(Düzenlenecek) Bir ateşti beni kül eden ve bir ateşti yine beni canlandıran... Dünya ne kadar kirli bir yerdi,ne kadar vefasız. Acı hep vardı insanın hayatında,acı diri tutar derlerdi ama zordu herşey çok zordu.sevgi acı getirmişti Aile acı getirmişti Dost acı getirmişti,tutunacak bağlanacak her şeyim acıdan ibaretti...

Zümrüt askeridr bir hemşire emre bir asker ikili normalde arkadaş ama birbirine aşık bu duygularin yavaş yavaş ortaya çıkışı

" Ben size ümit verecek bir şey mi yaptım?" Dedi yiğit. Gözleri hala kapalıydı. Ben bu sözü duyduktan sonra elektirik çarpmış gibi irkildim. Gözlerim dehşet içinde açılmıştı. Ne diyordu ya?! Siz mi? Yanlış mı? Ha?! " Ne?" Dedim fısıldar bir biçimde. Yiğit gözlerini açtı ve baktı. Ama hâlâ aynı soğukluk vardı gözlerinde. Sanki gözlerinden kovulmuş gibi hissettim kendimi. O gözlerindeki sıcaklıktan kovulmuş gibiydim. İçim bir kez daha üşüdü. " Eğer böyle bir şey yaptıysam özür dilerim. Yemek zaten hataydı bu yüzden gelmedim zaten. Siz sadece komutanımın kız kardeşisiniz. Başka bir şey olmaz. Zaten bir şey yoktu. Bundan sonra da asla biz diye bir şey olamaz zaten. Kendiniz kendinizi mi umutlandırdınız?" Dedi. ..... Umay asla ayak basmam dediği şehire gidiyordu. Babası şehit olmuştu o şehirde.Ama görev görevdi. Bakalım o şehirde neler olacak , neler yaşayacaktı? 🇹🇷BU VATAN İÇİN ŞEHİT DÜŞENLERİ UNUTMAYACAĞIZ! UNUTTURMAYACAĞIZ!!!!!🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷 (Her türlü kopyalama işleminde işlem başlatılacağını söylemek isterim. )

14 yıl sonra bir düğünde birbirlerini bulan Gece Soydemir ve Kerem Kurt... "Ben Komutan Kurt onca kurşunla baş eden ama bir koyu kahve göze yenilen Kurt." ~~~~~ "Ben Gece insanlar üzülmesin susan Gece." ~~~~~ "Benimle olmak istemediğini sanıyordum." "Baştan beri kiminle olmak istediğim çok belli değil mi?"

Zor bir çocukluk geçiren efil namı değer asenanın hayatı henüz 5 yaşındayken değişiyor onu çok zor günler bekliyor ama aldığı kararlar sayesin de yeni bir hayata atılıyor en büyük destekcesi annesi ve en yakın dostu egemem ile yeni bir hayat bakalım bu hayat onu nereye götürücek zamam ne gösterir bilinmez ....

Kim bilirdi Zehirin içindeki fırtınayı bir Ay güzelinin dindireceğini.

MARŞ İLERİ Karanlığın en derin yerinde, gökyüzünde parlayan tek bir ışık vardır: Kuzey Yıldızı. O, yol gösterir; düşene umut, yürüyene hedef olur. Bir yanda gölgelerin ardında saklanan asker yüzleri… Kendi içlerinde bir savaş, dışarıda görünmeyen bir düşman. Diğer yanda ise al bayrağın altında birleşen umut, gökyüzüne doğru yükselen bir marş. Ama bu yol kolay değildir. İhanetle sınanmış kalpler, sırlarla örülü kaderler ve düşmanların karanlık gölgeleri her adımda onları kuşatır. Onlar yalnızca cephede değil, kendi içlerinde de savaşır. Kimi sevgiyi ihanetle yoğurur, kimi gözyaşını yüreğine saklar. Ama her şeye rağmen ilerlemek zorundadırlar. Çünkü geri dönüş yoktur; onların tek pusulası kuzeyde parlayan yıldızdır. Ve işte orada, gece ile gündüzün, asker yüzüyle bayrağın birleştiği yerde başlar bu hikâye. Bir marş gibi yükselir: sert, kararlı ve susmayan. Bu sadece bir savaş değil… Bu, kalplerin, ruhların ve gölgelerin mücadelesi. Ve adımlar tek bir sesle yankılanır: Marş İleri.

Diğerini silemedim ama şuan devam etmeyeceğim. Çünkü çok karıştı ciddilisini yazacağım.

"Çıktığım bu yolda emanetin emanetim`dir baba..."

Umay adında bir askerin bir mesaj aldıktan sonra değişen hayatını okuyacaksınız iyi okumalar

Geçmişinde işkence görmüş bir kadın yüzbaşı ve onu kurtaran gizli bir kahraman...

Asker ve doktor ilişkisi

"Yine emirlere uymadın." Soğuk sesi, gecenin sessizliğini bıçak gibi kesti. Gözlerinde öfke yoktu. Daha beteri vardı: Hayal kırıklığı. "Yine bir hayat kurtardım," dedi diğeri. Sırtına dayadığı kayanın soğukluğuna rağmen başını dik tutuyordu. "Kendi hayatını hiçe sayarak." "Sana ne benim hayatımdan?" demek istedi. Diyemedi. Onun yerine: "Senin gibi sadece emirleri uygulamıyorum." Kısa bir sessizlik oldu. Sonra tokat gibi gelen kelimeler: "Senin özgürlüğün, başkalarının mezarı olabilir." Gözlerini kaçırmadı. Dudakları acı bir gülümsemeyle kıvrıldı. "Senin disiplinin de bir çocuğun mezarı olacak bir gün." Olmuştuda. Aralarında yalnızca bir adım mesafe vardı ama bu, bin kilometrelik bir suskunluk gibiydi. Aynı safta savaşıyorlardı. Aynı timin parçasıydılar. Ama farklıydılar. Biri görev için yaşıyordu. Disiplinliydi, sertti ve asla geri adım atmazdı. Duygularını güçle bastırır, zayıflığa yer vermezdi. Diğeri de öyleydi. Sert, soğuk ve kararlı. Kalbindeki ateşi kimse görmezdi ama o ateş, onu daha da dayanıklı kılıyordu. İnatçıydı; sınırlarını zorlar, kimseye boyun eğmezdi. İkisinin de kendi doğrusu vardı. Ve her doğrusu, diğerinin sınırlarını zorluyordu. Aynı bedenin iki ruhu gibiydiler. Aynı gökyüzüne bakıyordular. Ama o bedendeki kurtlar farklı yönlere yürüyordu. İkisi de kendi yolunda savaşçıydı. Kurtun iki yüzüydüler. Ve biri mutlaka diğerini ısıracaktı. Tüm kurgu hayal ürünüme aittir! Küfür ve argo kelimeler içerir.

ikisi de dik kafalıydı. İkisi de kendi sözünden başka kimseyi dinlemezdi. Aynı göreve verildiklerinde, ilk ortak noktaları nefret oldu. Tartıştılar. Çatıştılar. Geri adım atmadılar. Ama görev uzadıkça bakışlar değişti. İnat yoruldu. Kalp konuşmaya başladı. Bazı aşklar bir anda doğmaz. Bazıları inatla başlar.

Ben ailesine aykırı olan o kız , ben sırf ailesine aykırı davranışlardan dolayı cezalandırılmış olan o kız, ben ailesine laf getirmiş olan o kız,ben ailesine sırf laf getirdi diye tam 1 yıl 8 ay boyunca cezalandırılan o kız, ben haksızlığa uğramış ama sesimi duyurmayım diye sessizlikle cezalandırılmış o kız, ben varlık içinde olan ama şuan sadece bir odayla yalnızlığa mahkum edilmiş, ailesi tarafından dinlenmemiş ama cezalandırılmış o kızım ben ailesi tarafından akıl hastanesine yatırılmış, geçirdiğim krizler sonucu ailem tarafından deli teşhisi konulmuş ve paranın verdiği güçle bu hastaneye kapatılmış ve sesimin kesilmesi sağlanmış o kız Lily Blaze buydum. Blaze kanından olan ama o soyadına leke getirdiği için sonuçlarna katlanan Lily’dim.

Asker olan kızın esir düşmesi ve kızın tim tarafından bulunması ve devamında olanlar...

Hayat bizi nerden nereye götürür bilmeyiz. Almanyada başlayan hayat bizi türkiyeye kendi toprağımıza geri çağırır ve orda başlar aslında hayatımız köklerimize geri dönmek Kendi Sınırlarımızı zorlamak Herşey bi aile düğününle başladı.. o kömür gözleri.. Bi hata.. Neler değiştirdi hayatımda neler.. Ilk hikayem hoşunuza gider umarım 🌹

Yıllar sonra ailesini bulan kız

İlk başta anlamazsınız bir durumun iyiye mi?Kötüye mi?gittiğini işte hayatın anlamı da bu değil mi?İlk başta bize hiç birşey olmamış yanını gösterir.Ancak öbür tarafında kıyamet kopar.Bu yanı sadece masumların canını yakar…Yeni başlıyoruz hikayeme şans verir misin?🦋

İlk kitabım bu yüzden biraz acemi olabilirim. Hatalarımı düzeltirseniz sevinirim. Keyifli okumalar🫶🏻🎶 Küçüklüğünden beri dedektif olmak isteyen Gizem, bir gün hayatını tamamen değiştiren bir ihanetle karşı karşıya gelir. Bu ihanet hayatını tamamen değiştirir ve bu yüzden dedektif olmaz. Bir kaç kez intihar etmeye çalışan Gizem başarılı olamaz ve vatanına hizmet etmek için asker olur fakat timinin ölümüyle işler değişir. Her gün travmalarla uyanan Gizemin timine gelen yeni yüzbaşıyla her şey değişir

Yıllar önce bi iftiraya uğrayıp ailesinin ona inanmayıp mahalleden ayrılması ve yıllar sonra ülkenin en başarılı savcısı olarak mahalleye geri dönüp eski abisini herkesin içinde nişanında tutuklayan CUMHURİYET SAVCISI EDA İPEK KARADAĞ

“Korel dur.” sözlerimle adımları bıçak gibi kesildi ve durup bana döndü.Gözlerinde o kadar çok duygu vardı ki nefret,hayal kırıklığı ve bitmek üzere olan bir aşkın kırıntıları. “Nasıl yapabildin Lalin ben senin için canımı vermeye hazırken,aşkınla yanıp tutuşurken, sen nasıl bizim saf ve temiz duygularla inşaa edilmiş aşkımıza ihaneti bulaştırabildin?” söyledikleriyle yapmadığım birşey yüzünden başımı öne eğdim.Elini kaldırdı ve yüzüme dokunmak istedi ama dokunmadan elini yumruk yaparak aşağıya indirdi. “Yüzüme bak yaparken utanmadın şimdi mi utanıyorsun?” dediğini yaptım ve ona baktım gözlerim dolmuştu. “Korel ben-“ susmam için elini kaldırdı. “Tek kelime etme çünkü inanırım.Sen bana bir kere yapmadım desen ben bütün gördüklerime rağmen yine sana inanırım,yine seni evim,yurdum bellerim.” söyledikleri boğazımda bir yumru oluşmasına sebep oldu.Yutkunamadım canım yandı.Cevap vermeyişime karşılık yüzünde buruk bir tebessüm oluştu. “Diyemiyorsun çünkü yaptın.Söylesene Lalin ağır mı geldi sana sevgim? Sen sevilmeyi bilmeyen bir kadınken,hiç sevilmemişken,benim seni canımdan çok sevmem sana ağır mı geldi?” Çağan birşey söyleyeceği sırada susması için kolundan tuttum.Korel Çağan’ın kolundaki elime bakıp gülümsedi. “Değmezmişsin sen sevilmeyi hak etmiyorsun hele ki benim tarafımdan sevilmeyi hiç hak etmiyorsun.Sana şehit haberim gelirse sakın cenazeme gelme.Varlığımda yanımda olmayan yokluğumda hiç olmasın.Sen varlığımın canını yaktın,yokluğumda senin canını yaksın Lalin.” *** 15.09.2025✨ Kapak tasarımı @yazarinbahcesi’ne aittir.

Dolmuşta birbirlerini görür görmez etkilenen iki gencin yıllar sonra tekrar bir dolmuşta karşılaşmasıyla olaylar sarpa sarar. Hayatın onlara sunduğu ikinci şansı nasıl gerçekleştireceklerini bilmeden yaşamlarına devam etmeleri kaderi sinirlendirmiş olmalı ki sürekli yollarını birbirlerine çıkartıp yeni bir aşk doğurmuştur... Öğretmen olarak atanan Kardelen lise yıllarında karşılaştığı çocukla beraber yıllar sonra tekrar karşılaşır. Bu süreç boyunca kendisini bir askere aşık olmamak için zorlayan Kardelen en sonunda kaderin oyununa yenik düşer. Sinan ise Kardelen`i ilk gördüğü anda ona vurulmuş ve uzun zamandır sıkıcı olan hayatı renklenmişti fakat sorunlar asla peşlerini bırakmıyordu. Biri bitip diğeri başlayan engeller yüzünden Sinan kökten çözüm bulmuştu...

Askerliğin ilk günü, herkes için aynıdır sanılır. Aynı üniforma, aynı emirler, aynı soğuk sabah. Ama onun için farklıydı. Dağların arasında, karın sessizliğinde başlayan bu görev; yalnızca birliğe değil, kendine de alışma savaşıydı. Geçmişini geride bırakmaya çalışırken, hiç tanımaması gereken birine rastladı. Yan birlikten gelen, adı söylenmeyen, yüzü tam seçilmeyen biri… Vardı. Ama yok gibiydi. Emirler nettir, duygular yasak. Yine de bazı insanlar gider gibi yapar… Ve insanın içinden hiç çıkmaz. Sanki Hiç Gitmemiş, bir askerin ilk gününden başlayan, yoklukla varlık arasındaki ince çizgide geçen, sessiz ama derin bir hikâye.

Alaranın doğumundan buyana her zaman acılar çekmiş babasından şiddet görmüştü yıllar sonra ise en sevdiği arkadaşı Umay asker olmuş gelmişti. Onun yanında kardeşini ziyaretler ediyordu. Babası ne öldürüyordu nede yaşatıyordu liseden mezun olduktan sonra okulu bırakmak zorunda kalmıştı