-"Yıldızlar çok güzel değil mi?" dedim nefesini saçlarımda hissettiğim adama. -"HmHm aynen," dedi umursamaz bir tavırla. Ayrıca sesindeki alaycı tını dudaklarımı kıvırmama neden oldu. Dönüp arkama baktım. Gözlerinin gökyüzünde olmasını beklerken,karanlıkta parlayan kömür rengi gözleri tüm yakışıklılığı ile bana bakıyordu.Bu,yanaklarımın kızarmasına neden oldu. -"Yıldızlar yüzümde değil,gökyüzünde"diyerek tersledim onu. Terslememden kırılmamış aksine yüzünde şımarık bir ifade oluşmuştu.Beklemediğim bir hareketle beni belimden tutup hemen yanımızda duran taşın üzerine oturttu ve yüzünü yüzüme yaklastırdı.Kalbim delicesine carpıyordu.Dudaklarını hafifçe araladı. -"Gece gökyüzü ne kadar dolu olursa olsun, gözlerim sadece seni görüyor. Yıldızlar bile senin yanında sönük kalıyor.Herkes yıldızlara hayran olsun. Benim dikkatimi çeken tek şey sensin.”dedi ve ben daha sözcüklerini sindiremeden dudaklarını dudaklarima bastirdi...