Düşmanlıktan -> Aşka

☀️ Yıllarca yaşam mücadelesi vermiş, sadece oğlu Umut için nefes alan bekar bir anne Mihre Akçay... onları korumaya yemin etmiş Yüzbaşı Mehmet Aslan Kılıç... Her anlarında destek olan Kilit Timi... ☀️

🪖Asker Aşkı |Komutan Ilgaz Kılıç🪖Teğmen Gece Kaya🌕Çocukluk Aşkı ⚔️🌖🌌🫀🪖❣️🐾🥂 Annesi onu dünyaya getirirken vefat eden Gece`nin bütün hayatı babasına bağlıdır daha 8 yaşında bir kız çocuğu olan Gece babasının ölümüyle kendini yetimhanede bulur zor olan hayatının ona verdiği tüm acıları kabullenmek zorunda kalarak 12 yaşındayken yetimhaneden ayrılır ve gerçek hayatla yüzleşir sokakta kaldığı sürede kendini geliştiren Gece hayatını kedine yaşam ve güvence şansı veren yani en azından öyle düşündüğü boksa adar Gece ayaklarını yere sağlam basan güçlü bir kadın olmuştur yine sıklıkla çıktığı boks maçlarından birinde rakibi hiç beklemediği biri çıkmıştır onu Gece`nin diğer rakiplerinden ayıran onun "emare timi" adıyla tanınan bir timin komtanı Ilgaz olmasıdır komutan ılgazın ona sunduğu teklifle hayatının yeni ve sonsuz başlangıcı olduğunu bilemez Gece için sadece 2 seçenek vardı ya Ilgazın teklifini kabul edecek ve ölümle burun buruna yaşayacaktı ya da zor hayatına kendine olan yarım güveniyle devam edecekti ~Ay geceye muhtaçtı,Gece ise ona aşıktı~

Hilale sürekli işkence eden babası aslında onu teşkilatın eğitimine hazırlamış olur ve Hilal teşkilata girerek babasından intikamını ikizini ve ablasını alır (ilk kitabım anlatışım kötü olabilir)

Belki her kaybedişler bir umut çiçeğiydi

O; devletin sıcaklığıyla yetişmiş, duygularını yıllarca giydiği o üniformanın arkasına saklamaya yeltenmiş bir komutandı. Ailesi sadece Kala Timi’ydi. Tekti, sertti, karanlıktı. Dost mu? Yoktu. Devlet mi? Onun Tek bildiğiydi; onun evi, yurdu, sığınağıydı. Aile? Neydi o, nasıl bir şeydi? Mutluluk muydu? Heyecan mıydı? Korku mu? Aile neydi? Peki ya aşk? Ölümdü. Belki de değildi ama onun için ölüm, aşk demekti. O, tek bir tabancaydı. Mermisini belki hiç bulamayacaktı, gerek de yoktu... Ta ki o asla gülmeyen, sınırları demirden bir zırh gibi örülmüş gizemli kadın doktor timin arasına girene kadar. Barut ateş almaya hazır mıydı? Dantel, o ateşi çoktan ilmek ilmek işlemeye başlayacak mıydı? Maskeler düştüğünde, bu tehlikeli oyundan hangisi sağ çıkacaktı?

Köklerinden atılan bir kız hiç ait olmadığı bir aileye dahil oluyor,onların köklerine tutunuyor.Onlarda güç buluyor ve özel harekat polisi olarak ona yaşatılanların intikamını almak için köklerine dönüyor. HİKAYEMİN KİŞİ,KURUM VE KURULUŞLAR İLE HERHANGİ BİR BAĞLANTISI YOKTUR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR.TELİF HAKKI SAKLIDIR TEK BİR CÜMLEMİN DAHİ BAŞKA KİTAPTA GEÇMESİ HALİNDE RESMİ İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Çocukluklarında arkadaş olan Baran Ural ve Bogdana, kötü bir karşılaşma sayesinde hayatlarını yeniden yazarlar.

3 yıllık goreve gitmis olan alevi donunce neler bekliyor ilk kitabım yanlıslıklar olabilir askerlikle ilgili fazla birsey bilmiyorum umarım seversinizz

Sana sıkılan kurşun yüreğime saplanır.

"Hayat nefes aldığın sürece devam edecek avukat." Bu mesajı yazan kimdi? Balıkesir`de mi kalacaktım yoksa Ankara`da bu elit, gizli, özel, seçkin tim için avukatlık mı yapacaktım? Ailem kıyameti koparacaktı. Ben Kardelen Almira Atlas, bana verilen süre içinde bu Özel Kuvvet askerlerini savunacaktım ve günden güne, gücüme güç kalacaktım.

"Bir yanda yasalarla hayat kurtaran bir avukat, diğer yanda vatanı için mermi sıkan bir bordo bereli... Bu hikayede tek eksik; bir kapı ve biraz huzur!" ​Asena Kurtuluş; İstanbul adliyelerinin tozunu attıran, haksızlığa tahammülü olmayan, hırçın ve yetenekli bir avukattır. Hayatı, babasının "Berdel" kararıyla nizamiyenin soğuk gri duvarları arasına sıkışır. Ama Asena, kurbanlık bir koyun olmayı asla kabul etmez; eğer bu evliliğe mahkumsa, o kışlayı Barlas Yaman’ın başına yıkmaya kararlıdır! ​Yüzbaşı Barlas Yaman; disipliniyle tanınan, duygularını "Deadpan" bakışlarının ardına saklayan, Karadeniz inadıyla harmanlanmış sert bir askerdir. Evinin kapısını söktürerek başladığı bu evlilik yolunda, karşısında bir "eş" değil, elinde odunla nizamiyede kendisini kovalayan, evi Van Gogh tablolarına çeviren ve kredi kartlarını patlatan bir kasırga bulur. ​Yedi dev bavul, sökülmüş kapılar, nizamiyede yankılanan `Kavak Yelleri` ve imkansız bir aşk... ​Şimşek Timi`nin kahkahaları arasında, bir avukatın kalemiyle bir askerin kılıcı karşı karşıya geliyor. Adalet mi kazanacak, yoksa emir-komuta zincirini kıran o ilk öpücük mü? ​"O kapı bir kez söküldü Asena... Şimdi dünyayı dışarıda, bizi içeride bırakma vakti."

​"Bazı şarkılar vatanı hatırlatır, bazı bakışlar ise yeni bir vatan vaat eder."

Geçmişin enkazından sıyrılıp kendi küllerinden yeniden doğan bir kadın, geçmişi arkasında bırakıp temiz bir sayfaya başlayabilir mi? Yoksa o küller, adım atmaya çalıştığı yeni hayatı da içine çekecek devasa bir yangına mı dönüşecek? Lidya, kendi içindeki savaşı kazanmaya çalışırken, onun bu tehlikeli dönüşümünü uzaktan bir gölge gibi izleyen Derya’nın tek bir sorusu vardı: Bir insan, kaderini yeniden yazarken ne kadar ileri gidebilirdi? Ve Derya, Lidya’nın bu geri dönülmez değişimine, kendini yok etme pahasına attığı bu adımlara gerçekten izin verecek miydi? Hayat, planlanmamış bir anın, küçücük bir tesadüfen ibarettir. Kalabalık bir caddede, sert bir omuz darbesiyle kesişen iki yabancı yol... Lidya’nın o an sadece teğet geçtiğini sandığı o sert, vakur askerin varlığı, kaderin görünmez ipleriyle hayatına düğümlenecekti. O karmaşada, o askerin ruhunu ve adını taşıyan askeri künyesi, bir sır gibi Lidya’nın çantasına düştüğünde, ikisi için de geri dönüşü olmayan bir saatin çarkları dönmeye başladı. Kayıp künyesinin peşine düşen Alparslan Sönmez, sadece adını değil, arkasındaki o karanlık ve gizemli dünyayı da beraberinde getirdi. Numaraların takas edildiği, mesafeli ama her kelimesinde bir çelişkinin filizlendiği o tanışma, onları her dakika yan yana getirmeyecekti belki... Ama yan yana geldikleri o nadir anlar, adeta bir infaz mangasının karşısında durmak gibiydi. Yolları bir kez daha askeri sınırların soğuk duvarları arasında kesiştiğinde, Lidya’nın gözlerinde sadece merak değil, o tezatlığın getirdiği bir arayış vardı. Karşısında duran adama sordu: "Bu timin adı ne?" Alparslan Sönmez, gözlerinde bin bir muharebenin soğukluğu ve gururuyla baktı ona. Dudaklarından dökülen isim, sadece askeri bir birlik değil, adeta bir cehennem tasviriydi: "Kızıl Tamu." Ve ekledi Alparslan; o sadece ikisinin arasındaki o çözülmez çelişkiyi, kimsenin anlayamayacağı o gizli bağı mühürleyen, yüreğe işleyen o anlamlı cümleyle: "Kızıl Tamu, cehennemin en harlı ateşidir Lidya... Biz o ateşin içinde doğduk. Şimdi ne sen o ateşten kaçabilirsin, ne de ben seni o yangının ortasında bırakabilirim. Biz artık birbirimize doğrultulmuş iki silahız; her karşılaşmamız, kendi kalbimize sıktığımız bir çapraz ateş." Şimdi namlular birbirine dönük, mesafeler uzak ama bağlar kördüğüm. İki farklı dünyanın, tek bir künyeyle başlayan o amansız hikayesi... Çapraz Ateş başlıyor. Karşı karşıya geldikleri an, kim hayatta kalacak?

Alvin`in finali içime asla ama asla sinmedi. O yüzden 2. Seri çıkartıyorum. Umarım beğenirsiniz ballarımmmmmmm Konuyu yazmıyorummm *BU KURGU TAMAMEN YAZARIN HAYAL GÜCÜNE BAĞLIDIR* *KİTAPTA GEÇEN HİC BİR ŞEY GERÇEK DEĞİLDİR* Öpüldünüzzz...

Mardin’in savaşla iç içe geçmiş topraklarında, Yaz öğretmen bir yandan öğrencilerine umut aşılamaya çalışırken, diğer yandan komutanın kızı olarak askeri dünyanın karanlık gerçekleriyle yüzleşir.Yaz’ın dünyası, Yüzbaşı Yağız Demir İlkan’ın varlığıyla altüst olur.Aşk ve savaşın arasında sıkışmış, fedakarlık ve vatan sevgisiyle sınanmış bir ilişki onları beklemektedir. Gölge Timi’nin komutanı olan Yağız, hem askerlerine hem de vatanına sorumluluk taşır.Yaz ise, vatan sevgisini ve bağlılığını öğretmen olarak kendi yöntemleri ile yaşar…

Bazı insanlar hayatına girmez... sızar. Aniden Altayın hayatına giren Bücür gibi Neslihan, Altay`ın en zayıf noktasıydı. Kabul etmese bile... onu kaybetmekten korkuyordu. Ama bazı kayıplar, geri dönüş bırakmaz. Ve bazı sözler... tutulmazsa insanı yok eder. Bu bir görev değil. Bu, bir askerin son şansı.

ASENA TUNA İsmini tam anlamıyla yansıtan “dişi kurt”. Ve geçmişinin nefreti olan Çakır Agâh Zehir. Bir gün yine karşı karşıya geleceklerdi. Ama o gün geldiğinde birbirlerini tanımalarına sebep olan şey geçmişin izleri olacaktı. Şans değil “kader”. Bu onların kaderiydi. “Sen beni yaktın Çakır.O Çakır gözlerinle yaktın.” “Tuna Nehri etrafını yıkmıyordu, ama sen beni yaktın Tuna.”

Bir asker ile bir doktor... Savaşın ortasında yeşeren yasak bir bağ.

Gök bugün ağlıyordu. Ağlıyordu çünkü bir anda yetim kalan kız için, Kimsesiz yetimlerin yetimi için, Güneş bugün dünyaya küs müştü; Bir aşk daha mahşere kaldığı için. Serçelerin dili tutulmuş, gözlerinden yaşlar akmıştı o gün. Bir kurşun azrail olurken, bir ses de azrail olabilir miydi? Ölümün sesi var mıydı? Sessizce gelip alır mıydı canını? Emre ve Deniz ölümün sesini biliyordu. Yankılanan iki kurşun...

Dm gel ŞARTLAR @vesper_a hesabini takip edip tüm kitapları takip etmek ve beni takip etmekk

İdil Yazgı nın başına bir olay gelir . Babası Albay olduğu için timindeki en güvendiği Yüzbaşı Oğuzhan Ali Demirer ile anlaşmalı evlilik yapar.

🇹🇷TÜRK olmak zordur dünyayla savaşırsın. TÜRK olmamak daha zordur TÜRK`lerle savaşırsın.🇹🇷 Ben Defne DEMİRKAN. İşe giderken çarptığım adamın komiserim olacağını elbette bilemezdim. Not: Bu kurgu bazı hassas okuyucular için tetikleyici ve vahşet ögeleri içerebilir. Bunu göz önünde bulundurarak okuyun.

Yüzbaşı Ege Demirkan görev için Makadonya ` ya gitmiştir. Gittiği ailede güvenlik olarak biliniyordu. Ama bir kişinin gözünde sadece güvenlik değildir.

Mine vatan aşkı ile yanıp tutuşan genç bir kızdır. Babası ve ağabeyi gibi asker olmayı istemiş fakat bazı şartlar imkan vermemiştir. Ağabeyinin arkadaşı olan, Yekta Erman ile başı dertte olan Mine Er yıllar sonra Van`a atandığında uzun zamandır görmediği Yekta ile yaralı askeri kurtarmaya çalışırken karşılaşırlar. Aynı yerde görev yapmaları tesadüf mü? Yoksa bu kaderin onlar için hazırladığı sürpriz miydi? Mine ve Yekta`nın hikayesine ortak olmak ister misiniz?