Ben buradan da kurtulurum.

~Süper golcüler ama kendi tarzımla hazırlayacağım kendi karakterimide ekledim o yüzden 8.sezon olarak dusunebilirsinizz😼💙

Omegaverse evrimin de geçen bir hikaye özel güçler var BxBxb

Bir krallık, bir prenses, bir şövalye... Hayatın en güzel döneminde büyük bir saldırı planıyla alt üst olur herşey. İşte tam bu karışıklığın içinde birbirine bakar iki çift göz... Şimdi hazır mısınız eski krallık dönemlerinin o göz alıcı aşk hikayelerine... Hazırsanız başlıyoruz.

İki evren, tek bir uçurum: Araf. ​Bir zamanlar Aura’nın parlak zekası ve Arid’in kadim oyunları bir bütündü. Ancak Aura, teknolojinin soğuk ışığına kapılıp ruhunu ekranların ardında hapsettiğinde, dostluk yerini derin bir sessizliğe bıraktı. Arid’in uzattığı yardım eli, kibrin duvarlarına çarpıp kırıldı. ​Eliz, Aura’nın kusursuz ama mutsuz dünyasında, nefretle büyütülmüş bir genç kız. Arid’i sadece "gerici bir düşman" olarak tanıyordu. Ta ki bir kaza onu nefret ettiği o topraklara, tozun ve geleneğin kucağına düşürene kadar. ​Lucian, Arid’in sert mizaçlı komutanı ve gelecekteki lideri. Görevi vatanını korumak, amacı ise Aura’nın soğuk dokunuşundan halkını uzak tutmak. Karşısında yaralı bir Aura’lı bulduğunda, sadece bir düşmanı değil, tüm inançlarını sarsacak bir gerçeği de bulmuş oldu. ​İlerlemenin yok ettiği duygular, geleneklerin sert kurallarıyla çarpışıyor. İki düşman evrenin çocukları, nefretin bittiği yerde, Araf`ta buluşuyor. *** ​Aura gelişti ama hissetmeyi unuttu. Arid korudu ama affetmeyi unuttu. ​Eliz, teknolojiyle donatılmış bir nefretle büyüdü. Lucian ise savunma hatlarında geçen bir ömürle. Aralarındaki görünmez duvarlar, kraliçenin kibriyle örülmüştü. Ancak kader, Eliz’i düşman bildiği toprakların tam kalbine fırlattığında, bildiği tüm doğrular birer birer silindi. ​Bir yanda gökyüzüne uzanan metal kuleler, diğer yanda toprağın kadim şarkısı... Ve bu iki uçurumun ortasında kalan iki kalp. *** ​Araf: Savaşın gölgesinde yeşeren imkansız bir bağın hikayesi. Aura ve Arid... Biri geleceğin kölesi, diğeri geçmişin bekçisi. İki evrenin arasındaki köprüler yıllar önce kraliçenin emriyle yıkıldı. Ancak Eliz, nefret ettiği o "eski dünyaya" yanlışlıkla adım attığında, sadece bir düşman komutanla değil; kaybettiği benliğiyle de tanışacaktı. ​Savaş kapıdayken, aşk bir ihanet midir yoksa tek kurtuluş mu? TÜM HAKLARI BANA AİTTİR!!

Eğer hayatınızı çalan bir insandan intikam almak için size ikinci bir şans verilseydi kabul eder miydiniz?

"Herkes kendi hikayesinin kahramanı olduğunu sanır, değil mi? Ben de öyle sanmıştım. Pars’ın gözlerindeki o mühürlü aşkın, Lunaris’in gümüş ormanlarındaki o eşsiz huzurun ve kalbimdeki o sarsılmaz güvenin başrolü olduğuma yemin edebilirdim. Onun elleri belimi sardığında, evrenin merkezinde biz varız sanıyordum. Ama kaderin parşömeninde ismimin yanına düşülen o küçük notu görmemişim: ‘Hikayenin sonuna kadar hayatta kalması gerekmiyor.’ Ben Alya. Ben, bir başkasının efsanesinin başlaması için feda edilmesi gereken o ‘yan karakter’mişim. Gökyüzü yırtılıp o yabancı kız düştüğünde, sadece dünyamız değil, üzerine titrediğim her anı da parçalanmaya başladı. Pars’ın bakışları değiştiğinde, mühür canımı yakmaya başladığında anladım; ben bu masalda sadece bir figürandım. Ama unuttukları bir şey var... Bir yan karakterin kaybedecek hiçbir şeyi kalmadığında, tüm hikayeyi ateşe vermesi için sadece bir kıvılcım yeterlidir. Ve ben, kendi küllerimden yeni bir karanlık yazmaya hazırım."

10 yaşındaki Ava’nın,ailesinin ölümü ardından kendisinin aslında bir element olduğunu öğrenir.Euria Dünyasına geldiğinde başına gelecekler,onun asla tahmin etmeyeceği şeylerdir.Bu yolda arkadaşları,sevdikleri belki ölücek,belkide ona ihanet edicektirler. Ama o,herkesi kurtarana dek durmayacak.

1836 yılı… Krallığın sınırındaki karanlık ormanda yaşayan mor saçlı bir kız, köylüler tarafından bir lanet olarak görülmektedir. Onun hakkında anlatılan tek şey, tehlikeli olduğu ve yaklaşılmaması gerektiğidir. Rowan ise kralın en güvenilir avcısıdır. Aldığı emir nettir: Ormandaki bu gizemli varlığı bulacak, güvenini kazanacak ve onu ortadan kaldıracaktır. Fakat Rowan, ormanda karşılaştığı şeyin bir canavardan çok daha farklı olduğunu fark eder. Söylentiler, gerçekler ve kalbin sesi birbirine karışırken, bu görev yalnızca bir av olmaktan çıkar. Çünkü bazı lanetler öldürülmez… insanı kendine bağlar.

1836 yılı… Krallığın sınırındaki karanlık ormanda yaşayan mor saçlı bir kız, köylüler tarafından bir lanet olarak görülmektedir. Onun hakkında anlatılan tek şey, tehlikeli olduğu ve yaklaşılmaması gerektiğidir. Rowan ise kralın en güvenilir avcısıdır. Aldığı emir nettir: Ormandaki bu gizemli varlığı bulacak, güvenini kazanacak ve onu ortadan kaldıracaktır. Fakat Rowan, ormanda karşılaştığı şeyin bir canavardan çok daha farklı olduğunu fark eder. Söylentiler, gerçekler ve kalbin sesi birbirine karışırken, bu görev yalnızca bir av olmaktan çıkar. Çünkü bazı lanetler öldürülmez… insanı kendine bağlar.

Macera ve korku içerir ve 10 yaş üstü

İnsan dünyasındaki tüm fikirlerin ve düşüncelerin sahibi periler… Onlar tüm fikirlerin kaynağı farklılıklar onların elinde. Aralarında bir peri hepsinden farklı neşe bir dolu enerji bombası fakat bir o kadar beceriksiz. Baş belası olarak görülen bu kızın macerası…..

Hruwen krallığı ve aurelion krallığı uzun süredir düşmandır.Taki ülke kurallarına uymak zorunda kalıp aynı masaya oturmak zorunda kalana kadar.

Kitap silindi ................................

Çok eski zamanlarda Dünya üzerinde oluşan bir salgın nedeni ile çoğu insan değişik varlıklara dönüştü. Bu sebeple dünyadan kovulmak zorunda kaldılar. Periler, vampirler, cadılar, deniz kızları ve kainler Gönderildikleri Dünyada, Mindora`da nasıl hayatta kaldılar bilinmez ama hepsi kendisine bir devler kurar. Yıllar sonra bu salgın yeniden olur ancak tarihten silinen bu eski olay bilinmedigi için bu kişiler oldurulmeye başlanır. O zaman da Mindora`da ya sürgün edilenler dunyadakileri kurtarmaya çalışır. Ama asıl sorun Mindora`dadır...

Şuan bir aciklama henüz yok ama oluvak

Yüzyıllardır saklanan yedi kadim yüzük ve bu yüzüklerin kaderini belirlediği yedi genç. Güç, seçimle değil kaderle gelir. Ama her gücün bir bedeli vardır. Gizli bir konsey, dünyanın en güçlü ailelerinden yedi kişiyi bir araya getirir ve tek bir seçimle hayatlarını değiştirir. Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Bazı güçler dünyayı korumak için vardır, bazıları ise onu yok etmek için.

“Dünyayı kurtarmak için ödenen bedel, sadece hayatlar değil, bir daha asla geri gelmeyecek olan kanın kendisiydi.” Kadim zamanlarda, iblisler dünyayı ateşe verdiğinde dokuz büyük aile kendi soylarını ve kanlarını feda ederek Dokuz Kutsal Silah’ı dövdü. İblisler defedildi, ancak zaferin bedeli ağırdı… Silahları var eden o eşsiz ruhlar ve kanları yok oldu. Bugün, kutsal silahlar eski ihtişamlarının sadece birer gölgesi. Kullanıcıları ise o büyük ataların gücüne ulaşmaya çalışan yitik mirasçılar. Bir yanda insanlığı korumaya çalışan dokuz büyük Avcı, diğer yanda dünyayı yutmaya hazırlanan dört büyük Egemen... Bir de iki ruh ile tek beden.

Bir çete üyesi ile bir prensesin aşkı mı hemde nefretten aşka mı?

Başka bir diyarın kasvetli ,vampirlerin soğukluğu, perilerin tatlı sıcaklığı...

Ufak çaplı bir Bl

Annesini ve babasını on yaşındayken kaybeden Sarah`ın yaşam mücadelesi Henüz on yaşında olmasına rağmen Sarah`ın kardeşi Nova ile birlikte zalim Kyana`dan kaçması ve birlikte yaşama tutunmaya çalışmaları Şimdi ise Sarah yirmi yaşında ve kardeşi ile krallıktan çok uzakta mutlu bir şekilde yaşamakta ŞİMDİLİK

Henüz on yaşındayken annesi ve babasını Kyana`nın zalimliklerinden dolayı kaybeden Sarah bunu öğrenince kardeşi Nova ile birlikte Kyana`dan uzaklaştılar.Kardeşiyle birlikte çok zorlu bir on yıl geçiren Sarah şimdi yirmi yaşındadır ve kardeşinin başına gelenler yüzünden hayatını yek bir yalanın üztüne kurdu. Peki bu yalan neydi ve Sarah bu yalan ile başa çıkabilecek miydi?

Bazı kapılar yalnızca açılmaz… Seni seçer. Eflal, sıradan bir müze ziyaretinde eski bir vazoya dokunduğunda bunun sadece tarihî bir eser olduğunu sanmıştı. Ta ki dünya bir anlığına sessizliğe gömülene kadar. Zaman durdu. Ve Eflal kayboldu. Gözlerini açtığında artık kendi dünyasında değildi. Valthera’daydı. Ama uyandığı yer bir sokak, bir orman ya da bir tapınak değildi… Bir kralın yatağıydı. Valthera’nın kayıp prensesi yıllar önce ortadan kaybolmuştu ve kimse onun geri döneceğine inanmıyordu. Yine de Eflal’a bakarken bazıları bir ihtimali düşünmeden edemiyordu. Ya efsaneler yanılmıyorsa? Ya da… yanlış kişiye bakıyorlarsa? Eflal hiçbir şey hatırlamıyordu. Ne bu dünyayı, ne de neden burada olduğunu. Ama bazı soruların cevabı hatırlanmaz… Bulunur.

Whispera`nın tarihi yeniden yazılıyordu. Asırlardır saklanan lanet sonunda fırsatını bulmuş ve saklandığı karanlık dehlizlerden gün ışığına çıkmıştı. Gökle yer arasındaki dengeyi koruyan Lamia takım yıldızı düşmüş ,denge bozulmuştu. Savaş başlamak üzereydi... Ya lanet bütün evreni ele geçirecek perilerin ve insanların sonu olacaktı; yada melez veliaht bulunup evrenin kurtuluşu olacaktı. Artık güneş bile eskisi gibi parlamıyor , çiçekler yapraklarını teker teker döküyordu. Halk gücünü kaybediyor , periler bitkin düşüyordu. Whispera`nın renkleri soluyordu... Whispera`nın sihiri yok oluyordu... Whispera ruhunu yitiyordu... Sakinliği ve düzendeki başarısıyla tanınan Thistlewood kasabası bile  büyük karmaşalara ev sahipliği yapmaya başlamıştı. Halk bu gidişattan tedirgin oluyor ve daha da saldırgan hale geliyordu. Ama bu karmaşadaki en önemli etken kötü güçlerin halkı ele geçirmesi ve onların ruhlarına sızmasıydı. Artık herkes garip davranmaya başlamış , içlerindeki iyiliği unutmuş , benliklerini yitirmişti. Kendini bu kötülükten korumaya çalışanlar bile başarılı olamıyor ; lanet, bir bataklık gibi herkesi ve her şeyi içine çekiyordu . Çırpınan daha çok batıyordu. Fakat bir kişi vardı ki o ne benliğini yitirmiş ne de iyiliği unutmuştu. Lanet ona dokunamamıştı. Kendini sağlam tek kişi olarak halkını korumaya çalışmakla sorumlu tutmuştu . O komşularını koruyacak , arkadaşlarını savunacak , evreni kurtuluşa erdirecekti. Bu kadar güçlü bir lanetle tek başına ne kadar savaşırdı bilmiyordu ancak bildiği bir şey vardı o da kanının son damlasını akıp toprağa karışana kadar evreni için çabalayacaktı. Halkı onu bekliyordu. Orman onu çağıyordu. Derinlerden şu ses geliyordu : " Uyanış başladı."