"Daha fazla ileri gitmemelisin," dedi Nora. Uzanıp elimi tutmaya çalıştı ama geriye çekilerek ondan kurtuldum. "Her şeyi tehlikeye atacaksın." "Kime ne olacağı umurumda değil." Duygusuz konuşmam, onu tekrar şoka uğrattı; ben bile kendimden korkmuştum. "Zaten herkes öldü. Buradan ve bu cehennemden kurtulacaklar." "Ya o çocuklar?" dedi, tam da zayıf noktama vurarak. "Bize ve onlara acımıyorsun, anlıyorum da... Ya o bebekler? Yeni doğan çocuklar... Onlara da mı acımıyorsun? Onları kurtarabilecekken neden ölüme bırakalım?"

Tamamen bana ait ve bu kitabı black clover animesin den esinlenerek yaptım

Bazı insanlar her bakımdan şanslı doğar, bazıları kısmen şanslıdır ama bir kısım daha vardır ki kader onların yüzüne hiç gülmez. Kendi çabasıyla ekip büyüttüğü bahçeyi bir rüzgârla bozar. Bir umut büyüttüğü çınarı bir lodosla alıp götürür. Mutlu olmaya çalıştı gri sayfasında, en ufak beyazlığın acısını tüm sayfayı siyaha çevirerek alırdı. Yola girmeden önce döktüğü gül yapraklarının altına iğneler yerleştirirdi. Neden canını yandığının sebebini bulmaya çalıştığın an iğneleri kaldırıp, pamuklarla yolunu yumuşatırdı. Tam her şey bitti dediğin an bu sefer iğnelerin üstüne cam kırıklarını serper ölümle baş başa bırakır ama ulaşmana asla izin vermezdi. Kader en büyük korkularını bilir onunla oynardı. Benim en büyük korkum karanlıktı ve benim izlerim hep karanlıkta açılırdı. Ben buna kendi içimde hep Karanlığın İzi derdim.

Bazı insanlar bir ülkeye ait doğar. Bazıları bir güce. Bazıları ise hiçbir yere… ta ki yanlış kişiye âşık olana kadar. Zehra Kara, gerçeği saklamayı reddeden bir araştırmacı gazeteci. Alexander Leonidas Aurelian, kimliğini gizleyerek yaşayan, küresel güçlerin tam ortasında yetişmiş bir adam. Biri sorularla yaşar, diğeri sırlarla. İstanbul’da başlayan bu karşılaşma, bir aşk hikâyesi olmaktan çok daha fazlasıdır. Bu, iki düşman geçmişin, iki suskun sadakatin ve iki tehlikeli seçimin hikâyesidir. Zehra bilmeden bir sırra âşık olur. Alexander ise ilk kez, kalbinin ait olduğu yerle görevli olduğu tarafın farklı olduğunu fark eder. Bir dosya açıldığında aşk artık masum değildir. Sessizlik, suça ortak olur. Ve her doğru, bir bedel ister. Kalbim Devlet Sırrıydı; aşk ile vatan, hakikat ile ihanet, kalp ile güç arasında sıkışan iki insanın hikâyesi. Bu romanda kimse tamamen masum değildir. Kimse tamamen suçlu da değildir. Ama herkes bir seçim yapmak zorundadır. Ve bazı seçimler… bir ömür susar.

Eğer aksiyon, mafya, aşk ve kaçış konulu bir kitap arıyorsanız doğru yerdesiniz <3 Umarın kitabımı beğenirsiniz. <3

Arkadaşlar ben kızları komikbi kişilikte yapcam tabi sonradan onlarda ciddileşicek ııı okuyun

Küçük yaşta bı adam tarafından Halime kalan kız 18 yaşına girdiğinde 5 aylık hamileyken şiddet gördüğü adam la evlenmek zorunda kalıyor Ama doğuma 2 ay kala gerçek ailesi tarafından bulunur

“Neden peki?”” Belkide bitmiştir yağmur dönelim mi?” BİTMEDİ,GİTME ADEN!

Babasının borçları yüzüne evlenmek zorunda bir kız ve aşka giden yol

6 kişilik bir üniversite grubu düşünün.... her biri farklı renklerde olan arkadaşlar. ama ya gökkuşağı çıktığı gök yüzünde bulutlara denk gelirse? üniversite çağındaki 6 kişilik bir arkadaş grubunun tatil amaçlı bir tatil köyüne gitmesi ile hayatlarının en tehlikeli kumarına oturduklarından habersiz olup, ölümün bir daha arayı açmamak üzere onlara yaklaştığında bunun farkına varışlarını okuyacaksınız. Eğer bir el kaybederlerse kumar biter

15 yaşındaki Oğuz`un kara para yüzünden ailesinin Sinan Gümüş tarafından canice katledilmesi, ve Oğuz`un intikam peşine düşmesi... Yazar : Berre Özdemir (fakat kitappadi olmadığı için ben geçiriyorum.)

Çocukken ailesini acımasızca kaybeden Aden’in tek bir amacı kaldı: Ailesini öldürenleri bulmak ve onlara hak ettikleri sonu yaşatmak. Yıllar sonra sessizce büyüttüğü öfkeyle şehre dönen Aden, artık bir avcı gibi hareket ediyor. Her hareketini hesaplıyor, her ayrıntıyı izliyor ve geçmişinin karanlığında saklanan gerçeklere adım adım yaklaşıyor. Gerçekler açığa çıktıkça Aden hem takip eden hem de takip edilen biri hâline geliyor; intikam yolu ise her adımda daha da tehlikeli bir hâl alıyor. Bu, kaybolmuş bir çocuğun suskunluğunun; intikamla şekillenen bir yetişkine dönüşmesinin hikayesi.

Babasının ölmeden önce söylediği vasiyetini yerine getirmek için, babasını öldürdüğü Bora Demir Dikbaş’la anlaşmalı evlilik yapan Alya Hazender. Bora Demir Dikbaş gittikçe birbirlerini sevmeye başlar ve hikâye orda başlar...

"On dakikaya oradayım." "Ben temiz demeden gelme. Kendini riske atma. Duydun mu beni? Lilya?" Cevap vermeden kulaklığıma basarak görüşmeyi sonlandırmıştım. Kanım kaynıyor, direksiyonu kavrayan avuçlarım kaşınıyordu. Ağzım kulaklarımda, keyfime ise diyecek yoktu. Bu gece beni hiçbir kuvvet pislerden uzak tutamazdı. Cengiz, art arda aramaya devam ediyordu. "Cengiz, keyfimin içine sıçtın kardeşim." "Lilya burada kıyım var. Sakın gelme. Göz açtırmıyorlar." "Söyle çocuklara hazır olsunlar. İşaretimle başlayacağız." "Güzelim sen beni neden anlamıyorsun? Yunuslar burada. Üç tane de ekip otosu var." Alana girmeden sigaramı yakmak için durmuştum. Önümdeki toprak yolun sonundaki polislerin mavi-kırmızı ışıklarına ve polislere rağmen bir umut heyecanla yarışı bekleyen kalabalığa bakıyordum. Sigaramdan son bir duman çekip yere atmıştım. Telsizden gelen, "Domino nerede kaldı?" sorularına yanıt vermemin zamanı gelmişti. AŞK, İHANET, DOSTLUK VE İLLEGAL İŞLERE DOYACAĞINIZ DOLUDİZGİN BİR MACERAYA HOŞGELDİNİZ! HAZIR MISINIZ? ÖYLEYSE BAŞLIYORUZ!

Karanlığa gömülen şehrin üzerinde şimşekler dans ediyordu. Gök gürültüsü ise sağır eden cinstendi. Sanki ben konuşmadıkça gökyüzü konuşuyor, günahlarımı haykırıyordu adeta. İçimde... Beyaz ve Siyah. Aydınlık ve Karanlık vardı. Hangisinin büyüklüğü daha fazla kestiremiyorum. Terasta duyduğum adım sesleriyle irkilerek çıkışa doğru döndüm. Karan... Panikle geri adım atsamda terasın pervazına yaslanmıştım. Kaçışım yok. Kalbim deli gibi atarken telaşla bir çıkış yolu arıyordum. Ben kafamda bahaneler sıralarken o çoktan sınırlarımı ihlal etmiş bana yaklaşmıştı bile. "Saye!" Kullanmadığım ikinci ismimle seslenince tüylerim diken diken oldu. Herkes, "İclal" olan ilk ismimle seslenirdi. O beni tanıdığından beri hep ıslarla "Saye" diye seslenip durdu. "Bu havada ancak senin gibi biri, bu gökyüzüne kadar uzanan binanın terasına çıkar." Eliyle yanağımı okşamaya başlayınca bir an kalbim yerinden çıkacakmış gibi hissettim. "Saye, sen gerçeği benden ne kadar saklarsan sakla." yüzünü yüzüme yakınlaştırarak "Gözlerinin ardında ki gerçek yüzünü görüyorum." Ve tekrar yineledi sözlerini "Sakladığın o yüzü görüyorum.! "

4 kız kardeşin anne ve babalarını öldüren mafya liderinin oğullarından intikam almaya çalışırken birbirlerine aşık olmaları.

Belkide ben olmasam herşey daha mı farklı olurdu? Herşey... Belkide değişen birşey olmazdı. O gün kendimi aşmasaydım ben. Tüm gördüklerime rağmen... (Okumayan pişman!!!) Yazar notu:Aslında tam olarak aksiyon kitabı değil. Ufacık romatizm,aksiyon,tarihimsi şeyler vs. Kısacası karışık ama sevebileceğiniz bir kitap işte. Kitabın tüm hakları bana aittir. Çalınması/kopyalanması durumunda tüm yasal işlemler yapılacaktır.

“Sadece beş kişi kalmayacağız. Büyüyeceğiz, büyüteceğiz ve şu adaletsiz dünyada, çoğu yerde, çoğu zamanda sesimizi duyuracağız. Ve ben daima sizinle birlikte olacağım. Karşımda kim olursa olsun... Bunun ucunda ölüm bile dâhil olsa.”

“Nefes almak bile ölüme sürükleyecekse neden saklanıyorsun? Uyuduğun rüyadan uyan. Gökyüzüne bak. Yaşamak, ölmek demektir; ne kadar yaşarsan o kadar ölürsün. Kafan karışıyorsa henüz yeterince ölmemişsindir. Mutlu ölümler…”

Laura, kariyerinde yükselirken hayatındaki dostlarının güvenine fazlasıyla ihtiyaç duyuyor. Emir ve Selin, başlangıçta onun en yakın arkadaşları gibi davranıyor ama Laura’nın hayatını manipüle ederek kendi çıkarlarını ön plana çıkarıyorlar. Laura, bir dizi küçük ihanetin ardından gerçek dost ile sahte arkadaş arasındaki farkı anlamaya başlıyor. Kitap, Laura’nın hem duygusal hem de zihinsel olarak kendini toparlamasını, ihanetin yaralarını iyileştirme sürecini ve gerçek dostluğu bulma çabasını anlatıyor.

“Bakalım hangi yoldan ilerleyeceksin merak ediyorum.” Ellerimle göz yaşlarımı sildim ve biraz önce geri çekilerek açtığı boşluğu kapadım. “Sana yemin ediyorum Asil bir daha senin önünde asla güçsüz düşmeyeceğim, pes etmeyeceğim, asla ama asla bir daha senin önünde ağlamayacağım. Öyle bir an gelecek ki senin yüklendiğin yükün aksine tüm dünya üzerime gelip diz çökerek pes etmemi sağlasa ve sen dahil herkes pes etse bile ben sana inat yine de diz çökmeyeceğim.” “Benim pes ettiğim öyle bir an hiç gelemeyecek biliyorsun değil mi yazar?” Parmak uçlarımda ona tutunmadan yükseldim dimdik bir şekilde. “Burası benim dünyam Asil Kavas. Burada işler eninde sonunda benim istediğim düzeye gelir. Seni ayağa kaldırıp, kalabalığın başı yaptığım gibi peşindeki o kalabalığı da seninle birlikte dibe indirip kendimi yüzeye çıkarabileceğimi de en iyi sen bilirsin yanılıyor muyum?” Bir kolu belime sarılarak beni kendine çekince iyice ona yaklaştım tekrardan. “İddialı sözler fakat yerine getiremezsen altında kalırsın ve bu sefer seni sen bile kurtarmazsın bunu biliyorsun değil mi?” Başımı kaldırarak gözlerimi net bir şekilde gözlerine odakladım. “Hem de hiç olmadığım kadar.” Bir süre daha bakışları gözlerimde odaklı kalırken gözleri yavaşça dudaklarıma indi. “Neler yapabileceğini göreceğiz yazar.” Sinirli bir şekilde gülümseyerek geri çekildim. “En ön ve ortadaki izleyicim olacaksın Asil Kavas.” “Sahne senin ben oturmayı çoktan kabul ettim, o halde oyunun başlasın yazar…”

Dört yakın arkadaş, bir gece kim olduklarını unutturacak kadar karanlık bir plana kurban gider. Gözlerini, şehirden izole edilmiş esrarengiz bir akıl hastanesinde açtıklarında hayatlarının artık onlara ait olmadığını fark ederler. Onlara hasta oldukları söylenir… ama hiçbir şey buna dair bir iz taşımaz.

Jisung okulda sessiz bir kişiliği olan biriydi. Ama bir gün okulda hiç anlaşamadığı oğlan ile yaşadığı korkunç binada karşılaşırsa ne olur?

Korkuların üzerine kurulan bir düzen, Gerçeğin bile puslu göründüğü bir dünya... Peki ya asıl düşman içerideyse? Yıl 2030. Terör darbelerinin olağanlaştığı bir ülkede, iki yıl aralıklarla gerçekleşen iki operasyon, ilk bakışta sıradan görünebilir fakat bu iki hamle, ülkede yaşayan herkesin kaderini yeniden yazacaktır. Gecenin karanlığında, birileri dosyalar açıyor, planlar kuruyor ve yağan karın kapattığı izleri daha da görünmez kılıyordu. Her şey, sanki çoktan karar verilmiş bir sonun adımlarını izliyordu. Sınırın ötesindeki fırtına etrafı yakıp yıkıyordu. Sınırın içindeyse bu fırtınanın insanlar üzerinde yarattığı korku kullanılıyordu. "Bu soğuğa rağmen karı delip başını dışarı çıkartmıştı, Kar Çiçeği... Beyaz yapraklarına ise kanın kızıllığı bulaşmıştı..."

“Korkuyor musun?” Küstah gülüşü yine dudaklarında yer etti. O dinginliğiyle aldatan bir okyanustu. Derinlerinde kıyamet saklıydı. “Senin cesur olmana gerek yok.” Uzanıp oturduğum sandalyeyi aniden kendine çekti. Yüz yüze, birbirimize fazlasıyla yakındık ama o yetinmeyip üzerime eğildi. “Bütün adımları sana doğru ben atarım.” Büyük elini yüzüme yerleştirdi. Başparmağı dudağımın kenarını okşarken, gözlerinin odağı okşadığı noktadaydı. “Kaçarsan kovalarım.” Yutkundum. Tüylerimi diken diken ediyor ama aynı anda kalp atışlarımı hızlandırıyordu. Bu yepyeni, çok yabancı olduğum bir şeydi. “Ve kollarıma geldiğinde…” Diliyle dudaklarını nemlendirdi. Burası çok mu sıcaktı? “Ne yaparsan yap arkanda dururum.” O belaydı. Uzak durmam gerektiğini zihnim haykırıyordu ama ben ona çekiliyordum. Güce duyduğum hayranlıktandı belki de ama Alaz Moralı tanıdığım en etkileyici adamdı. Ve bütün planlarımı kenara koyup kendimi ona bırakma arzusu uyandırıyordu.