Bir yaz kurgusu 🌊☀️ Ben o sekiz çocuğu bulmaya gelmiştim. 10 yıl önce söz vermiştik değil mi? " 10 yıl sonra🌊 tekrar burada buluşalım" demiştik. Ben bugün buraya anılarımı ve o sekiz çocuğa verdimiz sözü tutmaya geldim. Ege sahillerine ☀️babaannemin yanına 🌺gelmiştim fakat tanıştığım bir yabancı ile 🌼yollarımız kesişene kadar. Ben Liva Güneş beni neler bekliyor bilmiyorum ama o yerde o yabancı ile yıllarımın geçtiğini biliyordum.🌊☀️

Abimin sinir bozucu en yakın arkadaşıyla aynı evde yaşamak zorundaydım. Ve işler hiç de sandığım gibi gitmedi.

Üşüdüm. Üşümemi sağlayan hava değildi, sevgisizlikti. Ölümüne sevilmeyen bir insanın kalbini hiçbir söz ısıtamazdı. Kalp ısınmazsa hiçbir yer ısınamazdı. Gözümden bir damla yaş aktı yere; çiçeği büyüttü. Sevgisizliğin yağmuru yağdı üstüme; içimdeki çocuğu büyüttü. Sevilmeyi bekleyen her kadın, içindeki çocuğu bilmeden büyütür. Artık insanların ona `yanımda çocuklaşıyorsun` deme gibi bir şansı kalmamıştır. Zaten bunu söyleyen insan büyütmemiş midir, o kişinin içindeki çocuğu sevgisizlikle? *** Ailesinin onu evlatlıktan reddetmesi ile gidecek hiçbir yeri olmayan İl, son çare olarak en yakın arkadaşının evine gider. Orada da sıkıntılar peşini bırakmazken; en yakın arkadaşının yazlığına gitmeyi karar alır. Yeni insanlarla tanışmaya başlar ama bir şeyler ters gidiyordur. Kafasını dinlemek için çıktığı bu yolda, kafası daha da karışmıştır. Unutmayın ki; Dünyanın fazla zamanı yok.