Mardin’in taş sokaklarının arasında, eski bir konakta büyüyen Asya, sessizliği seven ama sessizliğin ardında fırtınalar taşıyan bir kızdı. Zeki, cesur ve kendinden emin; insanların göremediği detayları fark eden, tehlikeyi sezgileriyle önceden hisseden biriydi. Her gece gördüğü o aynı rüya—beyaz saçlı bir kız, sarsılan yer, gökyüzünü yaran bir ejderha—onun sıradan hayatına sığmayacak kadar gerçekti. O, kimsenin bilmediği bir dünyanın kapısında durduğunu anlamadan önce bile kaderini sorguluyordu. Ve o kader, yalnızca ona değil, yanında yavaş yavaş yerlerini alan birkaç ruha daha dokunacaktı; biri geçmişinden kaçan, biri sırlarla çevrili, biri de kalbinin en derin yerine adını kazıyacak kadar yakın… Hepsi bir araya geldiğinde, rüyalar artık yalnızca uyurken görülen görüntüler olmaktan çıkacaktı. Ama o zaman geldiğinde… Asya’nın kalbi mi yanacak, yoksa dünyayı mı yakacak, kimse bilemeyecek.