Bazı sesler vardır, duyulduğu an her şeyi ikiye böler. Öncesi ve sonrası. Ailesinin soğuk duvarları arasında büyümüş, ait olmadığı bir hayata zorla dahil edilmiş genç bir kadın… Onun dünyasında gerçek bağlar azdır; biri dört ayaklı, sessiz ve sadıktır. Bir sabah yürüyüşü, tanıdık bir orman ve aniden duyulan tek bir silah sesiyle her şey yerinden oynar. O gün yaşananlar yalnızca bir kayıp değildir. Gizlenen infazlar, suskun tanıklar, karanlıkta verilen kararlar ve yıllar sonra geri çağıran bir geçmişin başlangıcıdır. İnsan bazen kaçtığını sandığı şeyin içine doğru yürür. Bazen de en güvende hissettiği yerde, gerçeğe en yakın olur. Bu hikâye; sadakatle ihanetin, güçle vicdanın ve suskunlukla çığlığın arasına sıkışmış bir hayatın izini sürüyor. Ve soruyor: Gerçekten kaçabilir misin, seni sen yapan şey orada kalmışsa?

Bir sabah güneşi vardır ya hani hep umut getiren ben o sabah günesiyle uandım yıprandım bir adama tutuldum herşey güzeldi taki o kara geceye kadar sanki o gün güneş umut vermemek için doğmamıştı bize "Biz çıkmaza girmiştik böylece hayata yeni bir yön ve son vermiştik"

Görevde esir alınan sivilleri kurtarmak için TAHRİP timini bölgeye gönderilir tahrip timinin komutanı altay Atakan görevde çok sayıda sivil ölümüne sebebiyet verdiği için bu işi gizli tutmak istenir Altay görevde durması ve işine devam edilmesi amaçlanır ama o kadar kişinin ölmesi cumhuriyet başsavcısı duru köksal ilgisini çeker bu işin peşini bırakmak istemez sorumluların cezalandırılmasını ve cezalarını çekmelerini ister ama bu işin kendisine bir çıkmaz yaratacağını bilmiyordur.