Altay: Geçtin mi eve güzelim? Tamam, netleştirdim. Bu adam beni sinir etmek için bunu yapıyordu. Gıcık işte, gıcık. Tuna: Geçtim gıcık komutan. Tuna: Hem de ne hikmetse geçeli bir dakika bile olmadı. Sen telefonumu mu takip ediyorsun? Altay: Yok güzelim, canlı takip varken telefonla falan uğraşamam. Tuna: Çüşş Altayyyyyy, neredesin? Ayağa kalkıp sağa sola baktım ama bir şey göremedim. Tuna: Neredesin yahu? Altay: Senin göreceğin konumda olsaydım zaten bu takip olmazdı güzelim. Tuna: Beni nereden takip ettiğinizi bilebilir miyim komutan? Altay: Bu nasıl istek be güzelim? Bu bilgiyi takip ettiğim kişiyle paylaşamam. Ama başka sorun varsa yanıtlarım hemşire hanım. Tuna: Ne gibi? Altay: Rütbemi merak etmen gibi. O adamın nereye kaybolduğunu bilmek istemen gibi. Tuna: Yoo, niye merak edeyim? Biliyorum zaten rütbeni. O adam da gitmiştir bir yere. Altay: Neymiş rütbem? Tuna: Marketteki adamı nasıl öyle korkuttuysan tuğgeneral falansındır herhalde. Altay: 😎😁😂 Canım yanlış biliyorsun, ben cumhurbaşkanıyım. Beni bu kadar düşük bir seviyede görmene üzüldüm. Tuna: Altay dalga geçme lütfen. Ne bileyim ben? Adam öyle korkunca general falan sanmıştım. Altay: Ama tuğgenerali değil mi güzelim? Tuna: Gıcıkkkkkkkk. Seninle konuşmayacağım bir daha habeş maymunu. Altay: Tamam ya güzelim kızma, ilk tribi de yedim hadi hayırlısı. Tuna: Güzelim demeeeeeeeeee 😠☠️ Trip falan da atmıyorum. Altay: Tamamdır, demiyorum bir şey. Tuna: Ben gidiyorum. Altay: Nereye? Tuna: Uyuyacağım, çok uykum var. Altay: Tamam güzelim, iyi uykular. Rüyanda beni gör. Tuna: İnşallah öyle bir şey olmaz, yoksa gulyabani görmüş gibi kalkarım yataktan. Altay: Kalbimi kırıyorsunuz hemşire hanım. Bu kalbi iyileştirin diye geldik ama daha kötü ettiniz şimdi. Tuna: Bir de bana der trip atıyor diye. Altay: 😁 Trip atmıyorum. Nerede görülmüş komutanların trip attığı? Tuna: Ben de hiç bilmiyordum da sende görmüş olduk komutan.

Kabusları olan bir kızın tek güzel rüyası olmak…

Ben hep tek başımaydım. Bu hayatta derdimi kendime anlattım. Korktum, kimsem yok diye. Ağzımdan çıkan her söz yüzüme tokat vurur diye. Güvendiklerim sırtıma bıçak saplar diye. Adımlarımın önüne çukur kazarlar diye. Şimdi ise tek kişilik hayatım yok oldu. Yeni insanlar, yeni yaşanmışlıklar var. Ama en önemlisi ben artık birilerini kötü de olsa anılarına dahil oldum. Beni kötü de olsa tanıyorlar. Belki saçma gelecek ama siz hiç mezarınızı ziyaret edecek kimse olmamasından korktunuz mu?

Ev arkadaşının ani kararıyla yalnız kalan İren, hem maddi hem de duygusal bir boşluğun ortasında kalıyor. Ailesiyle olan kırılgan bağlar, dostlukla harmanlanmış yorgunluklar ve hiç kapanmamış bir eski aşk... Hepsi bir anda yeniden karşısına çıkıyor. Hayatın yüküyle baş etmeye çalışırken, yıllar sonra karşılaştığı o gözler, İren`in kalbinde gömülü kalanları yeniden uyandırıyor. Ama bu kez hiçbir şey eskisi gibi değil. Ne o, ne de İren. Geçmişin izleri silinmeden yeni bir hayat kurulabilir mi? Yoksa bazı başlangıçlar, sadece sonların başka bir hali midir?

Evet, her şeyin bir bedeli olurdu. Üniversite değiştirip abimin evine taşınmanın da elbette bir bedeli olacağını biliyordum. En azından bir süre için. Ama ev arkadaşının da bu bedellerden biri olacağını düşünmemiştim. Zade Walkers hayat boyu nefret ettiğim tek kişiydi. Öyle kalmasından da memnundum. Ama onunla aynı evde yaşamak zorundayken nefretimi de kendime saklamak zorundaydım. En azından şimdilik... "Her şey tepetaklak oldu! Ondan nefret etmiyordum, ona aşık olmuştum"

05**: Selamın aleyküm Hamdi amca 05**: Hamdi amca bu suyu biz nasıl açacaktık? apartmanyöneticisi: Ne suyu? 05**: çeşme suyu Hamdi amca

Lavin & Alper “Rahat dur artık! Gidemezsin diyorum.” dedi sertçe. Onu dinlemeyip kapıya gideceğim sırada belimden kavrayıp yerle iletişimimi kesti. “Ya bırak beni! Korumamsın diye her şeyi yapabileceğini mi zannediyorsun?” dedim bağırarak. “Baban yok Lavin. O gelene kadar da evet bana katlanmak zorundasın. Koruman olduğumu unutma istersen?” deyip odama doğru yukarı çıkıyorduk. Kucağında çırpınıyordum resmen. “Ya arkadaşımın doğum gününe gitmem lazım.” dedim ağlamaklı sesle. “Çok konuşuyorsun. Bu kadar sese tahammülüm yok odana gir ve çıkma.” dedi ve odama girmemizle yatağıma fırlatmıştı beni resmen. Gözüme giren saçları çekmemle ona döndüm. Üstüme eğilerek, “Sakın benimle inatlaşma.” dedi ve çıktı odadan. Kapı sesi gelmesiyle kilitliyordu kapıyı. Ben kaçmanın yolunu elbet bulurdum.

Kabusları olan bir kızın en güzel rüyası olmak…

-Yeni Bölüm Günleri : Salı ve Cuma Eğer daha önce OP okuduysanız her kelimeyi unutun! Uzay ve Gece’nin macerası yeniden kaleme alınmış haliyle burada! Üniversiteyi şehir dışında kazanan Gece, bir kız profilinin tıpkı kendisi gibi ev arkadaşı aradığı ile ilgili ilana denk gelir. Profile mesaj atarak karşısındaki kişiyle anlaşır ve yeni hayatının başlamak üzere olduğu şehre doğru yola çıkar. Ancak bir kız profiline sahip olan Uzay, Gece`nin sandığının aksine bir erkektir. İşte macera, karşılaştıkları ilk andan itibaren başlar ve kendilerini soluksuz bir hikayenin içinde bulurlar.

Sahilde yürürken, denizin hafifçe vurduğu dalgaların sesi arasında, birbirimize yakın olmanın verdiği bir huzur vardı ama bir yandan da içinde bulunduğumuz anın şaşkınlığı kafamı kurcalıyordu. "Ne yani, şimdi biz anlaşmalı evlilik için mi nikah tarihi almış olduk?" dedim, biraz da şaşkınlıkla. Asaf, gülümseyerek başını eğdi ve gözlerini denize dikerek cevapladı. "Anlaşmalı evlilik demeyelim de, aşamaları hızlı atladık diyelim," dedi. "Tanışma, flört, itiraf, sevgililik, evlilik teklifi, ailelerin tanışması, kız isteme, söz, nişan, evlilik, kına düğün... Biz bayağı hızlı geçmişiz," dedim, biraz da eğlenerek. Asaf, omuzlarını hafifçe silkerek yanımda yürümeye devam etti. "Tanışma, flört, evlilik... Ben şikayetçi değilim açıkçası." dedi. Sözlerini söylerken gülümsedi, ama gözlerindeki o bakış onunda bu duruma hâlâ adapte olamadığını anlatıyordu. Bu durumdan bende şikayetçi değildim ama bir şey vardı, kafamın içinde dönüp duran tek bir soru... Birbirini seven ama sadece beş aydır tanışan insanların sırf diğeri kurtulsun diye daha adam akıllı birbirlerini tanımadan evlenmesi ne kadar doğruydu?" Gülfem AKAN Asaf KESKİN