İki Aşıklar Farklı Şehirlerde...

Elis adında bir kızın sağır olması ile birlikte ve aynı zamanda anne ile babasının yoğun bakımda olmasıyla savaşması

Sarya Varelli ve Altan Karayer, ihanetin tuzağı olan karanlık ve dipsiz kuyuya düşerler. Yıllar yılları kovalar ve ihanet ilk günki acısını korumaya devam eder. İhanetin tozlu perdesi aralamak basit değildi ancak başarabilirlerse hayat aynı şekilde devam mı edecekti?

#boksör#baby face erkek#elektrogitar#kıvırcık kız#oku

İstanbul`un sosyete ailesinden `Asilzade` ailesinin son zamanlarda günleri zor geçmekteydi. Ailenin son veliahtı Eliz Asilzade, şartları şımarıklıkları yüzünden zorluyor, babasının üzerine çok gidiyordu. Annesini hiçbir zaman dinlemeyen Eliz, o gün dinlemişti. Ve suçu başkasına atmayı başardığında hayatında ilk defa sır saklamayı öğrenmişti. "Bozulduğu zaman insandan daha korkunç yaratık yoktu."

Baba beni hiç sevmedin mi

Leyla Salkım ve Emir Uygar`ın hikayesi.

Gülbahar, Isparta`nın Gülbahar köyündeki genç kızıydı. Ninesi ile birlikte köy hayatı yaşıyordu. Hasat zamanları elma, gül toplamaya gider, kendi ayaklarının üzerinde dururdu. Ama bir gün denemek için ok atmaya başladığında, attığı ok yüzbaşı askerine çarptı. Kendi başında dert ettiğini sandığı askerde hayatının gerçek aşkını bulmayı ummamıştı. "Sen benim başıma gül bahçesinden, gül yaprağı olarak mı düştün bee gül kokulum?"

Asel Karahan Urfa`da yaşayan abisine babasını ve amcasını kan davasına kaybetmiş hayalindeki mesleği yapabilmek için canla başla çalışan, kendi ayakları üstünde durmaya çalışan genç bir kızdır. Ancak kanlılarından Ateş Güneş`le evlenmek zorunda kalınca intikam almak ister. Ama bu süreçte beklemediği birçok zorluk ve sırla karşılaşır...

Yıllar sonra ülkeye tekar monarşi hakim olur. Ve monarşi artık beş ana başlıkta yönetilir. Bunlar Hükümran, Hipnoz, Madalyan, hizmetkar ve halktır.

Ülkenin en tehlikeli mafyasıyla zorla evlenen Derin acaba şimdi ne yapacak?

Defne Yanlız bir gün işe gitmek için evden çıkmıştı fakat işyerinde bulduğu not onun hayatını tamamen değişterecekti

İstanbul’un arka sokaklarında doğdu bu hikâye. Çürümüş taşların, kanla sulanmış toprağın altından. Alara adını verdiğimiz bir yürek; yetimhanenin soğuk demir yataklarında şekillenen, sokakların acımasız döngüsünde büyüyen, intikamın keskin dilinde olgunlaşan bir yürek. O, yalnızca bir suçlu değil. Bir kurban. Bir avcı. Belki de hepimizin içinde saklanan en karanlık, en vahşi, en insan yanımız. Bu kitap, onun labirentinde ilerlerken sizleri de kendi “ters odalarınızla” yüzleşmeye davet ediyor. Çünkü bazen en büyük sırlar, en tanıdık yüzlerin ardında saklıdır.

Bazen yalnızca yolda gördüğün mavi bir balonla başlardı her şey

Ben bulutlara bile anlam yükleyen insanım. Bana öyle bakma...

Lena, kulağa çok güzel geliyor değil mi? Ama değil. Emin olun Lena ismini sadece ölümle doğduğum için kullaniyorum. Ölüm, Ölüm, Ölüm. Dört gözle beklediğim o ölüm

Hayatı kaymış birinin başına daha ne gelebilir ki diye düşünürdüm meğerse gelebiliyormuş...

Rize`nin ileri gelen aşiretlerinden Karacan ve Atalay aileleri yıllar öncesine dayanan düşmanlığını devam ettirirken, başları bir kez daha Fırtına Deresi yüzünden belaya girecekti. İki düşman ailelerin gençleri kara sevdaya tutulduklarının farkındaydı, fakat ikisinin de inatları Rize`yi savuracak kadar güçlüydü. "Aşk imkânsız olan birçok şeyi mümkün kılabilir miydi?"

Oysaki herkes bir gün evine dönerdi

Bazen yanlış bir numara, doğru bir hikayenin başlangıcı olur. (Kitaptaki numaralar randomdur.)

Bu benim ilk kitabı. Lütfen hata olursa söyleyin ve affedin. Anlayışınız için teşekkürler. Ben Ayla. Ayla Demir. 15 sene önce karıştırıldım. Minik yasima ragmen çekmediğim şey kalmadı. Hayat beni yine ve yine unuttu. Umarım hatırlamaya başlamıştır.

Gecenin içindeki karanlık tarihinin en büyük utancını gizlerken ayaklarım bir idam ipinin üzerinde yürürcesine hafif ve düzensizdi. Kaderimi etkileyecek kararı ilk kez benim verdiğim o noktadaydık. Veyl noktasındaydık. İşin acıtan tarafı bu noktada yalnız değildim. Bir cambaz gibi yürüdüğüm bu ipte, elimde tuttuğum terazi kaderimi belirliyordu. Terazinin bir ucunda bir zamanlar aşkından kör olduğum o adam vardı. Birlikte nikâh masasına oturmaya hazırlandığım, her zaman güvendiğim o adam. Güvenimi parçalara ayırıp kırıklarını sırtıma saplayan o adam. Kenan Revan. Diğer ucunda ise her zaman görünüşüyle korktuğum, buna rağmen beni her zaman koruyan ve her daim destek veren o adam vardı. Beni ailesine dahil eden ve gerçekten sevildiğimi hissettiren adam. Hükümdar Dağlı. Terazinin kolları kalbimin iki tarafına uzanıyordu. Hangisini kendimle birlikte aşağı çekeceğim benim elimdeydi. Hangisini seçecektim? Beni nikah masasında terk eden sevdiğim adamı mı, yoksa beni koruyan ve bana aşık olduğunu söyleyen o adamımı? Hangisini seçecektim? Aklımı mı yoksa aşkımı mı? İşte burası veyl noktasıydı. Aklın ve mantığın çatıştığı o yerdeydik.

bilgisayar mühendisi okuyan yıldız arkadaşı sani´ nin abisiyle tanışıyor... BAKALIM NOLCAKKK...

Lise öğrencisi Eylül ve Asafın zorlu aşk macerası

📕 Kırmızı Günah Bazı lekeler suyla çıkmaz… Kanla yazılan kaderler, sessizlikle aklanmaz. “Bir zamanlar ben kurtarıldım. Şimdi sıra bende.” On yaşındaydı. Sarhoş bir grubun kirli niyeti, küçük bir bedeni ve sessiz bir çığlığı vardı. Tam her şey bitecekken, bir adam çıktı karşılarına. Onu kurtardı. Ve sonra... evlat edindi. O günden sonra, artık yalnız değildi. Yıllar geçti. O kız büyüdü, doktor oldu, hayatı iyileştirmeye adadı. Ama bir gün babası öldü… Ve onunla birlikte gömülmeyen bir sır açığa çıktı. Babasının ardında bıraktığı karanlık işlerin tam ortasında, artık bir seçim yapmalıydı. Adı Ödün. Artık bir doktor değil. Karanlığın tam kalbinde, elini kirletmeden kimseyi temizleyemeyeceğini biliyor. Çünkü bazen birini kurtarmak için önce kendi içindeki kötülükle yüzleşmen gerekir. Ve Ödün şimdi, bir zamanlar kendi kurtulduğu karanlıktan çocukları ve kadınları çekip çıkarmaya kararlı. Bu, onun kendi günahıyla baş etme, adaletini kendi elleriyle yazma hikâyesi. Geçmişin suskunluğunda yankılanan bir çığlık… Adaletle yoğrulmuş, kırmızıya boyanmış bir hayat… Bu roman, yalnızca karanlığı anlatmıyor — onun içinden doğan gücü de hatırlatıyor.