"Her ailenin bir sırrı vardır. Bizimkilerin ise mezarlığı." 22 yaşındaki Enes Korkmaz, babası Haluk’un sağındaki sandalyede, annesinin hayaletiyle ve babasının beklentilerinin ağırlığıyla oturuyor. Masada soğuyan yemek, kulaklarında ise onu çocukluğunda öldüren o kahkahanın yankısı var: kuzenleri Alaz`ın sesi. Enes, altı yaşında annesini, dokuz yaşında ise kuzenlerinin kurduğu tuzakla kendi güvenini kaybetti. Şimdi, Korkmaz ailesinin kalbinde, soğuk ve sessiz bir savaşın tam ortasında. Bir yanda, onu "zayıf" gören ve tahtını ele geçirmek için pusuda bekleyen amcası Levent ile oğulları Alaz ve Yiğit. Diğer yanda, acısını öfkeye dönüştürmüş, sevgisini kaybetmiş ve oğlundan yalnızca güç bekleyen babası Haluk. Ancak Enes artık o korkan çocuk değil. Annesinin sandalyesinin altında bıraktığı son mesaj, onun için bir talimata dönüştü: "Güçlü ol küçük aslanım. Ama kalbini asla taşlaştırma." Bu, bir iktidar savaşından çok daha fazlası. Bu, bir insanın küllerinden doğuş hikayesi. Karanlık aile sırları, ihanetlerle örülü bir iktidar mücadelesi ve kalbini korumaya çalışan bir adamın içsel yolculuğu... MİRAS, sevginin ve nefretin, zayıflığın ve gücün, geçmişin ve intikamın kesiştiği bir psikolojik seri gerilimin ilk perdesi.

Bazı insanlar yaşlanmaz; yalnızca ağırlaşır. Zaman, onların omuzlarına çöken bir enkazdır. Zevat Tarumar, geriye dönük bir hayat muhasebesi değil, geçmişin hâlâ bugünü yönettiğini gösteren sert bir yüzleşmedir. Ardı ardına yıkılan dostluklar, yarım kalmış hesaplar ve unutuldu sanılan suçlar, yaşlı bir adamın sessiz adımlarında yeniden dirilir. Şehir, Zevat’ın belleği gibidir: karanlık ve affetmez. Bu roman, insanın kendisiyle arasına koyduğu mesafeyi, kaçışın aslında bir tür bekleyiş olduğunu anlatır. Huzurevinden kopan bir hayat, sokaklarda yankılanan eski seslerle yeniden şekillenir. Her köşe başı bir hatıra, her gölge bir suç ortaklığıdır. Zevat Tarumar, yalnızlıkla sertleşmiş bir bilincin, şehirle giriştiği son hesaplaşmadır. Ve bazı hesaplar, geç kalındığında daha da kanlı kapanır.

Sahra’nın tek zaafı kardeşleriydi. Ve bu zaaf, onun en büyük gücü olacaktı. Bir gemi yolculuğu, Sahra’yı karanlık sırlarla örülü bir ailenin ortasına sürükledi. Bu dünyada sevgi yasaktı, merhamet ise zayıflıktı. Cihan için Sahra bir emanet. Sahra için Cihan, kaçılması gereken bir karanlık. Ama bazı kaderler vardır… Kaçtıkça peşini bırakmaz, yaklaştıkça nefes aldırmaz.

Ayça, tek başına zorlu mücadelelerden geçen bir genç kız. Başına kötü durumlar geliyor, bu durumlara birlikte bakalım! ˜Her çiçek elbet bir gün solar. ˜Her zaman kendim olmak isterim.

Umay`ın kurtulamadığı laneti hayatının aşkı kurtarabilir mi ki ...

Kendi kaybetmiş ve karanlık yönünde bulmaya çalışanlar için

Tanıtım Seren’in yıllar sonra Türkiye’ye dönüşü, sadece yeni bir iş anlaşması değil; geçmişin gölgeleriyle, bilinmeyen bir gelecekle ve kaderin ona hazırladığı büyük bir yüzleşmeyle başlayan bir yolculuktur. New York’un düzenli hayatından İstanbul’un kaotik akışına adım atan Seren, Soysal Holding ile yapacağı iş birliğinin aslında çok daha derin bir hikâyenin kapılarını açtığını fark eder. Toplantı odasında tanışacağı Kaan Aras Soysal Seren’in hayatını değiştirecek bir dizi olayın başlangıcı olacaktır. Bir dönüş, bir sır, bir karşılaşma. Bu kitap; tutku, merak, güç oyunları ve kaderin çizdiği kesişen yollar üzerine nefes kesici bir hikâye anlatıyor.

Sabahları sessizlik severim ben. Ama bizim ev... sevmez. Kuş cıvıltısı, ayak sesleri, uzaklardan gelen mutfak telaşı... Sessizliğin üzerine ince ince serilen kaos örtüsü gibi. Alışıksın bir kere; Soner Konağı`nda huzur ancak tablolarda olur. Yatağımdan kalkarken telefonuma göz attım. Barış Abim`den tam dört arama. Aşağıda bir şeyler dönüyor belli ki. “Yine neyin peşindesin be abi,” dedim gülerek. Ama hayatımın değişiceni bilmiyordum. Belki gülmek yerine ağlardım...

Hayat iki çizgi arasındaydı. Doğum ve ölüm. Başlangıç ve bitiş. Arada geçen süreye yaşam denirdi. Yaşamın hayat olması için iyi şeyler yaşamak gerekirdi. Geriye küllerin kalsa dahi küllerinden doğmak lazımdı. Küllerinden doğmak anka kuşuna özelse, anka kuşu olmak lazımdı… Ben küllerinden doğacaktım, küllerin karanlığına karşı aydınlık olacaktım. İçimdeki karanlık karadeliğe rağmen yaşayacaktım. Hayat buysa, ben seve seve göğüs gerecektim. Bu da benim karanlığımı aydınlığa çevirme hikayem…

Cennete Açılan Kapı Bir gece, bir an, bir insanın hayatını nasıl değiştirebilirdi? Bir kadının hayatı nasıl bir anda tersine dönebilirdi? Tek gecelik ilişkiden ne gibi bir mucize doğabilirdi?

Arya birgün çocukluk arkadaşı olan Ada`nın özel koruması Mirza Uluç`a aşık olur ama bilmezdi ki bu adam nişanlı olduğunu...

Konu kısaca bir lisede zıt karakterlere sahip olan iki basrolun yaşadığı zorlukları anlatir

Bazı insanlar sevmez. Bazıları ise ancak kaybettikten sonra öğrenir. O, onun için ailesini karşısına aldı. O ise bir tartışma anında onu kapının önüne bıraktı. Bir gece, tek bir öfke cümlesi bir kadının hayatını yerle bir etti. Sokaklar sessizdi. Park lambaları soğuktu. Ve yanlış insanlar her zaman doğru zamanı bulur. O mesajı aldığında artık hiçbir şey geri alınamayacaktı. Çünkü bazı sevgiler özürle düzelmez. Bazı kayıplar yaşarken cezaya dönüşür. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, geç kalmanın bedeli. “Ben seni yaşarken sevdim. Sen beni öldükten sonra seveceksin.”

Bilinmeyen sırlar ve sonrasında yüzleşen yıllar ... Kitaptaki Ece karakterine vefat eden arkadaşım Ecenin ismini verdim🥹

Geride bırakılan sadece bir şehir değil. ... "Çünkü ben... Babam gibi olmak istiyorum." "Baban gibi? İyi de baban sevmiş ya anneni. Yoksa sen olmazdın akıllım." Gözlerim fırtınalandı, onun da gözleri büyüdü. "Ne diyorsun sen kızım!" "Onun gibi asker olup yanına gideceğim." yüzü gerildi. "Yapma." "Söz verdim." "Asya Allah aşkına! Delirtme beni!"

Sence en fazla Bir doğum günümü kutlamak için gittiğim mekanda sahneye çıktım en fazla ne olabilir ki ?

Yirmi yıl önce bir gece de iki ailenin kaderi kanla mühürlendi. Akkan ve Soylu aileleri arasında dögülenen nefret, zamanla yeraltı dünyasının en büyük savaşına dönüştü. Milena Balın Akkan, babasının yarım kalan hesabını kapatmaya yeminliyken; Giray Han Soylu, nefretiyle Akkan soyunu yerle bir etmek için pusuda bekliyordu.Savaş yeni başlıyordu... Ve bu savaşta sadece kan değil.

İstanbul’un gölgesinde büyüyen Gülşah, bir paşanın hanımı olarak girdiği yabancı konakta yalnızca yeni bir hayata değil, suskunluklarla örülü bir yazgıya adım atar. Mor menekşelerin, yarım kalmış ezgilerin ve saklanan acıların arasında; görülmek, ait olmak ve kendi kalabilmek arasında ince bir çizgide yürümek zorundadır. Osmanlı’nın son demlerinde, bir konağın duvarları ardında herkes bir başkasına bakarken, Gülşah ilk kez kendine bakmayı öğrenecektir.

Onu sadece 20 saniye gördüm ama..

Eğer sıradan bir aşk hikâyesi arıyorsan, yanlış yerdesin. Bazı insanlar yetim doğmaz, yetim bırakılır. Akça, geçmişini ararken sadece ailesini değil, saklanan bir savaşı da bulur. Aşkın, sadakatin ve ihanetin aynı masada oturduğu bir hikâye… Bu romanda hiçbir bağ masum değil, hiçbir sessizlik tesadüf değil.

Lisede reddedildiği adam yıllar sonra karşısına yaralı bir polis olarak çıkar. Ve yarım kalmışlıklar tekrar gün yüzüne çıkar.....

Savaş bitmişti. Peki ya enkaz, ardında bıraktığı izler? Onlar bitmiş miydi? Bir çocuğun gözünden akan yaş akıtan kişiye kaç acıya mâl olurdu? Savaşın izleri mekanlardan silinse bile ruhlardan siline bilir miydi? Savaştan sonra her şey eskisi gibi olur muydu peki? İnsan kaderini değiştirebilir miydi? O çocuk bunları aşabilecek kadar büyümüş müydü? Peki savaşın en kızgın zamanlarından birinde doğan bu çocuk Dünya`yı nasıl bir yer olarak biliyordu? Masallardaki gibi mi yoksa anne babasının anlattığı destanlar gibi mi? Burda insanlar iki sınıfa ayrılırdı. Masumlar ve Caniler. İki grup birbirleriyle iç içeydi ama kim masum kim cani ayırt edilemezdi çünkü insanlar kalpleri göremezdi. Masumların canileri, canilerise masumları bitirmeye çalıştığı bu Dünya`da bu çocuk nasıl hayatta kalıcaktı? Kalbini dinleyerek. O çocuk kalbinin sesini dinleyerek hayatta kaplıcaktı ve bunu kendi imkânlarıyla yapacaktı. Şanslıydı ki bu hayatta sadece çocuklar kalbinin sesini dinleyerek hareket ederdi. Diğerleri hep aklını kullanırdı ama unuttukları bir şey vardı. Kalbinin sesini dinleyenler gerçekten kazanırdı.

Geçmişin yaraları ve geleceğin karanlığı içinde tek başına hayata tutunmaya çalışan bir kadın. O kadını canından çok sevecek bir asker, kızı için her şeyi yapacak acımasız bir mafya. Hepsinden öte acı dolu bir hayat ve yaşam mücadelesi. *** Kendi halinde, tek başına yaşayan Aysima bir gün suçsuz yere iki çocukla birlikte kaçırılır ve olaylar o an itibarıyla başlar. Bir tarafta Aysima`yı kızına anne yapmak isteyen bölge lideri Batın Cevahir diğer tarfta Aysima`ya sebepsiz yere yardım eden Üsteğmen Ceyhun Uluç Korkmaz. Bu dikenlerle dolu yolda mücadele veren Aysima`yı neler bekliyor, gelin birlikte okuyalım. *** Şiddet ve tecavüz tanımları içermektedir. Dikkatle okuyunuz.

Her hikaye mutlu başlamazdı bazen.Sonunun nasıl olacağını bilmez okumaya devam ederdik.Merak eder,heyecenlanır,okuma hevessimizle ilerlerdik. Peki hayatta bu şekilde değil miydi? Bir olaya bağlı kalarak yaşamak.. Anlatırken gözümüzün dolduğu çokça şeyler vardı belkide.İçimize atmak zorunda kaldığımız,kalbimizin sesini dinleyerek uyuduğumuz.. Belki her hikaye mutlu bitmezdi. Kim bilir.

Kahvaltı sofrasındaydik E: baba bugün ne yapacaksın V: öğrencimin boks maçı var oraya gideceğim gelmek ister misin E:olur bende geleyim zaten sıkılıyorum Herşey böyle başladı babamın öğrencisini öğrenmem ile birlikte......