"Sıcak bir yuva mı, yoksa kanlı bir geçmiş mi daha ağırdır?" İzem Ayaz, adının hakkını veren dondurucu bir sessizlikle büyüdü. Hayatı boyunca bir canavar gibi yetiştirildi, karanlığın içinde hayatta kalmayı ve iz bırakmadan yok etmeyi öğrendi. Onun için dünya; avcılar ve avlardan ibaretti. Ta ki sahte bir hayatın içine hapsedildiğini tesadüfen öğrenene dek. Yıllar önce yaşanan bir "karışıklık", İzem’i ait olduğu varlıklı ve sevgi dolu Soykan ailesinden koparıp bir katilin ellerine teslim etmişti. Şimdi İzem, elinde gerçek ailesinin adresi ve ruhunda dindiremediği öldürme arzusuyla geri dönüyor. Soykanlar, yıllar önce kaybettikleri kızlarının yasını tutarken, kapılarında beliren bu buzdan kadının içindeki karanlıktan habersizdir. İzem, bir yandan hiç bilmediği "ev" sıcaklığına uyum sağlamaya çalışırken, bir yandan da onu bu hayattan çalanların peşine düşecektir. İzem Ayaz için intikam, aile bağlarından daha güçlüdür. Peki, bir seri katil sevilmeyi öğrenebilir mi? Yoksa kan bağı, sadece dökülecek yeni kanların habercisi midir?

Bi genç grubun gizli bir eve girmesi ve başına gelenler

Herkes onu ‘Kartal’ diye bildi. Adını ise sadece geçmişi fısıldadı... Çünkü o isim, kanayan bir yaraydı. Kartal’dı o… Gökte süzülen bir yalnızlık. Adıysa toprağın altında bir sır gibi gömülüydü. Ve onu ortaya çıkaracak tek kişi, bir kadın… ve sadece bir geceydi.”

"İçmeyecek misin?" dedim ağlayan buğulu sesimle. Sesim ağlıyordu benim yerime. Eliyle kavradığı saçlarımı yüzüne götürdüğünde burnuna yaslayarak içine çekti kokusunu. İki yana salladı gayriihtiyari bir yavaşlıkla kafasını. "İçmeyeceğim." dudaklarından çıkan kelamlar saçlarımın arasında kaybolduğunda elinde kırılacak bir eşya gibi tuttuğu saçıma kondurduğu öpücüğü içimi titretti. Titretmedi, salladı. Yıkılan binaların altında ise kalbim ve ben kaldık. Birde kalbimin canı pahasına koruduğu o. "Çünkü içersem, kokusu parmaklarıma siner. O zaman sevemem saçlarını. Benim gibi bir adamın kokusu yeterince tenine sinmişken bırak saçların sen gibi koksun." Yutkundum. Belki de yutkunamadım. Her bir hecesini kafama kazıdığım cümleleri aciz ruhumda bahar havası estirdiğinde merdivende yaşadığım anlar silindi birden bire zihnimden. "Zafir." dedim acı çektiğimi belli etmek için boğazımdan gelen boğuk bir yakarışla. "Söyle." kalın ve davudi sesi içime yenisini çektiğim sigara dumanıyla kulaklarımdan içeri sızdı. "Hiç." dedim usulca doğrulurken. "Adını söylemek hoşuma gidiyor." *** Kırmızı oda. Oda dolusu saat. Saat iki. Günlerden birisi. Kadın ağlarken adamın gülümsemesi.

Her ev bazı sırları saklar. Ama bazı evler… katilleri. Derin, yıllar önce gözlerinin önünde alevlere teslim olan komşu evini hiç unutmadı. O gece bir kadın öldürüldü, küçük oğlu kayboldu ve dosya faili meçhul olarak kapatıldı. Aradan yirmi yıl geçti. Kapısının önünde, üzerinde kendi ismi yazan bir kutu bulduğunda geçmiş yeniden aralanır. Kutunun içinden çıkan adli dosya, resmî kayıtlara göre çoktan kapanmış bir cinayete aittir. Ardından bilinmeyen bir numara arar. Telefondaki yabancı, cinayeti birlikte çözmeyi teklif eder. Başta bunun acımasız bir şaka olduğunu düşünür. Fakat gizemli sesin bildikleri, sadece dosyada yazanlarla sınırlı değildir. Birileri, yirmi yıldır gömülü kalması gereken gerçeği gün yüzüne çıkarmaya kararlıdır. Derin için bu artık bir görev değil. Bu, çocukluğunda yarım kalan bir gecenin hesabıdır. Çünkü bazı yangınlar söner. Ama külleri asla soğumaz.

Bilinmeyen numara: Merhaba nasılsın? Rahatsız etmiyorum umarım Siz:siz kimsiniz? Bilinmeyen numara:Hmm bunu sen bul istersen ne dersin bir oyun oynayalım mı tavşanım? Bu kitabı arkadaşımla beraber yazıyoruz ortak kitabımızdır.🤍

Bu kasabadaki herkes ölecek

"Bazı şarkılar vardır; sadece aşkı anlatmaz.Bu da o şarkılardan biriydi.Terk edilmiş bir kızın, babasına olan isyanı gibi.Ya da var olsa dahi hiç sevilmemiş kızların hikâyesi gibi."Bu hikaye tam da o şarkıların bir parçası.... Yıllar sonra babasının yokluğuna alışan Lila babasından gelen eski bir mektup ile sarsılır. Babası hala hayatta mı? Yıllardır neredeydi? Neden gelmemişti ? Binlerce soru ve düşünce denizinde gerçekleri bulabilecek miydi? Gerçek aşk neydi ve kimdi? Ortaya çıkan sırlar herşeyi daha da karmaşık hale getirmişti.Geçmiş ve gelecek arasına sıkışıp kalan Lila babasını bulma umuduyla eline geçen tek izin peşine düşer.

Ünlü bir savcı ve polis Hiç ruhunuzu ve bedeninizi birbirinden ayırmak istediniz mi ben istedim ama olmadı hayat çekmek zorunda kaldığım herşeye rağmen yinede izin vermedi

Gizem türünde bir kitap. Ormana giden iş arkadaşlarının başından geçenleri anlatıyor. Henüz yeni başladığı için açıklamayı daha sonra düzenlemeyi planlıyorum.

21 Ocak 2024 "Cevap verecek misiniz yoksa bana bakmaya devam mı?" diye sorunca yerimde hafif sıçradım ve bakışlarımı kaçırdım. Kahretsin yüzüne salak gibi baktığımı yeni fark ediyordum. Bakışlarımı onun dışında her yere değdirince, "Şimdi de adam yerine konmuyorum." diyen sesiyle mecbur tekrar ona döndüm. "Ah, ne hayır ne haddime. Niye sizi adam yerine koymayayım? Siz dediniz ya bana bakma diye." deyince ela hareleri yüzümü biraz inceledikten sonra konuştu, "Ben bana bakmayın demedim." "Ama demiş kadar oldunuz." dedim derimin altındaki ısıyla bir kriz yaşarken. "Ama demedim."

"Adım, Mavi." "Renk olan?" "Renk olan." "İyiymiş." Görünmeyen bir düzen devletin gizli eli. Geçmişin kalbimize ektiği giz tohumları İnsan bir gizin arkasına ne kadar sığınabilir ki?

günün ilk dakikalarının sırlarını öğrenmeye hazır mısınız?

Bir fısıltı şeklinde kulaklarımda çınlayan sesi dinliyordum. "Seni görüyorum. " Bu iki cümle hayatım boyunca her gece rüyalarımda karanlık bir kutunun içine hapsolmuş casına bana rüyamda fısıldıyor... Ben Eliza Constantinescu anne ve babasını yıllar öncesinde bir trafik kazasında kaybetmiş ve kazada bitek sağ kalarak hayatımın geri kalanını küçük bir kasabada baba annesinin yanında geçiren küçük bir kız çocuğuyum. Çocuk dediğime bakmayın aslın ben 25 yaşındayım içim çocuksu ama dışım dış dünyanın zorluklarıyla daha küçük yaştan karşılaşarak mücadele vermeye başladım... Bakalım Eliza Constantinescu ne tür zorluklar bekliyor olucak hayatında içindeki çocuk karanlığa boğulacakmı. ? Yoksa karanlığı içindeki ışıkla aydınla tıp gölgeleri yok ederek aydınlığa ulaşacak mı.?

Gelecek; İnsanların öğrenmek için her yola başvurdukları, binlerce olasılık ve tahminlerin ötesindeki bilinmezliği ile var olan en büyük giz. Kafayı zaman ile bozmuş olanların en büyük savaşı ve en büyük düşmanı. Yalanlar ve yalancılar kaynayan dünyada, geleceğin soğuk yüzü; bir kötülükten çok daha fazlası, çok daha vahimiydi. Falcı için çığrından çıkan olaylar yaşamı daha da zor hâle getirirken, kendini hayatına yeni giren adamın amacını ve varlığını sorgularken bulur. Çevresinde dönen oyunlar ve görünmeyen yüzleri görmesi ile yeni bir bakış açısı kazanır. Sınırı olmayan karanlık, tüm varlığını hissettirken, sınırı olan birinin nereye kadar gideceğini merak eder. Bir falcının gözünden...

Bir hata… Bir oyun… Ve ölümle yüzleşmeye hazır mısınız? Alp Şahin, işe alındığı gün yaptığı tek bir hatayla hayatını bir kâbusa çevirir. Herkes onun bu hatayı telafi etmesini beklerken, patronu Bora Şimşek farklı bir yol seçer: Bir oyun. Ama bu sıradan bir oyun değil… Bora, sadece bir şirket patronu değil; aynı zamanda zekâsını kurbanlarını tuzağa düşürmekte kullanan, karanlık bir geçmişe sahip soğukkanlı bir seri katil. Alp, hayatta kalmak için Bora’nın kurduğu tehlikeli labirentte yolunu bulmak zorunda. Kurallar belli değil. Güvenilecek kimse yok. Kaos içinde ilerlerken tek bir soru aklını kemiriyor: Bu oyundan sağ çıkabilecek mi? Yoksa ilk ve son hatası, hayatına mı mal olacak? Kaos Oyununa hepiniz hoş geldiniz.

Hiç kimse göründüğü kişi değildir. İyi kalpli görünmek bazen bir karakter özelliği değil, ustaca seçilmiş bir maskedir. Kimileri şefkatin ardına gizler öfkesini. Kimileri sessizliğinin içine gömer suçluluğunu. Kimileri ise önce kendisini inandırır söylediği yalanlara. Peki, sen bir insanın gerçekten kim olduğunu anlayabilir misin? Bazı insanlar sana zarar vermez. Sadece bekler. Gözlerinin içine bakar. Gülümser. Konuşur. Dinler. Ve sen, güvende olduğunu sanırsın. Leyal de öyle sandı. Fakat hayatına giren sekiz öğretmenin her biri, geçmişlerinden taşıdıkları görünmez yüklerle, bastırılmış korkularla ve saklanmış gerçeklerle yaşamaktadır. Ve Leyal, onlarda bir şeylerin yanlış olduğunu hissetmeye başlar. Çünkü bazı gerçekler saklanmaz. Sadece doğru zamanı bekler. Ve gerçekler öğrenildiğinde, insan artık eskisi gibi düşünemez. Çünkü en büyük savaş, insanın kendi zihninde başlar. Bu kitap, maskelerin ardındaki kırılgan zihinleri, inkâr edilen gerçekleri ve insanın kendi karanlığıyla yüzleşmesinin bedelini anlatıyor.

Vera henüz 16 yaşındaydı. Ama dünyanın gerçekleriyle yüzleşmek için bu yaş fazlasıyla yeterliydi. Bu gerçekler, duygularının sonunu getirecek; belki de en yakınlarını kaybetmesine yol açacaktı. Ama bir şey kesindi: adalet sağlanacaktı. Bir arkadaşını kaybettiğinde yas tutarsın. Gerçeği öğrendiğinde ise değişirsin. Ölümün ardındaki sır perdesi aralandıkça, Vera’nın inandığı her şey sarsılır. Suç, en yakınına dokunur. Bu bir cinayet hikâyesi değil. Bu, adalet arayan bir kızın sessiz savaşı.

"MÜCEVHERİN GİZEMİ" Av.Feride Er`in annesine miras kalan mücevher. Ve bu mücevherin asıl gizemi. Feride`yi dünyanın en mutlu insanı yapan Astsubay Altay Akan . "Her mücevher parlar,ama her mücevher ışık saçmaz; bazıları geçmişin çığlıklarını saklar"

📜~ "eğer sen evlenmeszen gökçe evlenicek Hazel " ile başlayan bir hikaye zorunlu evlilik büyük bir sır kaçışı olmayan bir labirent. Peki sırlar ve bedellerin nedeni neydi ve bu hikaye neden böyle başlamıştı. Kanla yazılan bir hikayeye hoş geldiniz iyi okumalar... " Senin ne dediğin umrumda bile değil Hazel hep bir adım arkandayım" Karam Karadağ & Hazel Ak

Bazıları doğarken ölür, bazıları ise doğduğu gün öldürür." Ben o karanlık odada, sadece yumruklarımın sesini dinleyerek büyüdüm. Kim olduğumu unuttum, ismimi nefretle takas ettim. Herkesin korktuğu o kelime, benim tek gerçeğim oldu: Uğursuz. Şimdi kapılar açıldı ve gölgeler harekete geçti. Kimse beni beklemiyordu, kimse bu kadar öfkeli olduğumu bilmiyordu. Sessizlik bitti.Sessizliğim sizi aldatmasın; fırtına koptuğunda, önce beni görmezden gelenler yıkılacak." Yazdığım kişi kızdır bilginizee

Bu kitap karanlık olayları anlatıyor. Bazı insanlar kötüdür ve bazen adalet yerini bulmaz. Bir adam kendi yolunu çizer. Sadece suçluları cezalandırmak yolunun amacıdır. Ardında iz değil, küçük notlar bırakır. Bir avukat bu notların peşine düşer. Her olay yeni bir sır açar. Ve hiçbir şey göründüğü gibi değildir.

Kıtap yazmayı borakıuorum(gercekten) arada bakarım güzel oy fln glirse belki ama bilmiyorum yazmayada bılırım. Üzgünüm 😥:((

Yetimhanede kurallar vardı. Bazıları yazılıydı, bazıları fısıltıyla dolaşırdı. Kadınlar bölümüne kimse giremezdi. Ta ki o kapı açılana kadar… Kapının Ardında yasakların sakladığı sırları ve sessizliğin içindeki tehlikeyi anlatıyor.

Acaba toprak sevdiklerimizi aldığı için mi bu kadar güzel kokar?