Özgürlük adı altında toplanmış birden fazla gencin aslında ateşten bir kafesin içinde olduğunu kimse bilemezdi. Peki o ilk kıvılcımı ben mi çıkarmıştım? Hayatta kalmak için çabalayan binlerce çocuğun bir yetimhanede kalması hiç adil değildi. Burası çocukların sığınabileceği en son yerdi. Çünkü burası cehennemin ta kendisiydi. Oyunlar, silahlar ve kan. Bunlar benim hayatımın bir parçasıydı. Ben herkesle oyunlar oynadım ama hiçbiri ip üstünde yürümek kadar tehlikeli değildi. Ben birçok kez silah kullandım ama hiçbiriyle birden fazla insan öldüreceğimi düşünmedim. Ve ben çok kez kana bulandım. Ellerimden hiç çıkmayacak masum insan kanları...

Titanic dönemine ilgisi ve önemli buluşları ile döneminde büyük ün kazanan Mirel Sayer, Titanik dönemine ait olduğu düşünülen eski bir kutunun içerisinde bulduğu yüzüğü merakına yenik düşerek takar ve bir an bilincini kaybeder. Uyandığında ise bambaşka bir dönemde gözünü açar ve gözlemledikten sonra bu dönemin Titanik dönemi olduğunu anlar. Ona yardım eden ve Titanic`in kaptanı olan Victor Winslow ile kendi dönemine gitmesinin bir yolunu arar.

Uzun yıllar boyunca dövüş sanatına ilgisi olan Mirel`in bu sevgisi başına ne gibi işler açabilirdi? Mafya liderlerin de önde gelen Emir Ateşçi, Mirel`in magazin sayfalarına düşen haberine yakından ilgilenerek onunla işbirliği yapmasını istediğinde karar vermek Mirel için zorlu bir yolculuk olacaktı. "Teklif geri çevirdiğinde ne olacağını bilemezsin, Mirel," dedi. Tek kaşını havaya kaldırıp bardağındaki içkiden bir yudum aldı. "Ya hep ya hiç yoktur. Bu yolda artık devam edecek olan biri de sen olacaksın, yoksa karşımda verdiğin son soluk olur." Dediğinde sesi buz gibiydi. Kendimi geri çekmemeye çalıştım. Biliyordum ki: "Onun gözlerinde parlayan hırs, benim içimde çoktan kök salmıştı. Ama ben de bir o kadar hırslı ve kararlıydım."