Babam öldüğünde, sadece bir insanı değil…bütün bir düzeni toprağa gömdüm. Artık Aksoy adının ağırlığı omuzlarımda, babamın kanı damarlarımda yankılanıyor. Bu şehirde herkesin bir hikayesi var — benimkisi, kanla yazılmış bir intikam masalı. Adı Atlas Soykan. Her hamlesiyle nefesimi kesen, her adımıyla geçmişimin izlerini deşen adam. Onun ailesi, benim babamın ölümünü getirdi. Ve şimdi ben, o aileye ait her gölgeyi tek tek yok etmeye ant içtim. Ama bu şehir, adaletin değil, ironinin şehri. Çünkü bazen en çok nefret ettiğin insan, en çok seni anlayan kişi olur. Ve bazen bir savaşta düşmanını öldürmek değil, ondan uzak durmak daha zordur. Ben Livia Aksoy. İki farklı gözle bakıyorum dünyaya: biri babamın mirası kadar soğuk, diğeri geçmişimin küllerinde yanıyor. Bu bir aşk hikayesi değil. Bu, nefretin bile kalp atışını taşıdığı bir hikaye. Kan, sadakat, ihanet ve ateşle yazılmış bir kaderin hikayesi. Ve ben… bu oyunu kaybetmeye değil, yakmaya geldim.

Doğru insan yanlış zaman

Ben gece, gece gıbı karanlık olan... Deli dolu bir kızım ıtalyaya tatile gelmıstım orda yanlışlıkla turkıyeye donucekken yanlıs ucaga binmişim oda İtalyan mafyasının özel ucagıymıs... "bırak elleme uyusun, benim ucagıma bindiyse kalıcak..."

Bir gün Ahu Melina evine gitmek için çalıştığı hastanenin otoparkına iner. Arabasına doğru yürür ve tam arabaya bineceği sırada ağzına onu nefessiz bırakan bir el kapanır. Ahu`nun gözleri yavaş yavaş kapanır. Adamlar Ahu`ya yenge diye hitap edince Ahu`nun kafası karışır ve ne olduğunu anlayamaz. Ahu`yu getirdikleri yer ise bir ameliyathanedir. Ahu`ya bu adamı ameliyat edeceksin dediklerinde Ahu ne kadar çok itiraz etsede bir işe yaramaz ve adamı ameliyat eder. Ahu işini bitirince gitmek istese bile adamlar onun gitmesine izin vermez. Ve Ahu artık hayatı boyunca o ameliyat ettiği adama ve onun herşeyine bağlanmak zorunda kalır çünkü buna mecbur bir hâle getirilir.

Bazı aşklar vardır; ya kalbinden vurur ya da hayatta bırakır…

Her şey, Deniz’in çocukken Baran’a istemeden yaptığı bir ihanetle başladı. Yıllardır kaçtığı kaderin, onu en tehlikeli yerde beklediğini kim bilebilirdi? Bilmediği sokaklar, yanlış bir adım ve sahte bir temas… Deniz için bir gecede her şey değişirken, geçmiş sandığından çok daha yakındı. Çünkü bazı kurtuluşlar, sadece daha büyük bir bedelin başlangıcıdır.

Beyaz karın altında kırmızı bir iz bırakıyor. Elay`ın içindeki ses: “Kandan adam yapsak senle.” Adalet kanla geliyor. Ama bu sefer hedef sıradan biri değil. Kanlı Tahtın Hükümdarı onu izliyor. Av mı, avcı mı? Oyun başladı. Ve sonu kanla bitecek. Karanlık gerilim. Uyarı: Yoğun şiddet içerir.

Delfin&karan herkesin sırları vardır önemli olan sırları saklıyandır

O, zehirli şeytanın ininde gizlenen bir katildi. Gecenin günahkâr ayazı koyu saçlarına birer damla is bırakır, ruhu ölü bir adam oluverirdi. Karanlığın içine gizlenmiş karanlıktı o; beyaz ya da gri yoktu. Sadece karanlık ve siyah… Ama siyah ona öyle çok yakışırdı ki, karanlığın varisi olmak sanki ona ant içilmiş gibiydi. ❝Kurşun seker, kalbe isabet eder. Kalp gider, sevene ihanet eder.❞ … S.K (Bölümler uzun olacağı için başlayabilirsiniz.) © Tüm hakları şahsıma aittir.

Kan ve Kadife, geçmişinden kaçan Melissa’nın İtalya’da görkemli ama karanlık bir otele gelişiyle başlar. Otelin sahibi Massimo ile arasında gelişen tehlikeli çekim, onu güç, sır ve bastırılmış arzularla örülü bir düzenin içine çeker. Zarafetle gizlenmiş şiddetin ve kontrolün içinde Melissa, sadece bu dünyayla değil, kendi karanlığıyla da yüzleşmek zorunda kalır.

Yeni okuluna giden yağmur nerden bilebilirdiki abisinin arkadaşına tutulacağını,bide buda yetmezmiş gibi arkadaşının abiside olmasıda vardı... (İlk kitabım ama ilk olmasına rağmen bence güzel bir başlangıç olucak iyi okumalar şimdiden 🖤)

Mafya:benim biricik aşk prensesim olucaksin :)

Galatasaray’ın yeni avukatı Deren Lara Yaman, sahada değil ama sözleşmelerde oyun kuran biri. Barış Alper Yılmaz ise kulübün yıldızı. ikisi de kendine yakın ama birbirine uzak. önce çekişme, sonra dokunma, sonra çizgiyi aşma. aşk mı kural dışı, yoksa kurallar mı aşka engel? iki taraf da kaybetmeyi sevmez… ama birbirlerini kazanmayı daha çok sevecekler.

Bir kızın motor aşkının olması fakat ailesi tarafından motor kulanmasina izin verilmemesi babasının borcu yüzünden mafya ile evlendirilen mafyanın motorcu olup kıza iyi davranması

Kuyu ve Yıkım Çetelerinin savaşının ortasına düşen Edna, Yıkımın en önemli isimleri haline gelmiştir. Ancak Yıkım Çetesine ona ait bebek getirdiğinde bu hükümdarlığı biter. Yıkım Çetesi ile irtibatı biter. Yıllar sonrasında Yıkım ve Kuyunun işleri kızıştığında Edna`nın geri dönmekten başka şansı kalmaz. Gizli kimlikleri olan Kıvılcım ve Kızıl Tilki ile Kuyuya meydan okuyacakken garip bir şey olur. Kıvılcım adı altında eline bir mektup düşer. Kendisinin yazmadığı bu notun tamamen Kıvılcımın yazdığı bir not gibi olması onu şaşırtır. Bu not aynı zamanda işleri daha da zorlaştırır. Eski iş arkadaşlarını affetmeye çalışması, aynı zamanda düşmanı sayılabilecek Tunç Baran Soykan ile birlik olmasının gerekçesi onu çıldırtır. Hayatını güç bela düzene sokabilen Edna, şimdi büyük bir karmaşanın için kızı Umay`ı da korumak zorundadır. Hainler, kimlikler, geçmişe dair sırlar bu hikayenin temelleridir. Şimdi size soruyoruz, bu karmaşaya var mısınız?

Dark Romence + Enemies to lovers

Yeni bir güne gözlerini açtığında, Lasita`nın bildiği her şey yerle bir olmuştu. Yağmurdan kaçarken doluya tutulmuş; hiç duymadığı, büsbütün eskeri rejimle yönetilen, yabancı bir yerleşkede bulmuştur kendini. Bu topraklarda kurallar acımasız, gerçekler ise gizlidir. Lasita, doğru bildiği yanlışların izinden sürüklendikçe, yalnızca yaşadıklarını değil, kendini de sorgulamaya başlar. Peki, onu çevreleyen bu duvarların ardında gerçekten kim dost, kim düşman? Prenses Onların Elinde; seçimler, özgürlük ve kimlik üzerine çarpıcı bir ütopya...

Asmiranlar ve Şahruzanlar arasinda çok eskiye dayanan bir kan davası vardır. Kan davasının sebebi Asmiranlardan bir erkeğin Şahruzanlardan bir kizla evlenmeye söz vermesi ama sözünde durmayıp şehirli bir kızı alması üzerine başlamıştır Kızlarıni almamasına ve yarı yolda bırakmasına kızan Şahruzanlar çok geçmeden Asmiranlı oğlanı öldürürler ve böylece kan davaları başlar. Bir gün Şahruzanlar ve Asmiranlar bir anlaşma yaparlar. Asmiranlardan doğacak ilk kız Şahruzan oğullarından biri ile evlenecek ve kan davası duracaktır. Düğün günü gelir. Asmiranlardan seçilen kız Berfin`dir fakat evleneceği Şahruzan erkegi ve kendi kuzeni vurulur. Yeniden kan davasının fizilleneceğini anlayan aileler hâlâ Asmiranlı kızı bir Şahruzan oğlu ile evlendirmekte kararlıdırlar. Damat adayı olarak yıllar önce Midyat`ı terk edip yurt dışına yerleşen Mahir Şahruzan seçilir. Gelenek ve göreneklerinden kaçmaya, kendine yeni bir hayat kurmaya çalışan Mahir, hiç tanımadığım bir kızla her şeyini bırakarak evlenmek için Midyat`a döner Mahir, kurulu hayatını mahveden bu evliliğe alışabilecek miydi? yoksa bu evliliği bitirmek için elinden geleni mi yapacaktı? Apar topar olan bir evlilikten aşk doğabilir miydi, üstelik adam gitmek istiyorsa..?

Karanlıkta fısıldananlar mı var yoksa ben sanrımı görüyorum

Düşünün yani bir kızımız var çok masum ama birde mardinin acımasızı olan ağamız ya o ağa kıza aşık olursa ne olur

Operasyon nedeniyle 1 yıl komada kaldım. Uyandım ama komada sevdiğim adamla başka bir evrende aşık oldum... Bu evren seni çağırıyor! Bazen bir sessizlik vardır; öyle derin, öyle ağırdır ki, içinde yankılanan tek şey kendi kalp atışındır. Ben o sessizliğin içinde bir yıl kaldım. Ne bir ses duydum ne bir nefes hissettim. Zaman, etrafımda dönmeyi bırakmış gibiydi; dünya yaşamaya devam ederken ben, unutulmuş bir anın içinde donup kalmıştım. Gözlerimi ilk açtığımda, güneşin yüzüme vurduğunu değil, damarlarımda dolaşan yabancılığı hissettim. Her şey tanıdıktı ama hiçbir şey bana ait değildi artık. O gün anladım ki, hayatta kalmak başka bir şeydi; geri dönmek, çok daha zordu. Vücudum iyileşmişti ama ruhum hâlâ o operasyondaydı. O geceki patlamanın sesi, hâlâ beynimin bir köşesinde yankılanıyordu. Kendimi aynada her gördüğümde, yüzümdeki o çiziklerin ardında eski beni aradım. Ama o kadın… artık yoktu. Beni birileri kahraman sandı, oysa ben sadece kurtulmuştum. Bir parçam hâlâ yerde yatıyordu, bir parçam hâlâ o geceye sıkışmıştı. Uyandım, ama içimdeki sessizlik uyanmadı. Ve o sessizlik, gün geçtikçe beni boğmaya başladı. Askerliği bıraktığımda herkes “artık rahatsın” dedi. Oysa kimse bilmez, bazen üniformayı çıkarınca savaş bitmez — sadece görünmez olur. Geceleri uyuyamadım. Beynimin içinde hâlâ komutlar dönüyordu: “İleri! Siper al! Ateş et!” Ama artık kimse emir vermiyordu. Kendime emir vermeyi denedim, ama hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Kahvemi içerken bile tetikteydim, kapı çaldığında içimden bir yer hâlâ silahına davranmak istiyordu. Doktorlar bunun adı travma dedi. Ben ise buna “hayatta kalmanın bedeli” dedim. Zaman geçti. İnsanlar unuttu, ben de öyle görünmeyi öğrendim. Gülümsedim, konuştum, yaşadım — ama hiçbirinde tam olarak “ben” değildim. Yarısı insandım, yarısı hâlâ karanlıkta. Kendimi iyileşmeye zorladım. Kitaplar okudum, sessizliğe alıştım, sabah yürüyüşlerine çıktım. Ama bir ses vardı içimde, her gece aynı fısıltıyı söylüyordu: “Dön.” Ne zamandır dönmek istediğimi bilmiyordum. Belki göreve, belki eski halime, belki de sadece o kadına, içimde kaybolan o güçlü askere… Ama bir gün onu gördüm. Bir bakış, bir duruş, bir asker selamı... Kalbim ilk kez savaşmak istemedi. Ama beynim hâlâ emir bekliyordu. İşte o an, yeniden savaşa başladım. Bu kez düşman dışarıda değildi. Bu kez savaş, içimdeydi.

Adam geceye, kız ise gündüze aitti. Nerede yolları kesişebilirdi ki? Benimle yeni bir maceraya var mısınız?

“Ben Lâl, hırçın Karadeniz`in sessizliği olan Lâl... Ve ben ölümün ensemde olduğu zamanda yaşamak için savaşıyorum...” “Karadeniz`in en hırçın estiği vakit bu topraklarda doğdum ben, adımı o hırçın esintiden aldım ben.”

Bu hikâyede masum yok. Herkes suçsuz olduğunu söyler ama herkesin sakladığı bir dosya vardır. Bazılarının dosyasında bir isim yazar. Bir bakış, yarım kalmış bir cümle, söylenememiş bir “gitme”. Aşk, en temiz görünen günahların en derinine saklanır. Çünkü insan, en çok sevdiğini incitir.

Her şey annemin babamla ayrılıp bir adamla tanışıp benim oğlunu görmemle başladı