Aleynanın mağazada yakışıklı bulduğu çocuğa ya zmasıyla başlar her şey

"Benim dünyamda kahve kokusu vardı, onun dünyasında ise barut... Ben sadece bir kahve içip kalkacaktım, o ise bir vatanı koruyup dönecekti. Kafenin camındaki buğuya ismini yazdığım o adam, bana vatanın topraktan değil, bir çift bakıştan ibaret olduğunu öğretti. 14 Ağustos’ta başlayan o ilk bakış, sonu gelmez bir nöbetin ilk saniyesiydi. AŞİYAN: Hasret kokan bir yüreğin, vatan kokan gözlere duyduğu o ölümsüz sadakat."

Bu kitap nefreten sevgi doğar dedikleri şey üzerine yararlanarak yazilmistir( :NOT gerçek yaşanmış olaylardan esinlenerek yazılmıştır )

SUSTUĞUM YERDEN SESLENİYORUM Yirmi yıl önce bir kundağa kapkara bir gece diktiler, Benim ilk nefesimi, Karadeniz’in o deli suyuna gömdüler. O doğumhanenin çiğ ışığında adımı Aleyna koydular; Narin, kırılgan ve henüz yeni doğmuş bir masumiyet... Sonra bizi o Sibirya’nın amansız, beyaz cehennemine fırlattılar. On dört yaşında bir kız çocuğu... Göğsünde dünyanın en ağır yükü, adı Süveyda... Beni kucağına bastı, tam on yedi saat boyunca o dondurucu karların altında, Ölümün soğuk nefesine karşı, birbirimizin sıcaklığıyla bir yaşam savaşı verdik. İşte o karların altından o narin Aleyna çıkamadı; Orada, o donmuş toprağın kalbinde Asta doğdu. Beni Teşkilat`ın o keskin tahtında, zehir gibi bir zekayla bilediler, Geçmişimi o beyaz sislerin ve amansız karların ardına gizlediler. Şerif’in parmaklıklar ardında tıkır tıkır işleyen o yalan imparatorluğu, Ve o içi boş, o sahte mezarın yirmi yıllık dilsiz unuttuğu... Şimdi dalga dalga geri dönüyor, kıyıya vuruyor o gizli nizam; O on yedi saatlik kış, şimdi tüm sahte geçmişi yakmaya geliyor. Ben ne o dumanlı dağların esiri, ne o sarayların kölesiyim; Ben o karlardan sağ çıkmış, bendi yıkacak o hırçın denizin ta kendisiyim. Maskeler düşecek, o sahte düzen kendi küllerinde boğulacak; Çünkü ben sustuğum yerden sesleniyorum... Ben o buzları eritecek olan, Asta Furtuna’yım!

yılar sonra bulunan salsa partneri...

Alpoy sevenler gelin buluşalım