Küçükken çok iyi arkadaş olan Nehir ve Kaan, ailelerinin kavgası yüzünden farklı şehirlere gideceklerini bilmez. Büyüyünce Nehir ve Kaan`ın ilk karşılaşmaları şöyle olur: doktor olan Nehir, asker olan Kaan`ın ameliyatını yapar. İkiside birbirine aşina gelir ama hatırlayamazlar. İki çocuğun hayallerini çalmıştı aileleri ama kader izin vermemişti.

Aşk,Kaybolan çocuk,Askeri,Karadeniz,Düşman Aileler... "Akça Mavişal`sin sen.Gözleri,Karadeniz`in hırçın denizine ait olan Akça`sın sen.Yalanlarla büyümüş olan Akça.. 14 yılı yalan olan,ailesinden ayrı kalan Akça.Sen doktor Akça Mavişal`sın.İki düşman aile arasında yanan Akça`sın.Ailesinden ayrılmak zorunda kalan Akça..." Kitap Tasacak Bu Deniz dizisi alıntıları içerecektir.Konu, ana fikir tamamen bana aittir.Sadece alıntı alınacaktır.Baska bir eserden alıntı alındığından kurgunun kitap şekline basılması mümkün değildir.

Mine vatan aşkı ile yanıp tutuşan genç bir kızdır. Babası ve ağabeyi gibi asker olmayı istemiş fakat bazı şartlar imkan vermemiştir. Ağabeyinin arkadaşı olan, Yekta Erman ile başı dertte olan Mine Er yıllar sonra Van`a atandığında uzun zamandır görmediği Yekta ile yaralı askeri kurtarmaya çalışırken karşılaşırlar. Aynı yerde görev yapmaları tesadüf mü? Yoksa bu kaderin onlar için hazırladığı sürpriz miydi? Mine ve Yekta`nın hikayesine ortak olmak ister misiniz?

Çatık kaşlarla ona baktım. ``Neden bana böyle bakıyorsun yüzbaşı?`` Ela gözlerini gözlerime kilitledi. ``Çünkü gitmen gereken yerde değilsin doktor.`` Gözlerimi devirdim. ``Beni tanımıyorsun bile.`` “Tanımama gerek yok,” dedi sakin bir sesle. “Burada kalırsan canın yanacak.” Bir adım daha yaklaştı. Yutkundum. ``Sen kimsin yüzbaşı?`` Bakışları sertleşti. ``Senin uzak durman gereken biri.``

Yıllar önce üniversite saldırısında turuncu saçlı yeşil gözlü çilleri olan birini kurtardım.Ve aklımdan yıllar boyunca silinmedi.Onu kurtardığım da hastaneye teslim ettiğimde öldü demişlerdi ama biz yıllar sonra karşılaşmıştık ne garip...

-SENİ bir elime geçirirsem mahvedeceğim alantura -o günü sabırsızlıkla bekliyorum Balkan kızı Derin bir nefes soludum ,bu halim ile daha çok keyifleniyor gibiydi.. -OTUR şuraya yaran nerde göster Kalbinin ortasına elini koyarak yaram burda doktor varmı bir ilaç? -elinin körü var alantura elinin körü....diye sert bir sitem ettim

Beyin Cerrahı ve Yüzbaşı mı? Hemde Hakkari de? Ay kesin klişe olan Doktor-Asker, diye yorumlarınızı duyabiliyorum Ceylin Soydaş 27 yaşında, hayatı renklerle boyayan genç bir kadındı. Babasının tayini yuzunden mesleğini Hakkari`ye taşıyan Ceylin, şans eseri babasının eski asker arkadaşı Mustafa Öztürk`ün oğluyla, Demir Öztürk`le karşılaşır. Demir için ise bu beklenmedikti. Babası hep bir arkadaşından bahsetmiştir. Ama Demir hem babasının o arkadaşını tanıyacağına hem de kızıyla tanışacağından bihaber. Aynı zamanda Ceylin ve Demir kalplerini sevdaya kaptıracaklarından korkuyor. Peki bu sevda uçuruma mı yoksa denize mi çıkacak? UYARI; Kitaptaki tüm olaylar ve kurumlar gerçek değildir. Hepsi hayal ürünüdür

Doğu’nun sert rüzgarları, İstanbul’un karmaşık sokaklarının ardından gelen sessizliğe karışıyordu. Yalçın Kutlu, bordo bereli üniformasının ağırlığını omuzlarında hissederken, gözlerini uzaklara dikmişti. Sert bir komutandı, hayatını disiplin ve görev bilinciyle şekillendirmişti. Ama şimdi, karşısında gülümseyen, enerjik ve hayat dolu bir kadın vardı; Hazal Güneş… İstanbul’dan atanmış,güzeller güzeli bir doktor, farklı bir dünyanın sıcaklığıyla doğunun soğuk coğrafyasına adım atıyordu. İkisinin yolları burada, bu zorlu görevde kesişmişti. Neşeli ile sertin, umutla karamsarlığın buluştuğu yerde, belki de hiç beklemedikleri bir aşk doğacaktı. Ama hayatın getirdiği sürprizler, onları sınamak için çoktan yola çıkmıştı.

UYARI❗️: BU KİTAPTA YAZAN KİŞİ, KURUM VE OLAYLAR TAMAMİYLEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. RİCA EDERİM Kİ CİDDİYE ALMAYALIM. İYİ OKUMALAR EFENDİM. Aşk oldu bir göz uğruna, aşk oldu bakış açısına, aşk oldu bir isim uğruna. İki masum bakış iki masum hayat. Yılların ardından kavuşan iki isimsiz.

❕isim değişti❕Yıllar önce Kumru Ahu`dan ayrılmak zorunda kalan Alparslan yıllar sonra onunla tekrar karşılaşır.

Aşk değilmiydi bu?Ansızın çıkar gelirdi tıpkı benim yaşadığım arsızlık gibi.

şırnak`a yardım için gitmek isteyen elisa başına geleceklerden habersizdir

"Ben tüm kibritleri saydım, sen gelmedin!" Öyle şiddetli bağırarak onu göğsünden ittim ki tenine gömülen parmaklarım acıdı. Ancak nafileydi; o, yerinden milim bile kıpırdamamıştı. "Kaç taneydi saydığın kibrit, Ala?" Gözlerimin içine bakan kehribarları titredi. Saniyelik bir andı fakat görmüştüm. "Çok mu ağladın?" Öfkemden hiçbir şey eksilmedi, aksine daha da harlandı. "Beş yaşımdan yirmi beş yaşıma kadar. Ağladın mı dedin ya, çok ağladım Timur." Gözümden akan bir damla yaş aramıza düştü. "Sen beklemek nedir, bilir misin? Dönmeyecek birinin umudunu sürekli tazelemenin ne kadar zor olduğunu bilebilir misin?" Cevap vermedi; yine insanı delirtecek türde olan sessizliğine bürünmüştü. "Hepsi yandı!" Acıyla aniden yükselerek bağırdım. Tüm geçmişime, gelmeyen Timur`a, çalınan çocukluğuma bağırdım. Kimse duymadı ama ben yine bağırdım. "Babam anladığı gün tek tek yaktı kibritleri! Senden tutunacak tek şey kalmıştı, o da gitti!" Yeniden göğsünü buldu ellerim. Bir yumruk, ardından bir tane daha ve bir tane daha... Bir kez daha atacaktım lakin elimi bileğimden kavrayarak beni durduran ve yüzüme doğru eğilerek susturan oydu. "Ateş bu," dedi, verdiği nefesini nefesim olarak alırken. "İyi bilir yakmayı, Göksu. Sen yandın yıllarca, ben yandım asırlarca. Birbirimizi bulunca söner sandım ama tam tersi, daha da harlandı. Kor alevmişsin; tutuşmaya razı."