Silgi yazıları siler kalıntılarını bırakır. Küçük yaştan ayrılan ve geleceğin nasıl şekillendiğini bilmeyen bu iki çocuk, güneşin batı vakit, tabakta üç parça et, iki yudum içki kaldığı vakitlerde bir araya gelirdi. Mihriban Arslan doğdu kır kalemi Barut Bolatlı dünyaya geldi kır kalemi. Ve kaderin sayfası yırtıldı. Kalem yazmaz Silgi enkaz bırakır olmuş. Bıraktığı kalıntılar arasında kalır. "Beni mi unuttun sadece barut?" Gözlerini yumdu, sesini sanki uzaktan duyuyordum. "Zağlimin kızı ben seni unutmak için sevmedim, unutmamamak için sevdim"

"Sana diyebileceğim tek şey küçükken olduğu gibi seninle kaçmak adına her zaman burada olacağım. O küçük çocukta sana olan sevgim saklı Menekşe ve bu asla sana ulaşamadı." Elini kapı aralığından çektiğinde ayağa kalktığını duydum. Her ne kadar duygularım beni uyarsa da beni uzaktan izleyen o küçük kızı dinledim ve bakışlarımı ona çevirdim. Kimsenin duyamayacağı bir şekilde mırıldandı. "Seni kaybetmek bu hayatta yaşadığım en büyük pişmanlıktı." "O çocuk bana ulaşamamış olabilir ama ben o çocuğu duydum.." Tüm Hakları Saklıdır