Liyan Ahsa adındaki kızımız olmaması gerekeb birine aşık olur daha sonra aşık oldugu kişinin ailesi gizli bir sırdan dolayı liyan`ın babasını öldürür daha sonra kız intikam almaya yemin eder. Bir gün aldığı bir aramayla irkilir "sizden biri on altı yıldır onlarda" ve kardeşi de on altı yaşındadır bu sırrı öğrenmek için yaptıklarını anlatır. Hikayedr gizem gerilim aşk ve komedi bir aradadır‼️ Fragman için; https://youtube.com/shorts/UJLoQDhlNbY?si=KYsY6QslMLpCENvJ

KUTULAR Los Angeles’a yakın, yoksulluğun sessizce büyüdüğü bir kasabada dünyaya gelen bir bebek… O bebeğin kaderi, daha doğduğu gün başkalarının umutlarına emanet edilir. Elowen, sevgi dolu bir ailede büyür; ta ki on beş yaşında hayatının en ağır gerçeğiyle yüzleşene kadar. Evlatlık olduğunu öğrenmesiyle birlikte, geçmişi zihninde kilitli bir kutuya dönüşür. Cevaplar vardır ama açılmayı beklerler. On sekiz yaşında kalbinin sahibini bulan Elowen, on dokuzunda artık kaçamayacağını anlar: Gerçek ailesi, terk edildiği köy ve saklanan sırlar onu çağırmaktadır. Bazı kutular hatıralarla doludur. Bazılarıysa gerçeği saklar. Ve bazıları açıldığında, hiçbir şey eskisi gibi olmaz.

Bazı sırlar mürekkeple yazılır, bazıları ise kanla mühürlenir." ​Elif, Eski Şehir Kütüphanesi’nin tozlu rafları arasında yarı zamanlı çalışan, kendi halinde bir genç kadındır. Ancak gece yarısına on dakika kala bulduğu isimsiz, lacivert ciltli bir günlük, onun sıradan hayatını bir kabusa çevirir. 20 yıl öncesinden gelen bir uyarı, kendi adıyla son bulan bir not ve karanlıkta parlayan bir fener... Elif için oyun başlamıştır: Koordinatları bulmak için sadece 24 saati vardır. ​Diğer yanda, hayatını insanları yaşatmaya adamış hırslı bir cerrah: Asel Erdem. Babasının karanlık geçmişinin bedelini, düşmanları Baran Karahan ile evlenmek zorunda kalarak öder. Beyaz önlüğünü çıkarıp siyah gelinliğini giydiği o gece, Asel için bir düğün değil, bir esir takasıdır. ​Baran Karahan; yıkmayı ve yok etmeyi bilen, merhameti olmayan bir adam. "Uçmayı seven kuşların kanatlarını kırmayı severim," diyecek kadar karanlık, ama yaralarını sadece "doktorunun" iyileştirmesine izin verecek kadar karmaşık. ​Bir kütüphanede başlayan gizemli kovalamaca, bir mafya malikanesindeki kanlı taht kavgasıyla nerede kesişiyor? ​Asel, bir yandan babasını kurtarmaya çalışırken bir yandan da Baran’ın buzdan kalbindeki çatlaklara sızabilecek mi? Yoksa o meşhur Karahan cehenneminde küle mi dönüşecek?

Artvin’de yaşayan Akyaz ve Alacalı aileleri, geçmişte yaşanmış karanlık bir olay yüzünden yıllardır süren bir düşmanlığın içindedir. Bu düşmanlık artık bireylerin değil, ailelerin kimliğine dönüşmüştür.

Hayat çarkı dönüyor... Herkesin yeri, kaderi ve sonucu farklı. Asi, Asir ve Asin... üç kardeş, tamamen zıt, ama aynı karanlığın içinde sıkışmış. 🎭 Parselân`ın rengarenk, cıvıl soytarılığı mı, yoksa Porselen`in karanlık, ölümcül gülüşü mü? 🗡️ Ortada duran kadın, katana`sıyla sadece bir gölge... ama belki de tek umut ışığı. Kaderi şekillendirmek sizin elinizde değil; hazır olun, yerinizi alın ve hayatta kalın. İyi şanslar...

Victoria döneminde bir lordun evine sadece mürebbiye olarak giren Evelyn Blackwood sadece mürebbiye olarak kalmaz, artık öğrenmemesi gereken sırlara ortak olmuştur ve kraliyet ailesinin hiç hoşuna gitmez

dsnshjhufh jdfısuıhuhf bdjshbvkld dhbv skdvh

Gizemli bir kitapdir okumanizi isterimmm

Kendi mesleğimi uğruna feda ettiğim kızın ismi Lucia. Saçları kumral, boyu 1.70. Ama o bir suçlu. Yani eğer ona âşık olduğum etrafa yayılırsa veya onunla sevgili olursam, mesleğimin anında elimden alınabileceğinden emindim. Çünkü bu kız, normal suçlular gibi hırsızlık ya da gasp yaptığı için hapis yatmıyordu. Bana, bir başkomisere bile söylenemeyecek kadar gizli bir davası vardı. Ama yaptığı en büyük hırsızlık, kalp çalmak olsa gerek. Aslında ben, genellikle çok normal bir hayatı olan, aşk dünyasına hiç atılmamış birisiyimdir. Genellikle yakışıklı olduğumu, neden sevgili bulamadığımı falan sorarlar. Aslında haklılar da. Çünkü biraz çekingenimdir. Belki de kızın yanına gidip hislerimi açıklasam sevgili olabiliriz ama işte dediğim gibi biraz çekingenim. İstanbul Küçükçekmece’de 1+1 bir evim var. Kendimden başka kimsem yok. Çünkü bu hayat benim için fazla erken ve zor başladı. Annem, ben daha 4 aylıkken, sırf sürekli anne sütü istiyorum diye beni yetimhaneye vermiş. Orada bir süt annem olmuş ama beni daha bebekken tanıyan, o zamanlar 6–7 yaşlarında olan çocuklar, ben büyüdükçe sırf kendi annem beni emzirmedi bile diye dışladılar. Hayatın zorluğunu en iyi ben anlarım. O yüzden şimdi hayatımda ilk defa aşk duygusunu hissediyorum; Lucia’ya karşı. Ama ilk aşkım parmaklıkların ardında. Onu oradan çıkarmak için elimden ne gelirse yapacağım. Gerekirse mesleğimden olacağım ama onu o parmaklıklardan kurtaracağım. Ben Alp Taşdemir, ant içiyorum: Lucia’yı oradan çıkaracağıma. Merhaba, ben Lucia. İspanya’dan Türkiye’ye kaçan bir suçluyum. Burada yakalanmam diye düşünmüştüm ama insan bir suç işleyince büyüklüğünü anlayamıyor. Mesela ben tam 3 kişinin canını aldım. Seri katil diye anılıyorum. Ama Türkiye’ye gelip burada karşıma Alp’in çıkacağını bilseydim, daha erken gelirdim. Alp kumral tenli, 1.95 boylarında, aşırı resmî giyinen, çok yakışıklı bir başkomiser. Davamı kimseye anlatmıyorlar. Belki de polislerin bu ülkede nasıl bir seri katil bulundurduklarına dair eylemler, yürüyüşler, grevler yapılacak diye korkuyorlardır. Aslında ben de istemezdim bu kadar cani olmayı ama bir tabir vardır: suça sürüklenenler. Bu, tam olarak benim ve benim gibi diğer insanlar için var olan bir söz. Tamamıyla benim hikâyem. O öldürdüğüm 3 kişi, ben daha 2 yaşındayken anne babamı ve 2 ablamı öldüren kişilerdi. İşte içimde kin birikmişti. Gittim, araştırdım, buldum onları ve hiç acımadan, zamanında aileme acımadıkları gibi öldürdüm. Bir daha olsa bir daha yaparım. Tek temennim, Alp’in hiç gözümün önünden ayrılmaması. Bu 54 yıllık hapis hayatımda, Alp’in sürekli beni kontrol için bile olsa görmeye gelmesini isterim. Evet, bu benim ilk âşık oluşum. Çünkü annemler öldükten sonra beni teyzemler evlatlık aldı ve çok aşağılık, çok pislik insanlardı. Dışarı çıkmama bile izin vermiyorlardı. Bu yüzden Alp, benim ilk kez aşk duygusunu tadışımdı.

Bir komiserin başına gelen ilginç olaylarla ilginç bir şekilde başa çıkmaya çalışması.

Bazı insanlar vardır; odanı değil, aklını daraltır. Bir bakışıyla seni zihninin en dar köşesine hapseder, adını bile söyleseler nefesin daralır. ​Vincent Marcellus’un yönettiği Amerikan yeraltı federasyonunda Marcellus soyadını taşımak, lanetli bir onurdu. Vincent`ın kininden beslenen baskısı, kızı Elena`nın eşi Adrian`dan olan kızı Lauren ve diğer iki genç vâris adayını, hayatlarını alt üst eden bir çıkmaza sürükledi. ​Doktorluk ve askerlik hayali kuran bu üç genç—Lauren (26), Alexander ve Anastasia—Vincent’ın kanlı tahtına zorla oturtulmak isteniyordu. Artık tek bir amaçları vardı: Yaşamak. ​Baskıya dayanamayan Lauren, Alexander ve Anastasia, adlarını ve kimliklerini değiştirerek izlerini kaybettirmek için Türkiye`ye kaçtılar. ​Ancak kader, Vincent’tan kaçanları bile peşini bırakmaz. ​Lauren`ın, Alexander’ın ve Anastasia’nın Türkiye`de buldukları yeni iş, onları, Lauren’ın ailesinden intikam almak için yanıp tutuşan gizli bir düşmanın kucağına itti. Lauren`ın yeni komutanı, onun geçmişiyle bağlantılı ve hayatlarını sonsuza dek değiştirecek bir sırrı taşıyordu. ​Valerika. ​Bu sadece Elena`nın taşıdığı, güçlü olmayı fısıldayan bir isim mi; yoksa Lauren`ı kaçtığı aileden çok daha tehlikeli bir geçmişe, zincirleme bir tesadüfle bağlayan kaderin kodu mu?

Bazı insanlar suç işler. Bazıları suçu izler. Onlar ise sonuçları yönetir. Bir davetle başlayan bu hikeyede beş kişi geçmişte istemeden dokundukları bir suç zincirinin yeniden şekillendirilmesi için bir araya gelir. Amaçları adaleti sağlamak ya da geeçeği ortaya çıkarmak değildir. Onlar yalnızca dengeleri değiştirir; kimin zarar göreceğine, kimin ayakta kalacağına karar verirler. Güvenin bir zayıflık, ahlakın pazarlık konusu olduğu bu dünyada; zeka, alay ve umursamazlık hayatta kalmanın tek yolu haline gelir ...

"Gecenin insanları gecede, gündüzün insanları ise gündüzde kalır. Peki ben nerede kalacağım?" Gündüzü günün iyi saatleri olarak tanımlayan ve geceye kötülükleri bırakan insanların içinde, Beren hepsini bir arada yaşıyordu. Kendisini hiçbir yere ait hissetmiyordu, gece ve gündüz bile onu kabul etmiyordu. Ait olduğu tek yer ölüm gibi gelmeye başlamıştı... Güvensizlikler, hatalar, yalanlar ve yine sırlar... Hayat acıydı, o da bu acı hayatını köz olarak tanımlardı. Mecazen ama derin bir anlam ile öfke ve acı demekti. Tıpkı kendisi gibi... Bu sefer Beren özünden değişmeyi deneyecekti, artık Kanlı Zambak değil, Köz olacaktı... Özü gibi yanacaktı.

Clove, 17 yaşındayken gizemli bir şekilde uykuya hapsolur. Doktorlar bunun bir uyku felci olduğunu söyler; ancak bu uyku tam 10 yıl sürer. Gözlerini açtığında dünya değişmiştir… ama asıl değişen gerçeklerdir. Annesinin sessizliği, babasının kaçışı, dağılmış bir ev ve ardı ardına gelen çelişkiler Clove’u karanlık bir sırrın eşiğine sürükler. Bir telefon. Dört haneli bir şifre.

Gerçek olaylar ile ilgisi yoktur

Bazı hayaller sahnede başlar. Bazıları ise bir sessizlikle biter. İlk konserlerine haftalar kala yaşanan bir gece… Kapalı kapılar, söylenmeyen cümleler ve geride kalan sorular. Bir abla. Bir kardeş. Ve herkesin bildiğinden çok daha karanlık bir geçmiş. Cevaplar geciktikçe güven çatırdar, sessizlik ağırlaşır, dans ise bir kaçış olmaktan çıkıp bir lanete dönüşür. Yıllar geçer. Ülkeler değişir. Hayatlar susar. Ta ki geçmiş, beklenmedik bir anda kapıyı çalana kadar. Bir mektup. Kısa bir not. Ve yarım kalan bir hikâye. Geri dönmek cesaret ister. Kalmaksa bedel. Soğuk bakışların, eski bağların ve saklanan gerçeklerin arasında bir kadın yalnızca sahneye değil, geçmişine de adım atmak zorundadır. Çünkü bazı sırlar zamanla kaybolmaz. Sadece doğru anı bekler.

Eylülün geçmişte yaşadığı şeylerin bir bir gün yüzüne çıkması…

Bazı çocuklukla sessiz çığlıklarla büyür. Laura`nınki ise kırık bir evin duvarlarında yankılanan korkularla başladı. Alkolün gölgesinde geçen geceler ve yarım kalan bir anne... Laura, küçük yaşta güçlü olmayı öğrenmek zorunda kalan bir kızdı. Kardeşi Lily`i korumak, onun için bir seçim değil,hayatta kalma biçimiydi. Ama bazı geceler vardır;kaçmak bile kurtuluş olmaz. Bir gün her şey ikiye bölünür. Aynı evde çıkan iki kardeş, aynı kaderi paylaşamaz. Yıllar geçer. Biri geçmişini geride bıraktığını sanır, diğeri geçmişiyle birlikte büyür. Biri düzenli bir hayatı içinde nefes alırken, diğeri karanlık sokakların dilini öğrenir. İsimler değişir, yüzler sertleşir, sessizlik alışkanlık olur. Laura`nın kimliği yoktur. Hikayesi anlatılmaz. Zaman, yarım kalan her şeyi tamamlamaz. Bazı bağlar kopsa bile yok olmaz. Ve kader, iki yabancıyı hiç beklemedikleri bir anda yeniden karşı karşıya getirir. Tanıdık gelen bir bakış, açıklanmayan bir his, adı konmamış bir yakınlık... Geçmişte verilen bir karar, yıllar sonra herkesin hayatına gölge düşürür. Bazı gerçekler yanlış kişiler tarafından bilinir, bazı sorular ise cevapsız kalır. Ve bu hikayede herkes bir şey kaybeder. Laura ise kaybettiklerinden kendine bir güç yaratır.

Selam Sevgilim; Bugün doğum günün. İyi ki doğdun... Demek isterdim ölüm yıldönümünde. Bilirsin önem vermem pek doğum günlerine ama ölüm yıldönümünü kutlamak benim için bir şereftir. Tüh, bak ölümünden bahsetmeyecektim ama konu açılmışken fikrimi belirteyim. Değil mi? Çok erken gittin. Hiç böyle diyeceğim aklıma gelmezdi. Sen ve... Ölüm! Cidden çok komik. Sen mezardasın, en yakın arkadaşın ise hapishanede. Ne acıklı bir hikaye. Öyle değil mi?? En yakın arkadaşından beklemezdin böyle bir şey. Eee beklemezdin sen. Çünkü herkesi kendin gibi sanırdın. Yazık oldu sana. Belki de kankin öldürmedi seni, belki de böyle bir şeyi yapacağını düşünmediğin biri öldürdü ve suçu bana takıntılı en yakın arkadaşına attı. Böylesi daha kolayına geldi, belki de. Belki de... Bendim seni öldüren. Son anında var mıydım? Desene bana! Kimseye güvenilmeyeceğini söylemedi mi annen sana? Hah, duyamadım? Şuan mezarının yanındayım. Parçalanmış kemiklerin var sadece şurada. Bir bütün halinde bile değilsin! De hadi bana, "Hak etmedim!" de! Yoook. Hak ettin! Sen de biliyorsun bunu. En yakın arkadaşınla aynı kızı sevmenin cezası bu olsa gerek! İkinizde hayatınızı doğru düzgün yaşayamadınız bile. Yazık! Çok yazık! Kahkahalar atıyorum, bunu yazarken sana. Biliyorum, okuyamayacaksın bunu. Ama çok eğlenceli. Sen de denemelisin. Son bir soru. Sen neden öldün ya da öldürüldün? Sahi en yakın arkadaşın neden hapishanede? Neyse seni çoook çok öpüyorum. İyi geceler sana sevgilim. Geri dönülmez bir gecenin sonu daha senin için. Ben hayatımı yaşamaya gidiyorum. En yakın arkadaşınla iyi geceler size. İyi uykular hayatım. Seni çok ama çoook seven sevgilin Vera GÜNAY ♥

Köyün Gizemi...

“Neden?” diye sordum, gözlerimden bir damla yaş istemsizce süzülürken. “Neden ben? Neden yirmi yıl sonra?” Hazar, kapıyı kapatmadan hemen önce üzerime doğru eğildi. Yüzü, yüzüme o kadar yakındı ki, nefesindeki o karanlık kokuyu aldım. Gözlerindeki o dipsiz nefretin altında, bir yerlerde gizlenmiş o eski sızıyı gördüm. “Çünkü Merya,” dedi, sesi bir bıçak darbesi gibi pürüzsüzdü. “Şahmat’ta bazen oyunun bitmesi için Şah’ın değil, Kraliçe’nin feda edilmesi gerekir. Ve senin kanın, benim oyunumun tek mürekkebi.”

Hira,aile evinde yaşadıklarından sonra abisi ile birlikte evden ayrılıp yeni bir hayata başlar fakat yeni hayatında bir gece daha farklılarını tekrar yaşar.O kişi ise hiç tanımadığı ama en yakınından birisiydi…

Ben İlayda... anlamı `su perisi` ama ben suda peri olmak yerine o suda boğuldum... hayatım karanlıktı hemde zifiri karanlık ama bir doktor geldi `asıl gerçek ailen onlar değil bunlar` dedi o an hayatım da yeni bir ışık doğdu...

Herkesin karşı karşıya gelmeye korktuğu bir gangster ve tranvalarla dolu bir seri katil ilişkisi sizce nasıl olur? Eğer Rana ve ardenin yalanlarla , gizemlerle ve en çokta aşkla dolu hikayesini okumaya hazır mısınız? 🌕

Eski bir konağın yatak odasında duran boy aynası, yalnızca yansıtmaz; saklar. Ayça, o odada kendine baktığında gördüğü şey yüzü değildir. Paçalanmış bir geçmiş, eksik hatıralar ve konuşulmamış cümleler camın ardında birikmiştir. Ayna kırıldığında, zaman da çatlar. Ev suskundur ama hatırlar. Odalar terk edilmiş ama olanları unutmamıştır. Camın ardında, bir genç kızın kendisiyle yüzleşmesini, aile içinde sessizce büyüyen yaraları ve insanın kendi yansımasına bile yabancılaşabileceği anları anlatır. Bu bir kaçış hikayesi değil; durup bakma cesaretinin hikayesidir. Bazı yüzleşmeler vardır, İnsan ancak camın ardında durarak dayanabilir.