BORAN SOYLU bir askerdi. ASEL KAREN ise bir avukat savcı. Herşey Boran`ın olay yerindeki teröristi savcı ASEL Karen ile görüşmesiyle başladı...

Doğu ülkesinde savaş`a yardıma gıden barış tim`inin komutanı yiğit ve oraya gönüllü sağlıkçı olarak gide Aysun`un savaşın ortasında filizlenen aşkını konu alıyor

"Her mermi, bir sırrı açığa çıkarır. Avcı, sadece hedefini değil, kendi gölgesini de avlar."

İnsan kaderinden kaçabilir mi? Peki demir kaderinden kaçabilir mi?

Bir görev, bir emir, bir sınır… Ve o sınırın ötesinde sadece düşman yoktu. Komando Üsteğmeni için savaş, yalnızca operasyon planları ve tetikte bekleyen parmaklardan ibaret değildi. Her görev, ardında bir kayıp, bir vicdan yükü ve unutulmamış bir hatıra bırakıyordu. Ancak bu kez karşısındaki tehlike alıştığı türden değildi. Sınır ötesinde yürütülecek gizli bir operasyon, komandolar ile seçkin özel harekât timleriyle aynı safta buluştururken, geçmişin gölgeleri ve geleceğin hesaplaşmaları da peşine düşer. Emir nettir: yok et ve geri dön. Ama savaş alanında hiçbir plan, kalbin hesap edemediği duygular kadar tehlikeli değildir. Silahların gölgesinde, sadakat ile şüphe, görev ile vicdan, hayat ile ölüm arasındaki çizgi giderek incelirken kendilerini tek bir sorunun ortasında bulurlar: Bu bir intikal miydi… Yoksa geri dönüşü olmayan bir başlangıç mı?

Kan ağladı vatan, o güzel topraklar için... Kan ağladı bir şehit, sevdiğine kavuşmak için...

"Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin, Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin..." O zehri ölümü göze alarak içen sendin Ebrar, şimdi seni öldürüyor diye zehire kızamazsın... Bir asker kalbinden yaralı aşka tövbeli Bir hemşire tövbeleri yok eden bir adamı baştan inşa eden Zaten Ebrar hep derdi vatanı için canını veren benim de kaderimde olan bir askerin yarasını saracağım diye...

Ben Umay; Üsteğmen Umay Asena kurt. Namı diğer : Hayalet. Mardin ` e tayinim çıktı. Timim gözlerimin önünde parçalanarak şehit düştü,onlardan sonra ilk timim olacaklar,açıkçası time katılmayı istemezdim ama üstler emir verdiği zaman bana da yapmak düşer, görevim bu çünkü bunu ben seçtim... Selaam, bu kitabımın devamıdır, telefon değiştirdiğim için hesabım gitti bu yeni hesabım. Asıl kitaba ulaşmak için Sinoi_yazarr yani o altında yazan @sinem.0555 isimli hesabı veya yine bu kitapla aynı olan yani Asker kadın (gerçek ailem ) ismini de aratarak asıl kitabı bulabilirsiniz. Byyyyy 🤭😘

Cumhuriyet savcısı olan Asena Keskin babasının yönettiği kurulu yok etmek için atanır. Ve kendisini bilerek teroristlerin içine atar bu görevde sadece babasını yakacağını sanarken kaderin ona başka bir kapı açacağından habersizdir.

Asena`nın annesinin onu evlendireceğini öğrenince evden kaçar. Kaçarken bir adamala karşılaşır ve yardım ister. BOZUK BİR SAAT GİBİDİR YÜREĞİM HEP SENDE DURUR.

Ama bazı savaşlar cephede değil, kalpte verilir. Senden Sonra, bir kadının susarak güçlenme hikâyesi.

Yıllar önce karşılaşmış iki genç Ve yıllar sonra tekrar karşılaşan iki asker Toprak gözler ve Firuze gözler tekrar buluşursa? Üsteğmen atandığı yeni timde yüzbaşı olarak tanıdık gözlerle karşılaşır ve asıl hikaye orda başlar Beni takip ederek desteklerseniz mutlu olurum İyi okumalar...

🌑"...Bir sınır üssü. Yedi asker. Bir sır. Ve fırtına yeni başlıyor. Ne demişler "Plan yoksa... kaos vardır."...🌕

ömömöjhguhkıjhbjkfgcxfgxfgc

Kahverengi saçları vardı, Teni Esmerdi, Bakışı çekingendi, Yıpranmış elleri vardı. Taşı yontuyordu, İşçi oğluydu. Ondan gurur duyuyordu. Ama neden gülüyorsunuz?

Yıllar önce karşılaştığım kişi geldiğim timin komutanı mı?

Ben annesi yanında öldürülmüş bir kızım ben çocukluğu olmayan bir kızım Ben Asena Işıl bu benim hikayem

Bol kaoslu,nefretten aşka dönüşen bir kitap.

Kar her şeyi örter. Sesleri, izleri, söylenemeyenleri… Bazı aşklar da böyledir; beyaz görünür ama altında çok şey saklar. Karbeyaz, bir evin kapısından içeri giren umutların, aynı kapıdan sessizce çıkan kırılmaların hikâyesi. İnsan, en çok ait olduğunu sandığı yerde kırılır. -Karbeyaz ❄️

Teröristler tarafından kaçırılmış Asila Kutluay. Vatan Timine casus olarak gönderilmesi kararı alınır , aslında hiç bir zaman teröristler tarafında olmamıştır. Kendini oraya ait olmadığını biliyordur, ve Vatan Timi de hissettiği duyguların tarifini bilmiyordur çünkü Asila kendini ne zamandan beri asıl evinde hissetmemiştir, ama Timde hissettikleri ile kendini onların eksik bir parçası olduğunu fark eder ve kaderin onun için çizdiği yolda ilerlemeye başlar…

Altı yaşında bir kız düşünün etrafındaki insanlar ağlıyo feryad ediyo ama ne olduğunu anlamıyo sorduğunda ise evladım gitti diyolar.On yaşında yine aynı tepkiler.on beş yaşın aynı tepki,on yedi yaşında annesini,on sekiz yaş gününde artık yaşadıkları nı anlamaya başlıyor ailesini birer birer kaybediyor tam beş tane abisini birde annesini kaybetti.on dokuz yaşında bi abisini daha kaybediyor.yirmisinde sevdiği adamı.Hepside vatan uğruna vermişti canını.on yedisinde eğitilmeye başladı oda asker olucaktı annesi gözleri`nin önünde öldürüldü bir şey bile yapamadı.Şu anda yirmi yedi yaşında bir kadın,oda kanının son damlasına kadar vatanı için savaşacaktı...

Bazen insan kendini değerli hissetmek için sevgiye ihtiyaç duyar... Ben Melike Hançer, ailesi tarafından köpek kulübesine atılmış bir kızım.Ne istediler benden bilmiyorum ama şuan intikam ateşiyle yanıyorum.Babamın intikamı için yanıyorum...

Yaralı yüzbaşı ve şehre yeni atanmış doktorun karşılaşması. Birinin elleri hayat kurtarmaya alışkındı, diğerinin elleri tetikteydi; aynı gecede ikiside kalplerini kaybetti...

Parlanın girdiği Kılıç Timinde yasadiklari

Hayat, çoğu zaman seksen yıl süren bir yolculuktur. Ama bir asker için... bir saniyede son bulabilir. O bir saniye, Baran için yeniden doğuştu; Mevsim içinse tutunmaya çalıştığı bir bağlanış. Fakat Mevsim’in sarılacak hiçbir dalı kalmamıştı—ta ki bir kiraz ağacının gölgesine sığınana kadar. Şimdi bir seçim zamanı: Kırık dallara rağmen tutunmak mı, yoksa toprağın sessizliğinde kaybolmak mı?