmazdı... Açelya ne annesi ne babası sandığı adam tarafından sevilmezken öz babası ortaya çıkar... "Yanlızlığın bedeli benim açımdan delirmekti..."

Yanıyorum... Yok olmak için değil Yeniden doğmak için Anka kuşu misali Vatanım için ……… bir görev dönüşü kimsenin beklemediği fakat herkesin hayranlık duyduğu ateşim ben . yanıyorum yok olmak için değil anka kuşu gibi yeniden doğmak için Bu beden de olduğum sürece umut her daim var olucak Kaybedecek bir şeyim yoksa neden korkayım ki Ölünce üzülücek kimsen yoksa ölümden neden korkayım ki Nerden bilebilirdim ki benim bir ailem var Sadece Vatanım için yaşayan kişiydim ben Ben... Kıdemli üsteğmen asena`yım şehitlik bir ödüldür benim için o zaman ........ Şehadet şerbetini içme vakti

Gerçek ailem kurgusu,ama erkek versiyon… (B x b) vardır(!)

Bu bir gerçek aile kugusu kitabıdır maya 17 yıl acıyıları boşuna mı? Çekmişti.

28 yıl boyunca yetim olan Devin İzgi Sakur`un ailesinin ortaya çıkması ve şehit sandığı kocasının yaşaması.Biyolojik ailesi ile kocasının bağının olduğunu öğrenen devinin oğluyla bir yaşam sürmesini gerçekler üzerine yaşadığı yıkımı anlatıyoruz hem gerçek ailem hem de asker kurgusu koşun koşun gelinn

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

gerçek ailem hikayesidir ama farklı dört çocuk var hepsi karıştırılmış

Dans ederken eli belimi gerçekten bırakmak istemiyor gibi tutuyordu, maskelerimizin ardında kim olduğunu bilmiyorduk ama gözler her şeyi anlatıyordu. Kara gözler, yeşil gözlerime adete yiyecekmiş gibi bakıyordu, ailemin olduğu masaya döndüğümde abilerimin gözleri üstümdeydi, bu durumdan hiç de mutlu değildi. “Beni tanıyamadın değil mi yine Alevim”gözlerim ona kaydı, cevap vermedim tekrar dudaklarını araladı. “İlerde ki Karım Alin Derin Duran”gözlerim büyürken onu kendimden ittim.

Bana seslenilmesi ile titreme aldı. "Sen buraya ait değilsin" diye bağırmasıyla gözlerimi sımsıkı kapattım. Kısılmış sesiyle devam etti."Sen hiç benim olamayacakmışsın" demişti. Dediklerinin ağırlığı ile eziliyordum. Gözlerini gözlerime yasladı.boşluğa düşmüş sesiyle "Biz hiç var olmamışız Aysun" demişti Dediklerinin ağırlığı ile derince titredim. Soğuk soğuk akan terler ile boğuluyordum.olmayacak hikayenin himayesine girmiştim. Meğersem Biz geçmişin izlerini gelecekte göremeyecek olanlarmışız...

Açelya arkadaşı ile gece clubüne gider. Ama içkiyi fazla kaçırır ve sarhoş olur sabah ise hiç tanımadığı bir adamla yattığını fark eder, işte açelyanın hayatı o günden sonra tepetaklak olur.

Gerçek ailem kurgusudur. 17 yaşındaki cemre,adanın gerçekleri öğrendikten sonra değişen hayatını anlatmaktadır

"Kaç defa seslendim Sezgin?" sorusuyla başlayan bir günün, "DNA testine hazırız" cümlesiyle biteceğini kim bilebilirdi? Sezgin, kalabalık ve gürültülü ailesinin içinde hep "farklı" olduğunu biliyordu ama bu kadarını o bile beklemiyordu. Kapıya dayanan yirmi yabancı, sarsılan bir güven ve Ali abisinin sakladığı sırlar... Gerçek aileniz, sizi büyütenler midir yoksa kanınızda taşıdıklarınız mı? (Not;Çok ciddi kişilerin okumasını pek önermemekle beraber mantığınızı dışarı koyup gelin gayri)

Aras için o gün her zamanki gibi sıradan bir gündü. Ta ki her şey tepetaklak olana kadar. Tüm düzeni tepe taklak olmuştu. Önceden evin en büyüğü iken bir anda evin en küçüğü olmuştu.

Yalanlar hep en masumları yakardı. Sonradan öğrenilen gerçekler ise hep en masumları küle çevirirdi. Bu kitabın en masumu Katherina olacaktı... Ya da olmayacaktı?

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Başka bir ihtimalde, sevilebilir miydim?

Sessiz sakin bir şekilde kendi hayatınızı yaşarken birden gökyüzünden geldiğini iddia eden ve prens olduğunu söyleyen bir adamın evlilik teklifini kabul eder miydiniz?

Ben Derin. 5 yaşındayken annesi babası tarafından 14 farklı yerden bıçaklanırken sadece izleyen Derin. Sırf annesi gibi unutulup gidilmemesi, fark edilmesi için hep ünlü olmak istemiş ve içinde ki öfkeyle, şiddetle birleşince ortaya çıkan milli sporcu olan Derin. Bir gün bunların hepsinin bir yalan olduğunu öğrendim ve hayatım tepetaklak oldu....

Doğumda karıştırılan kızın hikayesi ... -" Ne oldu? " keyifle koltuğa oturup "doğumda karışmış olabilir DNA testi istiyorlar ... " " Ne ?! " Acaba Deniz yeni ailesine alışabilecek mi ? Ailesi onu kabul edecek mi ?

Yapılan hata ve mahvolan tek bir hayat. Diğer herkes mutluyken mutsuz olan tek bir kişi. Hilal`in hayatı mahvolmuştu. Kime soracaktı hesap onu bırakıp giden anne baba bildiği kişilere mi yoksa öz anne babasına mı? Ya da hesap sormaktan vaz mı geçecekti.

Berenin gerçek ailesini bulup berdel kurban gitmesi

Benim bildiğim tek hayat, 14 yıl boyunca yaşadığım ve gerçek sandığım ailemin gölgesiydi. Babamın öfkesi... ve yaptıkları... Vücudumun her köşesi, özellikle sırtım, onların izleriyle doluydu. O zamanlar bunu neden hak ettiğimi anlamaya çalışırdım; ama hiçbir mantık, yaşadığım acıyı açıklamaya yetmezdi. 14 yaşımda beni yurda bıraktılar. İlk başta korkmuştum; ama bir yandan da rahatlamıştım. En azından artık bir yerde zorla tutulmuyordum. Yurtta kendi küçük dünyamı kurdum: kitaplarım, pencereden yıldızlara bakışım ve sessizliği... Burada en azından nefes alabiliyordum. Ama 16 yaşımda her şey değişti. Gerçek ailem ortaya çıktı. Abilerim, ikizim... Onlar beni görmek istediler, ama ben onlara inanmak istemiyordum. Çünkü ilk bakışta önyargılıydılar. Ben, onların sıcak kucaklamalarını beklerken, aslında şüphe ve mesafe vardı. Her adımda geçmişimin acısı, yeni ailemin beklentileri ve içimdeki öfke arasında sıkışıp kalıyordum. Kimse anlamıyordu... belki de yıldızlar hariç. Onlar hep yanımdaydı, sessizce fısıldayan tek dostumdu. Ve işte o gün, kapımın önünde durduklarında, derin bir nefes aldım. Her şeyin yeniden başlaması gerekiyordu... ama bu sefer kendi kurallarımla.

17 yaşinda genç bir kizin intihar etmeden önce gercek ailesini ögrenmesi ve uçuruma kendini birakmasiyla baslayan hikaye Kızın hastalığı ile mücadelesi Kapak resmi degişti.