17 yıldır kendi ailesi bildiği kişilerin aslında bir intikam uğruna kendisini aldıklarını ve herşeyin boşuna olduğunu söylemişlerdi ona. Herşeyin; Abisinin ölümünün Kardeşinin ölümünün Boyun eğdiği şiddetin Aç susuz kaldığı günlerin Ağlamamak zorunda olduğu gecelerin Yanağına inen tokatların Sırtına inen kırbaçların Kalbindeki yaraların Geçmeyen travmalarının Ruhuna işlenen anıların Hepsinin ama hepsinin boşa olduğunu öğrendi. Üstelik istemediği bir dünyaya itilmesininde, silahları sevmesininde, bıçak kullanmayı öğrenmesininde, sigara içmesininde, alkol almasınında; hepsinin. Peki artık hayatı nasıl ilerleyecekti? Eskisi gibi olamazdı, olmasını isteyen yoktu zaten ama ya daha kötü olursa? O zaman ne yapacaktı? Hemde gerçek ailesine alışmaması gerektiğini düşünürken...

Çocukluktan bu yana düşman olan iki kişinin mafya aileleri tarafından barış için anlaşmalı evlendirilmesi ve barışı sağlamaya çalışması. Mafia and Doctor, Arranged marriage, Enemies to lovers...

Yoksulluğun içinden çıkıp hayata tutunmaya çalışan Mihra Sare Aktan, tüm baskılara rağmen okur ve kendini var etmeyi başarır. Genç yaşında doktor olduğunda geçmişi ardında bıraktığını sanır. Oysa bazı yaralar kapanmaz, sadece susar. Yıllar sonra karşısına çıkan Aras Demir Sancak, onun için unutulmamış bir geçmişin adıdır. Aras ise onu hatırlamaz. Lise yıllarında yaşanan sessiz bir zorbalık, Mihra’nın hayatında derin izler bırakmıştır. Mihra, geçmişin hesabını kapatmak için Aras’ı kendine aşık etmeyi planlar. İntikam soğukkanlı bir kararla başlar. Ancak plan ilerledikçe sınırlar bulanıklaşır, duygular karışır ve figân sessizce büyür. Bu hikâye; sınıf farkının, unutulan suçların ve kalbin istemeden kurduğu bağların hikâyesidir. Bazen en ağır hesaplar bağırarak değil, severek sorulur. Bir figân kadar sessiz, bir kırık kadar derin.

Savcı Beliz AYDEMİR Üsteğmen Barlas ÖZTÜRK

Kendi dünyasının sınırlarını tek başına çizen Dolunay için hayat, bir yangınla kül oldu. Ailesinin kaybıyla sarsılırken, geride kalan yeğenleri için hiç bilmediği bir sorumluluğu üstlenmek zorunda kaldı. Şimdi Dolunay; alıştığı konforundan ve özgürlüğünden vazgeçip, küllerin arasından yeni bir hayat kurmaya çalışıyor.

Sabah olmadan çok sevdiği birinin ölümünü gören Ahsen o günden sonra bir daha sabah olmadan uyanmamaya karar vermişti. Yıllar sonra intikam sürecinin başındayken Ahsen ile Asaf karşılaşır. Ve birlikte herkesin felaketi olmaya karar verirler…

‎Onlar karşılaştığında, bu bir aşk hikâyesi gibi başlamaz. ‎Bu, iki yarımın birbirini tamamlaması da değildir. ‎Bu, aynı kıyıya farklı zamanlarda vurmuş iki fırtınanın suskunluğudur. ‎Kıyıya Vuranlar, kurtarmayan bir aşkın, ‎iyileştirmeyen bir yakınlığın, ‎ama vazgeçilemeyen bir bağın hikâyesi. ‎Çünkü bazı insanlar birbirine iyi gelmez. ‎Ama birbirinden de kurtulamaz. ‎ ‎Bazı yaralar kabuk bağlamaz. ‎Sadece insanın içine çekilir. ‎Eflinora, hatırlamadığı bir geçmişin gölgesinde yaşamaktadır. Anıları eksiktir, duyguları fazla .Güçlü görünür ama bu güç, ayakta kalmaktan ibarettir. İçinde hâlâ kıyıya vurmayı bekleyen parçalar vardır. ‎Doran, gitmenin kalmaktan daha güvenli olduğuna inanan bir adamdır. İnsanlara mesafe koyar, çünkü yakınlık onun için her zaman kayıpla sonuçlanmıştır. Sessizdir. Soğuktur. Ve bazı karanlıklar gibi, alışıldık hâle gelmiştir. ‎Onlar karşılaştığında hiçbir şey düzelmez. ‎Geçmiş silinmez. ‎Yaralar kapanmaz. ‎Sadece iki insan, kaçtıkları şeyle aynı bedende yüzleşmek zorunda kalır. ‎Kıyıya Vuranlar, ‎aşkın kurtarmadığı, ‎ama kaçmaya da izin vermediği bir hikâye. ‎Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez. ‎Sadece birbirinin yarasını hatırlatır. ‎ ‎Onların yolları kesiştiğinde, bu bir tesadüf değildir. ‎Bu, kıyıya vuran iki enkazın çarpışmasıdır. ‎Kıyıya Vuranlar, ‎unutmanın bir lütuf mu yoksa ceza mı olduğunu sorgulayan, ‎geçmişin bir gün mutlaka kıyıya vurduğunu anlatan bir hikâye. ‎Ve bazı insanlar… ‎sadece hayatına girmez. ‎Hayatında hasar bırakır.

Arman için İstanbul sadece bir zemin. Görev ve aşkın gölgesinde, bir ajan ve bir psikolog yolları kesişiyor. Kim kazanacak, görev mi, kalp mi? “Zeminin Gölgesi” sizi gizem dolu bir yolculuğa davet ediyor.

Doğduğumuz ve büyüdüğümüz yer birdi bizim… Her şeyimizi tüm sırrımızı sadece ikimiz bilirdik ama sanırım sadece sevmeyi bilemedik…

... 😉🫠okusanaa bebetommmm...

İki aile arasındaki düşmanlık ve üvey kızın yaşadığı zorluk

FVG THNM7IKÖ7IKN

BANA OY VERSEN ÇOK SEVİNİRİM AMA VERMEK ZORUNDA DEGİLSİN BALIMM

İdil saye ak en yakın arkadaşının ölümünden sonra kendine gelememiştir.Ancak iki yıl sonra bilinmeyen numaradan gelen Tehditler ile en yakın arkadaşının intihar etmediğini öldürüldüğünü öğrenir. Ve bu tehditler sadece ona değil birbirini tanımayan dört kişiye gider. Bu dört kişi hem Nilin ölümünü hemde bu mesajları kimin attığını araştırır

“İnanın bana, Bay Jones, bilgiye tahmin edemeyeceğiniz kadar açım. Bu yüzden beni akademiye almalısınız.” “sanki bir zorunluluğum varmış gibi konuşuyorsunuz, Bayan Teng.” “Çünkü zorundasınız” 1800’lerde, kadınların okunmasına izin verilmediği yıllarda, “Cadı” olarak yakılmayı bile göze alan bir kadın vardı; Victoria Teng. Kendisi henüz 16 yaşında olmasına rağmen bilime merak salmıştı. Kendisi zengin bir aileden gelmesine rağmen çalışmak istiyordu. Bu sırada kasabada “Hyder Akademisi” açılmıştı. Bu akademi sayesinde çocukluk arkadaşı Jasper Jones’le tekrar karşı karşıya gelmişti.

Öylesine yazıyorum devamı gelicek. Kapak resmini duzelticem.

Sanki her şey bir anda olmuştu. Babamın beni mafya ya satması beklediğim bir şey değildi....

#Savcı Kadın #Aşiret #AsKar #Zoraki #Kanlı kaderler #Çaresizlik

"O benim şarkılarımın, notalarımın sahibiydi ama daha bunu kendisi bile bilmiyordu." Bende annemin izinden gitmiş ve müzik ile ilgilenmiştim. Annem ve babam bir şarkı ile tanışmış ve aşkları bir şarkı haline gelip tüm cihan da söylenmişti. Bu yüzden adımı beste koymuşlardı, onların aşkı gibi sonsuz olayım diye... Rüzgar, kalbimin sahibi ve tesadüfen tanıştığım bir müzik grubunun gitaristiydi. Bu minik müzik grubumuz beklediğimizden oldukça çok ilgi görmüştü. Artık bir sürü hayranımız vardı ve tabiki rakiplerimizde ama bir melodiyi sonsuza kadar çalamazdınız. Biz nerden bilebilirdik ki en mutlu ve en masum anlarımızda hep kan olacağını? Biz nerden bilebilirdik ki en yakınımızda ki hain dostları? Nerden bilebilirdik bizi ayıranın bir kaçınılmaz olacağını? Peki siz bu acımasız hayatımıza yoldaş olabilecek misiniz?

Gece’nin ailesi mafyadır. Gecenin bilmediği şey ise düşmanının ona olan aşkıdır

Beyaz karın altında kırmızı bir iz bırakıyor. Elay`ın içindeki ses: “Kandan adam yapsak senle.” Adalet kanla geliyor. Ama bu sefer hedef sıradan biri değil. Kanlı Tahtın Hükümdarı onu izliyor. Av mı, avcı mı? Oyun başladı. Ve sonu kanla bitecek. Karanlık gerilim. Uyarı: Yoğun şiddet içerir.

İnsan kendisini yaralayan insanlara kucak açıp sarılmayı öğrendikçe göğsünde açılan yaraların haddi hesabı olmuyor. Gün olur sevdiğin insanın kalbinde ufacık bir sevgi kırıntısı ararsın ama o sana sadece hayal kırıklığını bahşeder. Ayrılık da değil bu. Bu tamamen yıkım. Her şey geçer sanırken insan en çok geçtiğini sandığı şey karşısında tökezliyor. Bir darbe yetmez iki darbe yetmez......Söylesenize daha nereye kadar bu darbelere insan karşı koyabilir? 1980` lerde her şey zor iken sevdanın yaktığı gönüller de insanı bir hayli zorluyordu. Kanadı kırık Kardelen ile Tahir`ın hayatı da bundan ibaret. Her şeye sıfırdan başlamaya çalıştıkça hayat onları hiç beklemedikleri yollara sürükleyip, hiç beklemedikleri acıları tattırırken onlar birbirlerine sığınıyor. Çünkü insan her şey zora girdimi bir omuz istiyor. Sakinleşip, kendisine tekrar ayağa kaldıracak bir dayanak istiyor. "Söylesene kanadı kırık meleğim, yaşamak en çok sana yakışırken niye bu kadar yaşamaktan yoruldun?"

Selam abicim beni özledinmi ??😻🖤

“Geçmiş susar ama izleri bağırır. Bazı hayatlar, unutmak için değil; yüzleşmek için yazılır.”

Gerçekler bazen öğrenildiği anda insanı özgürleştirmezdi. Bazıları insanın içine yerleşir, nefes almasını zorlaştırır, geçmişiyle bugünü aynı anda yakmaya başlardı. Miray için gerçekler tam olarak buydu. Yüzleştiği her şey, şimdi onun omuzlarında sessiz ama ağır bir yük olarak duruyordu. Kaçmaya çalıştıkça peşinden gelen, unuttuğunu sandıkça daha derine kök salan bir yük. Bu kez düşmanlar açık değildi. Bu kez savaş, görünmeyen yerlerdeydi. Miray her sabah hayatta kalmayı yeniden öğreniyor, geceleri ise uykusuzluğun içinde kayboluyordu. Onu ayakta tutan tek şey, yanından bir an bile ayrılmayan arkadaşlarıydı. Bazen bir sözle, bazen sessiz bir varlıkla Miray’ı hayata bağlamaya çalışıyorlardı. Çünkü herkes biliyordu: Miray düşerse, geriye sadece karanlık kalacaktı. Ve tam her şey bu kadar kırılganken, hayatlarına bir sır gibi giren biri vardı. Yavuz Öz. Onun gelişi, cevaplardan çok yeni sorular getirmişti. Bazı insanlar gerçeği ortaya çıkarırdı, bazılarıysa onu daha da tehlikeli hâle getirirdi. ..... Bu ikinci seridir, birinci kitabı okumak isterseniz profilimden bulabilirsiniz