Alt-üst olan hayatlar, zorluklarla karşı karşıya kalınan bir sevda ve bu hikayeyi anlatan mektuplar... Yıllar sonra genç yüreklerde filizlenen taptaze bir aşk... "Korkuyorum Sibel, gözlerime bakınca anlayacaksın diye." - Eylül 2022

Aynı kasabada, birlikte büyüyen bir genç öğretmen ve doktorun, zamanla derinleşen sınanan aşk hikâyesi. {2▪︎Haziran▪︎2017} {1▪Ağustos▪2017} yayınlanış

Savaşın gölgesinde, kaybolan umutların yerini sevgi ve inanç alır. Bu, yalnızca bir aşk hikâyesi değil, bir direnişin, bir halkın var olma mücadelesinin öyküsüdür.

Birdaha dönmemek üzere evden çıktığında attığı adımların onu nereye götüreceğini bilmiyordu. Karanlığın göbeğinde, kederi ve öfkesiyle, kaderine yürüyordu.

Kendimi güzel diye adlandıramazdım belki. Ne boyum uzundu, ne nefes kesen güzelliğim vardı; ne gözlerim renkliydi ne de ince belim, güzel bir fiziğim, kadife gibi sesim, bembeyaz tenim... Hikayelerden fırlamış bir kız değildim anlayacağınız. Zaten benimki de hikaye değildi. Hayattı. Yalnızca okuduğum öykülerdeki o güzel ve saf kızların, yakışıklı ve mükemmel erkeklerle olan aşk hikayeleri yoktur hayatta. Yolda yürürken güzel diye adlandırmayacağınız insanların da bir evlilikleri, sevdaları, hayatları olduğunu görürsünüz. Ben o sıradan insanlardan biriydim. Ne tesadüflere, planlara, çekişmelere; ne de eli silahlı adamlara, mafyalara, belalara dair bir iz vardı hayatımda. Aşkı güçlü kılan kalpteki zincirlerdir, yaşanan çekişmeli ve kaçırılmalı olaylar değil. Her aşkta ortak tek bir şey vardır, o da kaybetme korkusudur. Çünkü bir yerde sevgi varsa korku da baş gösterir. Sevileni kaybetme korkusu. İşte bu korkuyu herkes yaşar. Ben Hülya. Beraber büyüdüğümüz kapı komşum Sefa`ya aslında âşık olduğumu onu kaybedebileceğimi fark edince anladım. O ise zaten yıllardır kalbinde benim için bir sevda büyütmüştü.

Sevdasına geç kalan ve geçmişinden kaçan bir genç adam vardı. Sevdiği kadın kayıptı. Onu bulmaya çalışırken hayatın ve kendi içindeki sırların da kapıları kendisine aralanıyordu.

Güzel eftalyamın hayatı babasıyla yaşadığı olaylar. Benim ilk kitabım ve nasıl olacak bilmiyorum☺️

Bunca yılın kaybını sana ellerimle verebilirim, ama tek adım görmediğim yere koşmamı bekleme benden. Ben sadece kendimi kurtarmaya çalışmıştım.

Yaz adında bir kızın lise aşkında takılıp kalmasını konu alıyor

“Bazı adamlar sadece bakmaz… Çeker. İçine, derinine, karanlığına.”

“Gerçek ‘adaleti’ sağladığını zannedenlere…” Zümrüt Yıldırım, geçmişinde yaşadığı bir kaybın acısıyla yanıp tutuşan, soğukkanlı ve kararlı bir kadındır. Tek amacı, ailesini ve hayatını mahveden yeraltı suç örgütlerinden intikam almaktır. Bu uğurda yıllarca kayıp olan, sevdiklerinden kalan tek hatıra olan bileziğin izini sürerek bir konağa girer ve onu geri alır. Bu hareket, Zümrüt’ün uzun zamandır planladığı intikam yolunun başlangıcıdır. Zümrüt için bu sadece bir başlangıçtır. Her şeyini kaybetmiş bir kadının, her şeyi yıkmak üzere çıktığı bir yoldur bu. Onun gözünde “adalet”, yalnızca yanmakta olan bir yangının adıdır.

90lar ve 2000ler kurgusu Adana’da yaşayan Gülce ve Mersin’de yaşayan Cihangir’in hikayesi . “Narenciye bahçesinde gördüm seni Gülce. Binbir çeşit turuncunun içinde bana ait olabilecek tek turuncu sendin.”

Sevgisini başkasına harcamış biri sevebilir miydi tekrar? Geçmişi peşini bırakmazken önüne bakabilecek miydi? Aileden yaralı iki ruh birbirini sarabilecek miydi? “Bükre gibisin Gökşin. Onun kadar eşsiz, rahatlatıcı, dingin ama bir o kadarda yalnız.”

eşinden şiddet gören bir kadın (amacım kadınları küçük düşürmek değil bir farkındalık yaratmak)

Sessizce giden bir yüreğin yankısı, bir gün mutlaka çarpar onların duvarlarında

Kalbi iyileştirmek, bir sakatlığı tedavi etmekten zordu. Nabzı ölçtü ama kendi ritmini kaybetti. ... Onu iyileştirmeye geldi ama kendi kalbini kaybetti. Karsu için sahalar hastane kadar yabancıydı. Doğuş için ise iyileşmek, bir gole ulaşmak kadar zordu. Biri kurallara bağlıydı, diğeri sınır tanımıyordu. Ama o 90 dakikalık maç ikisinde hayatını sonsuza denk değiştirecekti. ᯓDokunuş bir tedavi, bakış bir gol gibiydi...

Defne`nin burslu geldiği bu okulda başında aksilikler eksik olmaz. Derya, Harika, Barış, Yağız, Eren, Ceren, Azra, Gözde, Özge, Şahika, Veronica, Yiğit, Pembe, Güneş, Süheyla, Eftalya, Aslan, Kumsal, Berker, Ömer, Doğa, Neslişah, Ceyla, Kağan, Kardelen, Karel, Gülendam, Aras, Mert, Hakan, Rüya, Egemen, Alp, Sarp, Akın, Lila, Orçun, Eymen, İnci, Nisa, Büşra, Tormis, Emir, Salih, İmge, Işıl, Ferit, Melisa, derken Defne bu kaosların içinden nasıl sıyrılacak?

"Aysima ve Yiğit`in Hikâyesi" - Bir Sevdanın, Bir Görevin ve Bir Mücadelenin Romanı Aysima, idealist bir beden eğitimi öğretmeni. Yiğit ise görev bilinciyle yaşayan bir asker. Hayat, onları farklı dünyalarda büyütse de aynı kaderde buluşturur. Görev aşkıyla, yüreklerinden taşan sevdayla ilerledikleri bu yolda, hem gözyaşlarına hem de gülümsemelere tanık olacaksınız. Bu roman, aşkın ve fedakârlığın iç içe geçtiği, hayata dair derin izler bırakan bir yolculuk..

Küçüklükleri çok zor geçen Damla ve Uraz; anne ve babalarının evlenmeleri ile birbirlerinden nefret ederler, fakat daha sonra bu nefretin aslında sadece aşk olduğunu anlarlar

Kahramanımızın başına o kadar olay gelir ki,sonunda kim olduğunu bile anlamaz .Sadece kendi olmak ister

Aral Demir Aslan`ın ve ekibinin yeni görevleri belli olmuştu: LAVİN NİLDA KORKMAZ Çia örgütünün lideri olduğu bilinen ama kanıt bulunamayan o kişi Aral`ın Nilda`ya yaklaşması gerekiyordu bilgi verebilecek kadar ona güvenmesi sağlaması belki de aşık olmasını sağlaması lazımdı. Peki ya Lavin Nilda çoktan Aral`ın bir ajan olduğunu öğrenmişse ve sadece Aral`a oyun oynamak istiyorsa?

Kardeş olmak için kan bağına ihtiyaç mı var? İnsan kankası ile de kardeş olamazmı? 🌺🐚

"Hayatımdaki sessiz ol.. ama sensiz oldurma beni." 271224🪐

Sevmek nedir? Sevmek sadece onu görünce kalbinin hızlanması mı yoksa her gün görsen bile özlemek mi, Onun bir tebessümü için kendinden vazgeçebilecek olmak mı, Saç teline bile kıyamamak mı? Sevmek acıtır bazen kalbine öyle bir kıymık batar ki mutluluktan havaya uçtuğun zamanları bazen gözyaşları ile hatırlarsın anıların göz yaşında gizli kalır...

Nazım Hikmet`in şiiriyle biten bi hikaye... Ne hasta bekler sabahı, Ne taze ölüyü mezar, Ne de şeytan, bir günahı, Seni beklediğim kadar. Geçti istemem gelmeni, Yokluğunda buldum seni; Bırak vehmimde gölgeni Gelme, artık neye yarar...