Bu kitap belki de içinde klişe diyebileceğiniz ama gerçekte olsa olayın hakkını teslim eden tepkileri verecek karakterler barındırır. <<< Gülce... ismi gibi gül saçan ama zekasıyla düşman ağlatan Gülce kendini zorunlu doktorluk görevi için gittiği Urfan`nın göbeğinde bir plana kurban olarak gideceğini nereden bilecekti. <<< Adar... Urfa`nın, babasının gururu Adar Asımoğlu. Allah var hakkaniyetli adam ama işte her hakkaniyet herkesin kılıfına göre değil. Bir güç uğruna kurban ettiği yıllar yılı kolladığı Gülce Öztürk`ün hayatını altüst edecekti belki de bunu planlayan en merhametli kişi de olabilirdi.

Bir masa .... Bir beden ama 7 söz sahibi. Bir dünya ama 7 farklı hayat. Sığabilecekler mi? Sessiz savaşın içinde saltanat sahibi kim olacaktı?

Veylos’ta son kan suçu iki yüz otuz iki yıl önce işlendi. O günden sonra şehir değişti. İnsanlar isimlerini taşıdı. Ölümler kayıt altına alındı. Sessizlik düzen oldu. Sonra bir ceset bulundu. Ve bir Serath olay yerine geldi.

Kampta gördüğüm gizemli çocuk kimdi ve nereden çıkmıştı? Merakla onu tanımak istiyordum, sanki bir güç beni ona itiyordu... Hayatımın bir parçası olacağını hiç tahmin etmiyordum.

Kilitli Ev Dilarwen ( Nebahat Dilara Demirci) 🔑🔑🔑🔑 Bu hikâye tek bir sona doğru yürümüyor. Her sayfa seni kaçınılmaz bir finale yaklaştırırken, aynı anda senden bir şey istiyor: Karar vermeni. Çünkü bu kitap, yalnızca okunmak için değil, seçilmek için yazıldı. Hikâye ilerledikçe bütün yollar aynı noktaya varıyor. Ama o noktadan sonra yollar çatallanıyor. Gerçek bükülüyor, karanlık sızıyor, hayal kapıyı aralıyor ya da akıl iz sürmeye başlıyor. Aynı hikâye, dört ayrı sonla tamamlanıyor. Bilim kurgu, korku, fantastik ve polisiye… Hiçbiri birbirinden kopuk değil. Hiçbiri diğerinden daha “doğru” değil. Seçeceğin final, yalnızca hikâyenin nasıl biteceğini belirlemeyecek. Senin neye inanmayı seçtiğini de gösterecek. Akla mı güveneceksin, korkuyla mı yüzleşeceksin, düş gücüne mi teslim olacaksın yoksa gerçeğin peşinden mi gideceksin? Bu kitap sana bir son sunmaz. Sana bir ihtimal sunar. Ve sonunda, elinde tuttuğun şey okuduğun bir kitaptan çok verdiğin bir karar olacaktır. Hazır mısın?

kitabım uzun aradan sonra tekrar sizinle

Gözlerini yabancı bir odada açan Miray için geriye sadece devasa bir karanlık ve kafasının içinde yankılanan bu cevapsız sorular kalmıştı. Zihnindeki o görünmez engel, geçmişine dair her şeyi bir duvar gibi kapatıyordu. ​Bu dipsiz yalnızlığın ortasında karşısına çıkan Arel, onun hayata tutunacağı tek umut kapısı olur. Kendisini onun sevgilisi ve koruyucusu olarak tanıtan bu gizemli adam, Miray`ı dış dünyadaki tehlikelerden koruduğunu iddia etmektedir. ​Ancak Miray, zihnindeki o duvarları aşıp gerçekte kim olduğunu hatırlamaya çalıştıkça tuhaf bir şeyi fark eder: Arel ona kaybolan hayatını parça parça geri verirken, aslında onu bir kukla gibi kendi iplerine mi bağlıyordu? ​Bir kurşunla başlayan bu karanlık oyunda; yalanların üzerine inşa edilmiş tehlikeli bir aşk, hafızanın kuytu köşelerinde saklanan büyük bir sır ve her an kopmaya hazır görünmez ipler karşı karşıya geliyor.

Bir gün bütün yalanlar ortaya cikar

Altı yaşında yarım kalan bir hikâye… Yıllar sonra yeniden başladı. Lara Şafak çocukken kaybettiğini sandığı Tugay Korhan’ı yıllarca unutamadı. Ama Korhan Ailesi geri döndüğünde, geçmişte saklanan sırlar da yeniden ortaya çıkmaya başladı. Şimdi Lara hem gerçeklerle yüzleşmek hem de yıllardır kalbinde taşıdığı kişiye yeniden yaklaşmak zorunda. Çünkü bazı insanlar gider… Ama bazı aşklar asla bitmez.

Altı çocuğun hikayesi...

Bir ev her zaman güvenli değildir. Lavin bunu çok geç anlayacak. Çünkü bazı kapılar açıldığında, sadece içeri girmezsin… Aynı zamanda bir şeyleri de içeri alırsın.

Gece her şeyi saklar… ama onları saklayamadı. Birbirine tamamen yabancı iki kadın, aynı karanlığın içinde yollarının kesişeceğinden habersizdi. Geçmişleri peşlerini bırakmazken, güvenmek en büyük risk haline geldi. Bu hikâyede herkesin bir sırrı var. Ve bazı sırlar… öldürür.

Minho kafasından bir numara atar ve ona yazar ama onun jisung, yani okuldaki sürekli tartıştığı kişi olduğunu bilmiyordu

Yağmurun ardında saklanan bir şehir… ve kapının önüne bırakılan kırmızı bir zarf. Açelya, gerçeğin peşinden gitmeyi meslek değil, bir zorunluluk haline getirmiş genç bir gazetecidir. Sessiz bir akşamda kapısının önünde bulduğu gizemli zarf, onun bildiği hayatı tek hamlede parçalar. İçinden çıkan fotoğraflar ise bir cinayeti değil, çok daha büyük bir oyunu işaret etmektedir. Açelya, geçmişi kanla yazılmış bir cinayetin izini sürerken, kendini yalnızca bir soruşturmanın içinde değil; kimin av, kimin avcı olduğunun bilinmediği tehlikeli bir oyunun merkezinde bulur. Her yeni bilgi, gerçeği biraz daha karanlığa sürüklerken, en yakınındaki insanlar bile şüpheli hale gelir. Ve artık tek bir gerçek vardır: Bu hikâyede unutulanlar ölü heykellerde değil… insanlar.

Yaşamak sadece bir nefes, ölmek de nefesin son bulmasıdır. Ama bazen nefes alsan da yaşayamazsın. Çünkü yaşamak, nefes almak değil; yaşatabilmektir… Zamanda, kalbinde, kendinde. 💫 Gerçekten eve doğru evime değil çünkü benim evim burası değil. benim evim kalbim ben her zaman tek başıma kalbimde ve hayallerimde evimde oluyorum bir çatının altında değil. Elimde dört ekmek önümde duran eve doğru yavaş adımlarla ilerliyordum. "Kenyaa" bu sesi duymamla durdum bu sesi çok iyi tanıyordum benim bir gün sonum olacak kişiye ait olan sesi,adımlarım durmuş arkamı dönmek bile istemiyordum ama dönmeliydim bunu yapmalıydım, kendime bir sözüm vardı ve yerine getirmeliydim.

Cemre, eski okulunda geçirdiği berbat iki seneden sonra birkaç sorunlu öğrenci yüzünde başka bir okula nakil edilir. Başkent Koleji. Fakat kabusları burada da sona ermez. İlk günü tam olarak beklediği gibi berbat geçer ve çeşitli sebeplerden dolayı zorbalık görmeye devam eder. Cemre`nin hayatı sonuna dek berbat mı olacaktı yoksa bu sanrı bir şekilde sona mı erecekti?

Gece yeni başladığı okulda hiç bir sorun olmayacağını düşünür fakat okulun geçmişi ve laneti onun peşini bırakmaz.Bu yolda yalnız olacağını düşünen Gece zamanla yeni kişilerle tanışır ve onlarla okukdaki laneti yok etmeye çalışırlar.

Bazı insanlar vatanı korumak için savaşır. Bazıları ise hayatta kalabilmek için karanlığa dönüşür. Yüzbaşı Alparslan Tuğrul, Türkiye’nin en ölümcül timlerinden biri olan Sükût Timi’nin lideridir. Kurallarla yaşayan, duygularını bastırmayı öğrenmiş bir asker… Ta ki Seltrion adlı gizli yapılanmanın içine sızma görevi verilene kadar. Seltrion yalnızca bir suç örgütü değildir. Devletler, mafyalar, silah ağları ve kimyasal deneylerin iç içe geçtiği karanlık bir sistemdir. Ve Alparslan, bu sistemin içine sadece bir asker olarak değil, yeni lider adayı olarak girmek zorundadır. Fakat bu görev, onu yıllardır kaçtığı gerçekle yüzleştirir: Babası Harun Tuğrul da Seltrion’un içindedir. Bir yanda vatanı, diğer yanda geçmişi vardır. Ve bu oyunda hata yapan yaşamaz. Savcı Alara Soysal ise Seltrion dosyasının peşindeki en hırslı isimlerden biridir. Güçlü, zeki ve soğukkanlıdır. Ama kimsenin bilmediği bir sırrı vardır: İçinde büyüyen bir hayat… Birbirine düşman iki insan. Aynı karanlığın içinde sıkışan iki yaralı ruh. Görevler, ihanetler, kimyasal deneyler, kayıplar ve yasak bir aşk arasında herkesin uyması gereken kurallar vardır: Ağlamak yasak. Zaaf göstermek yasak. Dinlenmek yasak. Ve en önemlisi… Aşık olmak yasak. Ama bazı insanlar kuralları çiğnemek için yaratılır. 🖤

İstanbul’un kalabalık ve karanlık sokaklarında yaşayan Elif, sıradan bir hayat sürdüğünü sanırken bir gece gelen gizemli bir telefon her şeyi değiştirir: “Seni buldular.” Bu sözler, Elif’in yıllar önce kalybolduğu ve kendisinin bile hatırlamadığı geçmişini yeniden gün yüzüne çıkarır. Peşine düşen gizemli insanlar, ortaya çıkan eski fotoğraflar ve parça parça geri dönen anılar Elif’i tehlikeli bir gerçeğe yaklaştırır. Geçmişinde saklanan karanlık sırları çözmeye çalışırken Elif, hem kim olduğunu hem de kime güvenebileceğini sorgulamak zorunda kalacaktır. Çünkü bu şehirde bazı sırlar gölgelerde kalmak ister… ve o gölgeler Elif’i bırakmaya hiç niyetli değildir. 📖✨

Bazı gerçekler gölgen ortaya çıktığında anlaşılır

Lena adinda genc bir kizin yasadiklari.

8 kişilik arkadaş grubu kamp yapmaya gider ve arkadaşları deniz esrarengiz bir şekilde ölür cesedin üzerinde bir not bulunur ve 8 kişilik arkadaş grubunda herkesin aırları ortaya çıkmaya başlar ölüm oyununun içindedirler ve hepsi bir intikamdan ibarettir

Karanlık denince insanın aklına sessizlikte geliyor öyle değil mi? -İste 16 yaşında olan, ilk kazığını ailesinden ikincisi sevdiği kişiden yiyen ve her karanlığı kendi için fırsat zamanı olarak kullanan bir kızın dedektif olma hayalinin peşinden gittiğini anlatan roman...

Büyük mafya patronunun ilk (?) bakışta aşkı olan Han Jisung. Ve ağır başlı, acımasız, mafya başı Lee Minho.

Efnan için o gece sadece bir düün gecesiydi. Halasının mutluluğuna şahit olmak, sevdiği insanlarla birlikte birkaç saatliğine de olsa her şeyi unutmak istiyordu. Kahkahaların yükseldiği, çiçeklerin yerlere saçıldığı o salonda kimse birkaç dakika sonra her şeyin değişeceğini bilmiyordu. Çünkü geçmiş, tam da insanların en mutlu anlarını seçerek ortaya çıkmayı severdi. Yıllardır öldü sanılan bir adamın ortaya çıkışıyla birlikte iki aile arasında saklanan sırlar birer birer açığa çıkmaya başlar. Efnan, çocukluğundan beri doğru bildiği insanların aslında ondan çok şey gizlediğini öğrenirken; Gizer ise kendi ailesine dair öğrendiği gerçeklerin ağırlığı altında ezilmeye başlar. Bir düğün gecesinde başlayan yüzleşme, ikisini de geri dönüşü olmayan bir yolun içine sürükler. Gerçekler arttıkça güven azalır, öfke büyür ve geçmişin kirli yükü herkesin omuzlarına çöker. Gizer öğrendiği sırlarla baş etmeye çalışırken kendini Efnan’dan uzaklaştırır. Efnan ise bir yandan parçalanan ailesinin arasında kalırken bir yandan sevdiği adamı kaybetmemek için ayakta durmaya çalışır. Fakat bazı gerçekler sadece can yakmazdı. İnsanların içindeki her şeyi yavaş yavaş öldürürdü. Ve bazı hikâyelerde aşk, insanları kurtarmaya yetmezdi. “İnsan bazen her şeyin düzeleceğine inanıyor Gizer.” dedim gözlerimi geceye çevirirken. “Sonra bir gerçek çıkıyor ortaya… ve insanın içinde ne varsa tek tek öldürüyor.” Gizer uzun süre hiçbir şey söylemedi. Sessizliği bile yorgundu. “Bizim suçumuz neydi Efnan?” diye fısıldadı sonunda. Gülümsedim. Acıyan bir gülümsemeydi. “Yanlış insanların geçmişinde doğmuş olmamız.”