"Affet beni eski ben. Her şey rüya gibi olunca tabii, ölmenin de bir anlamı kalmıyor." Bu sözleri kafasından geçirirken Mark henüz 17 yaşındaydı. Sözde Gençlik heyecanını yaşaması gereken yaşlarda ölüm ile burun burunaydı şimdi. Zorunluluktan değil ama, istediğinden. Kendi ellerini bile gerçekçi hissedemeden yaşamayı reddediyor, buna bir çare arıyor; fakat en sonunda yine başlangıça geri dönüyordu. Şimdi uçurumun bucaksızlığına bırakması an meselesiydi kendini. Peki Mark o uçuruma mı yenik düşecekti, yoksa yükseklik korkusuna mı? Hep beraber göreceğiz.