Ela, yazı huzurla geçireceğini sanıyordu. Gökyaka’nın sıcağına, rüzgârına ve sessizliğine sığınmıştı. Ama evinin kapısı çaldığında, bu yazın sıradan olmayacağı kesinleşti. Gelen kişi, tahammül edemediği tek insandı: Atlas. Birbirlerine katlanamayan, ama kaderin sürekli karşı karşıya getirdiği iki genç. Aynı çatının altında, geçmişin gölgesinde ve kontrol edemedikleri duyguların tam ortasında kaldılar. Kaçmaya çalıştıkça daha da yaklaştılar. Gururla başlayan yol, farkında olmadan başka bir yere çıkıyordu.

Boks ile alakalı spor aşk kurgusu.Iyi okumalar eksiklerimi yoruma yazın lütfen.

Hayat abilerim konusunda yüzüme gülmemişti belki fakat... Yaradan beni bununla imtihan etmişti. Ben her daim kalkmalıydım ve her daim dimdik durmalıydım. Çünkü insan her şeye rağmen devam etmek zorunda hisseder kendini. Devam etmezse sendeleyip düşmekten korkar. Yaşadığı onca şeye rağmen hep ileriye gitmek ister. Ama bazı yaşananlar emarelerini hep en ileriye taşır, seni hiç beklemediğin yerden vurur. Bu da senin imtihanındır. Eğer imtihanını sevmeye çalışırsan, hayatta seni sevmeye çalışır. Düşe, kalka...

Ailesinin zoruyla nenesinin köyüne götürülen Ahsen, koca bir yazı burada geçirecek olmasını kabullenmemektedir. Arkadaşları ile kumsalda tatil planları yaparken Yoncalık Köyü`nde onu bekleyen yepyeni bir hikayenin başrolü olacağından habersizdir elbette...

Bir kurşunla değişen hayatlar, bir bakışla çözülen sırlar… Mira, dışarıdan mükemmel görünen ama içeride yavaş yavaş çürüyen bir hayatın tam ortasında... Aren ise karanlığa adım attığı günden beri hiçbir şeye bağlanmamış bir suikastçı. Onların yolları, kan kokan bir gecede kesişti. Biri yaşamak için savaşıyordu, diğeri yok etmek için… Ama kimse kaderin oyunlarını tahmin edemezdi. Geçmişin izleri silinmeden, gelecek yazılamaz. Peki ya ikisinin de gerçeği bir yalan üzerine kuruluysa? Bazı insanlar tanımadan bile unutulmaz, bazı yaralar sarılmadan bile acıtır...

Derin kütüphanede eski bir defter bulur ve bu önemsemediği defter birkaç yıl önce kaybolan o kıza aittir üstelik o kız nefret ettiği okulun popüler çocuğunun en yakın arkadaşıdır bu hikayede kimse masum değildir. Kural 1: kimseye güvenme en yakınına bile..

"Meğer benim bu güne kadar yaşadığım hayat sadece olaylar silsilesinden ibaretmiş; beni sana getirmek için başıma gelen geçici heveslermiş. Yaşamak sensin, sevgilim." Bana bunları söylemesinin üzerinden günler geçti, ama ne yüzünü gördüm ne sesini duydum. Bilmeden bana veda etmiş olma ihtimali beni öldürüyordu. Ama ne yapar eder, bana geri gelirdi; 25 yıl sonra beni bulmuş bir adam, şimdi bırakmaz değil mi? Hem de karnımda ondan bir parça taşıdığım haberin henüz almamışken... Ah sevgilim, sana kavuşmak için günlerce zemheride kaldım, sesim çıkmadı. Ama ya şimdi benden gittiysen, ben nasıl dayanırım?

𝐵𝑖𝑟 𝑘𝑖𝑡𝑎𝑝𝑡𝑎 𝑜𝑘𝑢𝑚𝑢ş𝑡𝑢𝑚 𝑠𝑒𝑣𝑚𝑒𝑘 𝑒𝑟𝑘𝑒ğ𝑒, 𝑠𝑒𝑣𝑖𝑙𝑚𝑒𝑘 𝑘𝑎𝑑ı𝑛𝑎 𝑦𝑎𝑘ışı𝑟𝑚ış. 𝐵𝑢 𝑘𝑎𝑑𝑎𝑟 𝑠𝑒𝑣𝑖𝑙𝑑𝑖ğ𝑖𝑚𝑖 𝑖𝑙𝑘𝑘𝑒𝑧 ℎ𝑖𝑠𝑠𝑒𝑡𝑡𝑖𝑚 𝑏𝑎𝑏𝑎 𝑠𝑒𝑣𝑔𝑖𝑠𝑖 𝑔ö𝑟𝑚𝑒𝑚𝑖ş 𝑏𝑖𝑟 𝑎𝑑𝑎𝑚𝑑𝑎𝑛... 𝐵𝑒𝑛 ℎ𝑒𝑝 𝑑𝑢𝑎 𝑒𝑑𝑒𝑟𝑑𝑖𝑚 𝑅𝑎𝑏𝑏𝑖𝑚𝑒 𝑘𝑎𝑟şı𝑚𝑎 ℎ𝑎𝑦ı𝑟𝑙ı𝑠ı𝑛ı 𝑘𝑜𝑙𝑎𝑦𝑙ı𝑘𝑙𝑎 𝑎𝑓𝑖𝑦𝑒𝑡𝑙𝑒 𝑘𝑎𝑟şı𝑚𝑎 çı𝑘𝑎𝑟 𝑑𝑖𝑦𝑒. 𝐵𝑖𝑟 ş𝑒𝑦 𝑎𝑛𝑙𝑎𝑑ı𝑚 𝑘𝑖 𝑅𝑎𝑏𝑏𝑖𝑛𝑒 𝑔ü𝑣𝑒𝑛𝑒𝑛 𝑦𝑜𝑙𝑑𝑎 𝑘𝑎𝑙𝑚𝑎𝑚ış...

Mimarla Askerin birbirinden hoşlandığı bir kitap . İyi Okumalar Dilerim ❤️

Seni bulacağım Ebrar

Çilay yanlışlıkla eklendiği düşünülen grupta her şeyin güzel gittiğini düşünüyordu. Arkadaşlıkları vardı ve eğleniyorlardı. O olaya kadar. Çilay`ın geçmişi tekrar onun peşinden koşmaya başlayana kadardı mutlulukları. Çok kısa sürede çok büyük yerlere gelen Çilay, başarısının bedelini ödemişti. Fakat yeni bir bedeli daha ödemesi gerektiğini bilmiyordu. Geçmişteki yaralarına rağmen eğlenceli kişiliğe sahip olan Çilay, Varis`in varlığından habersizmiş gibi yaşıyordu. Oysa o da biliyordu Varis`i. Hatta en yakından o tanıyordu.

Gece İzmir’de yaşayan 22 yaşında bir kızdır. Okulu sebebiyle ailesinin yanında yaşayan gece, okulunun bitmesi ile beraber Buca‘dan Çeşme’ye taşınır. Taşınması ile beraber eski hayatını geride bırakan, kendisine yeni bir sayfa açan Gece’yi yeni hayatında neler bekleyecek?

𝗞𝘂𝘇𝗲𝘆𝗰𝗶𝗸: biliyor musun, normalde birinin bana Yiğit demesinden nefret ederim. 𝗞𝘂𝘇𝗲𝘆𝗰𝗶𝗸: Ama senin söylemen 𝗞𝘂𝘇𝗲𝘆𝗰𝗶𝗸: Hoşuma gitti ;) -Görüldü.

“Bir zamanlar yaralarımı saran çocuk şimdi beni kendisi yaralıyor”

Özür dilerim kendime , özür dilerim hayatıma , özür dilerim tüm herkese. Kendimi çok yiprattim kendimi çok yıktım kendimi. Ama artık toparlanma vaktim geldiğini düşünüyorum sevgili okur`um. Belki okuyunca hiç bir duygunuz olmicak. Belki göz yaşı dökeceksiniz. Sizde karanlıgı yaşadiniz biliyorum. Ama unutmayın : " karanlık olmasaydı aydınlığın bir önemi yoktu..." Ben Gece asosyel Gece insanlar bana böyle der bu kitapta senle birlikte acı çekçez , ağliyacagiz. Ama bir tarafta güleceğiz çünkü yenı bir hayat gelıcek önüme. Bu söylediğimi unutma : karanlık olmassa aydınlığın bir önemi yoktur... Misam bir odaya giriyorsunuz o oda karanlık bir tusla aydinlatiyorsunuz. İşte bu karanlığın tanımı.

Aynı kaderi paylaşan iki genç. Evren onları birbirlerini iyileştirmesi için tesadüfen yan yana getirir. Tesadüf diyoruz ama belkide onlar bu kaderi birlikte olmak için yaşadılar. Aşkı doruklarında yaşayacak olan iki genç. İyi okumalar dilerim...♡

"Kaza! Kaza olmuş!" - Ama artık anlamıştım. Aşk vardı, ilk görüşte aşk ise kaderin bir cilvesiydi... - Karısına hâlâ aşık. Ondan bahsederken gözlerinin içi parlıyor ve bu benim canımı yakıyor. - "Garip olan bunlar değil." Dedim tane tane. "Garip olan onunla birlikte müziği dinlerken veya göz göze gelirken kalbimin hızlanması." - "Kurtardım." Dedim rahat bir nefes vererek. "Kurtardın." Dedi zorla çıkan sesine rağmen fısıldayarak. -20 Mart 2024 Yayın Tarihi-

Bazı insanlar sessizliğe saklanır. Bazı geçmişler konuşulmaz, sadece hissedilir. Ada, kimseye ait olmayan bir hayatta, bir adrese bile ait hissetmeden yaşıyor. Ama bir gün... hiç tanımadığı biri ona sadece bir kelimeyle ulaşıyor: “Giz.” Bu kelime, yıllardır sakladığı şeyi hatırlatıyor. Ve belki de, yıllardır unutulmak için çabalayan birinin onu izlediğini. Her sessizlik bir bağırış olabilir. Her “giz”, bir aşkı saklıyor olabilir.

ben yelda 19 yasımda olmayacak bır sevdaya tutuldum ve hersey sonra oldu

16 yaşındaydım. Kafamda sınavlar, kalbimde fırtınalar vardı. Herkes büyümemi bekliyordu ama ben daha kim olduğumu bile bilmiyordum. Sonra O geldi. Mavi montu, utangaç gülüşü ve her şeyin içinden geçip gelen şarkılarıyla. Bu satırları 28 yaşında yazıyorum. O günleri hâlâ her gece rüyamda yaşıyorum. Birini sevmek neydi, hayal kurmak nasıl bir özgürlüktü, bir insan bazen neden sadece durup gökyüzüne bakmak isterdi — hepsini ilk defa onunla öğrendim. Ama hiçbir şey kolay olmadı. Okul, aile, arkadaşlar, hatta kendi içimdeki karanlıklar... Bazen O bile yetmedi. Bazen ben kendime bile yetemedim. Bu kitap, bir hayalin peşinden giderken gerçeğe çarpan bir kızın hikayesi. Ve belki de, büyürken en çok kaybettiğimiz şeyin kendimiz olduğunu hatırlatan bir hatıra defteri. Hayalperest, geçmişi hatırlamakla geleceği hayal etmek arasında kalmış tüm kalplere yazılmış bir mektup.

Ağa kızı Arjin Eroğlu. Surayn Aşiretinin Ağası Dijvan suraynın, berdel sonucu kaoslu hikayesi. #töre #berdel #aşk #mardin #diyarbakır #ağa #ağam #sevda

Deniz ve Kaan... İlk kez çocukken tanıştılar. Dört yıl boyunca birlikte büyüdüler neredeyse. Okul çıkışı aynı sokaktan yürüdüler, aynı ağacın altında hayaller kurdular, aynı şarkılara güldüler. Çocuktular ama bazı bağlar yaştan bağımsız kurulur; öyleydi onlarınki. Sonra hayat araya girdi. Taşınmalar, yeni okullar, yeni şehirler… İletişim bir süre sürdü, sonra sessizce bitti. Zamana karıştı sesler, görüntüler, anılar... İsimler hatırlandı bir süre. Sonra onlar da flu oldu. Ama bazı duygular unutulmaz, sadece biçim değiştirir. Yıllar sonra bir gün, bambaşka insanlar olarak karşılaştılar. Ne yüzlerini tanıdılar ilk anda ne isimlerini. Ama o an bir şey oldu. İçlerinden biri hafifçe duraksadı, diğeri başını çevirip ikinci kez baktı. Bir his... Sanki hiç tanımadığı birine yıllardır aitmiş gibi. Sanki özlediği ama kim olduğunu bilmediği biri karşısındaymış gibi. Ve sonra, Deniz’in dudaklarından döküldü o cümle: "Ben seni yazmıştım..." Kaan’ın gözleri kısıldı, önce anlamaya çalıştı… sonra yavaşça başını salladı. Çünkü o da yazmıştı. Unuttuğu bir çocuğu, adını anımsayamadığı bir dostu, ruhunun bir yerine kazınmış o eksik parçayı... Bu kurgu metaforik olarak şu soruyu sorar: 👉 "Hayal ettiğin birine aşık olman mı tuhaf, yoksa bir yabancıyı tanımadan ruhuna ait hissetmen mi daha garip?"

İdol olan ve süper güçleri olan gençlerin dünyayı lanetlerden koruması gerekir. Grup lideri ve kalp hastası olan Sarp kendini bulmaya çalışırken aile geçmişiyle yüzleşmeye başlar. Bununla birlikte konserinde gördüğü o kızı da araması gerekmektedir.

Mahvolan bir hayat. Bir acı, bin gözyaşı. Asel Lal Korkut hayır o artık bir korkut değil o kandemir. Asel`in hem üzücü hem eğlendirici hikayesini okumaya hazır mısınız?

17 yıl sonra herşey alt-üst olmuş , hayatı sadece küçük bir hata dedikleri şeyle değişmişti.O hastane odasında yaşadığı herşey gözünün önünden bir film şeridi gibi geçti.