İki aşk, İki farklı boyut. Bir tek gerçek. Aşkım için her şeyi yaparım diyorsan bir daha düşün. Çağlar kadar cesaretli olabilir misin? Onun için tüm engelleri aşarım diyorsan bir daha düşün. Amir kadar zorluklara dayanabilir misin? Tek gerçeğim o olsun yeter diyorsan bir daha düşün. Eftelya gibi arafta kalıp tüm gücünle sevebilir misin? Bu kitabı okumaya cesaretliysen, bildiğin tüm duaları et ve onların seni ele geçirmesine asla izin verme!

Bir mektubun hayatınızın alt üst olmasına neden olduğunu düşünün. Ama belki de altı üstünden daha hayırlıdır... 22 yıldır yanında "anne" Diyerek yaşadığı kadının gerçek annesi olmadığını öğrenen Rüveyda artık kurallara aykırı gelerek gerçekleri öğrenmeye Malatya`ya gider. "Rûhefza aç kapıyı babam uyanacak" dedi kısık ve dikkatli ses tonuyla. Korkut bey uyanıp onu kapımın önünde görürse çok yanlış şeyler düşünürdü ve bunun olmasını asla istemezdim. Tekrar kapıyı açtım. Yine sadece kafamı çıkartacak kadar araladım kapıyı. "Yine ne var Amirim??" Kapının üzerine elini koydu. "İzin verirsen kıyafetlerimi alacağım Rûhefza" dedi dişlerinin arasından. Sinsice sırttım. "Ne yaparsam alacaksın?" Gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi burnundan. Galiba sinirleniyordu. "İzin verirsen Rûhefza. Aç şu kapıyı artık!" "Ama sen böyle emrivaki yapınca hiç açasım gelmiyor ki" "Rûhefza!" "Ne?" "Kapıyı açar mısın artık?" "Tabi ki! Neden açmayayım?" Dedim ve kapıyı tamamen açtım. Ona baktığımda şaşkınlıkla bana baktığını gördüm. Ani ruh hali değişimim onu şaşırtmıştı belli ki. Elimle hala kapıyı açık tutarken gülümsedim. "Derhal ne alacaksan al ve bu odayı terk et" Dedim içeriyi işaret ederken. "Aksi takdirde kapıyı kapatacağım ve bir daha da açmayacağım" Dediğim gibi bana bakmayı kesip odaya girdi. Dolabına ilerleyip kapağını açtı ve birkaç kıyafet aldı.

Kendini İtfaiyeciliğe adamış bir kadın ve Davası için her şeyi göze alan bir Savcı`nın kıvılcımlar doğan aşkı.... Yanlış anlamayın onların hikayesi gerçekten yangından doğdu

Yemeğinden çıkan şeyle restorantın sahibine hesap sormak için yazan Defne altınulak bir anda kendisini uluslararası tehlikeli bir mafyayı bitirmek için polislerle çalışmaya başlar... Nerden bile bilirdiki hayatının anlamını bulacağını Komiser & kız aşkı ...

İki avcunu yan yana getirip içleri yukarı gelecek şekilde açtı. Ellerini genç kıza doğru kaldırıp gülümsedi. "Kalbini avcun gibi düşün. Her şey sığmaz değil mi?" dedi genç kıza merakla bakarken. "Evet sığmaz" Selim daha fazla gülümseyip avcuna baktı. "Küçük olduğu için yanlızca bir kuş sığar, bir serçe ya da bir kelebek ne diye adlandırırsan işte. Bu kuşu yanlış kişiye uçurmamak lâzım değil mi?". Kübra soru karşısında anlamaz gibi kaşlarını çattığı halde başını aşağı yukarı salladı. "Şu zamana kadar yaptığım en doğru şeylerden biri de kalbimde ki kuşu doğru kişiye uçurmak oldu." Selim içine bir nefes çekip elini cebine attı. Cebinden küçük bir kolye çıkarıp tekrardan avuçlarını birleştirdi. İki avcunun ortasında kalan kolyenin ucunda mavi küçük bir kuş vardı. Kübra`ya uzatıp konuştu. "Umarım kalbimden uçan kuş kalbine konar Kübra." Genç kız içinde ki dürtüye engel olamasa karşısında ki gence sarılacaktı. Kübra`nın gözünden bir damla firar ederken silmedi aksın gitsin istedi. Sağ elini açıp Selime doğru uzattı, eline bırakılan soğuk küçük metale gülümseyerek baktı. "O kuş yerine konup kurulalı aylar oldu" [ Kapak tasarımı kendi şahsıma aittir. ] 🌫 Sustum satırlarca, Kalemim konuştu sayfalarca.

Ülkeyi yakıp kavuran yangınlar yüzünden sürekli arka plana atılan vakaları araştırmak için amirinin emri olamadan gizlice yaşanan çocuk intiharları vakalarını araştırmaya koyulan Adelyn WALTOR. "Birileri söndürecekse ateşi içerisinde yanan şey çocuk bedenleri olmamalıydı, intihar eden hiçbir çocuk bunu sebepsiz yere yapmazdı," Aynı zamanda rakibi olarak bildiği baş komiserin de onunla aynı vakaları araştırdığını ve onun gizlice yaptığı herşeyi aslında bildiğini bilmiyordur. Vakaları araştırdıkça arkasında yatan sebepler tüm yaşananları bir bir çözülmesini sağlayacaktır. "Bedenleri çoktan gökyüzüne ulasmissa bile ben onları yeniden yaşatacak ve Ölümün çocukları olmalarına izin vermeyecektim."

Kardeşinden hatıra kalan tek şey bir dilek olduğu için polis olan Sonay Duman, yalnızlığın derinlerindeki o kadındı. Ne bir mutluluk ne bir sevinç... Bütün olumsuz duygulara sahipti. Ancak tek bir günle bütün hayatı değişti. Hayat sadece hayatta kalmak için olan bir yer değildi. Hayat mutlu olmak içindi.