Kız tam tecavüze uğrayacakken evi askerler basar ama şöyle bir şey vardır ki kız askerin ilk görüşünde ilgisini çekmiştir

Doğunun vahşi dağlarında, yalnızlığın en karanlık çukurunda doğan bir kadın: İzem Dağla Bozkurt. Yetim, kimsesiz, sevgisiz büyümüş bir yalnız kurt. Güçlüdür, gururludur; üniformayı giyer, vatan için kan döker, “Yalnız Kurt” olur. Bir operasyonla her şey değişir: Esir düşer, zincire vurulur, unutulur. Kimse aramaz, çünkü seveni yoktur. Karanlık hücrede işkence görür, aşağılanır, taşlanır, köpek gibi tasmayla sürüklendir. Gururu lime lime edilir, ruhu kanar. Ama o kırılmaz. İçindeki intikam ateşi sönmez. Zincirler içinde bile ulur. Bir anlık fırsatla patlar: Düşmanını vahşice yok eder, kanla özgürlüğe bir adım atar. Bu, unutulmuş bir askerin, kimsesiz bir kadının son direnişidir. İzem Dağla Bozkurt’un destanı: Yalnızlığın, acının ve asla teslim olmayan bir ruhun isyanı. O ölmedi. O sadece yeniden doğuyor. Ve doğduğunda, dağlar titreyecek.

Yazılma aşamasında...⚡️✈️🫡

ASKERİ KURGUDUR! . Alya, Diyarbakır’ın naçizane bir köyüne atanan bir öğretmendir. Alya, atandığı köyü tanımak için küçük bir gezintiye çıkar. Olacaklardan habersiz bir şekilde kırlara doğru yürümeye başlar. “Hey, dur!” Alya, arkasını döndüğü zaman gördüğü insanla şok oldu. Bu bir askerdi. “Kimsin?” Karşısındaki asker ona doğru silah tutunca, Alya irkildi. Ve o an arkasına bile bakmadan koşmaya başladı. Ta ki bir mayına basana kadar.

Sahile kafa dağıtmak için çıkan Duman Timi kavga sesleri duyarlar. Seslerin kaynağına gittiklerinde 2 kadının 10 kişilik bir erkek grubunu dövdüğünü görürler ilk baş ayırmaya çalışsalarda olayın aslını öğrenince onlarda dövmelerine yardım ederler ama bunu yaptıkları sırada o iki kadının yeni timine gelecek kişiler olduğunu bilmiyorlardır... Bir Asker Kurgusudur İyi Okumlar Dilerimm💗

Babası albay olan Berfin kendisinin bir albay kızı olduğundan dolayı büyük tehlikenin içine girer bir sabah çok sevdiği ve çalıştığı bir çiçekçi de bir servis götürürken beklenmedik sürprizlerle karşılaşır bu olaydan sonra yasin albay kızını koruması için en iyi askerlerinden biri olan Yaman Ali bozkır görevlendirir ama bilmediği bir şey var bu hikayede yaman ve Berfin sonunda birbirlerine alışabilecekler mi yoksa hala düşmanca bakacaklarmı

Bir şehit haberi ile tüm hayatları değişen,9 yaşında büyümeye mahkum bırakılan, küçücük bedenlerine rağmen intikam yeminleri eden iki kardeş GECE ve GÖKTUĞ.

Açelya, sevdiği adamın ihanetiyle dağılmış bir kadındı. Güvendiği her şey bir anda yıkılmış, kendine bile yabancı hale gelmişti. Günler geçtikçe sessizliği büyüdü, gecelerse alkolle doldu. Unutmak istedikçe daha çok hatırladı, kaçtıkça aynı yere döndü. Bir gece, karanlıkla birlikte o adam girdi hayatına. Ne tesadüf ne de kaderdi bu; sadece iki farklı ruhun kısa bir kesişmesiydi. Ama bazı karşılaşmalar, insanın hayatını sessizce değiştirirdi. Eylülzede: Bir mevsimin hüznünden sağ çıkamamış insan.

EMANET “Burası kurtlar sofrası prenses, sen ise artık Pars’ın namususun.” Abisinin şehadetinden sonra hayatı buz kesen İlayda, yas tutmak yerine ateşin içine yürümeyi seçti. Mersin’in sıcağını bırakıp Karaman’ın ayazına, abisinin son nefesini verdiği o topraklara adım attı. Karşısında ise bir dağ gibi duran, buz mavisi bakışlarıyla dünyayı dize getiren Yüzbaşı Sarp Karahan vardı. Sarp için İlayda sadece bir emanet değil, uğruna dünyayı yakacağı tek kadındı. Bir yemin, bir emanet ve ayazda filizlenen imkansız bir aşk… “Sen yanımda ol yeter Sarp Abi.” “Ben hep bir adım arkandayım, merak etme.”

İnsan yanmadan nasıl kül olsun dediniz dimi? Yanılıyorsunuz,çoğu insan yanmak ne demek onu bile bilmeden izmarit gibi ezildi,kül gibi etrafa uçustu,alev gibi yandı ama kimse bir aşk yüzünden yanmadan kül olmadı demişsinizdir.Ama biz aslında kül olduktan sonra yanmanın acısını konusmak için burdayız.Yanmak ne demek bilmeyenleri kül gibi uçurarak yakanları bu hikayede izmarit gibi ayağımızın altında ezeceğiz.Aştan,sevdadan,yanmaktan korkanlar bu hikayedeki Esrin`in yerine kendini koysun ve öyle okusun derim.

Bir zamanlar diye başlardı masallar. Bir zamanlar… Bir kız vardı. Ne çok sevilmişti ne de çok mutlu olmuştu ama inanmıştı. İyi bir kalbin her şeyi düzelteceğine, sabrın her kapıyı açacağına, aşkın her şeyi affettireceğine… O kız bendim. Ben, bir masala inandım. Belki de her kadın gibi, gelinlik beyazına umut yükledim. Bir masanın başında, herkesin gözleri üzerimdeyken, bir ömür beklemeyi vaat ettim. Ama ben beklerken, o gelmedi. Ve o gün… içimdeki tüm çocukluk düştü yere. Ne bir prens vardı o salonda, ne de gerçek bir masal. İnsanlar “geçer” dediler. Zaman “iyileştiririm” dedi. Aile “sen suçlusun” dedi. Ben… sustum. Bir kez daha, herkes konuştu; ben sadece içimdeki gürültüyü dinledim. Masalların hep güzel bittiği söylenir. Oysa bazı masallar hiç bitmez. Yarım kalır, kırılır, kanar. İşte bu kitap, öyle bir hikâyenin önsözü: Gelinliğini çıkardığında üzerindeki kanı hâlâ silinmemiş bir kızın hikâyesi bu. Dudaklarından damlayan sessiz çığlıkların, kırılmış hayallerin, yarım kalmış adımların hikâyesi. Ben aşkı göğsüme bir nişan gibi taktım ama kalbime saplandı. Bir kere değil, defalarca. Çünkü bazı insanlar seni sevmez, sadece seni ezberler. Ve ezber bozulduğunda giderler. Cihan da öyle yaptı. En yakın arkadaşımla, herkese karşı sanki hiç suçlu değilmiş gibi gülerken… Ben, onların neşesine uzaktan bakıyordum. Kimin ne düşündüğü artık umrumda değildi. Ben sadece ne hissettiğimi biliyordum: Kırılmıştım. Ama kırılan her şey parçalanmaz. Bazıları yeniden şekil alır. Ben de öyle yaptım. Topladım kendimi. Acımı bir yastık gibi kucakladım. Ve yeniden doğdum. Sırf ben istemedim diye bitmeyen şeyler vardı, evet… Ama artık sırf birileri istiyor diye kalmayacak bir ben var. Bu kitap, yalnızca bir aşkın çöküşü değil, bir kadının yeniden yazdığı bir masaldır. İçinde beyazlar var, ama artık temiz değil. İçinde düğünler var, ama gelin yalnız. İçinde dostluk var, ama ihanetle karışık. Ve içinde hâlâ umut var. Çünkü ben artık masallara değil, gerçeğe inanıyorum. Ve gerçek şu: Bazı masallar kırılır. Ama içinden bambaşka bir kadın doğar.

“Duvarlarım var benim, herkese karşı” “Bende o duvarları yıkmaya çalışıyorum anlasana”

Asena ALTAY ve Pars DEMİR çok büyük Rus örgütünü çökertmek için bir araya gelen iki tim komutanıdır. YILAN TİMİ VE ZEHİR TİMİ GURURLA SUNAR (Herhangi bir kopyalama -kapak , kitap ismi, ve içerik kopyalanması durumunda şikayet söz konusu olacaktır) UMARIM BEĞENİRSİNİZ

Cumhuriyet savcısı ve yüzbaşı hikayesidir

İsmimi hiçbir şeyimi bilmiyorlardı yeni bir kimlik yeni bir hayat verdiler

Bu hikâye gökyüzüyle hayatın tam sınırı arasında geçiyor. Yeryüzünde kesilen nefesini gökyüzünde arayan adam yeryüzünde yeni nefesini bulunca ne yapar? Savaş Pilotu adam& Acil Tıp Doktoru kadın

Beyin Cerrahı ve Yüzbaşı mı? Hemde Hakkari de? Ay kesin klişe olan Doktor-Asker, diye yorumlarınızı duyabiliyorum Ceylin Soydaş 27 yaşında, hayatı renklerle boyayan genç bir kadındı. Babasının tayini yuzunden mesleğini Hakkari`ye taşıyan Ceylin, şans eseri babasının eski asker arkadaşı Mustafa Öztürk`ün oğluyla, Demir Öztürk`le karşılaşır. Demir için ise bu beklenmedikti. Babası hep bir arkadaşından bahsetmiştir. Ama Demir hem babasının o arkadaşını tanıyacağına hem de kızıyla tanışacağından bihaber. Aynı zamanda Ceylin ve Demir kalplerini sevdaya kaptıracaklarından korkuyor. Peki bu sevda uçuruma mı yoksa denize mi çıkacak? UYARI; Kitaptaki tüm olaylar ve kurumlar gerçek değildir. Hepsi hayal ürünüdür

Pikopat bir İtalyan mafyanın Türk teğmen kızı ve bir gizemli yüzbaşının hikayesi Birbirleriyle düşman ininde karşılaşıyorlar ama biri düşmanın içine sızmış bir asker diyeti ise yakalanmış bi asker. Ikiside birbirinde haz etmiyorlar ama iş birliği yapmak zorunda kalacaklar bakalım ne olcak. Bence bir şanş verin pişman olmazsınız.

“Doktor hanım” “Komutan Bey” yardım edermisiniz🫶🏻🫶🏻

Burçe’nin anlamı kurt yavrusu demekti ama ben hiç bir annenin evladı olarak bir ortama giremedim ben annemi daha doğarken öldürdüm ben bu acıyla yanıp kavruldum ben elim kanlı doğmuştum annemin kanıyla... Ben üsteğmen Burçe KURT gelin hikayemi okuyun

Türkiye’nin güney sınırında, karanlık bir operasyonun tam ortasında Yüzbaşı Baran Yıldırım komutasındaki özel tim, sessiz bir düşmanla karşı karşıyadır. Emirler net, ama gerçekler bulanıktır. Baran için görev her şeydir—ta ki geçmişinde iz bırakan bir isim, Teğmen Selin Aras, yeni kurulan ekibe katılana kadar. Selin, eski bir birimden transfer edilmiştir; zeki, cesur ve inatçıdır. Baran’ın gözünde hâlâ bir “çaylaktır”, ama sahada sergilediği soğukkanlılık tüm dengeleri değiştirir. Birlik, sınır hattında görünmeyen bir savaşın içine sürüklendikçe, emirle vicdan, sadakatle hakikat arasında ince bir çizgi kalır. Her operasyonun bir kırılma noktası vardır. Ve bazen, düşman dışarıda değil — insanın kendi içinde saklıdır.

Seni öldürürsem intikamımı alırdım,seni affedersem eğer aileme ihanet ederdim,ama ben senin ellerinde ölmeyi tercih etdim

​"Ata Karay için hayat, her fırtınanın içinde bir oyun, her tehlikenin ardında bir gülümseme bulmaktı. O, kuralların sadece esnetilmek için var olduğuna inanan durdurulamaz bir enerji, sınırları zorlamaktan zevk alan bir mizaçtı. Kübra Alkan ise onun tam zıddı; keskin dili, aşılmaz duvarları ve sadece seçilmiş birkaç kişinin görebildiği o mesafeli neşesiyle kışın ta kendisiydi. ​İkisinin arasındaki bu amansız çarpışmada bağlılık, en beklenmedik anda ortaya çıkan bir kardelen cesaretiydi. Buz tutmuş bir kalbe çarpan o inatçı ışık, karları eritmeye yetecek miydi? Yoksa bu kış, her ikisinin de sarsılmaz sandığı doğrularının sonu mu olacaktı? Kimin daha inatçı olduğunu zaman gösterecekti: Dondurucu bir kış mı, yoksa o kışın bağrında açan tek bir çiçek mi?"

Devranın tersine döndüğü asker kadın doktor erkek ilişkisi okuyacağımız bir kitaptır yorumlarınız benim için çok değerli ilk bölümler bir tık daha amötörce yazıldı ama desteklerinizi bekliyorum

Defne o daha çok küçükken ölen asker annesinin izinden gitmek istemiş ve asker olmuştur...