Ruh seslendi. Doğa tüm gerçeklerin ortaya çıkması için izin verdi. Kehanet gerçekleşecekti... Unutulan büyü damlarlarından ilmek ilmek boşalacak ve parmaklarının değdiği her yeri kurutarak ölüme hapsedecekti. Umay Ana söz verdi... O artık Yertinç Temsilcisiydi. Kanlı Yıldız yok olana kadar Hayat Ağacının ruhu olmak için savaşacaktı. Sekendiz`i yeniden gökyüzüne yükseltmek için iyiliği ortaya çıkaracaktı.

Utarit ve Atlas için hayat, anne ve babalarının trajik kaybıyla bir anda altüst olur. İstenmediklerini hissettikleri bir dünyada, teyzelerinin müdirelik yaptığı köhne bir yatılı okula adeta sürgün edilirler. Ancak bu okulun duvarları arasında fısıldananlar, ders kitaplarında yazanlardan çok farklıdır. Yeni dostluklar ve keşiflerin gölgesinde, kardeşler okulun sadece bir eğitim yuvası değil, kadim sırların ve ürpertici gizemlerin beşiği olduğunu fark ederler. "Acaib ve garaib" olaylar silsilesi içinde ilerlerken, en büyük tehlikenin en yakınlarında olduğunu anlamaları uzun sürmez: Öz teyzeleri, aslında karanlık güçlerin hizmetinde fakat şâhın ta kendisidir. Şimdi, kaderin iplerini eline alan Kara Kam için oyun vakti gelmiştir. Utarit ve Atlas, dönüşü olmayan bir yola girerken sadece kendi hayatlarını değil, tüm kaderin akışını değiştirecek bir savaşın tam ortasına düşerler. Kara Kam için taşlar yerine oturdu, kurbanlar seçildi. Bu okuldan sağ çıkmak, kadere karşı gelmekten daha fazlasını gerektirecek.

Çolpan; hayatı boyunca hiçbir tanrının varlığına inanmamış, tanrılar varsa bile umursamamıştı. Ta ki o güne dek, kendisine seslenen arkadaşına bakmak için sarktığı balkon demirlerinden aşağıya düşmüş, oracıkta hayatını kaybetmişti. Hayatın orada o şekilde bittiğini düşünse de hayat asıl şimdi başlıyordu. Ama bir değişiklik vardı, artık ciğerlerini dolduran havaya muhtaç değildi... Madalyon; birinin canını alır, bir diğerinin de kaybı olur.