Ben Sedna bilim insanıyım. Artık insanların şifrelerine, genetik kodlarına parmak izinden ulaşıyorum. Şimdi kapalı tutulduğum bu evin bodrumunda tüm yaptıklarımı düşünüyorum. Hayatımda herşey normaldi dalıştan biri ölene kadar.

°irina° °elena° °viktor° °max°

GEÇMİŞTE.. Victor da annesinin karnındayken kumar ve tecavüzcü babası irina`nın annesi de tecavüze uğratmaya çalışır. İran`ın annesi kendini korumak için çantasındaki kelebeği adama saplar ve adam ölür. Bu olaya şahit olan İran`ın babası İran`ın annesine cesedi saklaması için yardım eder ancak karşılığında onunla evlenmesini ister. Annesi de zor durumda kaldığı için kabul eder ve evlenirler. o sırada Victor annesi onu hamileyken hem tek ve parası kaldığı için üzülür bir yandan da bir kumar birazdan kurtulduğu için mutludur o sırada karşısına önceden birbirlerini sevdikleri victor`un üvey babası çıkar bir de onlara sahip çıkar vektörü öz oğlu gibi sever. ŞİMDİ.. İrina ile Victor bir partide karşılaşırlar Viktor düşmanları partide olduğunu öğrenir ve parti yapılan evi tarar İrina bu olayda alt karnından vurulur ve çocuk sahibi olma ihtimali çok düşüktür Victor onun hayatını karartır bunlar düşmandan aşka evlenirler.

Bir prenses dusunun, dik duruşlu ve kararlı. Ama bu prenses özgürlük istiyor.Kan istiyor, öldürmek istiyor. Bu prenses kendi icin cabalarken asik oluyor, seviyor. O, halkinin degisiyle prenses Lin, sevdigi adamın degisiyle golge, ihanet eden kisinin degisiyle zavalli. Ve obur dunyada hicbir sey...

Bilinmeyen bir sır gibi saklanıyordu herşey. Aslında normaldi herşey fakat bu dava gelene kadar...

Yeni bir kasabaya taşınan Elodie neler ile karşılaşacak?

Mete ve Elif artık fiziksel dünyada yoklar; onlar artık Yankıtepe’nin şebekesinde dolaşan, prizlerden akan ve radyolardan fısıldayan birer "kod". Arda, Defne, Kerem ve Lara için hayat, arkadaşlarının yasını tutarken aynı zamanda onların geride bıraktığı tehlikeli Veri Mirası`nı koruma savaşına dönüşür. Çünkü Ahmet Amca’nın gidişiyle sahipsiz kalan sistem, şimdi tüm kasabanın hafızasını ve kimliğini dijital bir kuyuya çekmeye başlamıştır. Eğer ekip, arkadaşlarının bu devasa ağa dönüşmüş bilincini kontrol etmeyi başaramazsa, Yankıtepe sadece haritalardan değil, herkesin zihninden sonsuza dek silinecektir. "Bazı miraslar kanla değil, kablolarla taşınır."

Çok güzel okuyun

Seul şehrinde her gece birileri ölmeye başlar.O gece ölen kişide Woojin`dir...

Herkesin çocukken elbet bir korkusu vardır.Bazılarının karanlık, bazılarının böcekler yada kaybolmak vs. Hatırlamaya çalışıyorumda.Benim çocukluk korkum neydi? Karanlıktan korkuyormuydum?"Hayır"ama neden korkmuyordum oysaki masum bir çocuk karanlıktan korkmaz mıydı? Peki benim neden karanlık yuvam olmuş, susmak konuşmak olmuş, sessizlik gizli çığlıklar,çığlıklar ise asıl duygular.Hatırlıyorum hayatımı mahveden korkuyu.Daha küçük yaşta olgunlaşmak zorunda kaldığım o travma sebebimi.En korktuğum en nefret ettiğim istesemde bi türlü kurtulamadığım o travmam neden,neden,babamdı.