" Kuzgun... " sesim fısıldar gibiydi. Ürkmemle geri adım attım ve duvara çarptım. " Kuğum, zarifim... " dedi tok ve canıma okuyan bir tonla. " Yaşıyorsun Kuzgun! " dediğimde sesim inanamıyormuş gibiydi. " Yaşıyorum Kuğu, senin için yaşadım. " gözümden bir damla yaş düştü. " Öldü dediler Kuzgun, yok o artık dediler. Komuta artık hep senin dediler. İstemedim. Sensiz komutan olamam dedim. Olacaksın dediler. " Yanağımı okşadı. " Olacaksın. Ölmedim ama komuta sende kalmaya devam edecek Kuğu. " Alnını alnıma yasladı. " Benim için yok dedilerse yok olmaya devam edeceğim, komutan kalmaya devam edeceksin. " hızla başımı iki yana salladım. " Olmaz, yine gidemezsin. " " Gitmeyeceğim ki. Hep yanında olacağım. Her gece çatıya geleceğim. Orda seni gördükten sonra yok olmaya devam edeceğim Kuğu. " dedi ve nefesi nefesime karıştı...

Kısa bir açıklama yapacağım = abimin arkadaşı kurgusu şehit ve aile problemleri üzerine kurulmuş bir kurgu güzel hitap cümleleri ve mutlu mutsuz aşklar var. Adından da anlaşıldığı gibi ateş timi var ve ateş timi sonradan fazla dahil olacak başlarda pek yoklar. Sert erkek karakter aniden sizi şoka sokacak türden beklenmedik sahneler var

Ayrılıklar. Can yakıcı ve habersiz ayrılıklar... Sevdiğin birisi gider bazen ama haberin olmaz. Birisini çok seversin, delicesine korkarsın onu kaybetmekten. Bu kişi illa sevdalın olmak zorunda da değil... Aile. Mesela, Korkmaz ailesi. Şu anda kaybetmekten korktukları, çokça sevdikleri ve evlerinin direği olarak gördükleri Salim Korkmaz’ı kaybetmişlerdi. Fakat haberler yoktu... Zaten hiçbir şehit haberi telefondan verilmezdi, nereden haberleri olacaktı ki?.. Bir gece vakti hepsi sıcacık yatağında mışıl mışıl uyurken, Salim Korkmaz gittiği görevde Alsancak uğruna şehit düşmüştü. Sonsuzluğa giderken çehresinde gülümseme, yüreğindeyse burukluk vardı. Ailesinin üzülecek olmasını bıraktığı sızıyla kapanmıştı gözleri. Fakat beyaz ışığı gördüğünde her şey son bulmuştu. Şehit olmuştu. Bundan daha güzel ne vardı? Ailesi olan bitenden habersizdi ama o; unutulmayacak, unutturulmayacak kahramanlardan birisi olmuştu. Şehit olacağını anladığında aklına ilk eşi gelmişti. Yıllardır sevdiği kadını hep çaresiz ve de yalnız başına bırakmıştı. Onun çilesini hep çekmişti, Mehtap Korkmaz. Sonra soy adını ilk ona bahşettiği gün geldi aklına. Belki de bencillikti yaptığı ama ne kadar mutlulardı... Oysa iç sesi haklı çıkmıştı; kısa sürmüştü bu neşeleri çünkü evliliklerinin ikinci günü göreve çağırılmıştı... Üzülmüştü güzel karısı. Ama elden biçare gelmeyince gelmiyordu. Birden Mehtap’la anıları toz bulutu olup uçtuktan sonra aşklarının, iki kişilik yuvanın büyümesini sağlayan oğulları geldi aklına; Akalp’ti adı. Dürüst, doğru kişi demekti. Mehtap’ı istemişti bu ismi. Delikanlı oğlu annesine ve kızına sahip çıkardı. Her ne kadar onun omuzların ağır yükler devretmek istemese de hep olduğu gibi yine elinden bir çare gelmezdi. Kaderdi tüm bunlar. Onun önüne nasıl geçecekti?

Hayatı boyunca istediği meslek için çalışan ve istediği mesleği alıp yeni bir timde göreve alınan Gece`nin ölümle yaşam arasındaki hikayesini anlatan askeri kurgu.

Görev için komutanın ile evli gibi davranırsın ama işler değişmiştir...

General Baba& Üsteğmen Doktor Kız& Yüzbaşı Üsteğmenin annesi kızı doğururken ölmüş ve babası yıllarca onu suçlamış en sonunda terk edip karısının vazifesini yerine getirmemiş. Kızın adı o zamanlar Zelal Mavi Yücekan’dı. Yıllar sonra baba kız soğuk askeriye koridorunda karşılaşmıştı fakat onun adı artık Zelal Mavi değil Eflin Yüzün’dü. Girdiği bu intikam oyununda ise babasının en iyi askerine aşık olmuştu.